Ezequiel 33
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 KAUN-O ahpw mahsanihong ie,
1 Novamente, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
2 “Kowe, nein aramas, padahkihong tohn omw wehi dahme kin wiawi ni ei kin kadarowohng sahpw ehu mahwen. Tohn sahpwo kin pilada emen rehrail pwe en kin wia silepe.
2 Filho do homem, fala aos filhos do teu povo, e dize-lhes: Quando eu trouxer a espada sobre a terra, se o povo da terra tomar um homem de suas costas, e o estabelecer por seu vigia;
3 Eri, ni ahnsou me silepeo kin kilang imwintihti kan ar kin kohkodohng sahpwo, e kin peuk sowi pwe en kehsehki aramas koaros.
3 se quando ele vir que a espada vem sobre a terra, ele soprará a trombeta e avisará o povo.
4 Ma emen pahn rong, ahpw sohte men tehk, imwintihti kan pahn kohdo oh kemehla; eri, pein ih me pahn pwukoakihdi eh mehla.
4 Então, quem quer que ouvir o som da trombeta, e não considerar o aviso, se a espada vier e o tomar, seu sangue será sobre a sua própria cabeça.
5 Pein ih me pwukoahki irair wet, pwehki eh sohte men tehk pakairpen sowio. Ma e kanahieng tehkada pakairo, e kakete pitla.
5 Ele ouviu o som da trombeta e não considerou o aviso; seu sangue será sobre ele; mas o que considerar o aviso livrará a sua alma.
6 Ahpw ma silepeo, ni eh kilangada imwintihti kan ar samwodohr, e ahpw sohte peuk sowi oh pakairkihong aramas akan, imwintihti ko pahn kohdo kemehla aramas dipan pwuko. Eri, I uhdahn pahn kapwukoahneki silepeo en aramas ako ar mehla.
6 Mas, se o vigia vir que vem a espada, e não soprar a trombeta, e o povo não for avisado, se a espada vier, e levar qualquer pessoa dentre eles, ele é levado em sua iniquidade; mas seu sangue eu requererei da mão do vigia.
7 “Kowe, nein aramas, met I pahn wiahkinuhkala silepen wehin Israel pwon. Ke pahn padahkihong irail pakair wet me I kihong uhk.
7 Então tu, ó filho do homem, te estabeleci vigia sobre a casa de Israel; portanto, tu ouvirás a palavra da minha boca, e lhes avisará de mim.
8 Ma I mahsanih me aramas suwed men pahn mehla, ke ahpw sohte padahkihong en wekidala eh mour pwe en kak doarehla eh mour, e uhdahn pahn mehla nan dipe kan; eri, I pahn kapwukoahnekin uhk eh mehla.
8 Quando eu disser ao perverso: Ó homem perverso, tu certamente morrerás; se tu não falares, para avisar ao perverso do seu caminho, aquele homem perverso morrerá na sua iniquidade, mas o seu sangue eu o requererei da tua mão.
9 A ma ke pahn padahkihong aramas suwed men en tokedihsang dipe kan, e ahpw sohte tokedihsang, e pahn mehla nan dipe kan; eri, ke pahn mourla.”
9 Entretanto, se tu avisares ao perverso do seu caminho para que se desvie dele, se ele não se desviar do seu caminho, ele morrerá na sua iniquidade; mas tu livraste a tua alma.
10 KAUN-O ahpw mahsanihong ie, “Kowe, nein aramas, katamanki mehn Israel ko dahme re kin ndindao: ‘Se toutoukilahr dipat akan oh sapwung kan me se wiadahr; se inenen ohkilahr. Ia duwen at kak mourla?’
10 Portanto, ó tu, filho do homem, fala à casa de Israel: Assim falais vós, dizendo: Se as nossas transgressões e os nossos pecados estiverem sobre nós, e nós nos consumirmos neles, como deveríamos então viver?
11 Padahkihong irail ni mwarei, pwe ngehi, KAUN-O, Wasa Lapalap, Koht ieias, I sohte kin kupwurperenki mehlahn aramas dipan. Ahpw en wiliakapwasang eh suwed pwe en mour. Mehn Israel kan, kumwail tokedihsang amwail wiewia suwed kan. Dahme kumwail men mehkihla?
11 Dize-lhes: Como eu vivo, diz o Senhor DEUS, não tenho prazer na morte do perverso, mas em que o perverso se desvie de seu caminho e viva. Desviai-vos, desviai-vos dos vossos maus caminhos; pois, por que morrereis, ó casa de Israel?
12 “Eri met, kowe, nein aramas, padahkihong mehn Israel kan me ni ahnsou me aramas mwahu men kin wiahda dihp, e wiewia mwahu kan sohte pahn kamourala. A ma aramas suwed men pahn tokedihsang wia me suwed, e sohte pahn ale lokolok; oh ma aramas mwahu men pahn tapihada wia me suwed, e sohte pahn mourla.
12 Portanto, tu, filho do homem, dize aos filhos do teu povo: A justiça do justo não o livrará no dia da sua transgressão; quanto à perversidade do perverso, não cairá assim no dia em que se desviar da sua perversidade; nem o justo será capaz de viver pela sua justiça no dia em que ele pecar.
13 Ma I inoukihong mour ong aramas mwahu men, e ahpw medemedewe me eh wiewia mwahu kan itarehr, oh ahpw tapihada wiahda dihp, I sohte pahn tamataman eh wiewia mwahu kan. E pahn mehla pwehki dipe kan.
13 Quando eu disser ao justo que ele certamente viverá, se ele confiar na sua própria justiça, e cometer iniquidade, todas as suas justiças não serão lembradas, mas por sua iniquidade que ele cometeu, morrerá por ela.
14 Ma I padahkihong aramas suwed men me e pahn mehla, e ahpw tokedihang dipe kan oh wia dahme pwung oh mwahu—
14 Novamente, quando eu disser ao perverso: Tu certamente morrerás; se ele se desviar do seu pecado, e fizer aquilo que é lícito e certo;
15 ni karasepe, ma e kapwurehla soahng ehu me e kihsang aramas mehn wia kadehdepen pweipwand de kapwurehla dipwisou me e pirapahda—ma e pahn tokedihsang wiewia dihp oh idawehn kosonned akan me kin kihong mour, e sohte pahn mehla, ahpw e pahn mourla.
15 se o perverso restaurar o penhor, der novamente aquilo que havia roubado, andar nos estatutos da vida, sem cometer iniquidade, ele certamente viverá, não morrerá.
16 I uhdahn pahn mahkikihong dipe kan. E pahn mourla pwehki eh wiadahr dahme mwahu oh pwung.
16 Nenhum de seus pecados que ele cometeu será mencionado a ele; ele fez aquilo que é lícito e certo, ele certamente viverá.
17 “Eri, tohn omw wehi kin ndinda me I kin wia me sapwung! Ahpw soh! Pwe arail wiewia kan me sapwung.
17 Todavia, os filhos do teu povo dizem: O caminho do Senhor não é igual; mas para eles, seu caminho não é igual.
18 Ma aramas pwung men pahn tokedihsang wia me mwahu oh tapihada wia me suwed, e uhdahn pahn mehkihla.
18 Quando o justo se desviar das suas justiças, e cometer iniquidade, ele morrerá nela.
19 Oh ma me dipan emen pahn tokedihsang wia me suwed, e ahpw kin wia me mwahu oh pwung, e pahn mourkihla.
19 Mas se o perverso se desviar de sua perversidade, e fizer aquilo que é lícito e certo, ele viverá assim.
20 Ahpw kumwail mehn Israel kan, kumwail kin ndinda me I kin wia me sapwung. Eri, I pahn kadeingkumwailda nin duwen amwail wiewia kan.”
20 Todavia, vós dizeis: O caminho do Senhor não é igual. Ó vós, casa de Israel, julgar-vos-ei a cada um segundo seus caminhos.
21 Ni rahn kalimau en kaeisek en sounpwong en sounpar kaeisek riau en at kalipilipala, ohl emen me pitdohsang Serusalem ahpw patohdo oh padahkihong ie duwen kahnimwo eh ohlahr.
21 E sucedeu que, no ano duodécimo do nosso cativeiro, no décimo mês, ao quinto dia do mês, um que havia escapado de Jerusalém veio a mim dizendo: A cidade está ferida.
22 Nin soutik, mwohn ohlo eh pwarodo, I pehmada duwen manaman en KAUN-O eh ketin kipeiehdi unsek. Ni ahnsou me ohlo leledo ninmenseng, KAUN-O ahpw ketin kasapahldohng ie manaman en kak lokaia.
22 Agora, a mão do SENHOR estivera sobre à noite, antes que aquele que havia escapado viesse; e ele abrira a minha boca até que viesse a mim pela manhã; e abriu-se a minha boca, e não fiquei mais calado.
23 KAUN-O eri mahsanihong ie,
23 Então, a palavra do SENHOR veio a mim, dizendo:
24 “Kowe, nein aramas, ke en ese me aramas akan me kin koukousoan nan mohn kahnimw kan en wehin Israel kin ndinda, ‘Eipraam ih ohl tehmen, ahpw sahpwet pwon kohieng. A kitail me tohto; eri, met kitail pahn sapwenikihla sahpwet.’
24 Filho do homem, aqueles que habitam nos desertos da terra de Israel, falam dizendo: Abraão era um só, e herdou a terra; mas nós somos muitos, a terra nos é dada por herança.
25 “Padahkihong irail dahme ngehi, KAUN-O, Wasa Lapalahpie, mahsanih: Kumwail kin kang uduk iangahki nta. Kumwail kin kaudokiong dikedik en eni kan. Kumwail kin kemehla aramas. Ia duwe, kumwail lemeleme me kumwail pahn sapwenikihla sahpwo?
25 Portanto, dize-lhes: Assim diz o Senhor DEUS: Comeis com o sangue, e levantais os vossos olhos em direção aos seus ídolos, e derramais o sangue! E possuireis a terra?
26 Kumwail kin koapworopworki noumwail kedlahs kan. Amwail wiewia kan me inenen kasaut. Kumwail koaros kin kamwahl. Ia duwe, kumwail lemeleme me kumwail pahn sapwenikihla sahpwo?
26 Sobre a vossa espada vos permaneceis, maquinais abominação, e contaminais cada um a esposa de seu vizinho; e possuireis a terra?
27 “Padahkihong irail ni mwarei me ngehi, KAUN-O, Wasa lapalahpie, Koht ieias, me mahsanih me aramas akan me kin kousoan nan mohn kahnimw kan pahn kamakamala. Oh irail kan me kin mihmi nansapw pahn wiahla kenen mahn lawalo kan. Oh irail kan me kin rukuruk pohn nahna kan oh nan pwoaren paip kan pahn soumwahuda oh mehla.
27 Dirás tu a eles: Assim diz o Senhor DEUS: Como eu vivo, certamente aqueles que estão nos desertos cairão à espada, e o que estiver em campo aberto eu o entregarei aos animais, para ser devorado, e aqueles que estiverem nos fortes e nas cavernas morrerão de peste.
28 I pahn wiahkihla sahpwo sapwtehn ehu. Oh manaman me re kin koapworopworki oh pohnmwahsohki pahn imwisekla. Nahnahn Israel kan pahn wiewella, me kahrehda sohte me pahn kin kak kotehla.
28 Porque eu deixarei a terra mais assolada, e a pompa da sua força cessará; e os montes de Israel ficarão assolados, que ninguém passará por eles.
29 Eri, ni ei kin kaloke aramas akan pwehki diparail kan, oh kin kawekiong sahpwo ni sapwtehn, iei ih ahnsou me re pahn dehdehkihla me iei ngehi, KAUN-O.”
29 Então, eles saberão que eu sou o SENHOR, quando eu tiver deixado a terra mais assolada, por causa de todas suas abominações que cometeram.
30 KAUN-O eri ketin mahsanih, “Kowe, nein aramas, ke en ese me aramas akan wie koasoakoasoia duwen kowe ni ar kin pokonpene limwahn kelen kahnimw kan oh ni wenihmwen imwarail kan. Re kin ndapene nanpwungarail, ‘Kitail kolahng rong dahme KAUN-O ketin mahsanih met.’
30 Também tu, ó filho do homem, os filhos do teu povo ainda estão falando contra ti junto às paredes e nas portas das casas; e fala um ao outro, cada um a seu irmão, dizendo: Vinde, eu vos suplico, e ouvi qual é a palavra que vem do SENHOR.
31 Nei aramas akan kin pokonpene pwe re en rong dahme ke pahn ndahng irail, re ahpw sohte kin kapwaiada. Pwe re me liksansalamwahu oh kin usehlahte ar tiahk en mehwo kan.
31 E eles vêm a ti, como o povo vem, e se assentam diante de ti, como meu povo, e ouvem as tuas palavras, mas não as cumprirão; porque com sua boca mostram muito amor, mas o seu coração segue a sua cobiça.
32 Re kin wiahkin uhk sounkamweit men me kin wiewia koulen limpoak de kesekesengki arp. Re kin rong omw lokaia kan, re ahpw sohte kin kapwaiada.
32 E, eis que tu és para eles como uma canção muito adorável, de quem tem uma voz agradável, e que sabe tocar bem um instrumento; porque ouvem as tuas palavras, mas não as cumprem.
33 Ahpw ni ahnsou me omw kokohp kan koaros pahn pweida—me iei eh uhdahn pahn pweida—iei ahnsou me aramas pwukat pahn dehdehkihla me soukohp emen koukousoan rehrail.”
33 E quando isto vier a passar (eis que virá), então eles saberão que um profeta esteve no meio deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Ezequiel 33, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.