Êxodo 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kohwei rehn Parao oh ndaiong me KAUN-O, Koht en mehn Ipru kan, mahsanih, “Komw mweidala pwe nei aramas akan en patolahng kaudokiong ie.
1 O Senhor disse a Moisés: "Vai procurar o faraó e dize-lhe: eis o que diz o Senhor, Deus dos hebreus: deixa ir o meu povo, para que ele me preste um culto.
2 Ma komw sohte pahn pwurehng kupwurki re en patopatohla,
2 Se recusas, se persistes em retê-lo,
3 I pahn kalokehkin komwi kalokolok suwed ehu ong mahn akan— ong sapwellimomwi oahs akan, ahs akan, kamel kan, kou kan, sihpw oh kuht kan.
3 a mão do Senhor vai pesar sobre os teus animais que estão nos campos, sobre os cavalos, os jumentos, os camelos, os bois e as ovelhas: haverá uma peste terrível.
4 I pahn katohrepeseng nein mehn Israel mahn akan oh nein mehn Isip kan, oh sohte nein mehn Israel mahn emen pahn mehla.
4 Entretanto, o Senhor fará uma distinção entre os animais dos israelitas e os dos egípcios, e nada perecerá de tudo o que pertence aos israelitas."
5 Ngehi KAUN-O, me kilelehdier me lakapw iei ahnsou me I pahn wiahda mepwukat.’”
5 O Senhor fixou o prazo nestes termos: "Amanhã, o Senhor fará isso na terra".
6 Mandahn rahno KAUN-O ahpw ketin kapwaiahda dahme e mahsaniho. Eri, nein mehn Isip mahn ako koaros mehla, ahpw sohte emen nein mehn Israel ko mehla.
6 No dia seguinte, o Senhor cumpriu sua palavra: todos os animais dos egípcios pereceram, mas não morreu um animal sequer dos rebanhos dos israelistas.
7 Parao eri keinemwe dahme wiawi, re ahpw padahkihong me sohte nein mehn Israel mahn emen me mehla. Ahpw nan kupwure keptakailahte oh sohte men mweidohng mehn Israel ko en patopatohla.
7 Tendo o faraó mandado examinar, verificou que não morrera nem um só animal dos rebanhos dos israelistas. Mas o coração do faraó ficou endurecido, e ele não deixou ir o povo.
8 KAUN-O eri mahsanihong Moses oh Aaron, “Kumwa ale ekei pehsen sang nan sidohp; Moses en sipedadawohng nan wehwe mwohn Parao.
8 O Senhor disse a Moisés e a Aarão: "Tomai vossas duas mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a lance para o céu diante dos olhos do faraó.
9 Pehso ahpw pahn mwarakseli wasa koaros nan Isip duwehte pwelpar, oh e pahn kahrehiong aramas akan oh mahn akan ar pahn mpwoskihda, oh pahn sawapeseng wiahla kens.”
9 Ela tornar-se-á uma poeira que se espalhará por todo o Egito, e haverá em todo o Egito, sobre os homens e sobre os animais, tumores que se arrebatarão em úlceras".
10 Ira eri ale pehs sang nan sidohp oh uh mwohn Parao; Moses eri sipedadalahng pehso nan wehwe, e ahpw kahrehda mpwos rehn aramas akan oh mahn akan me sawapeseng wiahla kens.
10 Tomaram, pois, da cinza do forno e apresentaram-se diante do faraó. Moisés atirou-a para o céu e produziram-se, sobre os homens e sobre os animais, tumores que se arrebataram em úlceras.
11 Sounakmanaman ko sohte kak pwarodo mwohn Moses, pwehki ar diren mpwosala duwehte mehn Isip teiko.
11 Os mágicos não puderam aparecer diante de Moisés por causa das úlceras, porque foram atingidos como todos os egípcios.
12 KAUN-O ahpw ketin kakeptakaila kupwur en Parao pwe en sohte men rong Moses oh Aaron, duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
12 O Senhor endureceu o coração do faraó, que, como o Senhor havia predito, não ouviu Moisés e Aarão.
13 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Nin sohrahn ke pahn kohwei rehn Parao oh ndaiong me iet me KAUN-O, Koht en mehn Ipru kan, mahsanih, ‘Mweidala nei aramas akan pwe re en kolahng kaudokiong ie.
13 O Senhor disse a Moisés: "Tu te apresentarás amanhã cedo diante do faraó, e dir-lhe-ás: eis o que diz o Senhor, Deus dos hebreus: deixa partir meu povo para que me preste um culto,
14 Met I pahn kihong pein komwi ei kalokolok kan koaros, oh ong sapwellimomwi lapalap akan, pwe komwi en mwahngih duwen eh sohte emen koht mie nin sampah pwon duwehte ngehi.
14 porque desta vez vou descarregar todos os meus flagelos sobre tua pessoa, tua gente e teu povo, a fim de que saibas que não há ninguém semelhante a mim em toda a terra.
15 Ma I kamwakid pehiet pwe en kalokei komwi oh sapwellimomwi aramas akan, kumwail uhdahn pahn mwomwla douluhl.
15 Eu poderia, num instante, estendendo a minha mão, ferir-te de peste, tu e o teu povo; e tu já terias desaparecido da terra.
16 Ahpw I mweidohng komwi en momour pwe I en kasalehiong komwi ei manaman, oh mwarei en kipehla wasa koaros nin sampah.
16 Mas, se te deixo incólume, é para que vejas o meu poder, e que o meu nome seja glorificado por toda a terra.
17 Eri, komwi ahpw pil lemeiongete nei aramas akan oh sohte mweidohng re en kohkohwei.
17 Se te obstinas em impedir a partida de meu povo,
18 Eri, lakapwte I pahn kamwerehdi keteu aihs takai, soahng me saikinte wiawi nan Isip sang ni eh wiawihda.
18 amanhã, a esta mesma hora, farei cair uma chuva de pedras tão violenta como nunca houve outra igual no Egito, desde sua origem até o dia de hoje.
19 Eri, komwi mahsanih pwe sapwellimomwi mahn akan oh mehkoaros me mihmi likin ihmw en kohlong nan ihmw. Keteu aihs takai pahn mwerediong pohn aramas koaros oh mahn koaros me sohte rukula, oh re pahn mehla.’”
19 Mete, pois, ao abrigo, teus animais e tudo o que tens nos campos, porque todos os homens e todos os animais, que se encontrarem fora de casa nos campos, serão atingidos pela saraiva e morrerão.
20 Eri, ekei sapwellimen Parao lapalap ako ahpw masakada mahsenen KAUN-O, iei me re kihlong nan ihmw neirail lidu kan oh mahn akan.
20 Aqueles dentre a gente do faraó, que temem a palavra do Senhor, porão seus servos e seus rebanhos ao abrigo nas casas.
21 A ekei sohte nsenohki mahseno, re ahpw sohte karukihala neirail lidu kan oh mahn akan.
21 Mas os que não fazem caso da palavra do Senhor, deixarão nos campos seus escravos e seus rebanhos.
22 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kauwadawohng pehmwen pahnlahng pwe keteu aihs takai en mwerediong pohn Isip, pohn aramas akan, mahn akan, oh dihpw en nansapw koaros.”
22 O Senhor disse a Moisés: "Estende a mão para o céu, para que caia uma chuva de granizo em todo o Egito sobre os homens, os animais e sobre toda a erva dos campos."
23 Moses ahpw kauwadalahng eh sokono pahnlahng, KAUN-O eri ketikihdi nansapwe oh keteu aihs takai, oh lioal lel nanpwel. KAUN-O eri ketin kamwerehdi
23 Moisés estendeu sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e chuva de pedras, e o fogo do céu caiu sobre a terra. O Senhor fez chover granizo sobre o Egito.
24 keteu aihs takai iangahki lioal me wie piripir. Iei met keieun melimel suwed me lel Isip sang ni eh wiahla wehin Isip.
24 Caiu granizo misturado com fogo; e caiu com tanta violência como nunca houve semelhante em todo o Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Wasa koaros nan Isip melimel en aihs takaio lel mehkoaros me mihmi likin ihmw, aramas oh mahn koaros. E kemehla dihpw koaros en nansapw akan oh kauwehla tuhke koaros.
25 Em todo o Egito a chuva de pedras feriu tudo o que estava nos campos, homens e animais, e feriu toda a erva dos campos e quebrou todas as árvores dos campos.
26 Ihte wasa me melimelo sohte lel ie, iei nan Kosen, wasa me mehn Israel ko koukousoan ie.
26 Só a terra de Gessém, onde se encontravam os israelitas, foi poupada.
27 Parao eri malipehdo Moses oh Aaron, oh mahsanihong ira, “Met I dipadahr. KAUN-O me ketin pwung; ngehi oh nei aramas akan me sapwung.
27 O rei mandou chamar Moisés e Aarão e disse-lhes: "Desta vez eu pequei. O Senhor é justo; eu e meu povo fomos culpados.
28 Kumwa kapakapkin kiht rehn KAUN-O; pwe soangen nansapwe oh keteu aihs takai wet en tokedi. I inoukihda me I pahn mweidohng kumwail en kohkohwei, kumwail sohte pahn mihmi met.”
28 Rogai ao Senhor para que cessem os trovões e o granizo. Eu vos deixarei ir, e não vos reterei mais."
29 Moses eri patohwanohng, “Ni ahnsou me I pahn patohieila sang nan kahnimw wet, I pahn kauwadalahng rehn KAUN-O pehi kat. Nansapwe ahpw pahn tokedi, oh sohla pahn keteu aihs takai, pwe komwi en mwahngih me sampah uhdahn nin limen KAUN-O.
29 Moisés disse-lhe: "Logo que eu tiver saído da cidade, levantarei minhas mãos para o Senhor: os trovões cessarão e não haverá mais granizo, para que saibas que a terra pertence ao Senhor.
30 A met I ese me komwi oh sapwellimomwi lapalap akan saikinte lemmwikihla KAUN-O, Koht.”
30 Mas sei que tu e tua gente não temeis ainda o Senhor Deus."
31 Wahntuhke kan me adaneki plaks oh parli, re mengila, pwehki wahntuhke parli iower oh wahntuhke plaks ahpwtehn pwerla.
31 {O linho e a cevada foram destruídos, porque a cevada estava espigando e o linho estava em flor;
32 Ahpw wahn wihd sohte ohla, pwehki e saikinte lel ahnsoun ar mah.
32 o trigo, porém, e a espelta se salvaram, porque são tardios.}
33 Moses eri patopatohla sang rehn Parao patopatolahng likin kahnimwo. E ahpw kauwada peh ko pwe en kapakapohng KAUN-O. Eri, nansapwe oh keteu aihs takaio oh keteu ahpw tokedi.
33 Moisés partiu da casa do faraó e deixou a cidade. E levantou as mãos para o Senhor: cessaram os trovões e o granizo, e a chuva cessou de cair sobre a terra.
34 Ni ahnsou me Parao mahsanihada me keteu, keteu aihs takai, oh nansapwe tokedier, e pil pwurehng dipada, iangahki sapwellime lapalap ako.
34 Vendo o faraó que cessara a chuva, assim como o granizo e os trovões, continuou a pecar e endureceu seu coração, ele e sua gente.
35 Nan eh keptakailahr e sohte kupwurki mehn Israel ko en kohkohla, duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
35 E, tendo-se obstinado o coração do faraó, não deixou partir os israelitas, assim como o Senhor havia predito pela voz de Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.