Êxodo 9

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kohwei rehn Parao oh ndaiong me KAUN-O, Koht en mehn Ipru kan, mahsanih, “Komw mweidala pwe nei aramas akan en patolahng kaudokiong ie.
1 Depois o Senhor disse a Moisés: Vai a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Ma komw sohte pahn pwurehng kupwurki re en patopatohla,
2 Porque, se recusares deixá-los ir, e ainda os retiveres,
3 I pahn kalokehkin komwi kalokolok suwed ehu ong mahn akan— ong sapwellimomwi oahs akan, ahs akan, kamel kan, kou kan, sihpw oh kuht kan.
3 eis que a mão do Senhor será sobre teu gado, que está no campo: sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre os bois e sobre as ovelhas; haverá uma pestilência muito grave.
4 I pahn katohrepeseng nein mehn Israel mahn akan oh nein mehn Isip kan, oh sohte nein mehn Israel mahn emen pahn mehla.
4 Mas o Senhor fará distinção entre o gado de Israel e o gado do Egito; e não morrerá nada de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ngehi KAUN-O, me kilelehdier me lakapw iei ahnsou me I pahn wiahda mepwukat.’”
5 E o Senhor assinalou certo tempo, dizendo: Amanhã fará o Senhor isto na terra.
6 Mandahn rahno KAUN-O ahpw ketin kapwaiahda dahme e mahsaniho. Eri, nein mehn Isip mahn ako koaros mehla, ahpw sohte emen nein mehn Israel ko mehla.
6 Fez, pois, o Senhor isso no dia seguinte; e todo gado dos egípcios morreu; porém do gado dos filhos de Israel não morreu nenhum.
7 Parao eri keinemwe dahme wiawi, re ahpw padahkihong me sohte nein mehn Israel mahn emen me mehla. Ahpw nan kupwure keptakailahte oh sohte men mweidohng mehn Israel ko en patopatohla.
7 E Faraó mandou ver, e eis que do gado dos israelitas não morrera sequer um. Mas o coração de Faraó se obstinou, e não deixou ir o povo.
8 KAUN-O eri mahsanihong Moses oh Aaron, “Kumwa ale ekei pehsen sang nan sidohp; Moses en sipedadawohng nan wehwe mwohn Parao.
8 Então disse o Senhor a Moisés e a Arão: Tomai as mãos cheias de cinza do forno, e Moisés a espalhe para o céu diante dos olhos de Faraó;
9 Pehso ahpw pahn mwarakseli wasa koaros nan Isip duwehte pwelpar, oh e pahn kahrehiong aramas akan oh mahn akan ar pahn mpwoskihda, oh pahn sawapeseng wiahla kens.”
9 e ela se tornará em pó fino sobre toda a terra do Egito, e haverá tumores que arrebentarão em úlceras nos homens e no gado, por toda a terra do Egito.
10 Ira eri ale pehs sang nan sidohp oh uh mwohn Parao; Moses eri sipedadalahng pehso nan wehwe, e ahpw kahrehda mpwos rehn aramas akan oh mahn akan me sawapeseng wiahla kens.
10 E eles tomaram cinza do forno, e apresentaram-se diante de Faraó; e Moisés a espalhou para o céu, e ela se tomou em tumores que arrebentavam em úlceras nos homens e no gado.
11 Sounakmanaman ko sohte kak pwarodo mwohn Moses, pwehki ar diren mpwosala duwehte mehn Isip teiko.
11 Os magos não podiam manter-se diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos, e em todos os egípcios.
12 KAUN-O ahpw ketin kakeptakaila kupwur en Parao pwe en sohte men rong Moses oh Aaron, duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
12 Mas o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Nin sohrahn ke pahn kohwei rehn Parao oh ndaiong me iet me KAUN-O, Koht en mehn Ipru kan, mahsanih, ‘Mweidala nei aramas akan pwe re en kolahng kaudokiong ie.
13 Então disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, põe-te diante de Faraó, e dize-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
14 Met I pahn kihong pein komwi ei kalokolok kan koaros, oh ong sapwellimomwi lapalap akan, pwe komwi en mwahngih duwen eh sohte emen koht mie nin sampah pwon duwehte ngehi.
14 porque desta vez enviarei todas as a minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus servos, e sobre o teu povo, para que saibas que não há outro como eu em toda a terra.
15 Ma I kamwakid pehiet pwe en kalokei komwi oh sapwellimomwi aramas akan, kumwail uhdahn pahn mwomwla douluhl.
15 Agora, por pouco, teria eu estendido a mão e ferido a ti e ao teu povo com pestilência, e tu terias sido destruído da terra;
16 Ahpw I mweidohng komwi en momour pwe I en kasalehiong komwi ei manaman, oh mwarei en kipehla wasa koaros nin sampah.
16 mas, na verdade, para isso te hei mantido com vida, para te mostrar o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Eri, komwi ahpw pil lemeiongete nei aramas akan oh sohte mweidohng re en kohkohwei.
17 Tu ainda te exaltas contra o meu povo, não o deixando ir?
18 Eri, lakapwte I pahn kamwerehdi keteu aihs takai, soahng me saikinte wiawi nan Isip sang ni eh wiawihda.
18 Eis que amanhã, por este tempo, s farei chover saraiva tão grave qual nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até agora.
19 Eri, komwi mahsanih pwe sapwellimomwi mahn akan oh mehkoaros me mihmi likin ihmw en kohlong nan ihmw. Keteu aihs takai pahn mwerediong pohn aramas koaros oh mahn koaros me sohte rukula, oh re pahn mehla.’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; porque sobre todo homem e animal que se acharem no campo, e não se recolherem à casa, cairá a saraiva, e morrerão.
20 Eri, ekei sapwellimen Parao lapalap ako ahpw masakada mahsenen KAUN-O, iei me re kihlong nan ihmw neirail lidu kan oh mahn akan.
20 Quem dos servos de Faraó temia a o palavra do Senhor, fez Fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 A ekei sohte nsenohki mahseno, re ahpw sohte karukihala neirail lidu kan oh mahn akan.
21 mas aquele que não se importava com a palavra do Senhor, deixou os seus servos e o seu gado no campo.
22 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kauwadawohng pehmwen pahnlahng pwe keteu aihs takai en mwerediong pohn Isip, pohn aramas akan, mahn akan, oh dihpw en nansapw koaros.”
22 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a tua mão para o céu, para que caia saraiva em toda a terra do Egito, sobre os homens e sobre os animais, e sobre toda a erva do campo na terra do Egito.
23 Moses ahpw kauwadalahng eh sokono pahnlahng, KAUN-O eri ketikihdi nansapwe oh keteu aihs takai, oh lioal lel nanpwel. KAUN-O eri ketin kamwerehdi
23 E Moisés estendeu a sua vara para o céu, e o Senhor enviou trovões e saraiva, e fogo desceu à terra; e o Senhor fez chover saraiva sobre a terra do Egito.
24 keteu aihs takai iangahki lioal me wie piripir. Iei met keieun melimel suwed me lel Isip sang ni eh wiahla wehin Isip.
24 Havia, pois, saraiva misturada com fogo, saraiva tão grave qual nunca houvera em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Wasa koaros nan Isip melimel en aihs takaio lel mehkoaros me mihmi likin ihmw, aramas oh mahn koaros. E kemehla dihpw koaros en nansapw akan oh kauwehla tuhke koaros.
25 E a saraiva feriu, em toda a terra do Egito, tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também toda erva do campo, e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ihte wasa me melimelo sohte lel ie, iei nan Kosen, wasa me mehn Israel ko koukousoan ie.
26 Somente na terra de Gósem onde se achavam os filhos de Israel, não houve saraiva.
27 Parao eri malipehdo Moses oh Aaron, oh mahsanihong ira, “Met I dipadahr. KAUN-O me ketin pwung; ngehi oh nei aramas akan me sapwung.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão, e disse-lhes: Esta vez pequei; o Senhor é justo, mas eu e o meu povo somos a ímpios.
28 Kumwa kapakapkin kiht rehn KAUN-O; pwe soangen nansapwe oh keteu aihs takai wet en tokedi. I inoukihda me I pahn mweidohng kumwail en kohkohwei, kumwail sohte pahn mihmi met.”
28 Orai ao Senhor; pois já bastam estes trovões da parte de Deus e esta saraiva; eu vos deixarei ir, e não permanecereis mais, aqui.
29 Moses eri patohwanohng, “Ni ahnsou me I pahn patohieila sang nan kahnimw wet, I pahn kauwadalahng rehn KAUN-O pehi kat. Nansapwe ahpw pahn tokedi, oh sohla pahn keteu aihs takai, pwe komwi en mwahngih me sampah uhdahn nin limen KAUN-O.
29 Respondeu-lhe Moisés: Logo que eu tiver saído da cidade estenderei minhas mãos ao Senhor; os trovões cessarão, e não haverá, mais saraiva, para que saibas que a terra é do Senhor.
30 A met I ese me komwi oh sapwellimomwi lapalap akan saikinte lemmwikihla KAUN-O, Koht.”
30 Todavia, quanto a ti e aos teus servos, eu sei que ainda não temereis diante do Senhor Deus.
31 Wahntuhke kan me adaneki plaks oh parli, re mengila, pwehki wahntuhke parli iower oh wahntuhke plaks ahpwtehn pwerla.
31 Ora, o linho e a cevada foram danificados, porque a cevada já estava na espiga, e o linho em flor;
32 Ahpw wahn wihd sohte ohla, pwehki e saikinte lel ahnsoun ar mah.
32 mas não foram danificados o trigo e o centeio, porque não estavam crescidos.
33 Moses eri patopatohla sang rehn Parao patopatolahng likin kahnimwo. E ahpw kauwada peh ko pwe en kapakapohng KAUN-O. Eri, nansapwe oh keteu aihs takaio oh keteu ahpw tokedi.
33 Saiu, pois, Moisés da cidade, da presença de Faraó, e estendeu as mãos ao Senhor; e cessaram os trovões e a saraiva, e a chuva não caiu mais sobre a terra.
34 Ni ahnsou me Parao mahsanihada me keteu, keteu aihs takai, oh nansapwe tokedier, e pil pwurehng dipada, iangahki sapwellime lapalap ako.
34 Vendo Faraó que a chuva, a saraiva e os trovões tinham cessado, continuou a pecar, e endureceu o seu coração, ele e os seus servos.
35 Nan eh keptakailahr e sohte kupwurki mehn Israel ko en kohkohla, duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
35 Assim, o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito por Moisés.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.