Êxodo 9
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kohwei rehn Parao oh ndaiong me KAUN-O, Koht en mehn Ipru kan, mahsanih, “Komw mweidala pwe nei aramas akan en patolahng kaudokiong ie.
1 Disse o Senhor a Moisés: Apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
2 Ma komw sohte pahn pwurehng kupwurki re en patopatohla,
2 Porque, se recusares deixá-los ir e ainda por força os detiveres,
3 I pahn kalokehkin komwi kalokolok suwed ehu ong mahn akan— ong sapwellimomwi oahs akan, ahs akan, kamel kan, kou kan, sihpw oh kuht kan.
3 eis que a mão do Senhor será sobre o teu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas, com pestilência gravíssima.
4 I pahn katohrepeseng nein mehn Israel mahn akan oh nein mehn Isip kan, oh sohte nein mehn Israel mahn emen pahn mehla.
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Ngehi KAUN-O, me kilelehdier me lakapw iei ahnsou me I pahn wiahda mepwukat.’”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã, fará o Senhor isto na terra.
6 Mandahn rahno KAUN-O ahpw ketin kapwaiahda dahme e mahsaniho. Eri, nein mehn Isip mahn ako koaros mehla, ahpw sohte emen nein mehn Israel ko mehla.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu nem um.
7 Parao eri keinemwe dahme wiawi, re ahpw padahkihong me sohte nein mehn Israel mahn emen me mehla. Ahpw nan kupwure keptakailahte oh sohte men mweidohng mehn Israel ko en patopatohla.
7 Faraó mandou ver, e eis que do rebanho de Israel não morrera nem um sequer; porém o coração de Faraó se endureceu, e não deixou ir o povo.
8 KAUN-O eri mahsanihong Moses oh Aaron, “Kumwa ale ekei pehsen sang nan sidohp; Moses en sipedadawohng nan wehwe mwohn Parao.
8 Então, disse o Senhor a Moisés e a Arão: Apanhai mãos cheias de cinza de forno, e Moisés atire-a para o céu diante de Faraó.
9 Pehso ahpw pahn mwarakseli wasa koaros nan Isip duwehte pwelpar, oh e pahn kahrehiong aramas akan oh mahn akan ar pahn mpwoskihda, oh pahn sawapeseng wiahla kens.”
9 Ela se tornará em pó miúdo sobre toda a terra do Egito e se tornará em tumores que se arrebentem em úlceras nos homens e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Ira eri ale pehs sang nan sidohp oh uh mwohn Parao; Moses eri sipedadalahng pehso nan wehwe, e ahpw kahrehda mpwos rehn aramas akan oh mahn akan me sawapeseng wiahla kens.
10 Eles tomaram cinza de forno e se apresentaram a Faraó; Moisés atirou-a para o céu, e ela se tornou em tumores que se arrebentavam em úlceras nos homens e nos animais,
11 Sounakmanaman ko sohte kak pwarodo mwohn Moses, pwehki ar diren mpwosala duwehte mehn Isip teiko.
11 de maneira que os magos não podiam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores; porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 KAUN-O ahpw ketin kakeptakaila kupwur en Parao pwe en sohte men rong Moses oh Aaron, duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Nin sohrahn ke pahn kohwei rehn Parao oh ndaiong me iet me KAUN-O, Koht en mehn Ipru kan, mahsanih, ‘Mweidala nei aramas akan pwe re en kolahng kaudokiong ie.
13 Disse o Senhor a Moisés: Levanta-te pela manhã cedo, apresenta-te a Faraó e dize-lhe: Assim diz o Senhor , o Deus dos hebreus: Deixa ir o meu povo, para que me sirva.
14 Met I pahn kihong pein komwi ei kalokolok kan koaros, oh ong sapwellimomwi lapalap akan, pwe komwi en mwahngih duwen eh sohte emen koht mie nin sampah pwon duwehte ngehi.
14 Pois esta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o teu coração, e sobre os teus oficiais, e sobre o teu povo, para que saibas que não há quem me seja semelhante em toda a terra.
15 Ma I kamwakid pehiet pwe en kalokei komwi oh sapwellimomwi aramas akan, kumwail uhdahn pahn mwomwla douluhl.
15 Pois já eu poderia ter estendido a mão para te ferir a ti e o teu povo com pestilência, e terias sido cortado da terra;
16 Ahpw I mweidohng komwi en momour pwe I en kasalehiong komwi ei manaman, oh mwarei en kipehla wasa koaros nin sampah.
16 mas, deveras, para isso te hei mantido, a fim de mostrar-te o meu poder, e para que seja o meu nome anunciado em toda a terra.
17 Eri, komwi ahpw pil lemeiongete nei aramas akan oh sohte mweidohng re en kohkohwei.
17 Ainda te levantas contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Eri, lakapwte I pahn kamwerehdi keteu aihs takai, soahng me saikinte wiawi nan Isip sang ni eh wiawihda.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair mui grave chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Eri, komwi mahsanih pwe sapwellimomwi mahn akan oh mehkoaros me mihmi likin ihmw en kohlong nan ihmw. Keteu aihs takai pahn mwerediong pohn aramas koaros oh mahn koaros me sohte rukula, oh re pahn mehla.’”
19 Agora, pois, manda recolher o teu gado e tudo o que tens no campo; todo homem e animal que se acharem no campo e não se recolherem a casa, em caindo sobre eles a chuva de pedras, morrerão.
20 Eri, ekei sapwellimen Parao lapalap ako ahpw masakada mahsenen KAUN-O, iei me re kihlong nan ihmw neirail lidu kan oh mahn akan.
20 Quem dos oficiais de Faraó temia a palavra do Senhor fez fugir os seus servos e o seu gado para as casas;
21 A ekei sohte nsenohki mahseno, re ahpw sohte karukihala neirail lidu kan oh mahn akan.
21 aquele, porém, que não se importava com a palavra do Senhor deixou ficar no campo os seus servos e o seu gado.
22 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Kauwadawohng pehmwen pahnlahng pwe keteu aihs takai en mwerediong pohn Isip, pohn aramas akan, mahn akan, oh dihpw en nansapw koaros.”
22 Então, disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre homens, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Moses ahpw kauwadalahng eh sokono pahnlahng, KAUN-O eri ketikihdi nansapwe oh keteu aihs takai, oh lioal lel nanpwel. KAUN-O eri ketin kamwerehdi
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu; o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra; e fez o Senhor cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 keteu aihs takai iangahki lioal me wie piripir. Iei met keieun melimel suwed me lel Isip sang ni eh wiahla wehin Isip.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, qual nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Wasa koaros nan Isip melimel en aihs takaio lel mehkoaros me mihmi likin ihmw, aramas oh mahn koaros. E kemehla dihpw koaros en nansapw akan oh kauwehla tuhke koaros.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras feriu tudo quanto havia no campo, tanto homens como animais; feriu também a chuva de pedras toda planta do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Ihte wasa me melimelo sohte lel ie, iei nan Kosen, wasa me mehn Israel ko koukousoan ie.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não havia chuva de pedras.
27 Parao eri malipehdo Moses oh Aaron, oh mahsanihong ira, “Met I dipadahr. KAUN-O me ketin pwung; ngehi oh nei aramas akan me sapwung.
27 Então, Faraó mandou chamar a Moisés e a Arão e lhes disse: Esta vez pequei; o Senhor é justo, porém eu e o meu povo somos ímpios.
28 Kumwa kapakapkin kiht rehn KAUN-O; pwe soangen nansapwe oh keteu aihs takai wet en tokedi. I inoukihda me I pahn mweidohng kumwail en kohkohwei, kumwail sohte pahn mihmi met.”
28 Orai ao Senhor ; pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu vos deixarei ir, e não ficareis mais aqui.
29 Moses eri patohwanohng, “Ni ahnsou me I pahn patohieila sang nan kahnimw wet, I pahn kauwadalahng rehn KAUN-O pehi kat. Nansapwe ahpw pahn tokedi, oh sohla pahn keteu aihs takai, pwe komwi en mwahngih me sampah uhdahn nin limen KAUN-O.
29 Respondeu-lhe Moisés: Em saindo eu da cidade, estenderei as mãos ao Senhor ; os trovões cessarão, e já não haverá chuva de pedras; para que saibas que a terra é do Senhor .
30 A met I ese me komwi oh sapwellimomwi lapalap akan saikinte lemmwikihla KAUN-O, Koht.”
30 Quanto a ti, porém, e aos teus oficiais, eu sei que ainda não temeis ao Senhor Deus.
31 Wahntuhke kan me adaneki plaks oh parli, re mengila, pwehki wahntuhke parli iower oh wahntuhke plaks ahpwtehn pwerla.
31 (O linho e a cevada foram feridos, pois a cevada já estava na espiga, e o linho, em flor.
32 Ahpw wahn wihd sohte ohla, pwehki e saikinte lel ahnsoun ar mah.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.)
33 Moses eri patopatohla sang rehn Parao patopatolahng likin kahnimwo. E ahpw kauwada peh ko pwe en kapakapohng KAUN-O. Eri, nansapwe oh keteu aihs takaio oh keteu ahpw tokedi.
33 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor ; cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Ni ahnsou me Parao mahsanihada me keteu, keteu aihs takai, oh nansapwe tokedier, e pil pwurehng dipada, iangahki sapwellime lapalap ako.
34 Tendo visto Faraó que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Nan eh keptakailahr e sohte kupwurki mehn Israel ko en kohkohla, duwen me KAUN-O ketin mahsanihong Moses.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.