Êxodo 5

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Moses oh Aaron eri patohla rehn Parao oh patohwanohng, “KAUN-O, Koht en Israel, ketin mahsanih, ‘Komw ketin mweidala pwe nei aramas akan en patolahng kaudokiong ie nan sapwtehn.’”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Parao eri ketin sapeng, “Ihs KAUN-O menen, pwe I en dukiong oh mweidohng Israel en kohkohweisang rehi? Eri, I soh mwahn ese KAUN-O; oh I sohte pahn mweidohng Israel en kohkohla.”
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 A ira ahpw patohwanohng, “Koht en mehn Ipru kan, ih me ketin pwarohng kiht. Eri, komw ketin mweidohng kiht se en wia seiloak en rahn siluh ong nan sapwtehn pwe se en kaudokiong KAUN-O, at Koht. Pwe ma se sohte pahn kapwaiada, e pahn ketin kalokehkin kiht soumwahu suwed de mahwen.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Nanmwarkien Isipo eri mahsanihong Moses oh Aaron, “Dahme kumwa lidiliderehki aramas akan nan ar doadoahk? Kumwa pwurowei doadoahk pwe kumwa lidu riemen!
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Kumwa kilang ia uwen tohtohlahn aramas en Ipru kan sang pwilidak en sahpwet. A met, kumwa men re en kommoaldihsangehr ar doadoahk!”
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 Eri, rahnohte Parao koasoanediong mehn Isip ko me wia kaunen lidu ko oh kaunen Israel kan:
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Kumwail dehr pwurehng kihong aramas akan dihpw, mehn wia takai pweht. Re en pein kolahng rapahki.
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Ahpw kumwail pahn itonehng irail re en wiahda uwen tohtohn takai pweht me re kin wiahda mahso; kaleke kumwail kamalaulauwihala. Pwe aramas pohnkahke kei irail, ihme re pekipekihki I en mweidohng irail re en kolahng kaudokiong arail Koht.’
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Kumwail kadoadoahkih laud aramas pwukat, pwe re en soupisekla mehlel, oh sohte kak rong kapahrek likamw pwukan.”
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Eri, kaunen lidu ko, oh mehn Israel me kin kaun doadoahko, ahpw kohla oh ndaiong mehn Israel ko, “Parao mahsanih me e solahr pahn kihong kumwail dihpw.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Kumwail en pein kohwei oh ale wasa me kumwail kak diar ie, ahpw kumwail uhdahn pahn wiahda uwen tohtohn takai pweht duwehte mahs.”
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Aramas akan eri kohpeseng nan Isip pwe re en kihpene dihpw.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Kaunen lidu ko ahpw kin koangoangehkin irail, re en wiahda uwen tohtohn takai pwetohte rahn koaros, duwehte ahnsou me irail kin pein kihong irail dihpw.
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Mehn Isip kan me kaun lidu ko ahpw kin wokih kaunen mehn Israel ko me re koasoanehdi re en kin kaun doadoahko. Re ahpw kin idingkin irail, “Dahme kumwail sohte wiahkihda uwen tohtohn takai pweht rahnwet duwehte amwail kin wiahda mahso?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Mehn Israel ko me kin kaun ahpw patohla rehn Parao oh repenpwung reh, patohwan, “Maing, dahme komw ketin wiahkihong kiht met?
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Solahr dihpw me kohieng kiht, komwi ahpw kin ketin idingohng kiht se en wia takai pweht. A met, se pil kin kalokolok. Komwi me pahn pwukoahki met.”
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Nanmwarkio ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pwehki kumwail me pohnkahke, ihme kumwail pekipekihki kumwail en kolahng kaudokiong KAUN-O.
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Kumwail pwurowei doadoahk! Sohte dihpw ehu me pahn kohieng kumwail, ahpw kumwail uhdahn pahn wiahda uwen tohtohn takai pweht me kileldi.”
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Eri kaunen mehn Israel ko ese me re milahr nan apwal, ahnsou me nanmwarkio mahsanihong irail me re pahn wiahda uwen tohtohn takai pwehtohte rahn koaros, duwehte mahs.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Eri, ni ar patopatohla, re tuhwong Moses oh Aaron me awiawih irail.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Re apw ndaiong ira, “KAUN-O ketin mahsaniher dahme kumwa wiahiong kiht, oh e pahn ketin kalokei kumwa, pwehki amwa kahrehiong Parao oh sapwellime lapalap akan ar kailongkinkitala. Kumwa kihongehr kedlahs pwoat nan pehrail pwe re en kemeikitala.”
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Moses eri pwurehng patohwanohng KAUN-O, “Maing Kaun, dahme komw ketin likidmeliekilahr sapwellimomwi aramas akan? Dahme komw ketin poaronekiniehdo wasaht?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Pwe sang ni ei patohdohng rehn Parao pwe I en pato ni mwaromwi, e sohte tokedihsang wiakauwe sapwellimomwi aramas akan. Komwi ahpw sohte ketin seweseirailda!”
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.