Êxodo 5
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Moses oh Aaron eri patohla rehn Parao oh patohwanohng, “KAUN-O, Koht en Israel, ketin mahsanih, ‘Komw ketin mweidala pwe nei aramas akan en patolahng kaudokiong ie nan sapwtehn.’”
1 Depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor, o Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Parao eri ketin sapeng, “Ihs KAUN-O menen, pwe I en dukiong oh mweidohng Israel en kohkohweisang rehi? Eri, I soh mwahn ese KAUN-O; oh I sohte pahn mweidohng Israel en kohkohla.”
2 Mas Faraó respondeu: Quem é o Senhor, para que eu ouça a sua voz para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor, nem tampouco deixarei ir Israel.
3 A ira ahpw patohwanohng, “Koht en mehn Ipru kan, ih me ketin pwarohng kiht. Eri, komw ketin mweidohng kiht se en wia seiloak en rahn siluh ong nan sapwtehn pwe se en kaudokiong KAUN-O, at Koht. Pwe ma se sohte pahn kapwaiada, e pahn ketin kalokehkin kiht soumwahu suwed de mahwen.”
3 Então eles ainda falaram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto deixa-nos, pedimos-te, ir caminho de três dias ao deserto, e oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Nanmwarkien Isipo eri mahsanihong Moses oh Aaron, “Dahme kumwa lidiliderehki aramas akan nan ar doadoahk? Kumwa pwurowei doadoahk pwe kumwa lidu riemen!
4 Respondeu-lhes de novo o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis o povo cessar das suas obras? Ide às vossas cargas.
5 Kumwa kilang ia uwen tohtohlahn aramas en Ipru kan sang pwilidak en sahpwet. A met, kumwa men re en kommoaldihsangehr ar doadoahk!”
5 Disse mais Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Eri, rahnohte Parao koasoanediong mehn Isip ko me wia kaunen lidu ko oh kaunen Israel kan:
6 Naquele mesmo dia Faraó deu ordem aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Kumwail dehr pwurehng kihong aramas akan dihpw, mehn wia takai pweht. Re en pein kolahng rapahki.
7 Não tornareis a dar, como dantes, palha ao povo, para fazer tijolos; vão eles mesmos, e colham palha para si.
8 Ahpw kumwail pahn itonehng irail re en wiahda uwen tohtohn takai pweht me re kin wiahda mahso; kaleke kumwail kamalaulauwihala. Pwe aramas pohnkahke kei irail, ihme re pekipekihki I en mweidohng irail re en kolahng kaudokiong arail Koht.’
8 Também lhes imporeis a conta dos tijolos que dantes faziam; nada diminuireis dela; porque eles estão ociosos; por isso clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Kumwail kadoadoahkih laud aramas pwukat, pwe re en soupisekla mehlel, oh sohte kak rong kapahrek likamw pwukan.”
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que se ocupem nele e não dêem ouvidos a palavras mentirosas.
10 Eri, kaunen lidu ko, oh mehn Israel me kin kaun doadoahko, ahpw kohla oh ndaiong mehn Israel ko, “Parao mahsanih me e solahr pahn kihong kumwail dihpw.
10 Então saíram os exatores do povo e seus oficiais, e disseram ao povo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Kumwail en pein kohwei oh ale wasa me kumwail kak diar ie, ahpw kumwail uhdahn pahn wiahda uwen tohtohn takai pweht duwehte mahs.”
11 ide vós mesmos, e tomai palha de onde puderdes achá-la; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Aramas akan eri kohpeseng nan Isip pwe re en kihpene dihpw.
12 Então o povo se espalhou por toda parte do Egito a colher restolho em lugar de palha.
13 Kaunen lidu ko ahpw kin koangoangehkin irail, re en wiahda uwen tohtohn takai pwetohte rahn koaros, duwehte ahnsou me irail kin pein kihong irail dihpw.
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai a vossa obra, a tarefa do dia no seu dia, como quando havia palha.
14 Mehn Isip kan me kaun lidu ko ahpw kin wokih kaunen mehn Israel ko me re koasoanehdi re en kin kaun doadoahko. Re ahpw kin idingkin irail, “Dahme kumwail sohte wiahkihda uwen tohtohn takai pweht rahnwet duwehte amwail kin wiahda mahso?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, postos sobre eles pelos exatores de Faraó, que reclamavam: Por que não acabastes nem ontem nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como dantes?
15 Mehn Israel ko me kin kaun ahpw patohla rehn Parao oh repenpwung reh, patohwan, “Maing, dahme komw ketin wiahkihong kiht met?
15 Pelo que os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Porque tratas assim a teus servos?
16 Solahr dihpw me kohieng kiht, komwi ahpw kin ketin idingohng kiht se en wia takai pweht. A met, se pil kin kalokolok. Komwi me pahn pwukoahki met.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo é que tem a culpa.
17 Nanmwarkio ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pwehki kumwail me pohnkahke, ihme kumwail pekipekihki kumwail en kolahng kaudokiong KAUN-O.
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso dizeis: vamos, sacrifiquemos ao Senhor.
18 Kumwail pwurowei doadoahk! Sohte dihpw ehu me pahn kohieng kumwail, ahpw kumwail uhdahn pahn wiahda uwen tohtohn takai pweht me kileldi.”
18 Portanto, ide, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; todavia, dareis a conta dos tijolos.
19 Eri kaunen mehn Israel ko ese me re milahr nan apwal, ahnsou me nanmwarkio mahsanihong irail me re pahn wiahda uwen tohtohn takai pwehtohte rahn koaros, duwehte mahs.
19 Então os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Eri, ni ar patopatohla, re tuhwong Moses oh Aaron me awiawih irail.
20 Ao saírem da presença de Faraó depararam com Moisés e Arão que vinham ao encontro deles,
21 Re apw ndaiong ira, “KAUN-O ketin mahsaniher dahme kumwa wiahiong kiht, oh e pahn ketin kalokei kumwa, pwehki amwa kahrehiong Parao oh sapwellime lapalap akan ar kailongkinkitala. Kumwa kihongehr kedlahs pwoat nan pehrail pwe re en kemeikitala.”
21 e disseram-lhes: Olhe o Senhor para vós, e julgue isso, porquanto fizestes o nosso caso repelente diante de Faraó e diante de seus servos, metendo-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Moses eri pwurehng patohwanohng KAUN-O, “Maing Kaun, dahme komw ketin likidmeliekilahr sapwellimomwi aramas akan? Dahme komw ketin poaronekiniehdo wasaht?
22 Então, tornando-se Moisés ao Senhor, disse: Senhor! por que trataste mal a este povo? por que me enviaste?
23 Pwe sang ni ei patohdohng rehn Parao pwe I en pato ni mwaromwi, e sohte tokedihsang wiakauwe sapwellimomwi aramas akan. Komwi ahpw sohte ketin seweseirailda!”
23 Pois desde que me apresentei a Faraó para falar em teu nome, ele tem maltratado a este povo; e de nenhum modo tens livrado o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.