Êxodo 5
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC
1 Moses oh Aaron eri patohla rehn Parao oh patohwanohng, “KAUN-O, Koht en Israel, ketin mahsanih, ‘Komw ketin mweidala pwe nei aramas akan en patolahng kaudokiong ie nan sapwtehn.’”
1 E, depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Parao eri ketin sapeng, “Ihs KAUN-O menen, pwe I en dukiong oh mweidohng Israel en kohkohweisang rehi? Eri, I soh mwahn ese KAUN-O; oh I sohte pahn mweidohng Israel en kohkohla.”
2 Mas Faraó disse: Quem é o Senhor , cuja voz eu ouvirei, para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir Israel.
3 A ira ahpw patohwanohng, “Koht en mehn Ipru kan, ih me ketin pwarohng kiht. Eri, komw ketin mweidohng kiht se en wia seiloak en rahn siluh ong nan sapwtehn pwe se en kaudokiong KAUN-O, at Koht. Pwe ma se sohte pahn kapwaiada, e pahn ketin kalokehkin kiht soumwahu suwed de mahwen.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto, deixa-nos agora ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor e ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Nanmwarkien Isipo eri mahsanihong Moses oh Aaron, “Dahme kumwa lidiliderehki aramas akan nan ar doadoahk? Kumwa pwurowei doadoahk pwe kumwa lidu riemen!
4 Então, disse-lhes o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis cessar o povo das suas obras? Ide a vossas cargas.
5 Kumwa kilang ia uwen tohtohlahn aramas en Ipru kan sang pwilidak en sahpwet. A met, kumwa men re en kommoaldihsangehr ar doadoahk!”
5 E disse também Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Eri, rahnohte Parao koasoanediong mehn Isip ko me wia kaunen lidu ko oh kaunen Israel kan:
6 Portanto, deu ordem Faraó naquele mesmo dia aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Kumwail dehr pwurehng kihong aramas akan dihpw, mehn wia takai pweht. Re en pein kolahng rapahki.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como fizestes ontem e anteontem; vão eles mesmos e colham palha para si.
8 Ahpw kumwail pahn itonehng irail re en wiahda uwen tohtohn takai pweht me re kin wiahda mahso; kaleke kumwail kamalaulauwihala. Pwe aramas pohnkahke kei irail, ihme re pekipekihki I en mweidohng irail re en kolahng kaudokiong arail Koht.’
8 E lhes imporeis a conta dos tijolos que fizeram ontem e anteontem; nada diminuireis dela, porque eles estão ociosos; por isso, clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Kumwail kadoadoahkih laud aramas pwukat, pwe re en soupisekla mehlel, oh sohte kak rong kapahrek likamw pwukan.”
9 Agrave-se o serviço sobre estes homens, para que se ocupem nele e não confiem em palavras de mentira.
10 Eri, kaunen lidu ko, oh mehn Israel me kin kaun doadoahko, ahpw kohla oh ndaiong mehn Israel ko, “Parao mahsanih me e solahr pahn kihong kumwail dihpw.
10 Então, saíram os exatores do povo, e seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Kumwail en pein kohwei oh ale wasa me kumwail kak diar ie, ahpw kumwail uhdahn pahn wiahda uwen tohtohn takai pweht duwehte mahs.”
11 ide vós mesmos, e tomai vós palha de onde a achardes; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 Aramas akan eri kohpeseng nan Isip pwe re en kihpene dihpw.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito, a colher restolho em lugar de palha.
13 Kaunen lidu ko ahpw kin koangoangehkin irail, re en wiahda uwen tohtohn takai pwetohte rahn koaros, duwehte ahnsou me irail kin pein kihong irail dihpw.
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa de cada dia, como quando havia palha.
14 Mehn Isip kan me kaun lidu ko ahpw kin wokih kaunen mehn Israel ko me re koasoanehdi re en kin kaun doadoahko. Re ahpw kin idingkin irail, “Dahme kumwail sohte wiahkihda uwen tohtohn takai pweht rahnwet duwehte amwail kin wiahda mahso?”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os exatores de Faraó tinham posto sobre eles, dizendo estes: Por que não acabastes vossa tarefa ontem e hoje, fazendo tijolos como antes?
15 Mehn Israel ko me kin kaun ahpw patohla rehn Parao oh repenpwung reh, patohwan, “Maing, dahme komw ketin wiahkihong kiht met?
15 Pelo que se foram os oficiais dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que fazes assim a teus servos?
16 Solahr dihpw me kohieng kiht, komwi ahpw kin ketin idingohng kiht se en wia takai pweht. A met, se pil kin kalokolok. Komwi me pahn pwukoahki met.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo tem a culpa.
17 Nanmwarkio ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pwehki kumwail me pohnkahke, ihme kumwail pekipekihki kumwail en kolahng kaudokiong KAUN-O.
17 Mas ele disse: Vós sois ociosos; vós sois ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Kumwail pwurowei doadoahk! Sohte dihpw ehu me pahn kohieng kumwail, ahpw kumwail uhdahn pahn wiahda uwen tohtohn takai pweht me kileldi.”
18 Ide, pois, agora, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a conta dos tijolos.
19 Eri kaunen mehn Israel ko ese me re milahr nan apwal, ahnsou me nanmwarkio mahsanihong irail me re pahn wiahda uwen tohtohn takai pwehtohte rahn koaros, duwehte mahs.
19 Então, os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aflição, porquanto se dizia: Nada diminuireis de vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Eri, ni ar patopatohla, re tuhwong Moses oh Aaron me awiawih irail.
20 E encontraram a Moisés e a Arão, que estavam defronte deles, quando saíram de Faraó.
21 Re apw ndaiong ira, “KAUN-O ketin mahsaniher dahme kumwa wiahiong kiht, oh e pahn ketin kalokei kumwa, pwehki amwa kahrehiong Parao oh sapwellime lapalap akan ar kailongkinkitala. Kumwa kihongehr kedlahs pwoat nan pehrail pwe re en kemeikitala.”
21 E disseram-lhes: O Senhor atente sobre vós e julgue isso, porquanto fizestes o nosso cheiro repelente diante de Faraó e diante de seus servos, dando-lhes a espada nas mãos, para nos matar.
22 Moses eri pwurehng patohwanohng KAUN-O, “Maing Kaun, dahme komw ketin likidmeliekilahr sapwellimomwi aramas akan? Dahme komw ketin poaronekiniehdo wasaht?
22 Então, tornou Moisés ao Senhor e disse: Senhor! Por que fizeste mal a este povo? Por que me enviaste?
23 Pwe sang ni ei patohdohng rehn Parao pwe I en pato ni mwaromwi, e sohte tokedihsang wiakauwe sapwellimomwi aramas akan. Komwi ahpw sohte ketin seweseirailda!”
23 Porque, desde que entrei a Faraó para falar em teu nome, ele maltratou a este povo; e, de nenhuma maneira, livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.