Êxodo 16
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Eri pokon en mehn Israel ko ahpw mweselsang Elim, oh ni eisek limaun keriaun sounpwong, mwurin ar mweselda sang Isip, re ahpw lellahng sapwtehn en Sur, me mihte nanpwungen Elim oh Sainai.
1 O povo de Israel saiu de Elim e foi para o deserto de Sim, que fica entre Elim e o monte Sinai. Chegaram ali no dia quinze do segundo mês depois da sua saída do Egito.
2 Irail koaros eri kaulimala oh lipahnedihada Moses oh Aaron nan sapwtehno,
2 Ali, no deserto, todos eles começaram a reclamar contra Moisés e Arão,
3 re ndaiong ira, “E mwahwongete KAUN-O en ketin kemeikitala nan Isip, wasa se kin mwomwohdete mpen nait einpwoat en uduk ko oh tungutungoale uwen sali me se anahne. Komwi ahpw kahreikitodohng nan sahpwtehn wet pwe se en mehkihla duhpek.”
3 dizendo assim: — Teria sido melhor que o
4 KAUN-O ahpw mahsanihong Moses, “I pahn kamwerehdiong kumwail koaros pilawa sang pahnlahng. Rahn koaros aramas akan en kohieisang nan imwarail kan oh kihpene arail tungoal me pahn kin itarohng rahn ehu. Pwe I men song irail, ma re pahn idawehn ei kosonned akan de soh.
4 O Senhor Deus disse a Moisés: — Agora eu vou fazer chover do céu pão para vocês. E o povo deverá sair, e cada um deverá juntar uma porção que dê para um dia. Assim eu os porei à prova para saber se eles vão obedecer às minhas ordens.
5 Ni keweneun rahn, re en kihpene pak riapak uwen me re kihpene rahn teiko, oh kaunopada.”
5 No sexto dia deverão juntar e preparar o dobro do que costumam juntar nos outros dias.
6 Moses oh Aaron eri padahkihong mehn Israel ko koaros, “Soutik wet kumwail pahn ese me KAUN-O, iei ih me ketin kahluwaikumwaildo sang Isip,
6 Então Moisés e Arão disseram ao povo: — Hoje à tarde vocês ficarão sabendo que foi o
7 oh nimengseng kumwail pahn kilang lingaling en KAUN-O. Pwe e ketin karongeier amwail kaulime—ei, amwail kaulime, pwe kiht, ihte at pwais, kapwaiada sapwellime kaweid kan.”
7 Amanhã de manhã vocês verão a glória do Senhor , pois o Senhor ouviu as reclamações de vocês contra ele. Foi contra ele, e não contra nós, que vocês reclamaram; pois, afinal de contas, quem somos nós?
8 Moses ahpw pil patohwan, “KAUN-O me pahn ketikihong kumwail uduk pwe kumwail en tungoale nin soutik wet, oh uwen pilawa me kumwail mwahuki nimenseng en lakapw, pwehki eh ketin karongeier kaulim oh lipahned kan me kumwail wiahiong. Pwe kaidehn kiht me kumwail kaulime, pwe KAUN-O.”
8 E Moisés continuou: — É Deus, o
9 Moses eri ndaiong Aaron, “Ndaiong pokon en mehn Israel koaros re en patohdo oh uh mwohn silangin KAUN-O, pwe e ketin karongeier arail tungoal lipahned kan.”
9 Aí Moisés disse a Arão: — Diga a todo o povo que venha e fique diante de Deus, o
10 Nindokon Aaron eh kapakapahrekiong pokono, re sohpeilahng nan saptehno, lingaling en KAUN-O pa pwarada nan pelien depwek pali.
10 Enquanto Arão estava falando a todo o povo, eles olharam para o deserto, e, de repente, a glória do Senhor apareceu numa nuvem.
11 KAUN-O eri mahsanihong Moses,
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “I rongehr kaulim kan en mehn Israel. Padahkihong irail, me nin soutik kumwail pahn tungoale uduk, oh nimenseng kumwail pahn medkihla pilawa. Pwe irail en ese me ngehi, KAUN-O, iei arail Koht.”
12 — Eu tenho ouvido as reclamações dos israelitas. Diga-lhes que hoje à tarde, antes de escurecer, eles comerão carne. E amanhã de manhã comerão pão à vontade. Aí ficarão sabendo que eu, o Senhor , sou o Deus deles.
13 Nin soutikpene kulu ngedehrie ahpw pihrdo oh kipehdi kahnimpwal ko, oh nimenseng pwoaik mwarakpeseng wasa koaros nan kahnimwo. |alt="HK-5F Kulu en nan sapwtehn" src="" size="col" ref="EKSODUS 16.13"
13 À tarde apareceu um grande bando de codornas; eram tantas, que cobriram o acampamento. E no dia seguinte, de manhã, havia orvalho em volta de todo o acampamento.
14 Ni pwoaiken mensengo eh sohrala, mie mehkot tikitik pohn pwehl en sapwtehno me menipinip duwehte wunen mwahmw.
14 Quando o orvalho secou, por cima da areia do deserto ficou uma coisa parecida com escamas, fina como a geada no chão.
15 Ni mehn Israel ko ar kilangada, re sehse dahkot mwo, re ahpw peipeidekpene nanpwungarail, ndinda, “Dahkot met?”
15 Os israelitas viram aquilo e não sabiam o que era. Então perguntaram uns aos outros: — O que é isso? Moisés lhes disse: — Isso é o alimento que o
16 KAUN-O ketin koasoanehdi pwe emenemen kumwail en kihpene uwen me e anahne tungoale, kereniong paun weneu ong emen aramas.”
16 Esta é a ordem que ele deu: “Cada um de vocês deverá juntar o que for necessário para comer, de acordo com o número de pessoas que houver na família, dois litros por pessoa.”
17 Mehn Israel ko eri wia met, ekei kihpene me tohtohsang, a ekei me malaulausang.
17 E assim fizeram os israelitas. Uns pegaram mais, e outros, menos.
18 Re ahpw paunihada, oh irail me kihpene tohtohsang me re anahne, e sohte laudla rehrail, oh irail me kihpene malaulausang me re anahne, e sohte tikitikla rehrail. Emenemen kihpenehte uwen me e anahne.
18 Quando mediram, aconteceu que os que haviam pegado muito não tinham demais; e não faltava nada para os que haviam pegado pouco. Cada um havia pegado exatamente o necessário para comer.
19 Moses ahpw ndahng irail, “Sohte me pahn nahkohng lakapw luhwen mehkot.”
19 Então Moisés lhes disse: — Ninguém deverá guardar nada para o dia seguinte.
20 Ekei irail eri sohte men rong Moses, re ahpw nahkihdi luhwe kei ong nimenseng en mandahn rahno. Nimensengo re diarada me e diren mwahs oh ohlahr. Moses eri lingeringerda pahrail.
20 Mas alguns não obedeceram à ordem de Moisés e guardaram uma parte daquele alimento. E no dia seguinte o que tinha sido guardado estava cheio de bichos e cheirava mal. Aí Moisés ficou muito irritado com eles.
21 Re kin kihpene nimenseng koaros uwen me itarohng emenmen; ahpw ni ahnsou me ketipin kin karakarala, e kin peipeseng.
21 Todas as manhãs cada um pegava o necessário para comer naquele dia, pois o calor do sol derretia o que ficava no chão.
22 Ni keweneun rahn irail ahpw kihpene pak riau uwen tungoal me itarohng rahn ehu, paun eisek riau ong aramas emen. Kaunen mehn Israel koaros ahpw pwarodo rehn Moses oh pakairkihong duwen met,
22 No sexto dia pegaram o dobro, isto é, quatro litros para cada pessoa. Os líderes do povo foram e contaram a Moisés o que estava acontecendo.
23 e ahpw ndaiong irail, “KAUN-O mahsaniher, me lakapw rahn sarawi, rahnen kommoal ehu, oh kasarawihong KAUN-O. Kumwail pahn umwunda dahme kumwail men umwun, oh pwoailihada dahme kumwail men pwoailih. Luhwe koaros kumwail pahn nekidala ong lakapw.”
23 E Moisés lhes disse: — Amanhã é dia de descanso, o sábado santo, separado para Deus, o
24 Irail eri kapwaiada dahme Moses nda; re nahkohng mandao luhwe ko. Eri, e sohte ohla, oh sohte mwahs dierekda loale.
24 Conforme a ordem de Moisés, todos guardaram para o dia seguinte o que havia sobrado. E não cheirou mal, nem criou bicho.
25 Moses eri nda, “Kumwail tungoale met rahnwet, pwehki iei rahnen kommoal me kasarawihong KAUN-O, oh kumwail sohte pahn dierek mwenge nansapw.
25 Moisés disse: — Comam isto hoje, pois é sábado, o dia de descanso separado para Deus, o
26 Erein rahn weneu kumwail pahn kin kihpene, pwe ni keisuhwen rahn, me iei rahnen kommoal, kumwail sohte pahn diar.”
26 Recolham esse alimento durante seis dias; porém no sétimo dia, que é o dia de descanso, não haverá alimento no chão.
27 Ni keisuhwen rahno ekei ahpw kohieilahng kihpene, re ahpw sohte diar mehkot.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para pegar o alimento, porém não acharam nada.
28 KAUN-O eri mahsanihong Moses, “Ia erein amwail sohte pahn kapwaiada ei kosonned akan?
28 Então o Senhor Deus disse a Moisés: — Até quando vocês vão desobedecer às minhas ordens e às minhas
29 Kumwail tamanda pwe ngehi, KAUN-O, I kihong kumwail rahnen kommoalo, ihme kahrehda ni keweneun rahn I kihong kumwail mwenge me itarohng rahn riau. Koaros en mihmihte nan dewe ni keisuhwen rahn; sohte me pahn kohieila liki.”
29 Lembrem que eu, o Senhor , dei a vocês um dia de descanso e foi por isso que no sexto dia eu lhes dei alimento para dois dias. No sétimo dia fiquem todos onde estiverem; ninguém deverá sair de casa.
30 Iei me aramas ako sohte kin doadoahngki ni keisuhwen rahn.
30 Assim, o povo não trabalhou no sétimo dia.
31 Mehn Israel ko kihong eden kisin mwengeo, manna. E duwehte werentuhke koriander; ahpw poh pwetepwet oh nemenemen keik me doal sukehn loangalap.
31 Os israelitas deram àquele alimento o nome de maná . Ele era parecido com uma sementinha branca e tinha gosto de bolo de mel.
32 Moses ahpw nda, “KAUN-O, ketin mahsanih, kitail en nekidala ekei manna, pwehn nekinekohng kadaudokatail kan, pwe re en kilang soangen kisin tungoal me e katungoalehkin kitail nan sapwtehn ni eh kahluwaikitaildo sang Isip.”
32 Moisés disse: — O
33 Moses eri ndaiong Aaron, “Ale ehu sahn oh audehkihda elep en kalon en manna, ke ahpw kihdiong mwohn silangin KAUN-O pwe en nekinekiong kadaudokatail kan.”
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue uma vasilha, ponha nela dois litros de maná e coloque-a na presença de Deus, o
34 Aaron eri kihdiong mwohn Kohpwahn Inowo saho, nin duwen KAUN-O eh ketin mahsanihong Moses.
34 Arão fez como o Senhor havia ordenado a Moisés e colocou a vasilha diante da arca da aliança para que ficasse guardada ali.
35 Mehn Israel ko eri tungutungoale manna wet erein pahr pahisek, re lao lel wasa me re soandi ie, nan Kenan.
35 Durante quarenta anos os israelitas tiveram maná para comer, até que chegaram a uma terra habitada, isto é, até que chegaram à fronteira de Canaã.
36 (Elep en kalon pahrekiong eisek kis ehun mehnsohngo me re kin sohngki werentuhke kan.)
36 A porção de maná para cada pessoa era a décima parte da medida padrão , que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.