Daniel 6
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Darius eri kupwurehda en idihada kepina 120 nan sapwellime wehio pwon.
1 O rei Dario resolveu dividir o reino em 120 províncias e nomeou um alto funcionário para governar cada uma delas.
2 Ih eri pil ketin pilada Daniel oh pil riemen pwe re en tetehk doadoahk en kepina kan oh tehk mehkan me kesempwal pahn nanmwarki.
2 O rei também escolheu como administradores Daniel e outros dois homens, para que supervisionassem os altos funcionários e protegessem os interesses do rei.
3 Eri, Daniel ahpw mwadang kasalehda me e kak doadoahk mwahusang ienge kaun teiko de kepina ko. Eri, pwehki eh doadoahk eh mwahu mehlel, nanmwarkio ahpw kupwurehda en ketikihong manaman en kaunda mehkoaros nan wehio.
3 Em pouco tempo, Daniel se mostrou mais capaz que todos os outros administradores e altos funcionários. Por causa da grande capacidade de Daniel, o rei planejava colocá-lo à frente de todo o reino.
4 Kaunen doadoahk teiko oh kepina ko ahpw song en rapahki en Daniel sapwung ni eh wiewia kaunen wehi. Ahpw re sohte kak diarada sapwung de mehkot suwed reh, pwe Daniel uhdahn ohl likilik men, oh e sohte kin wia mehkot sapwung de mehkot suwed.
4 Os outros administradores e altos funcionários começaram a procurar falhas no modo como Daniel conduzia as questões de governo, mas nada encontraram para criticar ou condenar. Ele era leal, sempre responsável e digno de confiança.
5 Irail eri ndapene nanpwungarail, “Kitail sohte pahn diar mehkot me kitail kak kedipahki Daniel, ihte, mehkot me pidahda kosonned en eh Koht.”
5 Por isso, concluíram: “Nossa única chance de encontrar algum motivo para acusar Daniel será em relação às leis de seu Deus”.
6 Irail eri pokonlahng tuhwong nanmwarkio oh patohwanohng, “Maing, Nanmwarki Darius, komwi en rosoroson kohkohlahte!
6 Então os administradores e os altos funcionários foram até o rei e lhe disseram: “Que o rei Dario viva para sempre!
7 Iet kiht koaros me kin patohwan kohwahkihong komwi sapwellimomwi wehi—kaun akan, kepina kan, oh keriaun kepina kan, oh pil lapalap teikan—pwungkidahr me Wasa Lapalap en ketin wiahda ehu koasoandi oh kamanahla. Kosonned wet en keinepwihsang aramas koaros en peki mehkot sang rehn arail koht de aramas emen sohte lipilipil erein rahn 30, ahpw ihte, sang rehn Wasa Lapalap. Eri, mehmen me pahn kauwehla kosonned wet en lekdekiong nan pesen laion kan.
7 Nós administradores, oficiais, altos funcionários, conselheiros e governadores estamos todos de acordo que o rei deve decretar uma lei a ser cumprida rigorosamente. Dê ordens para que, nos próximos trinta dias, qualquer pessoa que orar a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, seja lançada na cova dos leões.
8 Eri, Wasa Lapalap, en ketin padokada oh sainih kosonned wet, pwe en kin manaman duwehte kosonned en mehn Media oh Persia kan, me sohte kak wekidekla.”
8 Agora, ó rei, decrete e assine essa lei para que não possa ser mudada, como lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada”.
9 Nanmwarki Darius eri ketin padokada oh sainih kosonnedo.
9 E o rei Dario assinou a lei.
10 Ni Daniel eh rongada me Darius ketin sainiher kosonnedo, e ahpw kohkohla ni imweo. E ahpw kohdahla powe nan pere ehu me wenihmwtok kei mie me sallahng Serusalem. Ih eri kelehpwikihdi wasao duwen eh kin epwehnki wia, oh kapakapohng Koht pak siluh rahn ehu. Eri, wenihmwtok ko langalangete.
10 Quando Daniel soube que a lei tinha sido assinada, foi para casa e, como de costume, ajoelhou-se no quarto no andar de cima, com as janelas abertas na direção de Jerusalém. Orava três vezes por dia e dava graças a seu Deus.
11 Ni ahnsou me en Daniel imwintihti ko kilangada duwen Daniel eh kin wia kapakapohng eh Koht.
11 Os oficiais foram juntos à casa de Daniel e o encontraram orando e pedindo ajuda a Deus.
12 Irail koaros eri wiahkinteieu patolahng rehn nanmwarkio pwe re en kedipa Daniel, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin sainiher kosonned ehu me mahsanih ma mehmen pahn peki mehkot erein rahn 30 rehn eh koht de rehn aramas emen sohte lipilipil, ahpw kaidehn rehn Wasa Lapalap, e pahn lekdekiong nan pesen laion.”
12 Então foram diretamente ao rei e o lembraram da lei: “O rei não assinou um decreto ordenando que qualquer um que orasse a alguém, divino ou humano, exceto ao rei, fosse lançado na cova dos leões?”. “Sim”, respondeu o rei. “Essa decisão está em vigor; é uma lei oficial dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.”
13 Irail eri patohwanohng nanmwarkio, “Daniel, emen me kalipilipdo sang Suda ko, sohte kin wauneki Wasa Lapalap de sohte kin peikiong sapwellimomwi kosonned. Pwe e kin epwehnki wia eh kapakap pak siluh rahn koaros.”
13 Então disseram ao rei: “Aquele homem, Daniel, um dos exilados de Judá, não dá importância ao rei nem à sua lei. Continua a orar ao Deus dele três vezes por dia”.
14 Ni nanmwarkio eh karongehda met, e inenen kupwur toutoukihla; e ahpw ketin song en rapahkihda duwen eh pahn kak kapitala Daniel. E ketin kupwukupwure duwen eh pahn kapitala erein rahn ehu pwon.
14 Quando o rei ouviu isso, ficou muito angustiado e procurou uma forma de salvar Daniel. Passou o resto do dia pensando num modo de livrá-lo dessa situação.
15 Aramas ako eri pwurodohng reh oh patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin mwahngih duwen kosonned en mehn Media oh Persia kan, ma koasoandi ehu me nanmwarki padokada oh sainih, e sohte kak wekidekla.”
15 À noite, os homens foram juntos ao rei e disseram: “Ó rei, o senhor sabe que, conforme a lei dos medos e dos persas, nenhum decreto que o rei assina pode ser revogado”.
16 Nanmwarkio eri ketin koasoanehdi pwe Daniel en pakahrdo oh lekdekiong nan pesen laion kan. E ahpw mahsanihong Daniel, “Daniel, omw Koht me komwi kin loalopwoatohng en ketin doareikomwihla.”
16 Por fim, o rei deu ordens para que Daniel fosse preso e lançado na cova dos leões. O rei lhe disse: “Que seu Deus, a quem você serve fielmente, o livre”.
17 Irail eri katapwurehiong takai ehu oh perehkihla ewen pwoaren laiono. Pein nanmwarkio eri sidampiekihdi sapwellime ringo oh en me lapalap ako sidamp pohn takaio pwe aramas de kohdo oh kapitala Daniel.
17 Então trouxeram uma pedra e a colocaram sobre a abertura da cova. O rei selou a pedra com seu anel e com os anéis de seus nobres, para que ninguém pudesse resgatar Daniel.
18 Nanmwarkio eri ketin sapahlla ni tehnpeseo oh sohte konote mehkot nipwongo, de pil sohte ketin iang sapwellime ko ni kemweit en tehnpaso. E pil sohte seimwok nipwongo.
18 O rei voltou a seu palácio e passou a noite em jejum. Não quis nenhum dos divertimentos habituais e não conseguiu dormir a noite inteira.
19 Nin sohrahnie nanmwarkio ahpw opala wasa, oh mwadangete ketilahng ni pesen laiono.
19 De manhã bem cedo, levantou-se e foi apressadamente à cova dos leões.
20 Ni eh kerenlahng ni pesen laiono, e ahpw kapitie laudida, mahsanih, “Daniel, ladun Koht ieias! Ia duwe, omwi Koht me komwi kin loalopwoatohng, e ketin doareikomwihla sang laion kan de soh?”
20 Quando chegou lá, gritou angustiado: “Daniel, servo do Deus vivo! O Deus a quem você serve tão fielmente pôde livrá-lo dos leões?”.
21 Daniel eri patohwan, “Wasa Lapalap en rosorosonte kohkohlahte!
21 Daniel respondeu: “Que o rei viva para sempre!
22 Koht ketin poaronehdo sapwellime tohnleng me kakuhpene ewen laion kat pwe re dehr kauweiehla. Koht ketin wiahda met pwehki eh ketin mwahngih duwen ei mwakelekel, oh duwen ei sohte wiahda mehkot sapwung ong komwi, Wasa Lapalap.”
22 Meu Deus enviou seu anjo para fechar a boca dos leões de modo que não me fizessem mal, pois fui considerado inocente aos olhos de Deus. Também não fiz coisa alguma contra o senhor, ó rei”.
23 Nanmwarkio eri kupwurperenkihda kowahlap met, e ahpw mahsanih Daniel en kapedoisang nan pwoaren laiono. Irail eri, kapedoi, oh sohte diarada kisin ohla kis reh, pwehki eh pwoson Koht.
23 O rei ficou muito alegre e ordenou que tirassem Daniel da cova. Não havia sequer um arranhão nele, pois havia confiado em seu Deus.
24 Nanmwarkio eri ketin koasoanehdi pwe aramas koaros me kedipahda Daniel en uhd lekdekiong nan poaren laiono, iangahki ar pwoud kan oh nair seri kan. Eri, mwohn ar pwupw nan kepin pwoahro, laion ko lusukirailte oh dapengirailpeseng.
24 Em seguida, o rei ordenou que prendessem os homens que haviam acusado Daniel. Ordenou que fossem lançados na cova dos leões junto com suas esposas e seus filhos. Os leões os atacaram e os despedaçaram antes que chegassem ao fundo da cova.
25 Nanmwarki Darius eri ketin wiahda kisinlikou ehu oh kadarohng tohn wehi koaros, keinek koaros, ong irail kan me kin lokaiahki soangen lokaia teikan koaros en sampah; iet audepe:
25 Então o rei Dario enviou esta mensagem a povos de todas as raças, nações e línguas em todo o mundo: “Paz e prosperidade!
26 I koasoanedier nan wehiet pwe aramas koaros en wauneki oh lammwiki en Daniel eh Koht.
26 “Decreto que todos em meu reino devem tremer de medo diante do Deus de Daniel. Pois ele é o Deus vivo e permanecerá para sempre. Seu reino jamais será destruído, e seu domínio não terá fim.
27 E kin komourala oh doarehla;
27 Ele livra e salva seu povo; realiza sinais e maravilhas nos céus e na terra. Foi ele que livrou Daniel do poder dos leões”.
28 Daniel eri paiamwahula nindokon Darius eh wia nanmwarki, oh pil nindokon Sairus, mehn Persia, e wia nanmwarki.
28 Assim, Daniel prosperou durante o reinado de Dario e durante o reinado de Ciro, o persa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.