Daniel 6
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Darius eri kupwurehda en idihada kepina 120 nan sapwellime wehio pwon.
1 O rei Dario resolveu dividir o país em cento e vinte províncias e escolher cento e vinte homens para governá-las.
2 Ih eri pil ketin pilada Daniel oh pil riemen pwe re en tetehk doadoahk en kepina kan oh tehk mehkan me kesempwal pahn nanmwarki.
2 A fim de que tudo corresse bem, e não houvesse prejuízo, o rei nomeou três ministros para controlarem os cento e vinte governadores. Um desses ministros era Daniel,
3 Eri, Daniel ahpw mwadang kasalehda me e kak doadoahk mwahusang ienge kaun teiko de kepina ko. Eri, pwehki eh doadoahk eh mwahu mehlel, nanmwarkio ahpw kupwurehda en ketikihong manaman en kaunda mehkoaros nan wehio.
3 e ele mostrou logo que era mais competente do que os outros ministros e governadores. Ele tinha tanta capacidade, que o rei pensou em colocá-lo como a mais alta autoridade do reino.
4 Kaunen doadoahk teiko oh kepina ko ahpw song en rapahki en Daniel sapwung ni eh wiewia kaunen wehi. Ahpw re sohte kak diarada sapwung de mehkot suwed reh, pwe Daniel uhdahn ohl likilik men, oh e sohte kin wia mehkot sapwung de mehkot suwed.
4 Aí os outros ministros e os governadores procuraram achar um motivo para acusar Daniel de ser mau administrador, mas não encontraram. Daniel era honesto e direito, e ninguém podia acusá-lo de ter feito qualquer coisa errada.
5 Irail eri ndapene nanpwungarail, “Kitail sohte pahn diar mehkot me kitail kak kedipahki Daniel, ihte, mehkot me pidahda kosonned en eh Koht.”
5 Então eles disseram uns aos outros: — Nunca encontraremos motivo para acusar Daniel, a não ser que seja alguma coisa que tenha a ver com a religião dele.
6 Irail eri pokonlahng tuhwong nanmwarkio oh patohwanohng, “Maing, Nanmwarki Darius, komwi en rosoroson kohkohlahte!
6 Então foram todos juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva para sempre!
7 Iet kiht koaros me kin patohwan kohwahkihong komwi sapwellimomwi wehi—kaun akan, kepina kan, oh keriaun kepina kan, oh pil lapalap teikan—pwungkidahr me Wasa Lapalap en ketin wiahda ehu koasoandi oh kamanahla. Kosonned wet en keinepwihsang aramas koaros en peki mehkot sang rehn arail koht de aramas emen sohte lipilipil erein rahn 30, ahpw ihte, sang rehn Wasa Lapalap. Eri, mehmen me pahn kauwehla kosonned wet en lekdekiong nan pesen laion kan.
7 Todos nós que ocupamos posições de autoridade no reino, isto é, os ministros, os governadores, os prefeitos e as outras autoridades, nos reunimos e concordamos em pedir ao senhor que dê uma ordem que não poderá ser desobedecida. Ordene que durante trinta dias todos façam os seus pedidos somente ao senhor. Se durante esse tempo alguém fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer outro homem, essa pessoa será jogada na cova dos leões.
8 Eri, Wasa Lapalap, en ketin padokada oh sainih kosonned wet, pwe en kin manaman duwehte kosonned en mehn Media oh Persia kan, me sohte kak wekidekla.”
8 Portanto, ó rei, dê a ordem e a assine, a fim de que não possa ser anulada. De acordo com a lei dos medos e dos persas, essa ordem não poderá ser anulada.
9 Nanmwarki Darius eri ketin padokada oh sainih kosonnedo.
9 O rei concordou; assinou a ordem e mandou que fosse publicada.
10 Ni Daniel eh rongada me Darius ketin sainiher kosonnedo, e ahpw kohkohla ni imweo. E ahpw kohdahla powe nan pere ehu me wenihmwtok kei mie me sallahng Serusalem. Ih eri kelehpwikihdi wasao duwen eh kin epwehnki wia, oh kapakapohng Koht pak siluh rahn ehu. Eri, wenihmwtok ko langalangete.
10 Quando Daniel soube que o rei tinha assinado a ordem, voltou para casa. No andar de cima havia um quarto com janelas que davam para Jerusalém. Daniel abriu as janelas, ajoelhou-se e orou, dando graças ao seu Deus. Ele costumava fazer isso três vezes por dia.
11 Ni ahnsou me en Daniel imwintihti ko kilangada duwen Daniel eh kin wia kapakapohng eh Koht.
11 Os inimigos de Daniel foram juntos até a casa dele e o encontraram orando ao seu Deus.
12 Irail koaros eri wiahkinteieu patolahng rehn nanmwarkio pwe re en kedipa Daniel, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin sainiher kosonned ehu me mahsanih ma mehmen pahn peki mehkot erein rahn 30 rehn eh koht de rehn aramas emen sohte lipilipil, ahpw kaidehn rehn Wasa Lapalap, e pahn lekdekiong nan pesen laion.”
12 Então foram procurar o rei a fim de falar com ele a respeito da ordem. Eles disseram: — Ó rei, o senhor assinou uma ordem que proíbe que durante trinta dias se façam pedidos a qualquer deus ou a qualquer outro homem, a não ser ao senhor. E a ordem diz também que quem desobedecer será jogado na cova dos leões. Não é verdade? O rei respondeu: — É verdade, e a ordem deve ser obedecida. De acordo com a lei dos medos e dos persas, ela não pode ser anulada.
13 Irail eri patohwanohng nanmwarkio, “Daniel, emen me kalipilipdo sang Suda ko, sohte kin wauneki Wasa Lapalap de sohte kin peikiong sapwellimomwi kosonned. Pwe e kin epwehnki wia eh kapakap pak siluh rahn koaros.”
13 Aí eles disseram ao rei: — Mas Daniel, um dos prisioneiros que vieram da terra de Judá, não respeita o senhor, nem se importa com a ordem, pois ora ao Deus dele três vezes por dia.
14 Ni nanmwarkio eh karongehda met, e inenen kupwur toutoukihla; e ahpw ketin song en rapahkihda duwen eh pahn kak kapitala Daniel. E ketin kupwukupwure duwen eh pahn kapitala erein rahn ehu pwon.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e resolveu salvar Daniel. Até o pôr do sol daquele dia, ele fez tudo o que pôde para salvá-lo.
15 Aramas ako eri pwurodohng reh oh patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin mwahngih duwen kosonned en mehn Media oh Persia kan, ma koasoandi ehu me nanmwarki padokada oh sainih, e sohte kak wekidekla.”
15 Os inimigos de Daniel foram falar de novo com o rei e disseram: — O senhor sabe muito bem que, de acordo com a lei dos medos e dos persas, nenhuma ordem ou lei assinada pelo rei pode ser anulada.
16 Nanmwarkio eri ketin koasoanehdi pwe Daniel en pakahrdo oh lekdekiong nan pesen laion kan. E ahpw mahsanihong Daniel, “Daniel, omw Koht me komwi kin loalopwoatohng en ketin doareikomwihla.”
16 Então o rei mandou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. E o rei disse a Daniel: — Espero que o seu Deus, a quem você serve com tanta dedicação, o salve.
17 Irail eri katapwurehiong takai ehu oh perehkihla ewen pwoaren laiono. Pein nanmwarkio eri sidampiekihdi sapwellime ringo oh en me lapalap ako sidamp pohn takaio pwe aramas de kohdo oh kapitala Daniel.
17 Trouxeram uma pedra e com ela taparam a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel das altas autoridades do reino, para que, mesmo no caso de Daniel, a lei fosse cumprida ao pé da letra.
18 Nanmwarkio eri ketin sapahlla ni tehnpeseo oh sohte konote mehkot nipwongo, de pil sohte ketin iang sapwellime ko ni kemweit en tehnpaso. E pil sohte seimwok nipwongo.
18 O rei voltou para o palácio, mas não comeu nada, nem se divertiu como de costume. E naquela noite não pôde dormir.
19 Nin sohrahnie nanmwarkio ahpw opala wasa, oh mwadangete ketilahng ni pesen laiono.
19 De manhã, cedinho, ele se levantou e foi depressa até a cova dos leões.
20 Ni eh kerenlahng ni pesen laiono, e ahpw kapitie laudida, mahsanih, “Daniel, ladun Koht ieias! Ia duwe, omwi Koht me komwi kin loalopwoatohng, e ketin doareikomwihla sang laion kan de soh?”
20 Ali, com voz muito triste, ele disse: — Daniel,
21 Daniel eri patohwan, “Wasa Lapalap en rosorosonte kohkohlahte!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva para sempre!
22 Koht ketin poaronehdo sapwellime tohnleng me kakuhpene ewen laion kat pwe re dehr kauweiehla. Koht ketin wiahda met pwehki eh ketin mwahngih duwen ei mwakelekel, oh duwen ei sohte wiahda mehkot sapwung ong komwi, Wasa Lapalap.”
22 O meu Deus mandou o seu Anjo, e este fechou a boca dos leões para que não me ferissem. Pois Deus sabe que não fiz nada contra ele. E também não cometi nenhum crime contra o senhor.
23 Nanmwarkio eri kupwurperenkihda kowahlap met, e ahpw mahsanih Daniel en kapedoisang nan pwoaren laiono. Irail eri, kapedoi, oh sohte diarada kisin ohla kis reh, pwehki eh pwoson Koht.
23 O rei, muito alegre, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim ele foi tirado, e viram que nenhum mal havia acontecido com ele, pois havia confiado em Deus.
24 Nanmwarkio eri ketin koasoanehdi pwe aramas koaros me kedipahda Daniel en uhd lekdekiong nan poaren laiono, iangahki ar pwoud kan oh nair seri kan. Eri, mwohn ar pwupw nan kepin pwoahro, laion ko lusukirailte oh dapengirailpeseng.
24 Em seguida, o rei mandou que trouxessem os homens que tinham acusado Daniel. Todos eles, junto com as suas mulheres e os seus filhos, foram jogados na cova. E, antes mesmo de chegarem ao fundo, os leões os atacaram e os despedaçaram.
25 Nanmwarki Darius eri ketin wiahda kisinlikou ehu oh kadarohng tohn wehi koaros, keinek koaros, ong irail kan me kin lokaiahki soangen lokaia teikan koaros en sampah; iet audepe:
25 Então o rei Dario escreveu uma carta para os povos de todas as nações, raças e línguas do mundo. A carta dizia o seguinte: “Felicidade e paz para todos!
26 I koasoanedier nan wehiet pwe aramas koaros en wauneki oh lammwiki en Daniel eh Koht.
26 Eu ordeno que todas as pessoas do meu reino respeitem e honrem o Deus que Daniel adora. Pois ele é o Deus vivo, que vive para sempre. O seu reino nunca será destruído; o seu poder nunca terá fim.
27 E kin komourala oh doarehla;
27 Ele socorre e salva; no céu e na terra, ele faz milagres e maravilhas. Foi ele quem salvou Daniel, livrando-o das garras dos leões.”
28 Daniel eri paiamwahula nindokon Darius eh wia nanmwarki, oh pil nindokon Sairus, mehn Persia, e wia nanmwarki.
28 E Daniel continuou a ser uma alta autoridade no governo durante o reinado de Dario e depois durante o reinado de Ciro, da Pérsia .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.