Daniel 6

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Darius eri kupwurehda en idihada kepina 120 nan sapwellime wehio pwon.
1 Dario decidiu constituir cento e vinte sátrapas, para que administrassem todo o seu reino.
2 Ih eri pil ketin pilada Daniel oh pil riemen pwe re en tetehk doadoahk en kepina kan oh tehk mehkan me kesempwal pahn nanmwarki.
2 Sobre eles colocou três presidentes, dos quais Daniel era um, aos quais esses sátrapas deveriam prestar contas, para que o rei não tivesse nenhum prejuízo.
3 Eri, Daniel ahpw mwadang kasalehda me e kak doadoahk mwahusang ienge kaun teiko de kepina ko. Eri, pwehki eh doadoahk eh mwahu mehlel, nanmwarkio ahpw kupwurehda en ketikihong manaman en kaunda mehkoaros nan wehio.
3 Então o mesmo Daniel se destacou entre os demais presidentes e sátrapas, porque nele havia um espírito excelente. O rei até pensava em colocá-lo sobre todo o reino.
4 Kaunen doadoahk teiko oh kepina ko ahpw song en rapahki en Daniel sapwung ni eh wiewia kaunen wehi. Ahpw re sohte kak diarada sapwung de mehkot suwed reh, pwe Daniel uhdahn ohl likilik men, oh e sohte kin wia mehkot sapwung de mehkot suwed.
4 Então os presidentes e os sátrapas começaram a procurar um pretexto relacionado com a administração do reino, para poderem acusar Daniel. Mas não conseguiram encontrar esse pretexto, nem culpa alguma, porque ele era fiel, e não se achava nele nenhum erro nem culpa.
5 Irail eri ndapene nanpwungarail, “Kitail sohte pahn diar mehkot me kitail kak kedipahki Daniel, ihte, mehkot me pidahda kosonned en eh Koht.”
5 Então esses homens disseram: — Nunca acharemos um pretexto para acusar esse Daniel, a menos que procuremos algo relacionado com a lei do Deus que ele adora.
6 Irail eri pokonlahng tuhwong nanmwarkio oh patohwanohng, “Maing, Nanmwarki Darius, komwi en rosoroson kohkohlahte!
6 Então esses presidentes e sátrapas foram juntos falar com o rei e disseram: — Que o rei Dario viva eternamente!
7 Iet kiht koaros me kin patohwan kohwahkihong komwi sapwellimomwi wehi—kaun akan, kepina kan, oh keriaun kepina kan, oh pil lapalap teikan—pwungkidahr me Wasa Lapalap en ketin wiahda ehu koasoandi oh kamanahla. Kosonned wet en keinepwihsang aramas koaros en peki mehkot sang rehn arail koht de aramas emen sohte lipilipil erein rahn 30, ahpw ihte, sang rehn Wasa Lapalap. Eri, mehmen me pahn kauwehla kosonned wet en lekdekiong nan pesen laion kan.
7 Todos os presidentes do reino, os prefeitos e sátrapas, conselheiros e governadores concordaram em que o rei baixe um decreto e sancione um interdito, ordenando que todo aquele que, nos próximos trinta dias, fizer um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, seja jogado na cova dos leões.
8 Eri, Wasa Lapalap, en ketin padokada oh sainih kosonned wet, pwe en kin manaman duwehte kosonned en mehn Media oh Persia kan, me sohte kak wekidekla.”
8 Portanto, ó rei, sancione o interdito e assine o documento, para que não seja mudado, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
9 Nanmwarki Darius eri ketin padokada oh sainih kosonnedo.
9 E assim o rei Dario assinou o documento e o interdito.
10 Ni Daniel eh rongada me Darius ketin sainiher kosonnedo, e ahpw kohkohla ni imweo. E ahpw kohdahla powe nan pere ehu me wenihmwtok kei mie me sallahng Serusalem. Ih eri kelehpwikihdi wasao duwen eh kin epwehnki wia, oh kapakapohng Koht pak siluh rahn ehu. Eri, wenihmwtok ko langalangete.
10 Quando Daniel soube que o documento tinha sido assinado, voltou para casa. Em seu quarto, no andar de cima, as janelas abriam para o lado de Jerusalém. Três vezes por dia, ele se punha de joelhos, orava, e dava graças diante do seu Deus, como era o seu costume.
11 Ni ahnsou me en Daniel imwintihti ko kilangada duwen Daniel eh kin wia kapakapohng eh Koht.
11 Então aqueles homens foram juntos até a casa de Daniel e o encontraram orando e fazendo súplicas diante do seu Deus.
12 Irail koaros eri wiahkinteieu patolahng rehn nanmwarkio pwe re en kedipa Daniel, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin sainiher kosonned ehu me mahsanih ma mehmen pahn peki mehkot erein rahn 30 rehn eh koht de rehn aramas emen sohte lipilipil, ahpw kaidehn rehn Wasa Lapalap, e pahn lekdekiong nan pesen laion.”
12 Depois, se apresentaram ao rei, para falar a respeito do interdito real. Perguntaram ao rei: — Não é verdade que o senhor assinou um interdito ordenando, no espaço de trinta dias, que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou a qualquer homem e não ao senhor, ó rei, fosse jogado na cova dos leões? O rei respondeu: — Sim, o interdito está em vigor, segundo a lei dos medos e dos persas, que não pode ser revogada.
13 Irail eri patohwanohng nanmwarkio, “Daniel, emen me kalipilipdo sang Suda ko, sohte kin wauneki Wasa Lapalap de sohte kin peikiong sapwellimomwi kosonned. Pwe e kin epwehnki wia eh kapakap pak siluh rahn koaros.”
13 Então eles disseram ao rei: — Esse Daniel, que é dos exilados de Judá, faz pouco caso do senhor, ó rei, e do interdito que o senhor assinou. Três vezes por dia, ele faz a sua oração.
14 Ni nanmwarkio eh karongehda met, e inenen kupwur toutoukihla; e ahpw ketin song en rapahkihda duwen eh pahn kak kapitala Daniel. E ketin kupwukupwure duwen eh pahn kapitala erein rahn ehu pwon.
14 Ao ouvir isso, o rei ficou muito triste e decidiu livrar Daniel. Até o pôr do sol, se empenhou por salvá-lo.
15 Aramas ako eri pwurodohng reh oh patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin mwahngih duwen kosonned en mehn Media oh Persia kan, ma koasoandi ehu me nanmwarki padokada oh sainih, e sohte kak wekidekla.”
15 Então aqueles homens foram juntos até o rei e lhe disseram: — Lembre-se, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas que nenhum interdito ou decreto que o rei sancionou pode ser mudado.
16 Nanmwarkio eri ketin koasoanehdi pwe Daniel en pakahrdo oh lekdekiong nan pesen laion kan. E ahpw mahsanihong Daniel, “Daniel, omw Koht me komwi kin loalopwoatohng en ketin doareikomwihla.”
16 Então o rei ordenou que trouxessem Daniel e o jogassem na cova dos leões. O rei disse a Daniel: — O seu Deus, a quem você serve continuamente, que ele o livre.
17 Irail eri katapwurehiong takai ehu oh perehkihla ewen pwoaren laiono. Pein nanmwarkio eri sidampiekihdi sapwellime ringo oh en me lapalap ako sidamp pohn takaio pwe aramas de kohdo oh kapitala Daniel.
17 Foi trazida uma pedra e ela foi colocada sobre a boca da cova. O rei selou a pedra com o seu próprio anel e com o anel dos homens importantes do reino, para que nada se mudasse a respeito de Daniel.
18 Nanmwarkio eri ketin sapahlla ni tehnpeseo oh sohte konote mehkot nipwongo, de pil sohte ketin iang sapwellime ko ni kemweit en tehnpaso. E pil sohte seimwok nipwongo.
18 Então o rei se dirigiu para o seu palácio, passou a noite em jejum e não deixou trazer à sua presença instrumentos de música; e o sono fugiu dele.
19 Nin sohrahnie nanmwarkio ahpw opala wasa, oh mwadangete ketilahng ni pesen laiono.
19 Pela manhã, ao romper o dia, o rei se levantou e foi depressa à cova dos leões.
20 Ni eh kerenlahng ni pesen laiono, e ahpw kapitie laudida, mahsanih, “Daniel, ladun Koht ieias! Ia duwe, omwi Koht me komwi kin loalopwoatohng, e ketin doareikomwihla sang laion kan de soh?”
20 Ao se aproximar da cova, chamou Daniel com voz triste. O rei disse a Daniel: — Daniel, servo do Deus vivo! Será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, conseguiu livrá-lo dos leões?
21 Daniel eri patohwan, “Wasa Lapalap en rosorosonte kohkohlahte!
21 Daniel respondeu: — Que o rei viva eternamente!
22 Koht ketin poaronehdo sapwellime tohnleng me kakuhpene ewen laion kat pwe re dehr kauweiehla. Koht ketin wiahda met pwehki eh ketin mwahngih duwen ei mwakelekel, oh duwen ei sohte wiahda mehkot sapwung ong komwi, Wasa Lapalap.”
22 O meu Deus enviou o seu anjo e fechou a boca dos leões, para que não me fizessem mal algum. Porque fui considerado inocente diante dele. E também não cometi nenhum delito contra o senhor, ó rei.
23 Nanmwarkio eri kupwurperenkihda kowahlap met, e ahpw mahsanih Daniel en kapedoisang nan pwoaren laiono. Irail eri, kapedoi, oh sohte diarada kisin ohla kis reh, pwehki eh pwoson Koht.
23 Então o rei, com muita alegria, mandou que tirassem Daniel da cova. Assim, Daniel foi tirado da cova, e não se achou nele ferimento algum, porque havia confiado em seu Deus.
24 Nanmwarkio eri ketin koasoanehdi pwe aramas koaros me kedipahda Daniel en uhd lekdekiong nan poaren laiono, iangahki ar pwoud kan oh nair seri kan. Eri, mwohn ar pwupw nan kepin pwoahro, laion ko lusukirailte oh dapengirailpeseng.
24 O rei deu uma ordem, e foram trazidos aqueles homens que tinham acusado Daniel. Foram jogados na cova dos leões, eles, os seus filhos e as suas mulheres. Ainda não tinham chegado ao fundo da cova, e já os leões se apoderaram deles, e lhes esmigalharam todos os ossos.
25 Nanmwarki Darius eri ketin wiahda kisinlikou ehu oh kadarohng tohn wehi koaros, keinek koaros, ong irail kan me kin lokaiahki soangen lokaia teikan koaros en sampah; iet audepe:
25 Então o rei Dario escreveu às pessoas de todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada!
26 I koasoanedier nan wehiet pwe aramas koaros en wauneki oh lammwiki en Daniel eh Koht.
26 Faço um decreto pelo qual, em todo o domínio do meu reino, todos tremam e temam diante do Deus de Daniel.” “Porque ele é o Deus vivo e que permanece para sempre. O seu reino não será destruído, e o seu domínio não terá fim.
27 E kin komourala oh doarehla;
27 Ele livra, salva, e faz sinais e maravilhas no céu e na terra. Foi ele quem livrou Daniel do poder dos leões.”
28 Daniel eri paiamwahula nindokon Darius eh wia nanmwarki, oh pil nindokon Sairus, mehn Persia, e wia nanmwarki.
28 Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.