Daniel 4
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Eri, Nanmwarki Nepukadnesar ahpw poaronelahng tohn wehi koaros nan sampah pwon, oh keinek koaros, oh pil irail me kin lokaiahki soangen lokaia teikan, mahsanih,
1 Nabucodonosor rei, a todos os povos, nações, e línguas, que moram em toda a terra: Paz vos seja multiplicada.
2 Met I men kairehkin kumwail duwen me kapwuriamwei kan oh manaman akan me Koht, Wasa Lapalahpie, ketin kasalehiong ie.
2 Pareceu-me bem fazer conhecidos os sinais e maravilhas que Deus, o Altíssimo, tem feito para comigo.
3 “Ia uwen lapalap en soahng kapwuriamwei kan me Koht kin ketin kasalehiong kitail aramas akan!
3 Quão grandes são os seus sinais, e quão poderosas as suas maravilhas! O seu reino é um reino sempiterno, e o seu domínio de geração em geração.
4 “Eri, ngehi Nepukadnesar, I kin koukousoan meleilei ni imwei, oh I kepwehpwelahr mehlel.
4 Eu, Nabucodonosor, estava sossegado em minha casa, e próspero no meu palácio.
5 Ahpw ni ei wie memeir, I ahpw wiahda ouraman kamasepwehk ehu, oh I pil kilangada sansal kamasepwehk kei.
5 Tive um sonho que me espantou; e estando eu na minha cama, os pensamentos e as visões da minha cabeça me perturbaram.
6 Ngehi eri ekerpene nei sounkaweid kan koaros nan wehin Papilon pwe re en kohpene rehi oh kasawihong ie wehwehn ei ouramano.
6 Portanto expedi um decreto, que fossem introduzidos à minha presença todos os sábios de Babilônia, para que me fizessem saber a interpretação do sonho.
7 Eri, irail koaros, sounkeseu kan, sounwunahni kan, sounkosetipw kan, oh sounkatieni kan, re ahpw kohdo rehi. I ahpw padahkihong irail ei ouramano, ahpw re sohte kak kawehwehiong ie.
7 Então entraram os magos, os encantadores, os caldeus, e os adivinhadores, e lhes contei o sonho; mas não me fizeram saber a interpretação do mesmo.
8 Eri, Daniel ahpw pedolong (pil ehu ede Peldesasar, ahd wet iei pil mwaren ei koht.) Ngenen koht sarawi kan kin ketiket rehn Daniel; ngehi eri padahkihong ei ouramano.
8 Por fim entrou na minha presença Daniel, cujo nome é Beltessazar, segundo o nome do meu deus, e no qual há o espírito dos deuses santos; e eu lhe contei o sonho, dizendo:
9 I ndaiong: Peldesasar, kaunen sounwunahni kan, I ese me ngenen koht sarawi kan kin ketiket rehmwi, oh komw kin wehwehki soahng rir kan koaros. Eri, iet ei ouraman. Komw kawehwehiong ie.
9 Ó Beltessazar, chefe dos magos, porquanto eu sei que há em ti o espírito dos deuses santos, e nenhum mistério te é difícil, dize-me as visões do meu sonho que tive e a sua interpretação.
10 “Ni ei wie memeir, I kilangada sansal ehu duwehte tuhke reirei pwoat nan werengen sampah.
10 Eram assim as visões da minha cabeça, estando eu na minha cama: eu olhava, e eis uma árvore no meio da terra, e grande era a sua altura;
11 Tuhkeo wie reireida lao lel pahnlahng, oh aramas koaros nan sampah kak kilang.
11 crescia a árvore, e se fazia forte, de maneira que a sua altura chegava até o céu, e era vista até os confins da terra.
12 Teh kan me lingan mehlel, oh e inenen toutoukihla wah kan— me itarohng tohn sampah koaros en tungoale. Mahn lawalo kan kin kommoal pahn mweteh, menpihr kan kin wiahda pasarail ni rah kan, oh soahng mour koaros kin kang wah kan.
12 A sua folhagem era formosa, e o seu fruto abundante, e havia nela sustento para todos; debaixo dela os animais do campo achavam sombra, e as aves do céu faziam morada nos seus ramos, e dela se mantinha toda a carne.
13 “Eri, ni ei medemedewe duwen kaudiahlo, I kilangada tohnleng men me kin pepehd oh mwasamwasahn ahnsou koaros, e kohdihdo sang nanleng.
13 Eu via isso nas visões da minha cabeça, estando eu na minha cama, e eis que um vigia, um santo, descia do céu.
14 Tohnlengo ahpw ngihl laudida oh nda, ‘Pelehdihsang tuhkehn, oh pelehsang rah kan. Darasang teh kan oh kamwarakpeseng wah kan. Karawansang mahn lawalo oh menpihr kan nin rah kan.
14 Ele clamou em alta voz e disse assim: Derrubai a árvore, e cortai-lhe os ramos, sacudi as suas folhas e espalhai o seu fruto; afugentem-se os animais de debaixo dela, e as aves dos seus ramos.
15 A kahlap en tuhkehn en luhwehdi nanpwel, oh pirehkipene selmete oh prons. En mihmihte nan dihpw kan nan mohsen.
15 Contudo deixai na terra o tronco com as suas raízes, numa cinta de ferro e de bronze, no meio da tenra relva do campo; e seja molhado do orvalho do céu, e seja a sua porção com os animais na erva da terra.
16 E solahr pahn ahneki lamalam en aramas, a e pahn ahneki lamalam en mahn erein sounpar isuh.
16 Seja mudada a sua mente, para que não seja mais a de homem, e lhe seja dada mente de animal; e passem sobre ele sete tempos.
17 Iei met koasoandien tohnleng kan me kin pepehd oh mwasamwasahn ahnsou koaros. Eri, aramas akan wasa koaros en ese me Koht, Wasa Lapalahpie, kin ketin kaunda wehin aramas koaros. Pein ih kin ketin kak kasapwilada nanmwarki men sang nanpwungen aramas sohte lipilipil—mehnda ma aramas mwahl.’”
17 Esta sentença é por decreto dos vigias, e por mandado dos santos; a fim de que conheçam os viventes que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens, e o dá a quem quer, e até o mais humilde dos homens constitui sobre eles.
18 Nanmwarki Nepukadnesar eri mahsanih, “Iei met ouramano me I wiahier. Eri, Peldesasar, komw padahkihong ie ia wehwehpe. Sohte emen nanpwungen nei sounkaweid kan me kak kawehwehiong ie. A komwi kak, pwehki ngenen koht sarawi kan kin ketiket rehmwi.”
18 Este sonho eu, rei Nabucodonosor, o vi. Tu, pois, Beltessazar, dize a interpretação; porquanto todos os sábios do meu reino não puderam fazer-me saber a interpretação; mas tu podes; pois há em ti o espírito dos deuses santos.
19 Eri, Daniel (me pil adaneki Peldesasar) inenen pahtoukihla, ahpw sohte kak koasoia mehkot. Nanmwarkio eri mahsanihong, “Peldesasar, komw dehr mweidohng ouramano de wehwehpe en kansensuwedihkomwihla.”
19 Então Daniel, cujo nome era Beltessazar, esteve atônito por algum tempo, e os seus pensamentos o perturbaram. Falou, pois, o rei e disse: Beltessazar, não te espante o sonho, nem a sua interpretação. Respondeu Beltessazar, e disse: Senhor meu, seja o sonho para os que te odeiam, e a sua interpretação para os teus inimigos:
20 Tuhke reirei oh kehlailo ahpw leldalahng pahnlahng oh aramas koaros nin sampah kak kilang.
20 A árvore que viste, que cresceu, e se fez forte, cuja altura chegava até o céu, e que era vista por toda a terra;
21 Teh kan me lingan mehlel, oh wah kan me tohto oh itarohng katungoale tohn sampah kan koaros. Mahn lawalo kan kin kommoal pahn mweteh, oh menpihr kan kin wiahda pasarail ni rah kan.
21 cujas folhas eram formosas, e o seu fruto abundante, e em que para todos havia sustento, debaixo da qual os animais do campo achavam sombra, e em cujos ramos habitavam as aves do céu;
22 “Maing Wasa Lapalap, komwi me tuhkeo. Komwi me reirei oh roson. Omwi kekeirda lelehr pahnlahng, oh omwi manaman kin kipehdi sampah pwon.
22 és ,tu, ó rei, que cresceste, e te fizeste forte; pois a tua grandeza cresceu, e chegou até o céu, e o teu domínio até a extremidade da terra.
23 Ni omwi ketin mahmahsanih soahng wet, tohnleng men ahpw ketidihdo sang nanleng oh mahsanih, ‘Pelehdihsang tuhkehn oh kauwehla, a kahlepeo en luhwehdi nanpwel oh en pirapirkipene selmete oh prons. En mihmihte nan dihpw kan nan mohsen. Pwoaik en mwerediong oh kahlepeo en mihmihte rehn mahn akan erein sounpar isuh.’
23 E quanto ao que viu o rei, um vigia, um santo, que descia do céu, e que dizia: Cortai a árvore, e destruí-a; contudo deixai na terra o tronco com as suas raízes, numa cinta de ferro e de bronze, no meio da tenra relva do campo; e seja molhado do orvalho do céu, e seja a sua porção com os animais do campo, até que passem sobre ele sete tempos;
24 “Eri, maing Wasa Lapalap, iet wehwehn sapwellimomwi alimano. Iet duwen me Koht, Wasa Lapalahpie ketin mahsanih me pahn wiawihong komwi.
24 esta é a interpretação, ó rei é o decreto do Altíssimo, que é vindo sobre o rei, meu senhor:
25 Komw pahn ketin kalipilipasang nanpwungen aramas akan oh kousoanla rehn mahn lawalo kan. Komw pahn konot tehndipw duwehte kouwol men, oh seimwok liki, wasa me pwoaik pahn mwerediong pohmwi erein sounpar isuh. Eri, iei ahnsou me komw pahn ketin wehkada me Koht, Wasa Lapalahpie, kin ketin kak kasapwilada aramas sohte lipilipil men pwe en wiahla nanmwarki.
25 serás expulso do meio dos homens, e a tua morada será com os animais do campo, e te farão comer erva como os bois, e serás molhado do orvalho do céu, e passar-se-ão sete tempos por cima de ti; até que conheças que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens, e o dá a quem quer.
26 Tohnleng kan ahpw mahsanih kahlep en tuhkeo en mihmihte nanpwel. Met wehwehki me komw pahn ketin pwurehng wiahla nanmwarki ni omwi pahn ketin wehkada me Koht kin ketin kakaun sampah.
26 E quanto ao que foi dito, que deixassem o tronco com as raízes da árvore, o teu reino voltará para ti, depois que tiveres conhecido que o céu reina.
27 Eri, maing Wasa Lapalap, komw ketin idawehn ei kaweid. Dehr pwurehng wiahda dihp, ahpw kapwaiada me pwung. Komw ketin kadekohng me semwehmwe kan, pwe en kapwungala sapwellimomwi wiewia suwed kan. Komwi eri pahn ketin pwurehng kepwehpwehla.”
27 Portanto, ó rei, aceita o meu conselho, e põe fim aos teus pecados, praticando a justiça, e às tuas iniqüidades, usando de misericórdia com os pobres, se, porventura, se prolongar a tua tranqüilidade.
28 Eri, soahng pwukat koaros wiawihongehr Nanmwarki Nepukadnesar.
28 Tudo isso veio sobre o rei Nabucodonosor.
29 Mwurin sounpwong 12, ni eh ketiketseli nan palangk me mi pohn tehnpeseo nan Papilon,
29 Ao cabo de doze meses, quando passeava sobre o palácio real de Babilônia,
30 e ahpw mahsanih, “Ia uwen lingan laud en Papilon! Pein ngehi me kauwada pwe en wia poahsoan kaunen ei wehi oh kasalehda uwen ei kehl oh manaman, uwen ei lingan, oh lapalap en ei wehi.”
30 falou o rei, e disse: Não é esta a grande Babilônia que eu edifiquei para a morada real, pela força do meu poder, e para a glória da minha majestade?
31 A mwohn eh saikinte kanekehla eh mahsen, ngihl ehu ahpw peidihdo sang nanleng, mahsanih, “Nanmwarki Nepukadnesar, rong dahme I pahn koasoia. Met omwi wehi pahn pehdsang komwi.
31 Ainda estava a palavra na boca do rei, quando caiu uma voz do céu: A ti se diz, ó rei Nabucodonosor: Passou de ti o reino.
32 Komw pahn kalipilipasang nanpwungen aramas, oh komw pahn kousoanla rehn mahn lawalo kan. Komw pahn kangkang tehndipw duwehte kouwol men erein sounpar isuh. Eri, iei ahnsou me komw pahn wehkada me Koht, Wasa Lapalahpie, kin ketin kaunda wehin aramas akan, oh e kin ketin kak kasapwilada aramas sohte lipilipil men pwe en wiahla nanmwarki.”
32 E serás expulso do meio dos homens, e a tua morada será com os animais do campo; far-te-ão comer erva como os bois, e passar-se-ão sete tempos sobre ti, até que conheças que o Altíssimo tem domínio sobre o reino dos homens, e o dá a quem quer.
33 Eri, ni ahnsowohte mahsen pwukat pweida. Nepukadnesar ahpw kalipilipasang nanpwungen aramas oh e kin konote tehndipw duwehte kouwol men. Pwoaik ahpw mwerediong pohn kahlepe, oh pitenmoange ko reireila duwehte wunen ikel kan, oh kiki kan pil reireila duwehte kikin menpihr laud kan.
33 Na mesma hora a palavra se cumpriu sobre Nabucodonosor, e foi expulso do meio dos homens, e comia erva como os bois, e o seu corpo foi molhado do orvalho do céu, até que lhe cresceu o cabelo como as penas da águia, e as suas unhas como as das aves:
34 “Eri, ahnsowo lao imwiseklahr, ngehi, Nepukadnesar, ahpw saradahla nanleng, oh ei marain de lamalam ahpw pwurodohng ie. I kapinga Koht, Wasa Lapalahpie, oh I wauneki oh pil kalinganahda ih me kin ketin ieias poatopoat.
34 Mas ao fim daqueles dias eu, Nabucodonosor, levantei ao céu os meus olhos, e voltou a mim o meu entendimento, e eu bendisse o Altíssimo, e louvei, e glorifiquei ao que vive para sempre; porque o seu domínio é um domínio sempiterno, e o seu reino é de geração em geração.
35 E kin ketin wiahki aramas en sampah aramas soh katepe;
35 E todos os moradores da terra são reputados em nada; e segundo a sua vontade ele opera no exército do céu e entre os moradores da terra; não há quem lhe possa deter a mão, nem lhe dizer: Que fazes?
36 “Eri, ni ei marain de ei lamalam eh pwurodohngieier, lingan en ei wehi, wauwi, oh lapalap en ei wehi pil pwurodohng ie. Nei sounkaweid kan oh nei soupeidi kan ahpw kasamwo ie, oh I pil pwurehng alehdi manaman en ei wehi. Eri, wauwi me lapasang mahso.
36 No mesmo tempo voltou a mim o meu entendimento; e para a glória do meu reino voltou a mim a minha majestade e o meu resplendor. Buscaram-me os meus conselheiros e os meus grandes; e fui restabelecido no meu reino, e foi-me acrescentada excelente grandeza.
37 “Eri met, ngehi, Nepukadnesar, I pahn kapinga, wauneki, oh kalinganahda Nanmwarkien nanleng. Wiepen nin lime kan koaros me pwung. E kin ketin wiahda me pwung ahnsou koaros, oh e kak kasapwildi me pohnmwahso kan.”
37 Agora, pois, eu, Nabucodonosor, louvo, e exalço, e glorifico ao Rei do céu; porque todas as suas obras são retas, e os seus caminhos justos, e ele pode humilhar aos que andam na soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.