Atos 7

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Samworo Lapalapo ahpw idek rehn Stipen, “Ia duwe, met me uhdahn mehlel?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Stipen ahpw sapengki, “Riei ko oh semei ko, kumwail rong ie! Mwohn samatail kahlap Eipraam eh kousoanla Aran, Koht en lingan ketin pwarohng nan Mesopodamia,
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 oh mahsanihong, ‘Komw mweselweisang rehn omw peneinei oh nan omwi wehi, oh kowohng sahpw ehu me I pahn kasalehiong uhk.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Eri, Eipraam ahpw mweselsang nan sapwen Kaldia, oh kohla Aran oh kousoanla wasao. Mwurin semeo eh melahr, Koht ahpw mahsanihong Eipraam en kodohng nan wehi wet me kumwail koukousoan ie met.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Koht sohte ketikihong Eipraam ekis kisehn wasaht pwe en sapwenikihla, pil sohte kisin wasa kis; ahpw Koht ketin inoukihong me e pahn ketikihong ih oh kadaudoke kan pwe re en sapwenikihla. Ni ahnsou me Koht ketin wiahda inou wet, Eipraam saikinte naineki seri.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Ahpw iet me Koht ketin mahsanihong Eipraam, ‘Kadaudokomw kan pahn kousoanla nan wehin liki ehu, wasa re pahn kaliduhla oh pahn wiakaula nan erein pahr pahpwiki.’
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ahpw Koht ketin mahsanih, ‘I pahn kadeikada aramas akan me re pahn papah, oh mwuhr, re pahn pedoi sang nan wehio oh uhd pwongih ie wasakiset.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Eri, Koht ketikihong Eipraam kasarawien sirkumsais, nin duwen kilel en inowo. Eri, Eipraam ahpw sirkumsaisihala Aisek wihk ehu mwurin eh ipwidi. Aisek ahpw sirkumsaisihala nah pwutak Seikop, oh Seikop ahpw pil sirkumsaisihala nah pwutak ehk riemeno, me iei samatail kahlap ako.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Eri, nein Seikop ko kin peiriniong riarail Sosep; ihme re netikihlahki pwe en wiahla lidu men rehn mehn Isip. Ahpw soh, pwe Koht ketin ieiangete.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 E ahpw ketin doarehla sang nan kahpwal akan koaros. Ni ahnsou me Sosep pwarohng Parao, nanmwarkien Isip, Koht ketikihong tiahk mwahu oh loalokong. Parao eri kasapwilada Sosep en wia kepina en wehin Isip oh pil en kaunda tehnpaso.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Eri, lehk lapalap ehu ahpw pweida me kahrehda apwal laud nan Isip oh Kenan pwon. Samatail kahlap ako sohte kak diar kisin mwenge.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Eri, ni en Seikop eh rongadahr me mie pilawa nan Isip, e ahpw kadarala samatail kahlap ako pwe re en kohdilahng Isip. Iei keieun ar kohla wasao.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ni keriapak en arail kohdihla wasao, Sosep ahpw kasalehiong rie ko pein ih, oh Parao ahpw mwahngihada duwen en Sosep eh peneinei.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Sosep eri ileklahng seme Seikop oh eh peneinei koaros en kodohng Isip; irail koaros me isiakan limmen.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Seikop eri kohdihla Isip, wasa me ih oh samatail kahlap ako mehla ie.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Paliwararail kan ahpw wisikdohng Sekem, wasa me re seridiong ie nan sousou me Eipraam pwainkidahr uwen mwohni ehu sang rehn kadaudok en Amor.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Eri, ahnsou me Koht pahn ketin kapwaiada sapwellime inou me e ketin wiahiong Eipraam lao kerendohr, riatail akan nan Isip ahpw inenen ngederla mehlel.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kedekedeo, emen nanmwarki ahpw kesepwilda me sehse duwen Sosep ahpw uhd kaunda Isip.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 E kin pitih riatail ko, oh kin lemeiong samatail kahlap ako, idingohng irail en kesepwekeieisang neirail seri kan nan imwarail kan, pwe irail en mehla.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Eri, iei ahnsowo me Moses ipwidi, seri kaselel men. E kekeirda nan imwe sounpwong siluh.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Eri, ni ahnsou me e lekdeksang nan imweo, nein Parao serepein men ahpw diarada oh apwalihada nin duwen uhdahn nah pwutak.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 E pil audaudkidahr soangen loalokong koaros en mehn Isip, oh wiahla ohl koahiek nin lokaia oh wiewia kan.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Eri, ni en Moses eh mahkier sounpar pahisek, e ahpw lemehda en tuhwong ienge mehn Israel kan.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 E kilangada duwen emen irail eh wiakaulahr rehn mehn Isip men. E ahpw kohla sewese oh pelianda mehn Isipo, oh kemehla.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 (E kihkihong me pein nah aramas akan pahn wehwehki me Koht pahn ketin doadoahngki ih en kasaledekihirailla; ahpw re sohte wehwehki.)
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Mandahn rahno, Moses pil kilangada mehn Israel riemen ara pepei nanpwungara; e ahpw song en kamwahwirahla. E ndaiong ira, ‘Kumwa rong! Kumwa pirien ehu, a dahme kumwa pepeiki?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 A me wiakauwe meteio ahpw siken Moses sang nanpwungara oh idek reh, ‘Ihs me kasapwiluhkada pwe ke en kaunkitada oh wia at sounkopwung?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ke men kemeiehla duwehte omw kemelahr mehn Isipo aio?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ni en Moses eh rongada met, e ahpw tangasang Isip oh tapihada kousoan nan wehin Midian. Iei wasao me e wiahda nah pwutak riemen.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Mwurin sounpar pahisek tohnleng men ahpw pwarohng Moses nan mpwulen kisiniei nan kisin tuhke kis nan sapwtehn limwahn Nahna Sainai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moses eri pwuriamweikihla me e kilangadao, ahpw alulahng kisin tuhkeo pwe en kadehde. E ahpw rongada kapitien Kaun-o ni eh ketin mahsanih,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ngehi Koht en semomw kahlap ako, Koht en Eipraam, oh Aisek, oh Seikop.’ Moses eri rerrerki eh masepwehkada, oh sohla men kilenglahng wasao.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Kaun-o ahpw mahsanihong, “Kihsang omw suht kan, pwe wasa me ke kesikesihnen ie me sarawi.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 I kilangehr uwen lokolok laud en nei aramas akan nan Isip. I rongehr ngilen ar weirek kan, oh I pil kohdidohr pwe I en doareirailla. Eri met, I pahn kadaruhkalahng Isip.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Iei Moses menet me mehn Israel kan keselahr, ni arail idek reh, ‘Ihs me kasapwiluhkada pwe ke en kaunkitada oh wia at sounkopwung?’ Iei ih me Koht ketin poaronedohr pwe en kaunda aramas akan oh doarehkinirailla sawas en tohnlengo me pwarohng nan kisin tuhke mpwumwpwulo.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Eri, e ahpw kahluwaier aramas ako sang Isip, wiahda manaman kapwuriamwei tohto nan Isip oh nan Sehd Weitahta, oh pil nan sapwtehno, erein sounpar pahisek.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Iei ih Moses me pil ndaiong aramas en Israel ko, ‘Koht pahn ketin poaronedohng kumwail soukohp men nin duwen eh ketin poaroneiehdo, soukohp menet pahn kohsang nanpwungen riamwail kan.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Iei ih ohlo me iangehr mehn Israel ko pokonpene nan sapwtehn oh mihmi wasao iangahki samatail kahlap ako oh pil iangahki tohnlengo me mahseniong ih pohn Nahna Sainai. E pil alehsang rehn Koht mahsen en komour pwe en kadauredohng kitail.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Ahpw samatail kahlap ako sohte men peikiong; ahpw re kesepwekehla, oh men pwuralahng Isip.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Eri, irail ndaiong Aaron, ‘Komw wiahiong kiht ekei kohten me pahn tieng mwoht. Se sehse dahme wiawihongehr Moses me kahluweikitodo sang nan Isip.’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Iei ahnsou me irail wiahda dikedik ehu me mwomwen koupwul men, oh meirongohng; oh wiahda kamadipw ehu pwe en kawauwih dikedik me re wiadahro.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Koht eri sohpeisang irail, oh mweidirailla en kaudokiong usu kan en pahnlahng, nin duwen me ntingdier nan pwuken soukohp ako, me mahsanih,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Iei impwal en koht Molek me kumwail weuwa,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Eri, samatail kahlap ako ahnekier impwalo me wia kasalepen Koht eh ketiket rehrail nan sapwtehno. Impwalo wiawidahr nin duwen me Koht ketin mahsanihong Moses, duwen mwohmw me e ketin kasalehiong.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Eri, mwuhr, samatail kahlap ako aleier impwalo sang rehn samahr ako. Irail eri wiahda ni arail iangala Sosua oh kalowehdier sahpw akan me Koht ketin kausasang towe kan mwohrail. Eri, impwal wet mihmihte wasao lao lel ni mwehin Depit.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Depit eri kenikenla rehn Koht, oh peki Koht en ketin mweidohng en wiahda ehu tehnpas ong Koht en Seikop.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ahpw Solomon me kauwadahng Koht tehnpas wet.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Ahpw Koht, Wasa Lapalahpie, sohte kin ket nan tehnpas akan me aramas kin kauwada, nin duwen me soukohpo mahsanih:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Kaun-o ketin mahsanih, nanleng iei mwoalei,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kaidehn pein ngehi me wiahda mepwukat koaros?’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Stipen ahpw usehla koasoi, “Ia uwen amwail keptakai! Ia uwen rotorot en mohngiongimwail kan! Ia uwen amwail salengepon ong mahsen en Koht! Kumwail pil duwehte samamwail kahlap ako: kumwail pil kin uhwong Ngehn Sarawi!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Mie emen soukohp me samamwail kahlap ako sohte kin kaloke? Pwe re kemelahr sapwellimen Koht meninkeder kan me pakairkihdo duwen ketidohn sapwellime Ladu sarawi mahsie. A met kumwail ahpw pangala oh kemehla.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Iei kumwail me aleier sapwellimen Koht kosonned, me tohnleng kan ketikidohr, kumwail ahpw sohte peikiong!”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Eri, ni Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo ar rongorong Stipen, re ahpw inenen lingeringerda oh ngih tehte ong.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Stipen ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh saradahng nanleng oh udiahl sapwellimen Koht lingan oh pil Sises me ketiket ni palimaun en Koht.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 E ahpw nda, “Kumwail kilang! I kilangehr nanleng eh ritidahr oh pil Nein-Aramas eh ketiket ni palimaun en Koht!”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo ahpw weriwer oh pinahla salengerail kan, oh irail koaros wiahkinteieu tangpenehng.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Irail eri keseieilahng likin kahnimwo oh kate. Sounkadehde ko kihong arail likou puhp kan rehn mwahnakapw emen me adaneki Sohl pwe en apwahpwalih.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Re ahpw nantikihlahte ar katekate Stipen me likilikweriong Kaun-o, patopatohwan, “Maing Kaun Sises! Komw ketin ale ngeniet!”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ih eri kelehpwikihdi oh ngihl laudida, patohwan, “Maing, komw dehr ketikihong irail pwukoahpen dihp wet.” Mwurin eh nda met, e ahpw mehla.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.