Atos 7
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Samworo Lapalapo ahpw idek rehn Stipen, “Ia duwe, met me uhdahn mehlel?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura é isto assim?
2 Stipen ahpw sapengki, “Riei ko oh semei ko, kumwail rong ie! Mwohn samatail kahlap Eipraam eh kousoanla Aran, Koht en lingan ketin pwarohng nan Mesopodamia,
2 E ele disse: Homens, irmãos, e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando na mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 oh mahsanihong, ‘Komw mweselweisang rehn omw peneinei oh nan omwi wehi, oh kowohng sahpw ehu me I pahn kasalehiong uhk.’
3 E disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 Eri, Eipraam ahpw mweselsang nan sapwen Kaldia, oh kohla Aran oh kousoanla wasao. Mwurin semeo eh melahr, Koht ahpw mahsanihong Eipraam en kodohng nan wehi wet me kumwail koukousoan ie met.
4 Então saiu da terra dos caldeus, e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Koht sohte ketikihong Eipraam ekis kisehn wasaht pwe en sapwenikihla, pil sohte kisin wasa kis; ahpw Koht ketin inoukihong me e pahn ketikihong ih oh kadaudoke kan pwe re en sapwenikihla. Ni ahnsou me Koht ketin wiahda inou wet, Eipraam saikinte naineki seri.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela, e depois dele, à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ahpw iet me Koht ketin mahsanihong Eipraam, ‘Kadaudokomw kan pahn kousoanla nan wehin liki ehu, wasa re pahn kaliduhla oh pahn wiakaula nan erein pahr pahpwiki.’
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão, e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ahpw Koht ketin mahsanih, ‘I pahn kadeikada aramas akan me re pahn papah, oh mwuhr, re pahn pedoi sang nan wehio oh uhd pwongih ie wasakiset.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E depois disto sairão e me servirão neste lugar.
8 Eri, Koht ketikihong Eipraam kasarawien sirkumsais, nin duwen kilel en inowo. Eri, Eipraam ahpw sirkumsaisihala Aisek wihk ehu mwurin eh ipwidi. Aisek ahpw sirkumsaisihala nah pwutak Seikop, oh Seikop ahpw pil sirkumsaisihala nah pwutak ehk riemeno, me iei samatail kahlap ako.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão; e assim gerou a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque a Jacó; e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Eri, nein Seikop ko kin peiriniong riarail Sosep; ihme re netikihlahki pwe en wiahla lidu men rehn mehn Isip. Ahpw soh, pwe Koht ketin ieiangete.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 E ahpw ketin doarehla sang nan kahpwal akan koaros. Ni ahnsou me Sosep pwarohng Parao, nanmwarkien Isip, Koht ketikihong tiahk mwahu oh loalokong. Parao eri kasapwilada Sosep en wia kepina en wehin Isip oh pil en kaunda tehnpaso.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 Eri, lehk lapalap ehu ahpw pweida me kahrehda apwal laud nan Isip oh Kenan pwon. Samatail kahlap ako sohte kak diar kisin mwenge.
11 Sobreveio então a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Eri, ni en Seikop eh rongadahr me mie pilawa nan Isip, e ahpw kadarala samatail kahlap ako pwe re en kohdilahng Isip. Iei keieun ar kohla wasao.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Ni keriapak en arail kohdihla wasao, Sosep ahpw kasalehiong rie ko pein ih, oh Parao ahpw mwahngihada duwen en Sosep eh peneinei.
13 E na segunda vez foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Sosep eri ileklahng seme Seikop oh eh peneinei koaros en kodohng Isip; irail koaros me isiakan limmen.
14 E José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Seikop eri kohdihla Isip, wasa me ih oh samatail kahlap ako mehla ie.
15 E Jacó desceu ao Egito, e morreu, ele e nossos pais;
16 Paliwararail kan ahpw wisikdohng Sekem, wasa me re seridiong ie nan sousou me Eipraam pwainkidahr uwen mwohni ehu sang rehn kadaudok en Amor.
16 E foram transportados para Siquém, e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Emor, pai de Siquém.
17 “Eri, ahnsou me Koht pahn ketin kapwaiada sapwellime inou me e ketin wiahiong Eipraam lao kerendohr, riatail akan nan Isip ahpw inenen ngederla mehlel.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Kedekedeo, emen nanmwarki ahpw kesepwilda me sehse duwen Sosep ahpw uhd kaunda Isip.
18 Até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 E kin pitih riatail ko, oh kin lemeiong samatail kahlap ako, idingohng irail en kesepwekeieisang neirail seri kan nan imwarail kan, pwe irail en mehla.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 Eri, iei ahnsowo me Moses ipwidi, seri kaselel men. E kekeirda nan imwe sounpwong siluh.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Eri, ni ahnsou me e lekdeksang nan imweo, nein Parao serepein men ahpw diarada oh apwalihada nin duwen uhdahn nah pwutak.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó, e o criou como seu filho.
22 E pil audaudkidahr soangen loalokong koaros en mehn Isip, oh wiahla ohl koahiek nin lokaia oh wiewia kan.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios; e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Eri, ni en Moses eh mahkier sounpar pahisek, e ahpw lemehda en tuhwong ienge mehn Israel kan.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 E kilangada duwen emen irail eh wiakaulahr rehn mehn Isip men. E ahpw kohla sewese oh pelianda mehn Isipo, oh kemehla.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu, e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 (E kihkihong me pein nah aramas akan pahn wehwehki me Koht pahn ketin doadoahngki ih en kasaledekihirailla; ahpw re sohte wehwehki.)
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Mandahn rahno, Moses pil kilangada mehn Israel riemen ara pepei nanpwungara; e ahpw song en kamwahwirahla. E ndaiong ira, ‘Kumwa rong! Kumwa pirien ehu, a dahme kumwa pepeiki?’
26 E no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 A me wiakauwe meteio ahpw siken Moses sang nanpwungara oh idek reh, ‘Ihs me kasapwiluhkada pwe ke en kaunkitada oh wia at sounkopwung?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Ke men kemeiehla duwehte omw kemelahr mehn Isipo aio?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Ni en Moses eh rongada met, e ahpw tangasang Isip oh tapihada kousoan nan wehin Midian. Iei wasao me e wiahda nah pwutak riemen.
29 E a esta palavra fugiu Moisés, e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Mwurin sounpar pahisek tohnleng men ahpw pwarohng Moses nan mpwulen kisiniei nan kisin tuhke kis nan sapwtehn limwahn Nahna Sainai.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moses eri pwuriamweikihla me e kilangadao, ahpw alulahng kisin tuhkeo pwe en kadehde. E ahpw rongada kapitien Kaun-o ni eh ketin mahsanih,
31 Então Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Ngehi Koht en semomw kahlap ako, Koht en Eipraam, oh Aisek, oh Seikop.’ Moses eri rerrerki eh masepwehkada, oh sohla men kilenglahng wasao.
32 Dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 Kaun-o ahpw mahsanihong, “Kihsang omw suht kan, pwe wasa me ke kesikesihnen ie me sarawi.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 I kilangehr uwen lokolok laud en nei aramas akan nan Isip. I rongehr ngilen ar weirek kan, oh I pil kohdidohr pwe I en doareirailla. Eri met, I pahn kadaruhkalahng Isip.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Iei Moses menet me mehn Israel kan keselahr, ni arail idek reh, ‘Ihs me kasapwiluhkada pwe ke en kaunkitada oh wia at sounkopwung?’ Iei ih me Koht ketin poaronedohr pwe en kaunda aramas akan oh doarehkinirailla sawas en tohnlengo me pwarohng nan kisin tuhke mpwumwpwulo.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? a este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Eri, e ahpw kahluwaier aramas ako sang Isip, wiahda manaman kapwuriamwei tohto nan Isip oh nan Sehd Weitahta, oh pil nan sapwtehno, erein sounpar pahisek.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto, por quarenta anos.
37 Iei ih Moses me pil ndaiong aramas en Israel ko, ‘Koht pahn ketin poaronedohng kumwail soukohp men nin duwen eh ketin poaroneiehdo, soukohp menet pahn kohsang nanpwungen riamwail kan.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor vosso Deus vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Iei ih ohlo me iangehr mehn Israel ko pokonpene nan sapwtehn oh mihmi wasao iangahki samatail kahlap ako oh pil iangahki tohnlengo me mahseniong ih pohn Nahna Sainai. E pil alehsang rehn Koht mahsen en komour pwe en kadauredohng kitail.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Ahpw samatail kahlap ako sohte men peikiong; ahpw re kesepwekehla, oh men pwuralahng Isip.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e em seu coração se tornaram ao Egito,
40 Eri, irail ndaiong Aaron, ‘Komw wiahiong kiht ekei kohten me pahn tieng mwoht. Se sehse dahme wiawihongehr Moses me kahluweikitodo sang nan Isip.’
40 Dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Iei ahnsou me irail wiahda dikedik ehu me mwomwen koupwul men, oh meirongohng; oh wiahda kamadipw ehu pwe en kawauwih dikedik me re wiadahro.
41 E naqueles dias fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Koht eri sohpeisang irail, oh mweidirailla en kaudokiong usu kan en pahnlahng, nin duwen me ntingdier nan pwuken soukohp ako, me mahsanih,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios No deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 Iei impwal en koht Molek me kumwail weuwa,
43 Antes tomastes o tabernáculo de Moloque,E a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar.Transportar-vos-ei, pois, para além da Babilônia.
44 “Eri, samatail kahlap ako ahnekier impwalo me wia kasalepen Koht eh ketiket rehrail nan sapwtehno. Impwalo wiawidahr nin duwen me Koht ketin mahsanihong Moses, duwen mwohmw me e ketin kasalehiong.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Eri, mwuhr, samatail kahlap ako aleier impwalo sang rehn samahr ako. Irail eri wiahda ni arail iangala Sosua oh kalowehdier sahpw akan me Koht ketin kausasang towe kan mwohrail. Eri, impwal wet mihmihte wasao lao lel ni mwehin Depit.
45 O qual, nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 Depit eri kenikenla rehn Koht, oh peki Koht en ketin mweidohng en wiahda ehu tehnpas ong Koht en Seikop.
46 Que achou graça diante de Deus, e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ahpw Solomon me kauwadahng Koht tehnpas wet.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Ahpw Koht, Wasa Lapalahpie, sohte kin ket nan tehnpas akan me aramas kin kauwada, nin duwen me soukohpo mahsanih:
48 Mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Kaun-o ketin mahsanih, nanleng iei mwoalei,
49 O céu é o meu trono,e a terra o estrado dos meus pés.Que casa me edificareis? diz o Senhor,Ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Kaidehn pein ngehi me wiahda mepwukat koaros?’
50 Porventura não fez a minha mão todas estas coisas?
51 Stipen ahpw usehla koasoi, “Ia uwen amwail keptakai! Ia uwen rotorot en mohngiongimwail kan! Ia uwen amwail salengepon ong mahsen en Koht! Kumwail pil duwehte samamwail kahlap ako: kumwail pil kin uhwong Ngehn Sarawi!
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim vós sois como vossos pais.
52 Mie emen soukohp me samamwail kahlap ako sohte kin kaloke? Pwe re kemelahr sapwellimen Koht meninkeder kan me pakairkihdo duwen ketidohn sapwellime Ladu sarawi mahsie. A met kumwail ahpw pangala oh kemehla.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Iei kumwail me aleier sapwellimen Koht kosonned, me tohnleng kan ketikidohr, kumwail ahpw sohte peikiong!”
53 Vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Eri, ni Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo ar rongorong Stipen, re ahpw inenen lingeringerda oh ngih tehte ong.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra ele.
55 Stipen ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh saradahng nanleng oh udiahl sapwellimen Koht lingan oh pil Sises me ketiket ni palimaun en Koht.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo, fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus, que estava à direita de Deus;
56 E ahpw nda, “Kumwail kilang! I kilangehr nanleng eh ritidahr oh pil Nein-Aramas eh ketiket ni palimaun en Koht!”
56 E disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Tohn Mwoalen Kopwung Lapalapo ahpw weriwer oh pinahla salengerail kan, oh irail koaros wiahkinteieu tangpenehng.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os seus ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele.
58 Irail eri keseieilahng likin kahnimwo oh kate. Sounkadehde ko kihong arail likou puhp kan rehn mwahnakapw emen me adaneki Sohl pwe en apwahpwalih.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas capas aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Re ahpw nantikihlahte ar katekate Stipen me likilikweriong Kaun-o, patopatohwan, “Maing Kaun Sises! Komw ketin ale ngeniet!”
59 E apedrejaram a Estêvão que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ih eri kelehpwikihdi oh ngihl laudida, patohwan, “Maing, komw dehr ketikihong irail pwukoahpen dihp wet.” Mwurin eh nda met, e ahpw mehla.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.