Atos 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Ni eh lelehr Rahnen Pendekos, irail koaros me pwosonlahr ahpw pokonpene wasatehkis.
1 Quando chegou o dia de Pentecostes , todos os seguidores de Jesus estavam reunidos no mesmo lugar.
2 Ni ahnsowohte ngihl ehu ahpw peidihdo sang nanleng, me likamwete ngilen engimah ieu me ipido, oh kadirehla nan ihmwo, wasa me irail wie pokopokon ie.
2 De repente, veio do céu um barulho que parecia o de um vento soprando muito forte e esse barulho encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Irail eri kilangada mehkot me likamwete mpwulen kisiniei me sirangarang pohrail, oh sair emenemen irail me pokopokon wasao.
3 Então todos viram umas coisas parecidas com chamas, que se espalharam como línguas de fogo; e cada pessoa foi tocada por uma dessas línguas.
4 Irail ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh tapihada lokolokaiahki ekei lokaia tohrohr, nin duwen me Ngehn Sarawi ketin kalokaiahkin irail.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, de acordo com o poder que o Espírito dava a cada pessoa.
5 Mie mehn Suhs kei me koukousoan nan Serusalem, aramas poadidi me kohdo sang nan wehi kan koaros nin sampah pwe re en iang kaudok.
5 Estavam morando ali em Jerusalém judeus religiosos vindos de todas as nações do mundo.
6 Ni ahnsou me irail rongada mwoarong wet, aramas tohto ahpw pokonpene. Irail koaros ahpw pwuriamweikihla arail rongada pein arail lokaia sang ni mahsen en me pwosonlahr ako.
6 Quando ouviram aquele barulho, uma multidão deles se ajuntou, e todos ficaram muito admirados porque cada um podia entender na sua própria língua o que os seguidores de Jesus estavam dizendo.
7 Eri, pwehki ar pwuriamwei oh wahpon, re ahpw nda, “Aramas pwukat me wiewia lokaia pwukat, irail mehn Kalili kei!
7 A multidão ficou admirada e espantada e comentava: — Estas pessoas que estão falando assim são da Galileia!
8 Eri, ia duwen atail rongorong arail lokolokaiahki lokaiahn sapwatail kan?
8 Como é que cada um de nós as ouvimos falar na nossa própria língua?
9 Kitail kohsang Pardia, Media, oh Elam, sang Mesopodamia, Sudia oh Kapedosia, sang Pondus oh Eisia,
9 Nós somos da Pártia, da Média, do Elão, da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 sang Prikia oh Pampilia, sang Isip oh sapwen Lipia kan me kereniong Sairihni, oh pil ekei kitail sang Rom,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia que ficam perto de Cirene. Alguns de nós são de Roma.
11 mehn Suhs oh mehn liki me wekiong lamalam en mehn Suhs; oh pil ekei kitail sang Krihd oh Arepia, ahpw kitail koaros rongorong pein atail lokaia kan arail koasoakoasoia soangen manaman kapwuriamwei kan me Koht ketin wiadahr!”
11 Uns são judeus, e outros, convertidos ao Judaísmo. Alguns são de Creta, e outros, da Arábia. E como é que todos estamos ouvindo essa gente falar em nossa própria língua a respeito das grandes coisas que Deus tem feito?
12 Pwehki arail pwuriamwei oh pingidahr, re ahpw peipeidekpene nanpwungarail, ndinda, “Ia wehwehn met?”
12 Todos estavam admirados, sem saberem o que pensar, e perguntavam uns aos outros: — O que será que isso quer dizer?
13 Ekei irail ahpw kepikepitki me pwosonlahr ako oh kin koasoia, “Aramas pwukat sakaulahr!”
13 Mas outros zombavam, dizendo: — Esse pessoal está bêbado!
14 Piter eri uhda iangahki wahnpoaron ehk emeno, ahpw ngihl laudida oh tapihada padahk ong pokono: “Iengei mehn Suhs akan, oh kumwail koaros me koukousoan nan Serusalem, kumwail karonge ie oh tehk mwahu dahme I pahn koasoia.
14 Então Pedro se levantou, junto com os outros onze apóstolos , e em voz bem alta começou a dizer à multidão: — Meus amigos judeus e todos vocês que moram em Jerusalém, prestem atenção e escutem o que eu vou dizer!
15 Ohl pwukat sohte sakau, nin duwen me kumwail kosekosehiong; pwe met ahpwtehn kulok duwau nimenseng.
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como vocês estão pensando, pois são apenas nove horas da manhã.
16 Ahpw iet duwen me soukohp Soel patohwan:
16 O que, de fato, está acontecendo é o que o profeta Joel disse:
17 ‘Koht ketin mahsanih, iet me I pahn wia ni imwilahn rahn akan:
17 “É isto o que eu vou fazer nos últimos dias — diz Deus: Derramarei o meu Espírito sobre todas as pessoas. Os filhos e as filhas de vocês anunciarão a minha mensagem; os moços terão visões, e os velhos sonharão .
18 Ei, pil ei lidu kan, ohl oh lih akan,
18 Sim, eu derramarei o meu Espírito sobre os meus e naqueles dias eles também anunciarão a minha mensagem.
19 I pahn wiahda manaman ekei nanleng,
19 Em cima, no céu, farei com que apareçam coisas espantosas; e embaixo, na terra, farei milagres. Haverá sangue, e fogo, e nuvens de fumaça;
20 ketipin pahn rotala,
20 o sol ficará escuro, e a lua se tornará cor de sangue, antes que chegue o grande e Dia do Senhor.
21 Eri, sohte lipilipil ihs ih me pahn likweriong mwaren Kaun-o, e pahn mourla.’
21 Então todos os que pedirem a ajuda do Senhor serão salvos.”
22 “Iengei mehn Israel kan, kumwail rong pato pwukat: Sises mehn Nasaret, iei ih ohlo me sapwellime doadoahk sarawi inenen sansal mwahu ong kumwail sang ni manaman akan, me kapwuriamwei kan, oh kilel akan me Koht ketin wiahda nin lime, nin duwen me pein kumwail eseier, pwehki mepwukat wiawiher nanpwungamwail.
22 Pedro continuou: — Homens de Israel, escutem o que eu vou dizer. Deus mostrou a vocês que Jesus de Nazaré era um homem aprovado por ele. Pois, por meio de Jesus, Deus fez milagres, maravilhas e coisas extraordinárias no meio de vocês, como vocês sabem muito bem.
23 Eri, sang ni pein sapwellimen Koht koasoandi e ketin koasoanehdi me Sises pahn pengpengwohng kumwail. Kumwail eri kemehla ni amwail mweidohng aramas dipan akan en pasurdiong nin lohpwuwo.
23 Deus, por sua própria vontade e sabedoria, já havia resolvido que Jesus seria entregue nas mãos de vocês. E vocês mesmos o mataram por mãos de homens maus, que o crucificaram.
24 Ahpw Koht ketin kaiasadahr sang mehla, oh ketin kasaledekihalahr sang medek en mehla, pwe mehla solahr kak powehdi.
24 Mas Deus ressuscitou Jesus, livrando-o do poder da morte, porque não era possível que a morte o dominasse.
25 Pwe iet me Depit patohwan duwen Sises Krais,
25 Pois Davi disse a respeito de Jesus o seguinte: “Eu via sempre o Senhor comigo porque ele está ao meu lado direito, para que nada me deixe abalado.
26 Eri, I kin direkihla peren oh nsenamwahu.
26 Por isso o meu coração está feliz, e as minhas palavras são palavras de alegria; e eu, um ser mortal, vou descansar cheio de esperança,
27 pwe komwi sohte pahn ketin keseiehla nan wasahn me melahr akan;
27 pois tu, Senhor, não me abandonarás no Eu tenho te servido fielmente, e por isso não deixarás que eu apodreça na sepultura.
28 Komwi ketin kasalehiongieier ahl akan me kowohng mour;
28 Tu me tens ensinado os caminhos que levam à vida, e a tua presença me encherá de alegria.”
29 “Riei ko, I pahn koasoiaiong kumwail ni sansal duwen samatail Depit. E ketin pwoulahr oh seridier, oh sapwellime sousou mihmihte rehtail lel rahnwet.
29 E Pedro disse mais isto: — Meus irmãos, eu preciso falar claramente com vocês a respeito do
30 Depit wiahier soukohp men, oh e wehwehki duwen sapwellimen Koht inou ong ih, me e pahn ketin kasapwilada emen kadaudoke pwe en wiahla nanmwarki, me pahn duwehte ih.
30 Ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria rei, como ele.
31 Eri, ni Depit eh kilangehr dahme Koht pahn ketin wia, e ahpw patohwan duwen iasadahn Mesaia, ni eh patohwan:
31 Davi sabia o que Deus ia fazer e por isso falou a respeito da ressurreição do Messias . Davi disse: “Ele não foi abandonado no mundo dos mortos, nem o seu corpo apodreceu na sepultura.”
32 Ahpw Koht ketin kaiasadahr Sises menet sang mehla, oh kiht koaros me wia sounkadehdepen mehlel wet.
32 Deus ressuscitou este Jesus, e todos nós somos testemunhas disso.
33 E ketin kesepwildahngehr ni palimaun en Koht oh aleier Ngehn Sarawi sang reh, nin duwen me Seme ketin inoukidahr. Eri, dahme kumwail kilang oh rong met, iei kisehn sapwellime kalahngan me e ketin kapwildohng kiht.
33 Pois Jesus foi levado para sentar-se ao lado direito de Deus, o seu Pai, o qual lhe deu o Espírito Santo, como havia prometido. E Jesus derramou sobre nós esse Espírito, conforme vocês estão vendo e ouvindo agora.
34 Pwe pein Depit sohte kohdahla nanleng; ahpw e patohwan,
34 Pois Davi não subiu para o céu, mas ele mesmo afirmou: “O Senhor Deus disse ao meu Senhor: ‘Sente-se do meu lado direito,
35 I lao pahn wiahkihla omwi imwintihti kan utupen aluweluwomwi kan.’
35 até que eu ponha os seus inimigos como estrado debaixo dos seus pés.’ ”
36 “Eri, aramas en Israel kan koaros en uhdahn ese ni mehlel pwe Sises me kumwail pasurdiong nin lohpwuwo, iei ih me Koht ketin kasapwilada pwe en Kaun oh Mesaia!”
36 Todo o povo de Israel deve ficar bem certo de que este Jesus que vocês crucificaram é aquele que Deus tornou Senhor e Messias.
37 Eri, ni aramas akan ar rongehr met, re ahpw pahtoukihla mehlel oh patohwanohng Piter oh wahnpoaron teiko, “Riat ako, dahme se pahn wia?”
37 Quando ouviram isso, todos ficaram muito aflitos e perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: — Irmãos, o que devemos fazer?
38 Piter ahpw sapengkin irail, “Emenemen kumwail en koluhla oh wiliakapwala, oh pil papidaisla ni mwaren Sises Krais, pwe dipamwail kan en lapwada; kumwail ahpw pahn ale Ngehn Sarawi, iei kalahngan ehu sang rehn Koht.
38 Pedro respondeu: — Arrependam-se, e cada um de vocês seja batizado em nome de Jesus Cristo para que os seus pecados sejam perdoados, e vocês receberão de Deus o Espírito Santo.
39 Pwe sapwellimen Koht inou wiawihongehr kumwail oh noumwail seri kan, oh pil ong irail kan me dohsang kumwail—irail koaros me Kaun-o, atail Koht kin ketin malipe.”
39 Pois essa promessa é para vocês, para os seus filhos e para todos os que estão longe, isto é, para todos aqueles que o Senhor, nosso Deus, chamar .
40 Piter ahpw panawih irail oh koangngoangehkin irail padahk tohto: “Kumwail doarehsang kumwail kalokolok kan me pahn lelohng aramas suwed pwukat!”
40 Pedro continuou a dar o seu testemunho e, com muitas outras explicações, procurou convencê-los, dizendo: — Saiam do meio dessa gente má e salvem-se!
41 Eri, me tohtohie pwosonla eh padahk oh papidaisla, oh kereniong aramas silikid me towehla pwihno rahno.
41 Muitos acreditaram na mensagem de Pedro e foram batizados. Naquele dia quase três mil se juntaram ao grupo dos seguidores de Jesus.
42 Re kin poadidiong ale padahk sang rehn wahnpoaron ko, oh miniminiong me pwosonlahr akan; re pil kin iang irail sakpene ni ar kin iang kapakap oh sarawien pilitikihpeseng pilawao.
42 E todos continuavam firmes, seguindo os ensinamentos dos apóstolos, vivendo em amor cristão, partindo o pão juntos e fazendo orações.
43 Manaman kapwuriamwei tohtohie me wahnpoaron ako kin wiahda, me kahrehiong emenemen eh lemmwinkidahr.
43 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas, e por isso todas as pessoas estavam cheias de temor .
44 Irail me pwosonlahr ako nannantihongete arail miniminpene oh pil kin sawaskipene arail dipwisou kan.
44 Todos os que criam estavam juntos e unidos e repartiam uns com os outros o que tinham.
45 Oh re kin netikihla sapwarail kan oh dipwisou kan oh nehkpeseng mwohni kan nanpwungarail, nin duwen me emenemen kin anahne.
45 Vendiam as suas propriedades e outras coisas e dividiam o dinheiro com todos, de acordo com a necessidade de cada um.
46 Rahn koaros re kin tuhpene wiahki ehu nan Tehnpas Sarawio, oh kin ehupene nan imwarail kan ni ar kin sakpene oh pilitikihpesng pilawao ni peren oh aktikitik.
46 Todos os dias, unidos, se reuniam no pátio do Templo. E nas suas casas partiam o pão e participavam das refeições com alegria e humildade.
47 Re ahpw kin kapikapinga Koht oh kenikenla rehn aramas koaros. Eri, ni rahn koaros Kaun-o kin ketin kapatahiong pwihn wet irail kan me pahn ale komourparail.
47 Louvavam a Deus por tudo e eram estimados por todos. E cada dia o Senhor juntava ao grupo as pessoas que iam sendo salvas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.