Atos 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Ni eh lelehr Rahnen Pendekos, irail koaros me pwosonlahr ahpw pokonpene wasatehkis.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Ni ahnsowohte ngihl ehu ahpw peidihdo sang nanleng, me likamwete ngilen engimah ieu me ipido, oh kadirehla nan ihmwo, wasa me irail wie pokopokon ie.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Irail eri kilangada mehkot me likamwete mpwulen kisiniei me sirangarang pohrail, oh sair emenemen irail me pokopokon wasao.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Irail ahpw direkihla Ngehn Sarawi oh tapihada lokolokaiahki ekei lokaia tohrohr, nin duwen me Ngehn Sarawi ketin kalokaiahkin irail.
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Mie mehn Suhs kei me koukousoan nan Serusalem, aramas poadidi me kohdo sang nan wehi kan koaros nin sampah pwe re en iang kaudok.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Ni ahnsou me irail rongada mwoarong wet, aramas tohto ahpw pokonpene. Irail koaros ahpw pwuriamweikihla arail rongada pein arail lokaia sang ni mahsen en me pwosonlahr ako.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Eri, pwehki ar pwuriamwei oh wahpon, re ahpw nda, “Aramas pwukat me wiewia lokaia pwukat, irail mehn Kalili kei!
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 Eri, ia duwen atail rongorong arail lokolokaiahki lokaiahn sapwatail kan?
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 Kitail kohsang Pardia, Media, oh Elam, sang Mesopodamia, Sudia oh Kapedosia, sang Pondus oh Eisia,
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 sang Prikia oh Pampilia, sang Isip oh sapwen Lipia kan me kereniong Sairihni, oh pil ekei kitail sang Rom,
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 mehn Suhs oh mehn liki me wekiong lamalam en mehn Suhs; oh pil ekei kitail sang Krihd oh Arepia, ahpw kitail koaros rongorong pein atail lokaia kan arail koasoakoasoia soangen manaman kapwuriamwei kan me Koht ketin wiadahr!”
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Pwehki arail pwuriamwei oh pingidahr, re ahpw peipeidekpene nanpwungarail, ndinda, “Ia wehwehn met?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Ekei irail ahpw kepikepitki me pwosonlahr ako oh kin koasoia, “Aramas pwukat sakaulahr!”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Piter eri uhda iangahki wahnpoaron ehk emeno, ahpw ngihl laudida oh tapihada padahk ong pokono: “Iengei mehn Suhs akan, oh kumwail koaros me koukousoan nan Serusalem, kumwail karonge ie oh tehk mwahu dahme I pahn koasoia.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Ohl pwukat sohte sakau, nin duwen me kumwail kosekosehiong; pwe met ahpwtehn kulok duwau nimenseng.
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 Ahpw iet duwen me soukohp Soel patohwan:
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Koht ketin mahsanih, iet me I pahn wia ni imwilahn rahn akan:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Ei, pil ei lidu kan, ohl oh lih akan,
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 I pahn wiahda manaman ekei nanleng,
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 ketipin pahn rotala,
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 Eri, sohte lipilipil ihs ih me pahn likweriong mwaren Kaun-o, e pahn mourla.’
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Iengei mehn Israel kan, kumwail rong pato pwukat: Sises mehn Nasaret, iei ih ohlo me sapwellime doadoahk sarawi inenen sansal mwahu ong kumwail sang ni manaman akan, me kapwuriamwei kan, oh kilel akan me Koht ketin wiahda nin lime, nin duwen me pein kumwail eseier, pwehki mepwukat wiawiher nanpwungamwail.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Eri, sang ni pein sapwellimen Koht koasoandi e ketin koasoanehdi me Sises pahn pengpengwohng kumwail. Kumwail eri kemehla ni amwail mweidohng aramas dipan akan en pasurdiong nin lohpwuwo.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 Ahpw Koht ketin kaiasadahr sang mehla, oh ketin kasaledekihalahr sang medek en mehla, pwe mehla solahr kak powehdi.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Pwe iet me Depit patohwan duwen Sises Krais,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Eri, I kin direkihla peren oh nsenamwahu.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 pwe komwi sohte pahn ketin keseiehla nan wasahn me melahr akan;
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Komwi ketin kasalehiongieier ahl akan me kowohng mour;
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Riei ko, I pahn koasoiaiong kumwail ni sansal duwen samatail Depit. E ketin pwoulahr oh seridier, oh sapwellime sousou mihmihte rehtail lel rahnwet.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Depit wiahier soukohp men, oh e wehwehki duwen sapwellimen Koht inou ong ih, me e pahn ketin kasapwilada emen kadaudoke pwe en wiahla nanmwarki, me pahn duwehte ih.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Eri, ni Depit eh kilangehr dahme Koht pahn ketin wia, e ahpw patohwan duwen iasadahn Mesaia, ni eh patohwan:
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Ahpw Koht ketin kaiasadahr Sises menet sang mehla, oh kiht koaros me wia sounkadehdepen mehlel wet.
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 E ketin kesepwildahngehr ni palimaun en Koht oh aleier Ngehn Sarawi sang reh, nin duwen me Seme ketin inoukidahr. Eri, dahme kumwail kilang oh rong met, iei kisehn sapwellime kalahngan me e ketin kapwildohng kiht.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Pwe pein Depit sohte kohdahla nanleng; ahpw e patohwan,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 I lao pahn wiahkihla omwi imwintihti kan utupen aluweluwomwi kan.’
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 “Eri, aramas en Israel kan koaros en uhdahn ese ni mehlel pwe Sises me kumwail pasurdiong nin lohpwuwo, iei ih me Koht ketin kasapwilada pwe en Kaun oh Mesaia!”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Eri, ni aramas akan ar rongehr met, re ahpw pahtoukihla mehlel oh patohwanohng Piter oh wahnpoaron teiko, “Riat ako, dahme se pahn wia?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Piter ahpw sapengkin irail, “Emenemen kumwail en koluhla oh wiliakapwala, oh pil papidaisla ni mwaren Sises Krais, pwe dipamwail kan en lapwada; kumwail ahpw pahn ale Ngehn Sarawi, iei kalahngan ehu sang rehn Koht.
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Pwe sapwellimen Koht inou wiawihongehr kumwail oh noumwail seri kan, oh pil ong irail kan me dohsang kumwail—irail koaros me Kaun-o, atail Koht kin ketin malipe.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Piter ahpw panawih irail oh koangngoangehkin irail padahk tohto: “Kumwail doarehsang kumwail kalokolok kan me pahn lelohng aramas suwed pwukat!”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Eri, me tohtohie pwosonla eh padahk oh papidaisla, oh kereniong aramas silikid me towehla pwihno rahno.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Re kin poadidiong ale padahk sang rehn wahnpoaron ko, oh miniminiong me pwosonlahr akan; re pil kin iang irail sakpene ni ar kin iang kapakap oh sarawien pilitikihpeseng pilawao.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Manaman kapwuriamwei tohtohie me wahnpoaron ako kin wiahda, me kahrehiong emenemen eh lemmwinkidahr.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Irail me pwosonlahr ako nannantihongete arail miniminpene oh pil kin sawaskipene arail dipwisou kan.
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 Oh re kin netikihla sapwarail kan oh dipwisou kan oh nehkpeseng mwohni kan nanpwungarail, nin duwen me emenemen kin anahne.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Rahn koaros re kin tuhpene wiahki ehu nan Tehnpas Sarawio, oh kin ehupene nan imwarail kan ni ar kin sakpene oh pilitikihpesng pilawao ni peren oh aktikitik.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Re ahpw kin kapikapinga Koht oh kenikenla rehn aramas koaros. Eri, ni rahn koaros Kaun-o kin ketin kapatahiong pwihn wet irail kan me pahn ale komourparail.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.