Atos 21
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Eri, se ahpw rahnmwahwihirailla oh mwesel. Mwurin at serek kohkohla, se ahpw lel Kos, oh mandahn rahno se lel Rohdes; oh sang wasao se ahpw douluhllahng Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Se ahpw diarada wasao sohp pwoat me pahn kolahng Penisia, kiht eri iangada.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Se senserek kohla se lao kilangada Saiprus, kiht eri sereklahng palieir en Saiprus oh douluhllahng Siria. Se ahpw peidi ni oaroahr en Dair, wasa me sohpo pahn kihsang ie kanenge.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Se tuhwong ekei me pwoson wasao, oh se mihmihki rehrail erein wihk ehu. Sang ni kaweid en Ngehn Sarawi, re ahpw padahkihong Pohl en dehr kohla Serusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Ni eh lel ahnsoun at mwesel, se ahpw mweselsang irail. Irail koaros, iangahki arail pwoud kan oh neirail seri kan, ahpw pil iangkitada sang nan kahnimwo. Kiht koaros ahpw kelehpwikihdi pohn oaroahro oh kapakap.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Kiht eri rahnmwahwih emenemen irail oh karadahng pohn sohpo; re ahpw pwurala ni imwarail kan.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Se usehlahte at seiloak, seiloaksang Dair kolahng Tolemeis, wasa me se rahnmwahwih riat me pwoson akan oh mihmih rehrail rahn ehu.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Mandahn rahno se ahpw mwesel oh lel Sesaria. Wasao se ahpw kohla ni imwen Pilip me kin iang kalohki rongamwahu; kiht eri koukousoan reh. Iei ih emen kisehn ohl isimen me pilipildahr en iang wia sounsawas nan Serusalem.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Mie nah serepein kiripw pahmen, me kin padapadahngkiseli mahsen en Koht.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ni at mihmihkiher wasao erein rahn ekei; soukohp emen, ede Akapwus, ahpw kohdo sang Sudia.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 E kohdo reht, oh ale en Pohl eh katengo, e ahpw pein pirekipene neh oh peh kan, oh nda, “Iet me Ngehn Sarawi mahsanih: Iet duwen me mehn Suhs akan pahn wiahiong aramas me ahneki kateng wet nan Serusalem; oh re pil pahn pangala rehn mehn liki kan.”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Eri, ni at rongehr met, kiht, oh irail kan me mi wasao, ahpw peki rehn Pohl en dehr kohla Serusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Pohl ahpw sapengki, “Dahme kumwail sengisengki oh kauwehkilahr mohngiongi? I onopadahr, kaidehn ongete en selidi nan Serusalem, ahpw ong mehla, pwehki Kaun Sises.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Eri, pwehki at sohte kak wia mehkot en wekidala eh lamalam, se ahpw nda, “Eri, kupwur en Kaun-o en pweida.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Mwurin at koukousoankiher wasao erein ahnsou kis, se ahpw kaunopada at kepwe kan oh mwesellahng Serusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Ekei tohnpadahk en Sesaria pil iangkitada, oh kahreikitalahng ni ihmw ehu, wasa me se pahn kousoan ie, imwen ohl emen me adaneki Neison, mehn Saiprus; ohl menet pwosonlahr sangete nin tapio.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ni ahnsou me se lelohng nan Serusalem, riat me pwosonlahr ko inenen kasamwo kiht mwahu mehlel.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Mandahn rahno Pohl ahpw iangkitada pwe en kolahng tuhwong Seims, oh irail me mah kan en mwomwohdiso pil iang mi wasao.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Pohl eri rahnmwahwih irail oh koasoiaiong irail soahng koaros me Koht ketin wiahier nanpwungen mehn liki kan ni eh wie doadoahk rehrail.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Ni ar rong, irail koaros ahpw kapinga Koht. Irail eri ndaiong Pohl, “Riat Pohl, se men komwi en wehwehki met: mehn Suhs tohto me pwosonlahr, oh irail koaros inenen poadidiong Kosonnedo.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Irail rongehr me komw kin padapadahkihong mehn Suhs kan me koukousoan nan en mehn liki kan ar wehi en kesehla Kosonned en Moses, oh pil koasoiaiong irail re en dehr sirkumsaisihala neirail seri kan de pil idawehn tiahk kan en mehn Suhs.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Irail uhdahn pahn rong me komwi leledohr. Eri, dahme pahn wiawi?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Komw wia dahme se pahn ndaiong komwi. Ohl pahmen mihmih met me wiadahr inou ehu.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Eri, komw pahn iangirailla wia kasarawien kamwakel, oh pwainla pweinarail kan. Eri, re ahpw pahn kak koakoahsang pitenmoangarail kan. Eri, ni mwekid wet aramas koaros pahn esehki me soahng kan me irail rongehr duwen komwi me likamw, pwe pein komwi kin idawehn tiahk en Kosonned en Moses.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 A duwen mehn liki me pwosonlahr akan, se kadaralahngirailehr kisinlikou kis oh koasoiaiong irail me se koasoanedier duwen arail sohte pahn kang mwenge me kin meirong ong dikedik en eni kan, de nta, de mahn me mwopwula, oh duwen arail pahn kanahieng pein irail sang nenek.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Pohl eri kahrehda ohl ako, oh pweidi songada e ahpw iang irail wiahda kasarawien kamwakel. E ahpw pedolong nan Tehnpas Sarawio, oh pakairki duwen arail ahnsoun kamwakel en imwisekla mwurin rahn ekei, oh ni ahnsowo en emenemen meirong ahpw pahn wiawi.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Eri, rahn isuh en kamwakelo eh kereniongehr imwisekla, ekei mehn Suhs akan sang wehin Eisia ahpw kilangada Pohl nan Tehnpas Sarawio. Re ahpw kamwoarongehda pokono pwon oh koledi Pohl.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Irail eri weriwerki, “Ohlen Israel kan! Kumwail sewesei kiht! Iei ohl menet me kin kohseli wasa koaros oh kin kaukauwe mehn Israel oh Kosonned en Moses, oh pil Tehnpas Sarawi wet. Oh met e pil kahrehlong ekei mehn liki nan Tehnpas Sarawi oh kasaminehkilahr wasa sarawi wet!”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 (Irail nda met pwehki ar kilang Tropimus mehn Episos eh ieiang Pohl nan kahnimwo, oh re ahpw kihkihong me Pohl kahrehlong nan Tehnpas Sarawio.)
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Pingiping laud ahpw kipehdi nan kahnimwo pwon, oh aramas akan ahpw tangpene oh koledi Pohl oh wuruhdekihieisang nan Tehnpas Sarawio. Ni ahnsowohte re ahpw ritingedi wenihmwen Tehnpas Sarawio.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Pwihno ahpw songosong en kemehla Pohl; oh ni ahnsowo pakair ahpw kolahng kaunen sounpei en Rom me dene moromor wiewiawi nan Serusalem pwon.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ni ahnsowohte kaunen sounpeio ahpw kahrehda opiser kei oh sounpei kei, oh mwadangdilahng pokono. Ni aramas ako ar kilangada ohlo, iangahki sounpei kan, re ahpw tokedihsang keme Pohl.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Kaunen sounpeio eri kohla rehn Pohl oh koledi, oh ruwese en selkihdi selmete riapwoat. E ahpw idek, “Ihs ohl menet, oh dahme e wiadahr?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Eri, ekei nan pokono weriwerki ehu soahng, a ekei ehu soahng. Me inenen ping me kahrehiong kaunen sounpeio eh sohte kak dehdehki dahme wiawihero. Ih eri ndaiong nah sounpei ko re en kahrelahng Pohl nan kelen sounpeio.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Irail eri kahrelahng Pohl ni kehndake ko, oh sounpei ko ahpw wahda Pohl,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 pwehki pwihnen moromoro ar pwakipwakih oh weriwerki, “En kamakamala!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Ni ar kereniongehr pedolong nan kelen sounpeio, Pohl ahpw ndaiong kaunen sounpeio, “E kak mweiong ie I en koasoiong komwi?”
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Eri, kaidehn kowe ohlen Isipo, me tapihada mwekid en moromor ehu oh kaundahr sounkam aramas pahkid nan sapwtehno?”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Pohl ahpw sapengki, “Ngehi mehn Suhs, I ipwidi nan Tarsus en Silisia, uhdahn towe mehlel en kahnimw kesempwalo. Menlau mweidohng ie I en koasoi ong aramas pwukat.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Kaunen sounpeio ahpw mweidohng. Pohl eri kesihnenda pohn kehndake ko oh oaloallahng aramas ako; oh ni ar meleileidier, e ahpw koasoia ong irail ni mahsen en Ipru:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.