Atos 20
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Pingiping lao meleileidier, Pohl ahpw ekerpene me pwoson kan, oh wiahiong irail koasoi en kakehlahda nan kapehdirail kan oh rahnmwahwihirailla. E ahpw mwesellahng Masedonia.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 E kotehla sahpw akan oh koangngoangehki aramas akan padahk tohtohie. Mwuri, e ahpw kohdo Akaia,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 oh koukousoanki wasao sounpwong siluh. E kaukaunop en sereklahng Siria, ahpw diarada me mehn Suhs ako men salihedi; ih eri koasoanehdi en pwuralahng Masedonia ahpw kolahng Siria.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Sopater, nein Pirus, mehn Peria, ahpw iangada, iangahki Aristarkus oh Sekundus, mehn Desalonika; Kaius mehn Derpe, Dikikus oh Tropimus sang wehin Eisia; oh pil iangahki Timoty.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Irail pwukat koaros ahpw tiengla oh awiawih kiht nan Troas.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Se sereksang Pilipai mwurin Sarawien Pilawa Sohte Doal Ihs; oh mwurin rahn limau se ahpw iangirailda nan Troas, wasa me se mihmihki erein wihk ehu.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ni rahn keieu en wihko, se ahpw pokonpene pwehn pilitikihpeseng pilawa. Pohl ahpw koasoiong aramas akan, e koasoakoasoi lao lel ni lukepen pwong, pwehki eh pahn mweselsang irail mandahn rahno.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Lamp tohto mi nan perehn poweo, wasa se pokopokon ie.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Mwahnakapw emen me ede Eutikus wie mwomwohd ni wenihmwtok ehu; oh ni en Pohl eh wie koasoakoasoi, Eutikus ahpw men meirla oh meir kelikla, oh pwupwudihsang nan poasoake kesiluh pwupw nanpwel. Irail pwekada, e melahr.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 Pohl eri kohdihla oh lukupoardiong powe oh pwoalehdi, ahpw nda, “Kumwail dehr nsensuwed, pwe e momourte.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Ih eri pwuradahla poweo, pilitikihpeseng pilawao oh tungoale. Pohl ahpw koasoakoasoi ong irail ahnsou reirei, lao lel nimenseng. Eri, mwuhr, e ahpw mweselsang irail.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Irail ahpw kahrehla mwahnakapw menet ni eh mourdahr; irail eri nsenamwahula mehlel.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Se ahpw tienglahng nin sohpo oh sereklahng Assos, wasa se pahn ale Pohl ie. E ndaiong kiht se en wia met pwehki eh pahn sapallahng wasao.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 Ni ahnsou me se tuhwong nan Assos, se iang Pohl douluhllahng Mitilihne.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Se mweselsang wasao oh lel Kios mandahn rahno. Mwurin rahn ehu se ahpw lel Samos, oh mwurin rahno se ahpw lel Mailihdus.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pohl ahpw koasoanehdi en daulih Episos, pwe e sohte men kasohlapahla eh ahnsou nan wehin Eisia. E inenen karuwaruhki en lel Serusalem, ma e kak, mwohn rahnen Pendekos.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 Pohl eri ileklahng me mah kan en mwomwohdisohn Episos sang Mailihdus, oh peki irail en tuhwong.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ni ahnsou me re leledohng reh, e ahpw ndaiong irail, “Kumwail eseier duwen ei mihmi rehmwail, sang ni tepin rahn me I pwarodohng kumwail nan wehin Eisia.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Eri, nin duwen ladun Kaun-o men I kin wia ei doadoahk ni karakarahk oh sengiseng, pwehki ahnsou apwal akan me lelohng ie sang ni en mehn Suhs akan ar kin uhwong ie.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Kumwail ese me I sohte kin ekihsang kumwail mehkot me I dehdehki me pahn sewesei kumwail ni ei padahk oh panawih kumwail nan wasahn kapokon kan oh nan imwamwail kan.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 I panawih mehn Suhs kan oh pil mehn liki kan, pwe irail en weksang diparail kan, oh wekidekiong Koht oh pil pwoson mwaren Kaun Sises.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 Eri, met nin duwen ei peikiong Ngehn Sarawi, I pahn kolahng Serusalem, ahpw I sehse dahme pahn wiawihong ie wasao.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Ihte me I ese: nan kahnimw koaros me I kohla ie Ngehn Sarawi kin kasalehiong ie me selidi oh kahpwal kin awiawih ie.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 I sohte katapaniki ei mour; ihte I men kapwaiada pweisei doadoahk me Kaun Sises ketikihong ie, me iei I en kalohkiseli Rongamwahu duwen kalahngan en Koht.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “I kalohkiseli nanpwungamwail koaros oh padapadahkihong kumwail duwen Wehin Koht. Eri met, I ese me sohte emen kumwail pahn kak pwurehng kilang ie.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Eri, I kehkehlingkihong kumwail rahnwet, pwe ma mehmen kumwail salongala, I sohte pahn pwukoahki,
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 pwehki I sohte ekihsang kumwail ei kasalehiong kumwail unsek en kupwur en Koht.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 Eri, kumwail mwasamwasahn pein kumwail oh pil sihpw akan koaros me Ngehn Sarawi ketikihong kumwail en apwahpwalih. Kumwail en wia silepen mwomwohdisohn Koht, me e ketin sapwellimanikilahr pwehki ntahn sapwellime Iehros.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 I ese me mwurin ei pahn mwesel kidien wel kan pahn kohdo nanpwungamwail oh re sohte pahn mweidohng pelin sihpwo en pitila.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Pil mie ekei aramas me pahn pwarada sang nanpwungamwail me pahn pitiheki me pwoson akan lokaia likamw, pwe re en idawehnirailla.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Eri, kumwail mwasamwasahn, oh tamataman me I sengisengkin kumwail nipwong nin rahn, ni ei padapadahki emenemen kumwail erein sounpar siluh.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Eri met, I likiong kumwail nin limen Koht oh kalahngan en sapwellime mahseno, iei ih me kak ketin kaukumwailda oh ketikihong kumwail kapai kan me e ketin nekinekid ong sapwellime aramas koaros.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 I sohte kin noahroke nein emen silper de kohl de likou.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Kumwail ese me I kin doadoahngki pehi kat, oh koadoahkihada mehkoaros me iengei kan oh pein ngehi kin anahne.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Ih duwen ei kasalehiongkumwailehr ni soahng koaros me kitail en doadoahk kehlail oh sewese me luwet akan. Kitail en pil tamataman sapwellimen Kaun Sises mahsen me pein ih ketin mahsanih, ‘Kihwei kaperen sang ale.’”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 Ni ahnsou me Pohl kaimwisekala eh koasoi, irail koaros iang ih kelehpwikihdi oh kapakap.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Irail koaros ahpw pwoalehdi Pohl, sengiseng oh metik.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Re ahpw inenen nsensuwedkihla koasoio me dene irail sohte pahn pil pwurehng kilang. Irail eri likidkitalahng nin sohpo.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.