Atos 16
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Pohl eri seiloaklahng Derpe oh Listra. Mie mwahnakapw emen me pwoson me koukousoan wasao, ede Timoty, me eh nohno mehn Suhs me pil pwoson, oh eh pahpa mehn Krihs.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Timoty pil keniken rehn me pwoson akan koaros en nan Listra oh Aikoniomw.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pohl men Timoty en iang; eri, e ahpw sirkumsaisla. Pohl wiahier met pwehki eh ese me mehn Suhs koaros me koukousoan wasao wehwehki me en Timoty eh pahpa mehn Krihs.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Ni arail kotekote kahnimw kan, irail ahpw koasoiaiong me pwoson akan duwen kosonned akan me koasoandier sang rehn wahnpoaron ako oh me mah kan nan Serusalem; oh re padahkihong irail re en kapwaiada kosonned pwukat.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Eri, mwomwohdiso kan pil kehlaillahr nan pwoson oh towe kan wie tohtohla rahn koaros.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Irail eri seiloak kotehla sapwen Prikia oh Kalesia pwehki Ngehn Sarawi eh sohte mweidohng irail en kawehwe mahseno nan sapwen Eisia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Ni arail lellahng ni irepen Misia, re ahpw song en pedolong nan sapwen Pidinia, ahpw Ngenen Sises sohte ketin mweidohng irail.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Irail eri seiloak kotehla Misia oh kohdilahng Troas.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Pwohngo Pohl eri udiahl kaudiahl ehu, oh nan kaudiahlo, e kilangada ohlen Masedonia men kesikesihnen, oh wie ekehker, patopatohwan, “Kohdo Masedonia oh sewesei kiht!”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Mwurin en Pohl eh kilangada kaudiahlo, se ahpw onopada en mwesellahng Masedonia, pwe se ese me Koht me ketin malipei kiht se en kalohkiseli Rongamwahu ong aramas en wasao.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Se ahpw iangada sohp pwoat oh mwesellahng Troas oh serek inenlahng Samodreis. Eri, pweidi songada, se ahpw douluhllahng Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Sang wasao se ahpw sapallahng Pilipai, keieun kahnimw en Masedonia, kahnimw wet pil kisehn wehin Rom. Se ahpw koukousoanki nan kahnimwo erein rahn ekei. |alt="HK-23B Pilipai" src="" size="col" ref="WIEWIA KAN 16.12"
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Ni rahnen Sapad ehu se ahpw kohsang nan kahnimwo oh kohla ni keilen pillap pwoat, wasa me se lemehiong me wasahn kapakap en mehn Suhs akan kin mi ie. Se ahpw mwohndi oh koasoakoasoiong lih ekei me pokopokon wasao.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Emen sang nanpwungen lih ako me wie rongorong kiht, iei Lidia, mehn Daiadaira, me kin netiki likou pohn ntahnmwel. Ih emen lih me kin kaudok ong Koht, oh Kaun-o ketin ritingada eh mohngiong pwe en rong kanahieng dahme Pohl koasoakoasoia.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Liho, oh pil tohn imwe kan, ahpw papidaisla. E ahpw lukei kiht oh koasoia, “Kumwail kohdo oh kousoan nan imweiet, ma kumwail kamehlele me ei pwoson me uhdahn mehlel.” Eri, e ahpw koangngoangehkin kiht se en kohla.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Rahn ehu ni at kohkolahng wasahn kapakap, se ahpw tuhwong lidu serepein men me ngehn saut tiadahr powe, me kahrehiong en kasawih duwen audepen rahn akan me kohkohdo. E kin alehki mwohni laud oh kihong eh soumas akan ni eh kin koasoia dahme pahn wiawi.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 E ahpw ideidawehn Pohl oh kiht, oh weriwerki, “Ohl pwukat ladun Koht, Wasa Lapalahpie! Irail kin kasalehiong kumwail duwen ahl en komour!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Serepein menet wiewiaier met erein rahn tohto; Pohl ahpw lingeringerkihda oh sohpeidohng oh ndaiong ngehn sauto, “Ni mwaren Sises Krais I padahkihong uhk ke en pedoisang rehn serepein menen!” Ni ahnsowohte ngehno ahpw pedoisang rehn serepeino.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Ni ahnsou me irail kan me naineki serepein menet esedahr me arail ahnsou mwahu en ale mwohni solahr mie, re ahpw koledi Pohl oh Sailas oh wurahdekihiralahng rehn me lapalap akan nan arail wasahn kadeik.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Irail eri kahreirahla mwohn me lapalap en Rom akan oh nda, “Ohl riemenet mehn Suhs kei, oh ira wiadahr me suwed nan atail kahnimw wet.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Ira kin padapadahngki tiahk kan me kin uhwong atail kosonned; kitail mehn Rom, eri, kitail sohte kak en idawehn tiahk pwukat.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Pokono ahpw iang uhwong Pohl oh Sailas.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Mwurin ara aleier kamakam laud, ira ahpw lekdekiong nan imweteng, oh kosonned ahpw kohieng silepeo pwe ira en loakidi teng.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Ni en silepeo eh aleier kosonned wet, e ahpw keseirahlong nan pere me keieu mi loale oh salihediong nehra ko nin tuhke toutou kei.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Eri, nin lukepen pwong, Pohl oh Sailas ahpw kapakap oh kokoulki koul kei ong Koht, oh ekei irail tohnimwetengo ahpw wie rongorong.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ni ahnsowohte rerrer en sahpw ehu ahpw wiawi me itikada imwetengo oh lelohng poahsoane kan. Ni ahnsowohte wenihmw kan koaros ritida, oh selmete kan ahpw pwupwudihsang rehn irail koaros me sensel kan.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Silepeo ahpw pirida, oh ni eh kilangada me wenihmw kan en imwetengo ritpesengier, e kihkihong me irail tangehrdoaui. Ih eri usada nah kedlahs, pwe en pein kemehkihla pein ih.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pohl ahpw likwerlahng, nda, “Ke dehpa wiahiong uhk mehkot! Pwe kiht koaros mihmihte met!”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Silepeo ahpw likwerla pwe ehu lamp en wisikdo; e ahpw tangla oh kelehpwikihdi mwohn Pohl oh Sailas wie rerrer.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Eri, e ahpw kahreirahla liki oh idek rehra, “Maing ko, dahme I pahn wia pwe I en kak mourla?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ira ahpw sapengki, “Pwoson Kaun Sises, a kowe oh omw peneinei koaros pahn mourla.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ira eri padahkihong mahsen en Kaun-o, oh pil ong irail koaros me mihmi nan imwe.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Nipwongohte silepen imwetengo ahpw kahreirahda oh widenda ara ohla ko. Eri, ih oh eh peneinei koaros ahpw papidaisla.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 E ahpw kahredalahng Pohl oh Sailas nan imweo oh kamwenge ira. Ih oh eh peneinei ahpw perenda kowahlap, pwehki arail pwosonlahr Koht.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Mandahn rahno me lapalap en Rom akan ahpw kadaralahng kaunen pilismen kan, pakair wet, “Kumwail kasaladekala ohl akan.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Eri, silepeo ahpw ndaiong Pohl, “Irail lapalap akan pakairkidohr me kowe oh Sailas en lapwada. Eri, kumwa mwesel oh kohkohwei ni popohl.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pohl ahpw ndaiong kaunen pilismen kan, “Se sohte mwahn dipikihda dihp ehu; a re ahpw wokih kiht mwohn pokon ehu ni at wia towe mehlel en wehin Rom. Irail eri salihkitedi. Eri, ia duwe, met irail mwahuki kadarkitala ni rir? Met sohte kak wiawi! Irail lapalap akan en Rom en pein kohdo oh kahreikitasang wasaht.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Kaunen pilismen kan eri kairehki me lapalap akan en Rom duwen koasoi pwukat; oh ni arail rongada me Pohl oh Sailas wia towe mehlel en wehin Rom, re ahpw masepwehkada.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Irail eri kohla oh peki mahk rehra; irail ahpw kahreirahsang nan imwetengo oh peki ira en mweselsang nan kahnimwo.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Pohl oh Sailas eri mweselsang nan imwetengo oh kohla nan imwen Lidia, wasa ira tuhwong ie me pwoson akan oh pwurehng kakehlaka irail; oh mwuri ira ahpw mwesel kohkohla.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.