Atos 13
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Nan mwomwohdisohn Andiok mie soukohp oh sounpadahk kei me iei: Parnapas, Simion (ede Toantoal), Lusius (sang Sairihni), Manaen (me tikida rehn Kepina Erod), oh Sohl.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Ni arail kin papah Kaun-o oh kaisihsol, Ngehn Sarawi ahpw mahsanihong irail, “Kumwail katohrehla Parnapas oh Sohl, pwe ira en wia doadoahk me I kilelehiong ira.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Irail eri kaisihsol oh kapakap oh pwil pehrail kan pohra oh kadarirahla.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Ngehn Sarawi eri poaronehla Parnapas oh Sohl, ira eri kohdilahng Seluhsia oh sereksang wasao sereklahng dekehn Saiprus.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ni arail lel Salamis, ira ahpw kalohkiseli mahsen en Koht nan sinakoke kan en mehn Suhs akan. Sohn Mark pil iang ira pwe en sewesehkin ira doadoahk wet.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Irail eri kakahnseli dekeo oh lellahng Papos. Irail eri tuhwong sounwia manaman men me adaneki Par-Sises, mehn Suhs men me kin koasoakoasoia me ih soukohp men.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Ohl menet kompoakepahn kepinahn dekeo, Serkius Paulus, me inenen loalokong mehlel. Kepinao ahpw ekerodo Parnapas oh Sohl pwehki eh men karonge mahsen en Koht.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Sounwia manaman Elimas (met iei ede ni mahsen en Krihs) ahpw pelianirahda. E song en wekidasang kepinao ni lamalamo.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Eri, Sohl—me pil adaneki Pohl—ahpw direkihla Ngehn Sarawi; e ahpw kakiledi sounwia manamano
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 oh ndaiong, “Kowe nein Tepil! Kowe imwintihtien soahng koaros me mwahu. Ke inenen direkihla soangen widing suwed koaros, oh ahnsou koaros ke kin songosong wekidohng sapwellimen Koht mehlel ong likamw!
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Eri, limen Kaun-o pahn ketidi pohmw met, ke ahpw pahn maskunla oh sohte pahn kak kilang marain erein ahnsou kis.”
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Kepinao ahpw pwosonla ni eh kilangada dahme wiawihero, oh e inenen pwuriamweikihla padahkpen Kaun-o.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pohl oh ienge ko ahpw sereklahng Papos oh kolahng Perka, nan Pampilia. Eri, iei wasao me Sohn Mark keseirahla ie oh pwuralahng Serusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ira eri mweselsang Perka oh kolahng Andiok en Pisidia; oh ni rahnen Sapad ira ahpw kohla nan sinakoke en mehn Suhs ako.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Eri, mwurin wadawad en Kosonned en Moses oh pil pwuken soukohp ako, me lapalap en sinakoke ko ahpw kairehkin ira, nda, “Riat akan, se men lukei kumwa en koasoiong aramas pwukat, ma mie rohng me kumwa kak kakehlakahkin kiht.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Pohl eri uhda oh oaleirail oh tapihada eh padahk.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Koht en mehn Israel ketin piladahr samatail kahlap ako, oh kangederihirailla ni ahnsou me re koukousoan duwehte mehn liki kei nan Isip. Koht ketin kahluwahkinirail sang nan Isip sapwellime manaman lapalap.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Eri, erein sounpar pahisek e ketin apwahpwalih irail mehnda ma re kahngohdiong nan sapwtehn.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 E pil ketin kamwomwala wehi isuh nan wehin Kenan, oh ketin mweidohng sapwellime aramas akan en sapwenikihla sahpwo.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Eri, mwekid pwukat wiewiawihki erein sounpar 450.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Eri, re ahpw peki emen nanmwarki. Koht eri ketikihong irail Sohl, nein Kis, sang ni kadaudok en Pensamin, pwe en wia arail nanmwarki erein sounpar pahisek.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Mwurin Koht eh ketin kasapwildi Sohl, e ahpw ketin kasapwilada Depit pwe en wiahla arail nanmwarki. Ih ohl menet me Koht ketin mahsanih duwe, ‘I diaradahr me Depit, nein Sehsi, iei soangen ohl me I kupwurki, soangen ohl me pahn kapwaiada mekoaros me I kupwurki en wia.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Eri, emen kisehn kadaudok en Depit, Sises, iei ih me Koht ketin kasapwiladahr pwe en Sounkomourpen mehn Israel, nin duwen me e ketin inoukidahr.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Eri, mwohn Sises eh tapihada sapwellime doadoahk, Sohn ahpw padahkihong aramas en Israel kan koaros re en koluhla, kawiliakapwahda mourirail oh papidaisla.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Eri, ni en Sohn eh kereniongehr kanekehla eh doadoahk, e ahpw mahsanihong aramas akan, ‘Ihs me kumwail medemedewe ong ie? Kaidehn ngehi me kumwail kin kasikasiko. Ahpw kumwail rong! Emen pahn ketido mwuri, me pein ngehi sohte warohng en kihsang sapwellime suht ni aluweluwe kan.’
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Riei ko, kadaudok en Eipraam ko, oh mehn liki kan me mi met me kin kaudok ong Koht, iei kitail me rongen komour wet pekederdohng!
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Pwe aramas akan me kin kousoan Serusalem, oh arail kaun akan, re sohte ese me iei ih me Sounkomour, oh re pil sohte wehwehki mahsen en soukohp ako me kin wadawad ni rahnen Sapad akan koaros. Ahpw irail kapwaiadahr mahsen en soukohp ako ni arail kemehla Sises.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Ni arail sohte kak diarada kahrepe ehu me re kak kemehkihla, re ahpw peki rehn Pailet en kemehla.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Eri, mwurin arail wiahier soahng koaros me Pwuhk Sarawi mahsanih duwen ih, re ahpw kihdihsang nin lohpwuwo oh nekidediong nan sousou ehu.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Ahpw Koht ketin kaiasada Sises sang mehla,
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 oh erein rahn tohto, irail kan me ieiangehr ih seiloak sang Kalili lel Serusalem ahpw uduhdiahl ih. Met iei irail me wia sapwellime sounkadehde ong aramas en Israel kan.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 — ausente —
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 — ausente —
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 Oh iet duwen me Koht ketin mahsaniheki duwen eh kaiasada sang mehla, pwe e sohte pahn mwerpeseng nan sousou:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Nin duwen me e pil mahsanih ekis wasa:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 Pwe Depit kin papah sapwellimen Koht kosonned kan nan eh ahnsou. Eri, e ahpw sipallahr oh seridier limwahn eh pahpa kahlap ako; oh e pil mwerpeseng nan sousou.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Ahpw ih me Koht ketin kaiasada sang mehla sohte mwerpeseng nan sousou.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 — ausente —
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Eri, kumwail en kanahieng pwe kokohp wet en soukohp ako de pweida rehmwail:
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Kilang! Kumwail me lahlahwe kan, kumwail pahn pwuriamweite mehla!
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Ni en Pohl oh Parnapas ara mweselsang nan sinakokeo, aramas akan eri luke ira en pil pwurodo ni rahnen Sapad kohkohdo, oh pwurehng padahkihong irail duwen soahng pwukat.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Mwurin aramas ako ar mweselsang mihtingo, mehn Suhs tohtohie, oh pil mehn liki tohtohie me wekiong pelien lamalam en mehn Suhs, re ahpw idawehnla Pohl oh Parnapas. Wahnpoaron ako eri koasoiong irail oh koangngoangehkin irail re en loalopwoatete oh momourki kalahngan en Koht.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 A ni keriaun rahnen Sapad, kereniong aramas akan koaros me mi nan kahnimwo pil kohdo pwe re en rong mahsen en Kaun-o.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ni mehn Suhs ko ar kilangada pokono, re ahpw direkihla peirin, irail ahpw pelianda dahme Pohl kin koasoia, oh re kin kasohwe.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Pohl oh Parnapas eri eimahda nan ara padahk oh nda, “Me inenen konehng mehlel mahsen en Koht en kohieng kumwail mahs. Ahpw pwehki amwail soikala, oh sohte anahne mour soutuk, se pahn piseksang kumwail oh kolahng rehn mehn liki kan.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Pwe iet duwen kehkehlik me Koht ketin koasoanediong kiht:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Ni mehn liki kan ar rongada met, re ahpw perenkihda oh kapinga mahsen en Kaun-o. Eri, irail kan me pilipildahngehr mour soutuk re ahpw pwosonla.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Mahsen en Kaun-o ahpw lohkseli wasa koaros nan sahpwo.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Mehn Suhs kan ahpw kamwoarongehda kaun akan en kahnimwo oh lih soupeidien mehn liki kan me kin kaudok ong Koht. Irail ahpw keme Pohl oh Parnapas, oh kausasang ira nan sapwarail.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Wahnpoaron ako eri sipedasang pwelen nehra ko pwe en pelian irail; oh ira ahpw douluhllahng Aikoniomw.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Eri, tohnpadahk kan nan Andiok ahpw direkihla peren oh Ngehn Sarawi.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.