Atos 12
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Iei ahnsou wet me Nanmwarki Erod ketin tapihada keme ekei tohn mwomwohdiso.
1 Por essa época, o rei Herodes Agripa começou a perseguir violentamente algumas pessoas da igreja.
2 E ketin kemehkilahr kedlahs Seims, rien Sohn.
2 Mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Ni eh mahsanihada me mehn Suhs kan perenki wiewia wet, e ahpw pil wonlahte oh pil koledi Piter. (Met wiawiher ni ahnsoun Sarawien Pilawa Sohte Doal Ihs.)
3 Quando Herodes viu quanto isso agradava os judeus, também prendeu Pedro durante a celebração da Festa dos Pães sem Fermento.
4 Mwurin eh ketin koledi Piter, e ahpw pil kesehlong nan imweteng, wasa me pwihnen sounpei pahieu wad pahmen ehu pwihn kin sinsile. Erod kupwukupwure en ketikihong Piter mwohn mwoalen kopwung mwohn aramas akan mwurin Pahsohpa. |alt="HK-75B Sounpei en Rom" src="" size="col" ref="WIEWIA KAN 12.4"
4 Depois, lançou-o na cadeia, sob a guarda de quatro escoltas, cada uma com quatro soldados. A intenção de Herodes era apresentar Pedro aos judeus para julgamento público depois da Páscoa.
5 Piter eri mihmihte nan imweteng ahpw tohn mwomwohdiso kan kin poaden kapakapki.
5 Enquanto Pedro estava no cárcere, a igreja orava fervorosamente a Deus por ele.
6 Pwohngpwong, mwohn en Erod eh pahn ketin kahredohng Piter rehn aramas akan, Piter ahpw wie memeir nanpwungen silepe riemen. E selkihdi selmete riapwoat; oh silepe kan sinsile wenihmwen imwetengo.
6 Na noite antes de Pedro ser levado a julgamento, ele dormia, preso com duas correntes entre dois soldados, e outros montavam guarda na porta da prisão.
7 Ni ahnsowohte tohnleng en Kaun-o men ahpw kesihnenda wasao, oh marain ehu ahpw dakerada nan imwetengo. Tohnlengo ahpw koledi pwopwen Piter oh itik oh pangenda oh mahsanih, “Mwadang uhda!” Ni ahnsowohte selmete ko ahpw pwupwudihsang ni peh ko.
7 De repente, uma luz intensa brilhou na cela, e um anjo do Senhor apareceu. Tocou no lado de Pedro para acordá-lo e disse: “Depressa! Levante-se!”, e as correntes caíram dos pulsos de Pedro.
8 Tohnlengo ahpw mahsanih, “Katengehdi omw pirapiren, oh pirehdi omw suht kan.” Piter ahpw kapwaiada, oh tohnlengo ahpw mahsanih, “Pidkinuhkpene omw likoun likien, oh iangiehda.”
8 Então o anjo lhe disse: “Vista-se e calce as sandálias”, e Pedro obedeceu. “Agora vista a capa e siga-me”, ordenou o anjo.
9 Piter eri idawehnieisang nan imwetengo. E sohte wehwehki ma iei mehlel me tohnlengo wiewiahiong, de kaudiahl ehu.
9 Pedro deixou a cela, seguindo o anjo. O tempo todo, porém, pensava que era uma visão, sem entender que era real o que ocorria.
10 Ira ahpw daulih wasa me silepe keieu mihmi ie, oh pil keriau; oh mwuri, ira lelohng wenihmw mete ehu me sallahng nan kahnimwo. Wenihmwo ahpw pein ritidahng ira; ira eri pedoi. Ira ahpw aluhdihla pohn ahl apwoat; ni ahnsowohte tohnlengo ahpw sohrasang Piter.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos de guarda e, quando chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o portão se abriu sozinho para eles. Os dois passaram e foram caminhando ao longo da rua até que, subitamente, o anjo o deixou.
11 Eri, Piter ahpw wehwehkihda dahme wiawihiong, e ahpw nda, “I wehwehkidahr me mehlel apwoat met! Kaun-o ketin poaronehdo sapwellime tohnleng, oh ketin kapitiesang pahn manaman en Erod, oh pil sang mehkoaros me mehn Suhs akan kasikasik re en wiahiong ie.”
11 Por fim, Pedro caiu em si. “É verdade mesmo!”, disse ele. “O Senhor enviou seu anjo para me salvar daquilo que Herodes e os judeus planejavam me fazer!”
12 A ni eh wehwehkidahr mwekid wet, e ahpw kohla ni imwen Mery, inen Sohn Mark. Aramas tohto me pokonpenehr oh wie kapakap wasao.
12 Quando Pedro se deu conta disso, foi à casa de Maria, mãe de João Marcos, onde muitos estavam reunidos para orar.
13 Piter eri letelet ni wenihmwen liki, oh serepein me wie papah wasao, me adaneki Rohda, ahpw kohdo pwe en sapeng.
13 Ele bateu à porta da frente, e uma serva chamada Rode foi atender.
14 Serepeino wehwehkihda ngilen Piter oh inenen perenkihda me kahrehda e sohte ritingada wenihmwo ahpw tangolongala nan ihmwo, oh kairehki aramas ako me Piter mihmi likio.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, ficou tão contente que, em vez de abrir a porta, correu de volta para dentro dizendo a todos: “Pedro está à porta!”.
15 Re ahpw ndaiong serepeino, “Ke iahkalahr!” E ahpw kehlailkihte me e mehlel. Eri, re ahpw sapeng, ‘Mwein eh tohnleng.”
15 Eles, porém, disseram: “Você está fora de si!”. Diante da insistência dela, concluíram: “Deve ser o anjo dele”.
16 Ni ahnsowohte Piter wie letelette. Irail eri ritingada wenihmwo, oh ni ar kilangada re inenen pwuriamweikihla.
16 Enquanto isso, Pedro continuava a bater. Quando, por fim, abriram a porta e o viram, ficaram admirados.
17 Piter ahpw oaleiraildi pwe re en nennenla, ahpw kawehwehiong irail duwen en Kaun-o eh ketin kahluwa sang nan imwetengo. E ahpw nda, “Kumwail koasoiaiong Seims met, oh pil ong riatail teikan.” Ih eri mwesel oh kohkolahng ekis wasa.
17 Ele fez um sinal para se acalmarem e lhes contou como o Senhor o havia tirado da prisão. “Contem a Tiago e aos outros irmãos o que aconteceu”, disse ele. Então foi para outro lugar.
18 Ni eh rahnpeseng, silepe ko inenen pwonopwonkihda mehlel dahme wiawihong Piter.
18 Ao amanhecer, houve grande alvoroço entre os soldados a respeito do que tinha acontecido a Pedro.
19 Erod ahpw mahsanih re en rapahki; ahpw irail sohte kak diar. Erod eri kapeidek silepe ko oh ruwese re en kamakamala.
19 Herodes ordenou que fosse feita uma busca completa por ele. Não conseguindo encontrá-lo, interrogou os guardas e mandou executá-los. Depois disso, Herodes partiu da Judeia e foi passar algum tempo em Cesareia.
20 Erod inenen engiengda pahn mehn Dair oh Saidon. Eri, irail ahpw wia pwihn ehu kohla pwe re en tuhwong Erod. Keieu irail pekihda rehn Plastus me kin kakaun tehnpesen nanmwarkio, pwe en iangirailda. Irail eri kohla rehn Erod oh peki meleilei, pwehki sawasaparail kisin mwenge kin kohdo sang nan sapwen nanmwarkio.
20 O rei Herodes estava muito irado com o povo de Tiro e Sidom. Assim, as duas cidades se uniram na tentativa de se reconciliar com o rei, pois dependiam de suas terras para obter alimento. Então, tendo conquistado o apoio de Blasto, assistente pessoal do rei,
21 Eri, ni rahn me kileledio, Erod ahpw kapwatkihda kapwat en nanmwarki oh ketidiong nan mwoale. E ahpw kapahrekiong aramas akan.
21 conseguiram uma audiência. No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso para eles.
22 Irail ahpw werikihda, “Kaidehn aramas emen me koasoakoasoiet, pwe koht emen!”
22 O povo o ovacionava, gritando: “É a voz de um deus, e não de um homem!”.
23 Ni ahnsowohte tohnleng en Kaun-o men ahpw kesepwekehdi Erod, pwehki eh sohte kadehdehda me ih aramas emen, ahpw kaidehn ih Koht. Mwahs eri kangala oh e ahpw mehla.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor feriu Herodes com uma enfermidade, pois ele não ofereceu a glória a Deus. Foi comido por vermes e morreu.
24 Mahsen en Koht eri lolohkseli oh pweida mehlel.
24 Enquanto isso, a palavra de Deus continuava a se espalhar, e havia muitos novos convertidos.
25 Parnapas oh Sohl ahpw kanekehla ara doadoahk oh pil pwuralahng Serusalem, iangahki Sohn Mark.
25 Quando Barnabé e Saulo terminaram sua missão em Jerusalém, voltaram levando consigo João Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.