Atos 10
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA
1 Mie ohl emen nan Sesaria me ede Kornilius, kaunen pwihnen sounpei ehu me adaneki “Pwihnen Itali.”
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Ih ohl poadidi men, ih oh eh peneinei pwon kin kaudok ong Koht. E kin wiewia soahng tohto me kin sewese mehn Suhs me semwehmwe kan, oh e kin poaden kapakap ong Koht.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Mwurin souwas ehu, mwein kulok siluh, e ahpw kilangada kaudiahl ehu, oh nan kaudiahl wet e udiahl tohnleng en Koht men me pedolong oh mahsanih, “Kornilius!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 E ahpw kilenglahng tohnlengo oh masakada oh nda, “Maing, dahme komw kupwurki?”
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Eri met, ilakihala ekei ohl ong Sopa pwe re en kahrehdo ohl emen me ede Saimon Piter.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 E kin keikeiru nan imwen ohl me kin wiahda kilin kou me pil adaneki Saimon, e kin kousoan pohn oaroahr.
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Eri, tohnlengo me koasoakoasoiong Kornilius ahpw ketiketlahsang. Kornilius ahpw ekerodo ladu riemen oh sounpei men me kin poadidiong kaudok, me kisehn irail kan me kin papah ih.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 E ahpw mahsanihong irail duwen me wiawiher, e ahpw ilakihiraillahng Sopa.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Pweidi songada, ni arail kohkohla kereniong Sopa, mwein nin souwas, Piter ahpw doudalahng pohn ihmwo pwe en kapakap.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 E ahpw men mwengehda. Eri, ni ahnsou me kisin tungoal kan wie kaukaunop, e ahpw kilangada kaudiahl ehu.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 E kilangada nanleng eh ritida, oh mehkot kohkohdihdo me likamwete lapalahn tehi ehu me keimw pahieu pekederdiong sampah.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Nan tehio soangen mahn neh pahpwoat koaros mi loale, pil mahn kerep oh limwahdek kan oh menpihr lawalo kan.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ngihl ehu ahpw peidihdo, mahsanih, “Piter, uhda, kemehla oh kang.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Piter ahpw sapeng, “Maing ei Kaun, I sohte kak! Pwe I saikinte tungoale mehkot me samin ong kaudok oh sohte mwakelekel.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ngihlo ahpw pwurehng mahsanih, “Ke dehr wiahki me samin mehkot me Koht mahsaniher me mwakelekel.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Soahng wet wiawi pak silipak; eri meo ahpw pwurehng epidalahng nanleng.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Piter ahpw mengimengloalki ia wehwehn kaudiahl wet me e kilangehr. Eri, ni ahnsowo ohl ako me Kornilius ilakihalahr ahpw diarada imwen Saimon, re ahpw kesihnenda limwahn wenihmwo.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Irail eri likwer oh idek, “Mie ohlen keiru men met ede Saimon Piter?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Ni en Piter eh medemedewehte en wehwehki kaudiahlo, Ngehn Sarawi ahpw mahsanih, “Ohl silimen miher met, me raparapahkin uhk.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Eri, onopada oh doudihla, oh ke dehpa kahng iangirailda, pwe ngehi me kadariraildo.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Eri, Piter ahpw kohdihla ndaiong ohl ako, “Ih ngehi ohlo me kumwail raparapahki. Dahme kumwail kohkihdo?”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Irail ahpw sapengki, “Kaunen sounpei men, Kornilius, me kadarkitodo. Ohl mwahu men, me kin pwongih Koht; oh mehn Suhs akan kin inenen wauneki mehlel. Eri, sapwellimen Koht tohnleng men me mahsanihong en lukeikomwilahng reh, pwe en kak rong dahme komw pahn mahsanih.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Piter eri kasamwo ohl ako oh irail pweidi pwohngpwong wasao.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Ni keriaun rahn re ahpw lel Sesaria, wasa me Kornilius awiawih Piter ie, iangahki kiseh kan oh ekei kompoakepah me e luke.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Ni Piter eh pahn pedolong, Kornilius ahpw tuhwong, kelehpwikihdi, oh poaridi mwowe.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Piter ahpw kasihnenihada oh ndahng, “Uhda, pwe ngehi aramas emen.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Piter eri koasoakoasoiong Kornilius ni ara pedolong nan ihmwo, wasa me aramas tohto pokopokon ie.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 E ahpw ndaiong irail, “Pein kumwail ese mwahu me at lamalam sohte kin mweidohng mehn Suhs emen en pas de patehng kumwail mehn liki kan. Ahpw Koht ketin kasalehiong ie me I sohte pahn wiahki aramas emen me samin ong kaudok oh sohte mwakelekel.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Eri, ihme I pwarkihdo ni soh peikasal ni amwail ileklahng ie. Eri, I men idek rehmwail dahme kahrehda kumwail ilengkilahng ie?”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Kornilius ahpw sapengki, “Rahn siluh dower pohn ei wie kapakap nan imwei, mwein kulok siluh mwurin souwas; eri, ahnsowohte ohl emen me mi nan likou melengileng ahpw kesihnenda mwohi,
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 oh mahsanih, ‘Kornilius, Koht ketin karonge omw kapakap, oh ketin kupwurki doadoahk mwahu kan me ke wiadahr.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Komw ilakihalahng Sopa emen pwe en kahrehdo ohl me adaneki Saimon Piter. Ih aramas en keiru men nan imwen Saimon, ohl me kin wia kilin kou, me koukousoan pohn oaroahr.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Eri, I ahpw mwadangete ilekwohng komwi, oh omwi kadek me komw pwarkihdo. Eri met, kiht koaros patohier mwohn silangin Koht, awiawih se en rong mehkan me Kaun-o ketin mahsanihong komwi en padahkihong kiht.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Eri, Piter ahpw tapihada eh kapahrek: “Met I wehwehkidahr me Koht sohte ketin lipilipilki aramas.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 E kin ketin kupwurperenki mehmen me kin lemmwiki, oh pil wiewia me pwung; sohte lipilipil ih soangen aramas da.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Kumwail ese rongamwahu en popohl sang rehn Sises Krais, me Kaunen mehkoaros.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Kumwail ese soangen mwekid kapwuriamwei me wiawiher nan wehin Israel pwon, tepida sang Kalili, mwurin papidaiso me Sohn kapahrengkiher.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Kumwail pil ese duwen Sises mehn Nasaret, duwen Koht eh ketikidohng powe Ngehn Sarawi oh manaman. E ketiseli wasa koaros, ketin wiahda me mwahu oh kakehlahda irail koaros me mihla pahn manaman en Tepil, pwehki en Koht eh ketin ieiang.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Eri, kiht me sounkadehdepen soahng koaros me e ketin wiahda nan sapwen mehn Suhs kan oh pil nan Serusalem. Irail kemehla ni arail pasuradahng nin lohpwuwo.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Ahpw ni rahn kesiluh Koht ketin kaiasada sang rehn me melahr akan, oh ketin mweidohng en sansalda.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Kaidehn aramas koaros me kilang, ahpw kihtete sounkadehde me Koht ketin piladahr. Se iang ih sak oh nim mwurin Koht eh ketin kaiasada sang mehla.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Oh e ketin mahsanihong kiht se en kalohkiseli rongamwahu ong aramas akan oh kadehde me iei ih me Koht ketin idihadahr pwe en wia sounkopwung en me momour oh me melahr akan.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Soukohp ako koaros kohpadahr duwen Sises ni arail mahsanih me mehmen me pwoson pahn ale lapwepen dipe pwehki manaman en mware.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Eri, ni en Piter eh koasoakoasoite, Ngehn Sarawi ahpw ketidihdo pohn irail koaros me rongorong mahseno.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Mehn Suhs ako me pwoson, me iang Piter kohdo sang Sopa, inenen pwuriamweikihla duwen Koht eh pil ketikihong sapwellime Ngehn Sarawi pohn mehn liki kan.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Pwehki ar rongada duwen ar tapihada lokolokaiahki ekei lokaia tohrohr oh kapikapinga sapwellimen Koht roson lapalap. Piter ahpw ngihl laudida oh nda,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Aramas pwukat aleier Ngehn Sarawi nin duwen me kitail aleier; eri, mie emen me kak irehdihsang irail en papidaiskihla pihl?”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 E ahpw padahkihong irail en papidaisla ni mwaren Sises Krais. Eri, irail ahpw peki en mihmi rehrail erein rahn ekei.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.