Atos 10

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mie ohl emen nan Sesaria me ede Kornilius, kaunen pwihnen sounpei ehu me adaneki “Pwihnen Itali.”
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Ih ohl poadidi men, ih oh eh peneinei pwon kin kaudok ong Koht. E kin wiewia soahng tohto me kin sewese mehn Suhs me semwehmwe kan, oh e kin poaden kapakap ong Koht.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Mwurin souwas ehu, mwein kulok siluh, e ahpw kilangada kaudiahl ehu, oh nan kaudiahl wet e udiahl tohnleng en Koht men me pedolong oh mahsanih, “Kornilius!”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 E ahpw kilenglahng tohnlengo oh masakada oh nda, “Maing, dahme komw kupwurki?”
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Eri met, ilakihala ekei ohl ong Sopa pwe re en kahrehdo ohl emen me ede Saimon Piter.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 E kin keikeiru nan imwen ohl me kin wiahda kilin kou me pil adaneki Saimon, e kin kousoan pohn oaroahr.
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Eri, tohnlengo me koasoakoasoiong Kornilius ahpw ketiketlahsang. Kornilius ahpw ekerodo ladu riemen oh sounpei men me kin poadidiong kaudok, me kisehn irail kan me kin papah ih.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 E ahpw mahsanihong irail duwen me wiawiher, e ahpw ilakihiraillahng Sopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Pweidi songada, ni arail kohkohla kereniong Sopa, mwein nin souwas, Piter ahpw doudalahng pohn ihmwo pwe en kapakap.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 E ahpw men mwengehda. Eri, ni ahnsou me kisin tungoal kan wie kaukaunop, e ahpw kilangada kaudiahl ehu.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 E kilangada nanleng eh ritida, oh mehkot kohkohdihdo me likamwete lapalahn tehi ehu me keimw pahieu pekederdiong sampah.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Nan tehio soangen mahn neh pahpwoat koaros mi loale, pil mahn kerep oh limwahdek kan oh menpihr lawalo kan.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Ngihl ehu ahpw peidihdo, mahsanih, “Piter, uhda, kemehla oh kang.”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Piter ahpw sapeng, “Maing ei Kaun, I sohte kak! Pwe I saikinte tungoale mehkot me samin ong kaudok oh sohte mwakelekel.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Ngihlo ahpw pwurehng mahsanih, “Ke dehr wiahki me samin mehkot me Koht mahsaniher me mwakelekel.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Soahng wet wiawi pak silipak; eri meo ahpw pwurehng epidalahng nanleng.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Piter ahpw mengimengloalki ia wehwehn kaudiahl wet me e kilangehr. Eri, ni ahnsowo ohl ako me Kornilius ilakihalahr ahpw diarada imwen Saimon, re ahpw kesihnenda limwahn wenihmwo.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Irail eri likwer oh idek, “Mie ohlen keiru men met ede Saimon Piter?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Ni en Piter eh medemedewehte en wehwehki kaudiahlo, Ngehn Sarawi ahpw mahsanih, “Ohl silimen miher met, me raparapahkin uhk.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Eri, onopada oh doudihla, oh ke dehpa kahng iangirailda, pwe ngehi me kadariraildo.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Eri, Piter ahpw kohdihla ndaiong ohl ako, “Ih ngehi ohlo me kumwail raparapahki. Dahme kumwail kohkihdo?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Irail ahpw sapengki, “Kaunen sounpei men, Kornilius, me kadarkitodo. Ohl mwahu men, me kin pwongih Koht; oh mehn Suhs akan kin inenen wauneki mehlel. Eri, sapwellimen Koht tohnleng men me mahsanihong en lukeikomwilahng reh, pwe en kak rong dahme komw pahn mahsanih.”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Piter eri kasamwo ohl ako oh irail pweidi pwohngpwong wasao.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ni keriaun rahn re ahpw lel Sesaria, wasa me Kornilius awiawih Piter ie, iangahki kiseh kan oh ekei kompoakepah me e luke.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Ni Piter eh pahn pedolong, Kornilius ahpw tuhwong, kelehpwikihdi, oh poaridi mwowe.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Piter ahpw kasihnenihada oh ndahng, “Uhda, pwe ngehi aramas emen.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Piter eri koasoakoasoiong Kornilius ni ara pedolong nan ihmwo, wasa me aramas tohto pokopokon ie.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 E ahpw ndaiong irail, “Pein kumwail ese mwahu me at lamalam sohte kin mweidohng mehn Suhs emen en pas de patehng kumwail mehn liki kan. Ahpw Koht ketin kasalehiong ie me I sohte pahn wiahki aramas emen me samin ong kaudok oh sohte mwakelekel.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Eri, ihme I pwarkihdo ni soh peikasal ni amwail ileklahng ie. Eri, I men idek rehmwail dahme kahrehda kumwail ilengkilahng ie?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Kornilius ahpw sapengki, “Rahn siluh dower pohn ei wie kapakap nan imwei, mwein kulok siluh mwurin souwas; eri, ahnsowohte ohl emen me mi nan likou melengileng ahpw kesihnenda mwohi,
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 oh mahsanih, ‘Kornilius, Koht ketin karonge omw kapakap, oh ketin kupwurki doadoahk mwahu kan me ke wiadahr.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Komw ilakihalahng Sopa emen pwe en kahrehdo ohl me adaneki Saimon Piter. Ih aramas en keiru men nan imwen Saimon, ohl me kin wia kilin kou, me koukousoan pohn oaroahr.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Eri, I ahpw mwadangete ilekwohng komwi, oh omwi kadek me komw pwarkihdo. Eri met, kiht koaros patohier mwohn silangin Koht, awiawih se en rong mehkan me Kaun-o ketin mahsanihong komwi en padahkihong kiht.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Eri, Piter ahpw tapihada eh kapahrek: “Met I wehwehkidahr me Koht sohte ketin lipilipilki aramas.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 E kin ketin kupwurperenki mehmen me kin lemmwiki, oh pil wiewia me pwung; sohte lipilipil ih soangen aramas da.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Kumwail ese rongamwahu en popohl sang rehn Sises Krais, me Kaunen mehkoaros.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 Kumwail ese soangen mwekid kapwuriamwei me wiawiher nan wehin Israel pwon, tepida sang Kalili, mwurin papidaiso me Sohn kapahrengkiher.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Kumwail pil ese duwen Sises mehn Nasaret, duwen Koht eh ketikidohng powe Ngehn Sarawi oh manaman. E ketiseli wasa koaros, ketin wiahda me mwahu oh kakehlahda irail koaros me mihla pahn manaman en Tepil, pwehki en Koht eh ketin ieiang.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Eri, kiht me sounkadehdepen soahng koaros me e ketin wiahda nan sapwen mehn Suhs kan oh pil nan Serusalem. Irail kemehla ni arail pasuradahng nin lohpwuwo.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Ahpw ni rahn kesiluh Koht ketin kaiasada sang rehn me melahr akan, oh ketin mweidohng en sansalda.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Kaidehn aramas koaros me kilang, ahpw kihtete sounkadehde me Koht ketin piladahr. Se iang ih sak oh nim mwurin Koht eh ketin kaiasada sang mehla.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Oh e ketin mahsanihong kiht se en kalohkiseli rongamwahu ong aramas akan oh kadehde me iei ih me Koht ketin idihadahr pwe en wia sounkopwung en me momour oh me melahr akan.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Soukohp ako koaros kohpadahr duwen Sises ni arail mahsanih me mehmen me pwoson pahn ale lapwepen dipe pwehki manaman en mware.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 Eri, ni en Piter eh koasoakoasoite, Ngehn Sarawi ahpw ketidihdo pohn irail koaros me rongorong mahseno.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Mehn Suhs ako me pwoson, me iang Piter kohdo sang Sopa, inenen pwuriamweikihla duwen Koht eh pil ketikihong sapwellime Ngehn Sarawi pohn mehn liki kan.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 Pwehki ar rongada duwen ar tapihada lokolokaiahki ekei lokaia tohrohr oh kapikapinga sapwellimen Koht roson lapalap. Piter ahpw ngihl laudida oh nda,
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 “Aramas pwukat aleier Ngehn Sarawi nin duwen me kitail aleier; eri, mie emen me kak irehdihsang irail en papidaiskihla pihl?”
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 E ahpw padahkihong irail en papidaisla ni mwaren Sises Krais. Eri, irail ahpw peki en mihmi rehrail erein rahn ekei.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.