Apocalipse 14

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Eri, I ahpw kilangada Sihmpwulo me ketiket pohn dohlen Saion; oh aramas lopw pahnen pahkid me iang ket wasao, me mwaren Sihmpwulo oh mwaren Sahm ntinting ni temwarail kan.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 I ahpw pil rongada ngihl ehu sang nanleng me likamwete ngringirisek en lapalahn tenihr oh ngilen lapalahn nansapwe. Ngihl me I rongadao likamw ngilen keseng arp me sounkeseng kei kesekesengki.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Irail uh sohpeiong mwoahlo oh mahn pahmeno oh me lapalap ako, re ahpw kokoulki koul kapw pwoat, me sohte aramas emen kak padahngki, pwe irail kohte, me lopw pahnen pahkido me aleier kamaiauparail nin sampah.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Eri, iei irail ko me dadaurete nan arail mwakelekel, sohte mwahn saminkihla lih; re meipwon. Re kin idawehn Sihmpwulo wasa koaros me e pahn kin ketila ie; re kamaiaudahsangehr rehn aramas teikan oh iei irail me tepin meirongalahr ong Koht oh Sihmpwulo.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Iei irail me sohte likamw pwoat dierekda sang nan awarail kan; sohte kisin samin kis mie rehrail.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Mwuri, I ahpw pil kilangada pil emen tohnleng me pipihr nan wehwe, me weuwa rongamwahu poatopoat ehu me e pahn lohkihong tohn sampah kan, wehi koaros, kadaudok koaros, lokaia koaros, oh sahpw koaros.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 E ahpw ngihl laudida, nda, “Kumwail lemmwiki Koht oh kapinga sapwellime roson lapalahpie! Pwe e lelehr ahnsoun eh pahn ketin kadeikada tohn sampah kan. Kumwail poaridi mwohn silangi oh pwongih me ketin kapikada nanleng, sampah, madau, oh utuhnpihl kan!”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 A keriemen en tohnlengo idawehndo oh ndinda, “E pwupwudier! E pwupwudier! Kahnimw aklapalap en Papilono pwupwudier! En Papilon eh tiahk samin kan kasaminelahr wehi koaros en sampah, e rasehng wain kehlail, me e kasakawihkinirailla!”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Kesilimen en tohnlengo ahpw pil idawehndo me riemenet oh ngihl laudida, ndinda, “Mehmen me pahn pwongih mahno oh dikedikeo, oh ale kilele ni temwe de ni peh,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 e pahn pein ale oh tungoalehda sapwellimen Koht wain, iei sapwellime engieng, me e ketin wudekihdiong oh kanekediongehr nan delen sapwellime engieng! Koaros me pahn wia met, pahn lokolongki kisiniei oh suwepel mwohn tohnleng sarawi kan oh mwohn Sihmpwulo.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Edin kisiniei me re pahn lokolongki, pahn kin ediedida erein dih koaros kohkohlahte. Sohte mwahn kisin kommoal kis ni rahn nipwong ong irail kan me kin pwongih mahno oh dikedikeo, pil ong irail kan me kilelkiher mware.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Iei met me kahrehda sapwellimen Koht aramas akan re en kin kanengamahiong apwal akan, irail kan me kin apwahpwalih kosonned en Koht oh loalopwoatohng Sises.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Mwuri, I ahpw rongada ngihl ehu sang nanleng me mahsanih, “Ntingihedi met: Meid pai me melahr akan, me melahr sang met kohla, nan ar doadoahk ong Kaun-o!”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Mwuhr, I ahpw kilangada pelien depwek pwetepwet pali, oh powe likamw aramas emen me mwomwohd ie, me nihnkihda nihn kohl ehu oh naipokos keng pwoat mi nin lime.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Pil emen tohnleng ahpw pedoisang nan tehnpaso oh ngihl laudida, patohwanohng me mwomwohd pohn pelien depweko, “Komw ketin doadoahngkihla noumwi naipokos en oh tapihada dolung, pwe rahno leledohr; ahnsou mwahu en dolung leledohr; ahnsou mwahu en dolung wahnsahpw nin sampah!”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Me ketiket pohn pelien depweko ahpw ketin palkidiong pohn sampah sapwellime naipokoso, rahk eri kihr sang sampah.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 I ahpw pil kilangada emen tohnleng me pedoisang nan tehnpaso me mi nanleng, oh pil wa apwoat naipokos keng.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Pil emen tohnleng me kin apwahpwalih kisiniei pwarada sang mpen pei sarawio. E ahpw ngihl laudida werkihong tohnleng me wa naipokoso, “Doadoahngki noumw naipokosen, oh pelehsang wahn wain kan nan mwetin wain en sampah, pwe wahn wain kan mahlahr!”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Tohnlengo eri palkidiong pohn sampah sapwellime naipokoso, oh pelehsang wahn wain ko oh kesehdiong nan wasahn tiak wain, me wehwehki sapwellimen Koht engieng kowahlap ong me suwed kan.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Wahn wain ako eri tiatipene nan wasahn tiak wain likin kahnimwo, nta ahpw pwiliweisang nan wasahn tiak waino wiahla pillap pwoat me reireiki mwail riepwiki oh loal piht limau.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.