2 Reis 5
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Nahman, kaun lapalap en karis kan en nanmwarkien Siria, iei ohl wadawad emen pahn kupwur en nanmwarkio, pwehki KAUN-O eh ketikihong mehn Siria manaman en powehdi sang ni en Nahman sawas; ahpw ohl tokutok men ih.
1 Naamã, general do exército do rei da Síria, gozava de grande prestígio diante de seu amo, e era muito considerado, porque, por meio dele, o Senhor salvou a Síria; era um homem valente, mas leproso.
2 Eri, ehu ahnsoun mahweno, mehn Siria kan ahpw wahsang nan Isael kisin serepein kis me wiahla lidun en Nahman eh pwoud.
2 Ora, tendo os sírios feito uma incursão no território de Israel, levaram consigo uma jovem, a qual ficou a serviço da mulher de Naamã.
3 Serepein menet eri ndaiong eh lih soumaso, “Ma ei soumas pahn tuhwong soukohp me kin koukousoan nan Sameria, eh tukotuko pahn mwahula.”
3 Ela disse à sua senhora: Ah, se meu amo fosse ter com o profeta que reside em Samaria, ele o curaria da lepra!
4 Nahman eri patohla kairehki nanmwarkio duwen me kisin serepeino patohwan.
4 Ouvindo isso, Naamã foi e contou ao seu soberano o que dissera a jovem israelita.
5 Nanmwarkien Siria eri sapeng, mahsanih, “Me mwahu! I pahn kadarohng ehu kisinlikowen rehn nanmwarkien Israel.”
5 O rei da Síria respondeu-lhe: Vai, que eu enviarei uma carta ao rei de Israel. Naamã partiu com dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez vestes de festa.
6 Iet audepen kisinlikou me e patohwanlahng nanmwarkien Israelo: “Kisinlikou kiset mehn kairehkin komwi duwen ei ladu Nahman me I patohwan kadarowohng komwi oh peki pwe komwi en kamwahwihala eh soumwahu.”
6 Levou ao rei de Israel uma carta concebida nestes termos: Ao receberes esta carta, saberás que te mando Naamã, meu servo, para que o cures da lepra.
7 Ni nanmwarkien Israel eh ketin wadek kisinlikowo, e ahpw ketin tehrpeseng sapwellime likou nan eh nsensuwed, oh mahsanih, “Ia duwen nanmwarkien Siria eh kak kupwukupwure me I pahn kamwahwihala ohl menet? E kupwukupwure me ngehi koht emen me ahneki manaman en kihsang oh kihong mour? E sansal me e songosong en tapihada ehu nanpwung suwed nanpwungat!”
7 Tendo lido a missiva, o rei de Israel rasgou as vestes e exclamou: Sou eu porventura um deus, que possa dar a morte ou a vida, para que esse me mande dizer que cure um homem da lepra? Vede bem que ele anda buscando pretextos contra mim.
8 Eri, ni Elisa, sapwellimen Koht soukohpo, eh rongada duwen nanmwarkien Israel eh tehrpeseng sapwellime likowo, e ahpw patohwan kadaralahng pakair wet: “Dahme komw ketin tehrekipeseng sapwellimomwi likowen? Komw ketin kadarodohng ie ohl menen, e ahpw pahn kilang me mie soukohp nan Israel.”
8 Quando Eliseu, o homem de Deus, soube que o rei tinha rasgado as vestes, mandou-lhe dizer: Por que rasgaste as tuas vestes? Que ele venha a mim, e saberá que há um profeta em Israel.
9 Nahman eri patohla, iangahki dakepe oahs akan oh werennansapwo, oh uh mwohn wenihmwen imwen Elisa.
9 Naamã veio com seu carro e seus cavalos e parou à porta de Eliseu.
10 Elisa eri ilakih meninkeder emen pwe en patohwanohng Nahman, “Kohwei oh duhdu pak isuh nan Pillap Sordan, paliweromwen ahpw pahn mwahula oh ke pahn mwakelekella.”
10 Este mandou-lhe dizer por um mensageiro: Vai, lava-te sete vezes no Jordão e tua carne ficará limpa.
11 Nahman lingeringerdahte oh pwurala sang wasao, ahpw mahsanih, “I kihkihong me e pahn pwerieido kasamwo ie, oh uhda kapakapohng KAUN-O, eh Koht, oh damwerki peho wasa tokutok ni paliwereiet oh kamwahwihala!
11 Naamã se foi, despeitado, dizendo: Eu pensava que ele viria em pessoa, e, diante de mim, invocaria o Senhor, seu Deus, poria a mão no lugar infetado e me curaria da lepra.
12 Pwe da? Pilen Apana oh Parpar, nan Damaskus, seu mwahusang pihl koaros en Israel? I kakete duhdu nan pillap pwukat oh kamwakeleiehda!”
12 Porventura os rios de Damasco, o Abana e o Farfar, não são melhores que todas as águas de Israel? Não me poderia eu lavar neles e ficar limpo? E, voltando-se, retirou-se encolerizado.
13 Ahpw sapwellime ladu ko keiong mpe oh patohwanohng, “Maing, ma soukohpo patohwanohng komwi en wia mehkot apwal, komwi pahn wia. Eri, dahme komw sohte patohkihla oh duhduhki, duwen me e patohwanohng komwi, pwe komwi en mwakelekella?”
13 Mas seus servos, aproximando-se dele, disseram-lhe: Meu pai, mesmo que o profeta te tivesse ordenado algo difícil, não o deverias fazer? Quanto mais agora que ele te disse: Lava-te e serás curado.
14 Nahman eri kohdihla oh duhdu pak isuh nan Pillap Sordan, nin duwen me Elisa kehkehlingkihong. Eri, kilin paliwereo ahpw mwahula duwehla kilin seri pwelel, e ahpw mwakelekella mehlel.
14 Naamã desceu ao Jordão e banhou-se ali sete vezes, como lhe ordenara o homem de Deus, e sua carne tornou-se tenra como a de uma criança.
15 Nahman oh ienge ko koaros eri pwurala rehn Elisa, oh ndaiong, “Met I eseier me sohte emen koht likin Koht en Israel. Eri, komw kupwurkalahngan ketikihda kisakis wet sang rehi.”
15 Voltando então para o homem de Deus, com toda a sua comitiva, entrou, apresentou-se diante dele e disse: Reconheço que não há outro Deus em toda a terra, senão o de Israel. Aceita este presente do teu servo.
16 Elisa ahpw sapeng, patohwan, “Ni mwaren Koht ieias, me I kin papah, I kahukihla me I sohte pahn ale mehkot.”
16 Pela vida do Senhor a quem sirvo, replicou Eliseu, não aceitarei nada. E apesar da instância de Naamã, ele recusou.
17 Nahman eri patohwanlahng, “Eri, me mwahu! Ma komw sohte kupwurki ale kisakis pwukat, a komw mweidohng ie, maing, I en wahda uwen pwehl me ahs riemen kak wahda. Pwe sang met kohla I solahr pahn wiahiong emen koht tohrohr meirong de meirong isihs, pwe ongete KAUN-O.
17 Então Naamã disse: Se não o aceitas, permite ao menos que se dê ao teu servo da terra deste país, tanto quanto possam carregar duas mulas, porque doravante este teu servo não oferecerá mais holocausto nem sacrifício a outros deuses, mas só ao Senhor.
18 Ahpw ihte, KAUN-O en ketin mahkihkiong ie, ni ei kin iang ei kaun ketilong nan tehnpas en Rimmon, koht en Siria, pwe en wia eh kaudok wasao. KAUN-O uhdahn pahn mahkikihong ie!”
18 Entretanto, que o Senhor perdoe ao teu servo no seguinte: Quando o meu soberano entrar no templo de Remon para adorar, apoiando-se no meu braço, e que eu também me prostrar no templo de Remon, que o Senhor perdoe esse gesto ao teu servo.
19 Eri, Elisa ahpw patohwanohng, “Kohkohwei ni popohl.” Nahman eri kohkohla.
19 Eliseu respondeu: Faze-o tranqüilamente. E Naamã o deixou.
20 a Keasi, ladun Elisa, ahpw mengimengloalki, “Ia duwe? Ei soumaset nohn mahkala pahn mehn Siria menet, Nahman, ni eh sohte kupwurki ale kisakis me e wa kohdo. Ni mwaren KAUN-O me ieias, I pahn pwakih oh alehsang mehkot reh.”
20 Naamã estava já a certa distância, quando Giezi, servo de Eliseu, disse consigo: Eis que meu amo poupou a esse sírio, Naamã, recusando aceitar de sua mão o que ele tinha trazido. Pela vida de Deus! Vou correr atrás dele, e obterei dele alguma coisa.
21 Keasi eri pwakih Nahman. Ni Nahman eh mahsanihada ohl emen eh tangatang kolahng reh, e lusdi sang pohn were werennansapwo pwe en tuhwong oh mahsanih, “Dahkot? Mie mehkot sapwungala?”
21 E Giezi foi ao alcance de Naamã, o qual, vendo-o correr, desceu do carro e veio-lhe ao encontro. E disse-lhe: Tudo vai bem?
22 Keasi ahpw sapeng, patohwan, “Sohte, ei soumaso me kadariehdo pwe I en kairehkin komwi me mwahnakapw riemen ahpwtehn lel reht sang rehn pwihnen soukohp me kin mihmi wasa nahnahn Epraim. Ma komw seu kak ketikihong uwen mwohni silper 3,000 oh riau lepin likou kaselel en.”
22 Sim, respondeu Giezi; meu senhor manda-me dizer-te: Acabam de chegar à minha casa, da montanha de Efraim, dois jovens, filhos de profetas. Rogo-te que me dês para eles um talento de prata e dois hábitos de festa.
23 Nahman eri nda, “Me mwahu! Ale mwohni silper 6,000.” E ahpw itonehng Keasi en ale. Ih eri pirepene mwohni silper ko nan koaruk riau, oh kihong irail iangahki lepin likou riauo; e ahpw kihong eh ladu riemeno pwe ira en kapaikada oh tiengla mwohn Keasi.
23 Naamã respondeu: É melhor que leves dois talentos. Naamã insistiu e, atando dois talentos e dois hábitos de festa em dois sacos, entregou-os a dois de seus escravos para que os levassem a Giezi.
24 Ni ar lel pohn dohl wasa me Elisa kin koukousoan ie, Keasi ahpw ale dipwisou ko oh wahlong nan ihmwo. E ahpw kamwurala nein Nahman ladu ko.
24 Quando atingiram a colina, Giezi tomou os objetos de suas mãos e guardou-os na sua casa. Depois disso, despediu os dois homens e estes se retiraram.
25 Keasi eri pwurolongala nan ihmwo. Elisa ahpw idek reh, “Ke mihmihte ia?”
25 E, tendo entrado, apresentou-se ao seu amo. Eliseu disse-lhe: De onde vens, Giezi? Teu servo não foi a parte alguma, respondeu ele.
26 Elisa ahpw patohwan, “Da? Ngeniet sohte iang uhk ni ohlo eh lusdi sang pohn were werennansapwo pwe en tuhwong uhk? Met ke solahr anahne ale mwohni oh likou, tuhke olip, mwetuwel en wain, sihpw oh kou, de ladu!
26 Mas Eliseu replicou: Não estava porventura presente o meu espírito, quando um homem saltou de seu carro ao teu encontro? É este o momento de aceitar dinheiro, adquirir vestes, oliveiras e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Eri met, en Nahman tokutoko pahn douwong uhk, eri kowe oh kadaudokomw kan pahn ahneki soumwahu wet kohkohlahte!”
27 A lepra de Naamã se pegará a ti e a toda a tua descendência para sempre. E Giezi saiu da presença de Eliseu coberto de uma lepra branca como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.