2 Reis 5
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ
1 Nahman, kaun lapalap en karis kan en nanmwarkien Siria, iei ohl wadawad emen pahn kupwur en nanmwarkio, pwehki KAUN-O eh ketikihong mehn Siria manaman en powehdi sang ni en Nahman sawas; ahpw ohl tokutok men ih.
1 Ora, Naamã, capitão do exército do rei da Síria, era homem notável diante do seu senhor, e honorável, porque por seu intermédio o SENHOR havia concedido libertação à Síria; ele também era um homem poderoso e valente, porém era leproso.
2 Eri, ehu ahnsoun mahweno, mehn Siria kan ahpw wahsang nan Isael kisin serepein kis me wiahla lidun en Nahman eh pwoud.
2 E os sírios haviam saído em companhias, e haviam trazido cativa, da terra de Israel, uma criada pequena; e ela servia a esposa de Naamã.
3 Serepein menet eri ndaiong eh lih soumaso, “Ma ei soumas pahn tuhwong soukohp me kin koukousoan nan Sameria, eh tukotuko pahn mwahula.”
3 E ela disse à sua senhora: Tomara que o meu senhor estivesse com o profeta que está em Samaria! Porque ele o restauraria da sua lepra.
4 Nahman eri patohla kairehki nanmwarkio duwen me kisin serepeino patohwan.
4 E um entrou, e contou ao seu senhor, dizendo: Assim e assim disse a criada que é da terra de Israel.
5 Nanmwarkien Siria eri sapeng, mahsanih, “Me mwahu! I pahn kadarohng ehu kisinlikowen rehn nanmwarkien Israel.”
5 E o rei da Síria disse: Vai lá! Vai e eu enviarei uma carta ao rei de Israel. E ele partiu, e levou consigo dez talentos de prata, e seis mil pedaços de ouro, e dez mudas de vestes.
6 Iet audepen kisinlikou me e patohwanlahng nanmwarkien Israelo: “Kisinlikou kiset mehn kairehkin komwi duwen ei ladu Nahman me I patohwan kadarowohng komwi oh peki pwe komwi en kamwahwihala eh soumwahu.”
6 E ele trouxe a carta até ao rei de Israel, dizendo: Agora, quando esta carta chegar a ti, eis que, com ela enviei-te Naamã, o meu servo, para que possas recuperá-lo da sua lepra.
7 Ni nanmwarkien Israel eh ketin wadek kisinlikowo, e ahpw ketin tehrpeseng sapwellime likou nan eh nsensuwed, oh mahsanih, “Ia duwen nanmwarkien Siria eh kak kupwukupwure me I pahn kamwahwihala ohl menet? E kupwukupwure me ngehi koht emen me ahneki manaman en kihsang oh kihong mour? E sansal me e songosong en tapihada ehu nanpwung suwed nanpwungat!”
7 E sucedeu, quando o rei de Israel leu a carta, que ele rasgou as suas vestes, e disse: Sou eu Deus, para matar e fazer viver, para que este homem, verdadeiramente, envie-me um homem para ser recuperado da sua lepra? Porquanto considerai, insisto convosco, e vede como ele busca contenda contra mim.
8 Eri, ni Elisa, sapwellimen Koht soukohpo, eh rongada duwen nanmwarkien Israel eh tehrpeseng sapwellime likowo, e ahpw patohwan kadaralahng pakair wet: “Dahme komw ketin tehrekipeseng sapwellimomwi likowen? Komw ketin kadarodohng ie ohl menen, e ahpw pahn kilang me mie soukohp nan Israel.”
8 E assim sucedeu, quando Eliseu, o homem de Deus, ouviu que o rei de Israel havia rasgado as suas vestes, que ele enviou ao rei, dizendo: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa que venha até mim e ele saberá que existe um profeta em Israel.
9 Nahman eri patohla, iangahki dakepe oahs akan oh werennansapwo, oh uh mwohn wenihmwen imwen Elisa.
9 Assim, Naamã veio com os seus cavalos e com a sua carruagem, e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Elisa eri ilakih meninkeder emen pwe en patohwanohng Nahman, “Kohwei oh duhdu pak isuh nan Pillap Sordan, paliweromwen ahpw pahn mwahula oh ke pahn mwakelekella.”
10 E Eliseu enviou um mensageiro a ele, dizendo: Vai e te lava no Jordão sete vezes, e a tua carne virá novamente a ti, e tu serás limpo.
11 Nahman lingeringerdahte oh pwurala sang wasao, ahpw mahsanih, “I kihkihong me e pahn pwerieido kasamwo ie, oh uhda kapakapohng KAUN-O, eh Koht, oh damwerki peho wasa tokutok ni paliwereiet oh kamwahwihala!
11 Porém, Naamã ficou irado, e foi-se embora, e disse: Eis que pensei: Ele, certamente, sairá até mim, e se porá de pé, e clamará o nome do SENHOR seu Deus, e baterá com a sua mão sobre o local, e recuperará a lepra.
12 Pwe da? Pilen Apana oh Parpar, nan Damaskus, seu mwahusang pihl koaros en Israel? I kakete duhdu nan pillap pwukat oh kamwakeleiehda!”
12 Não são o Abana e o Farpar, os rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não posso eu me lavar neles e ficar limpo? Assim, ele se volveu e partiu em fúria.
13 Ahpw sapwellime ladu ko keiong mpe oh patohwanohng, “Maing, ma soukohpo patohwanohng komwi en wia mehkot apwal, komwi pahn wia. Eri, dahme komw sohte patohkihla oh duhduhki, duwen me e patohwanohng komwi, pwe komwi en mwakelekella?”
13 E os seus servos se aproximaram, e falaram a ele, e disseram: Meu pai, se o profeta tivesse te pedido para fazer uma coisa grande, não a terias feito tu? Quanto mais, agora que ele te disse: Lava-te e ficas limpo?
14 Nahman eri kohdihla oh duhdu pak isuh nan Pillap Sordan, nin duwen me Elisa kehkehlingkihong. Eri, kilin paliwereo ahpw mwahula duwehla kilin seri pwelel, e ahpw mwakelekella mehlel.
14 Então, ele desceu e mergulhou sete vezes no Jordão, segundo o dizer do homem de Deus; e a sua carne retornou como a carne de uma pequena criança, e ele foi limpo.
15 Nahman oh ienge ko koaros eri pwurala rehn Elisa, oh ndaiong, “Met I eseier me sohte emen koht likin Koht en Israel. Eri, komw kupwurkalahngan ketikihda kisakis wet sang rehi.”
15 E ele retornou ao homem de Deus, ele e toda a sua companhia, e veio, e pôs-se diante dele; e disse: Eis que agora sei que não há Deus em toda a terra, senão em Israel; agora, portanto, suplico-te, recebe uma bênção do teu servo.
16 Elisa ahpw sapeng, patohwan, “Ni mwaren Koht ieias, me I kin papah, I kahukihla me I sohte pahn ale mehkot.”
16 Porém, ele disse: Como vive o SENHOR, diante de quem me ponho de pé: Não quero receber nada. E ele insistiu para que ele a recebesse; mas ele se recusou.
17 Nahman eri patohwanlahng, “Eri, me mwahu! Ma komw sohte kupwurki ale kisakis pwukat, a komw mweidohng ie, maing, I en wahda uwen pwehl me ahs riemen kak wahda. Pwe sang met kohla I solahr pahn wiahiong emen koht tohrohr meirong de meirong isihs, pwe ongete KAUN-O.
17 E Naamã disse: Não se dará nada então. Eu suplico-te, seja dada ao teu servo a carga de terra de duas mulas? Porque o teu servo, doravante, não oferecerá nem oferta queimada, nem sacrifício a outros deuses, senão ao SENHOR.
18 Ahpw ihte, KAUN-O en ketin mahkihkiong ie, ni ei kin iang ei kaun ketilong nan tehnpas en Rimmon, koht en Siria, pwe en wia eh kaudok wasao. KAUN-O uhdahn pahn mahkikihong ie!”
18 Nisto perdoe o SENHOR a teu servo, quando vier meu senhor à casa de Rimom, para ali adorar, e ele se apoiar em minha mão e eu me curvar na casa Rimom; quando eu me curvar na casa de Rimom, nesta coisa, perdoe SENHOR o teu servo.
19 Eri, Elisa ahpw patohwanohng, “Kohkohwei ni popohl.” Nahman eri kohkohla.
19 E ele lhe disse: Vai em paz. Assim, ele partiu da sua presença a uma curta distância.
20 a Keasi, ladun Elisa, ahpw mengimengloalki, “Ia duwe? Ei soumaset nohn mahkala pahn mehn Siria menet, Nahman, ni eh sohte kupwurki ale kisakis me e wa kohdo. Ni mwaren KAUN-O me ieias, I pahn pwakih oh alehsang mehkot reh.”
20 Porém, Geazi, o servo de Eliseu, o homem de Deus, disse: Eis que o meu senhor dispensou Naamã, esse Sírio, ao não receber em suas mãos aquilo que ele trouxe; porém, como vive o SENHOR, correrei atrás dele, e pegarei algo dele.
21 Keasi eri pwakih Nahman. Ni Nahman eh mahsanihada ohl emen eh tangatang kolahng reh, e lusdi sang pohn were werennansapwo pwe en tuhwong oh mahsanih, “Dahkot? Mie mehkot sapwungala?”
21 Assim, Geazi seguiu atrás de Naamã. E, quando Naamã o viu correndo atrás de si, ele desceu da carruagem para encontrá-lo, e disse: Está tudo bem?
22 Keasi ahpw sapeng, patohwan, “Sohte, ei soumaso me kadariehdo pwe I en kairehkin komwi me mwahnakapw riemen ahpwtehn lel reht sang rehn pwihnen soukohp me kin mihmi wasa nahnahn Epraim. Ma komw seu kak ketikihong uwen mwohni silper 3,000 oh riau lepin likou kaselel en.”
22 E ele disse: Tudo está bem. O meu senhor me enviou, dizendo: Eis que, agora mesmo, vieram a mim, do monte Efraim, dois moços dos filhos dos profetas: Dá-lhes, rogo-te, um talento de prata, e duas mudas de vestes.
23 Nahman eri nda, “Me mwahu! Ale mwohni silper 6,000.” E ahpw itonehng Keasi en ale. Ih eri pirepene mwohni silper ko nan koaruk riau, oh kihong irail iangahki lepin likou riauo; e ahpw kihong eh ladu riemeno pwe ira en kapaikada oh tiengla mwohn Keasi.
23 E Naamã disse: Sê contente, toma dois talentos. E insistiu com ele, e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de vestes, e as deitou sobre os seus dois servos; e eles as carregaram adiante dele.
24 Ni ar lel pohn dohl wasa me Elisa kin koukousoan ie, Keasi ahpw ale dipwisou ko oh wahlong nan ihmwo. E ahpw kamwurala nein Nahman ladu ko.
24 E quando ele chegou à torre, tomou-os das mãos deles, e os depositou à casa; e ele deixou os homens irem, e eles partiram.
25 Keasi eri pwurolongala nan ihmwo. Elisa ahpw idek reh, “Ke mihmihte ia?”
25 Porém, quando ele entrou, e pôs-se diante do seu mestre; e disse-lhe Eliseu: De onde vens tu, Geazi? E ele disse: O teu servo não foi a lugar nenhum.
26 Elisa ahpw patohwan, “Da? Ngeniet sohte iang uhk ni ohlo eh lusdi sang pohn were werennansapwo pwe en tuhwong uhk? Met ke solahr anahne ale mwohni oh likou, tuhke olip, mwetuwel en wain, sihpw oh kou, de ladu!
26 E ele lhe disse: Não foi contigo o meu coração quando o homem retornou da sua carruagem para te encontrar? É hora de se receber dinheiro, e receber vestes, e olivais, e vinhas, e ovelhas, e bois, e servos e criadas?
27 Eri met, en Nahman tokutoko pahn douwong uhk, eri kowe oh kadaudokomw kan pahn ahneki soumwahu wet kohkohlahte!”
27 Portanto, a lepra de Naamã se pegará a ti, e à tua semente para sempre. E ele saiu da sua presença um leproso, tão branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.