2 Reis 5
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Nahman, kaun lapalap en karis kan en nanmwarkien Siria, iei ohl wadawad emen pahn kupwur en nanmwarkio, pwehki KAUN-O eh ketikihong mehn Siria manaman en powehdi sang ni en Nahman sawas; ahpw ohl tokutok men ih.
1 E Naamã, capitão do exército do rei da Síria, era um grande homem diante do seu SENHOR, e de muito respeito; porque por ele o SENHOR dera livramento aos sírios; e era este homem herói valoroso, porém leproso.
2 Eri, ehu ahnsoun mahweno, mehn Siria kan ahpw wahsang nan Isael kisin serepein kis me wiahla lidun en Nahman eh pwoud.
2 E saíram tropas da Síria, da terra de Israel, e levaram presa uma menina que ficou ao serviço da mulher de Naamã.
3 Serepein menet eri ndaiong eh lih soumaso, “Ma ei soumas pahn tuhwong soukohp me kin koukousoan nan Sameria, eh tukotuko pahn mwahula.”
3 E disse esta à sua senhora: Antes o meu senhor estivesse diante do profeta que está em Samaria; ele o restauraria da sua lepra.
4 Nahman eri patohla kairehki nanmwarkio duwen me kisin serepeino patohwan.
4 Então foi Naamã e notificou ao seu senhor, dizendo: Assim e assim falou a menina que é da terra de Israel.
5 Nanmwarkien Siria eri sapeng, mahsanih, “Me mwahu! I pahn kadarohng ehu kisinlikowen rehn nanmwarkien Israel.”
5 Então disse o rei da Síria: Vai, anda, e enviarei uma carta ao rei de Israel. E foi, e tomou na sua mão dez talentos de prata, seis mil siclos de ouro e dez mudas de roupas.
6 Iet audepen kisinlikou me e patohwanlahng nanmwarkien Israelo: “Kisinlikou kiset mehn kairehkin komwi duwen ei ladu Nahman me I patohwan kadarowohng komwi oh peki pwe komwi en kamwahwihala eh soumwahu.”
6 E levou a carta ao rei de Israel, dizendo: Logo, em chegando a ti esta carta, saibas que eu te enviei Naamã, meu servo, para que o cures da sua lepra.
7 Ni nanmwarkien Israel eh ketin wadek kisinlikowo, e ahpw ketin tehrpeseng sapwellime likou nan eh nsensuwed, oh mahsanih, “Ia duwen nanmwarkien Siria eh kak kupwukupwure me I pahn kamwahwihala ohl menet? E kupwukupwure me ngehi koht emen me ahneki manaman en kihsang oh kihong mour? E sansal me e songosong en tapihada ehu nanpwung suwed nanpwungat!”
7 E sucedeu que, lendo o rei de Israel a carta, rasgou as suas vestes, e disse: Sou eu Deus, para matar e para vivificar, para que este envie a mim um homem, para que eu o cure da sua lepra? Pelo que deveras notai, peço-vos, e vede que busca ocasião contra mim.
8 Eri, ni Elisa, sapwellimen Koht soukohpo, eh rongada duwen nanmwarkien Israel eh tehrpeseng sapwellime likowo, e ahpw patohwan kadaralahng pakair wet: “Dahme komw ketin tehrekipeseng sapwellimomwi likowen? Komw ketin kadarodohng ie ohl menen, e ahpw pahn kilang me mie soukohp nan Israel.”
8 Sucedeu, porém, que, ouvindo Eliseu, homem de Deus, que o rei de Israel rasgara as suas vestes, mandou dizer ao rei: Por que rasgaste as tuas vestes? Deixa-o vir a mim, e saberá que há profeta em Israel.
9 Nahman eri patohla, iangahki dakepe oahs akan oh werennansapwo, oh uh mwohn wenihmwen imwen Elisa.
9 Veio, pois, Naamã com os seus cavalos, e com o seu carro, e parou à porta da casa de Eliseu.
10 Elisa eri ilakih meninkeder emen pwe en patohwanohng Nahman, “Kohwei oh duhdu pak isuh nan Pillap Sordan, paliweromwen ahpw pahn mwahula oh ke pahn mwakelekella.”
10 Então Eliseu lhe mandou um mensageiro, dizendo: Vai, e lava-te sete vezes no Jordão, e a tua carne será curada e ficarás purificado.
11 Nahman lingeringerdahte oh pwurala sang wasao, ahpw mahsanih, “I kihkihong me e pahn pwerieido kasamwo ie, oh uhda kapakapohng KAUN-O, eh Koht, oh damwerki peho wasa tokutok ni paliwereiet oh kamwahwihala!
11 Porém, Naamã muito se indignou, e se foi, dizendo: Eis que eu dizia comigo: Certamente ele sairá, pôr-se-á em pé, invocará o nome do Senhor seu Deus, e passará a sua mão sobre o lugar, e restaurará o leproso.
12 Pwe da? Pilen Apana oh Parpar, nan Damaskus, seu mwahusang pihl koaros en Israel? I kakete duhdu nan pillap pwukat oh kamwakeleiehda!”
12 Não são porventura Abana e Farpar, rios de Damasco, melhores do que todas as águas de Israel? Não me poderia eu lavar neles, e ficar purificado? E voltou-se, e se foi com indignação.
13 Ahpw sapwellime ladu ko keiong mpe oh patohwanohng, “Maing, ma soukohpo patohwanohng komwi en wia mehkot apwal, komwi pahn wia. Eri, dahme komw sohte patohkihla oh duhduhki, duwen me e patohwanohng komwi, pwe komwi en mwakelekella?”
13 Então chegaram-se a ele os seus servos, e lhe falaram, e disseram: Meu pai, se o profeta te dissesse alguma grande coisa, porventura não a farias? Quanto mais, dizendo-te ele: Lava-te, e ficarás purificado.
14 Nahman eri kohdihla oh duhdu pak isuh nan Pillap Sordan, nin duwen me Elisa kehkehlingkihong. Eri, kilin paliwereo ahpw mwahula duwehla kilin seri pwelel, e ahpw mwakelekella mehlel.
14 Então desceu, e mergulhou no Jordão sete vezes, conforme a palavra do homem de Deus; e a sua carne tornou-se como a carne de um menino, e ficou purificado.
15 Nahman oh ienge ko koaros eri pwurala rehn Elisa, oh ndaiong, “Met I eseier me sohte emen koht likin Koht en Israel. Eri, komw kupwurkalahngan ketikihda kisakis wet sang rehi.”
15 Então voltou ao homem de Deus, ele e toda a sua comitiva, e chegando, pôs-se diante dele, e disse: Eis que agora sei que em toda a terra não há Deus senão em Israel; agora, pois, peço-te que aceites uma bênção do teu servo.
16 Elisa ahpw sapeng, patohwan, “Ni mwaren Koht ieias, me I kin papah, I kahukihla me I sohte pahn ale mehkot.”
16 Porém ele disse: Vive o Senhor, em cuja presença estou, que não a aceitarei. E instou com ele para que a aceitasse, mas ele recusou.
17 Nahman eri patohwanlahng, “Eri, me mwahu! Ma komw sohte kupwurki ale kisakis pwukat, a komw mweidohng ie, maing, I en wahda uwen pwehl me ahs riemen kak wahda. Pwe sang met kohla I solahr pahn wiahiong emen koht tohrohr meirong de meirong isihs, pwe ongete KAUN-O.
17 E disse Naamã: Se não queres, dê-se a este teu servo uma carga de terra que baste para carregar duas mulas; porque nunca mais oferecerá este teu servo holocausto nem sacrifício a outros deuses, senão ao Senhor.
18 Ahpw ihte, KAUN-O en ketin mahkihkiong ie, ni ei kin iang ei kaun ketilong nan tehnpas en Rimmon, koht en Siria, pwe en wia eh kaudok wasao. KAUN-O uhdahn pahn mahkikihong ie!”
18 Nisto perdoe o SENHOR a teu servo; quando meu senhor entrar na casa de Rimom para ali adorar, e ele se encostar na minha mão, e eu também tenha de me encurvar na casa de Rimom; quando assim me encurvar na casa de Rimom, nisto perdoe o SENHOR a teu servo.
19 Eri, Elisa ahpw patohwanohng, “Kohkohwei ni popohl.” Nahman eri kohkohla.
19 E ele lhe disse: Vai em paz. E foi dele a uma pequena distância.
20 a Keasi, ladun Elisa, ahpw mengimengloalki, “Ia duwe? Ei soumaset nohn mahkala pahn mehn Siria menet, Nahman, ni eh sohte kupwurki ale kisakis me e wa kohdo. Ni mwaren KAUN-O me ieias, I pahn pwakih oh alehsang mehkot reh.”
20 Então Geazi, servo de Eliseu, homem de Deus, disse: Eis que meu senhor poupou a este sírio Naamã, não recebendo da sua mão alguma coisa do que trazia; porém, vive o SENHOR que hei de correr atrás dele, e receber dele alguma coisa.
21 Keasi eri pwakih Nahman. Ni Nahman eh mahsanihada ohl emen eh tangatang kolahng reh, e lusdi sang pohn were werennansapwo pwe en tuhwong oh mahsanih, “Dahkot? Mie mehkot sapwungala?”
21 E foi Geazi a alcançar Naamã; e Naamã, vendo que corria atrás dele, desceu do carro a encontrá-lo, e disse-lhe: Vai tudo bem?
22 Keasi ahpw sapeng, patohwan, “Sohte, ei soumaso me kadariehdo pwe I en kairehkin komwi me mwahnakapw riemen ahpwtehn lel reht sang rehn pwihnen soukohp me kin mihmi wasa nahnahn Epraim. Ma komw seu kak ketikihong uwen mwohni silper 3,000 oh riau lepin likou kaselel en.”
22 E ele disse: Tudo vai bem; meu senhor me mandou dizer: Eis que agora mesmo vieram a mim dois jovens dos filhos dos profetas da montanha de Efraim; dá-lhes, pois, um talento de prata e duas mudas de roupas.
23 Nahman eri nda, “Me mwahu! Ale mwohni silper 6,000.” E ahpw itonehng Keasi en ale. Ih eri pirepene mwohni silper ko nan koaruk riau, oh kihong irail iangahki lepin likou riauo; e ahpw kihong eh ladu riemeno pwe ira en kapaikada oh tiengla mwohn Keasi.
23 E disse Naamã: Sê servido tomar dois talentos. E instou com ele, e amarrou dois talentos de prata em dois sacos, com duas mudas de roupas; e pô-los sobre dois dos seus servos, os quais os levaram diante dele.
24 Ni ar lel pohn dohl wasa me Elisa kin koukousoan ie, Keasi ahpw ale dipwisou ko oh wahlong nan ihmwo. E ahpw kamwurala nein Nahman ladu ko.
24 E, chegando ele a certa altura, tomou-os das suas mãos, e os depositou na casa; e despediu aqueles homens, e foram-se.
25 Keasi eri pwurolongala nan ihmwo. Elisa ahpw idek reh, “Ke mihmihte ia?”
25 Então ele entrou, e pôs-se diante de seu senhor. E disse-lhe Eliseu: Donde vens, Geazi? E disse: Teu servo não foi nem a uma nem a outra parte.
26 Elisa ahpw patohwan, “Da? Ngeniet sohte iang uhk ni ohlo eh lusdi sang pohn were werennansapwo pwe en tuhwong uhk? Met ke solahr anahne ale mwohni oh likou, tuhke olip, mwetuwel en wain, sihpw oh kou, de ladu!
26 Porém ele lhe disse: Porventura não foi contigo o meu coração, quando aquele homem voltou do seu carro a encontrar-te? Era a ocasião para receberes prata, e para tomares roupas, olivais e vinhas, ovelhas e bois, servos e servas?
27 Eri met, en Nahman tokutoko pahn douwong uhk, eri kowe oh kadaudokomw kan pahn ahneki soumwahu wet kohkohlahte!”
27 Portanto a lepra de Naamã se pegará a ti e à tua descendência para sempre. Então saiu de diante dele leproso, branco como a neve.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.