2 Reis 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Liohdi men me eh pwoudo kisehn pwihnen soukohp ko ahpw patohla rehn Elisa oh patohwanohng, “Maing, ei pwoudo melahr! Nin duwen me komwi mwahngih, ohl masak Koht men ih, ahpw met ohl emen me e pweipwandkihong mwohni, patohdo rehi pwehn adihasang ie nei pwutak riemen oh wiahkihla nah lidu, pwehn kapwungkihla en ei pwoudo eh pweipwando.”
1 A mulher de um dos filhos dos profetas clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu, e sabes que ele temia o Senhor. Ora, eis que veio o credor tomar os meus dois filhos para fazê-los seus escravos.
2 Elisa eri sapeng, patohwan, “Dahme I kak sewesehkin komwi? Dahme mie ni imwomwo?”
2 Eliseu disse-lhe: Que posso eu fazer por ti? Dize-me: que tens em tua casa? Ela respondeu: Tua serva só tem em sua casa uma garrafa de óleo.
3 Elisa ahpw patohwanohng, “Kohwei rehn mehn mpomw kan oh peki re en kamangaiong komwi mahs sah me sohte kanenge uwen tohto me kak.
3 Vai, replicou Eliseu, pede emprestadas às tuas vizinhas ânforas vazias em grande quantidade.
4 Eri, komwi oh noumwi pwutak kan pahn pedolong nan imwamwailo, ritingedi wenihmwo, oh tapihada audehki leh sah kan. Kumwail eri koasoanehdi ehuehu sah mwurin eh audaudahr.”
4 Depois entra, fecha a porta atrás de ti e de teus filhos, e enche com o óleo estas ânforas, pondo-as de lado à medida que estiverem cheias!
5 Liho eri patohla ni imweo iangahki nah pwutak ko, ritingedi wenihmwo, oh ale kisin sahen lehn olipo oh audehkihda sah ko, nindokon nah pwutak ko ar wie dendelingekidohng reh sah ko.
5 Partiu a mulher e fechou a porta atrás de si e de seus filhos. Estes traziam-lhe as ânforas e ela as enchia.
6 Ni arail audedahr sah ko, liho eri idek ma mie luhwen sah me saikinte audaud. Emen nah pwutak ko eri sapengki, “Ihte luhwehn men.” Kisin sahen leho eri sohla pwilipwilidi.
6 Tendo enchido as ânforas, disse ela ao seu filho: Dá-me mais uma ânfora. Não há mais, respondeu ele. E o óleo cessou de correr.
7 Liho eri pwurala rehn Elisa, soukohpo eri patohwanohng, “Netikihla sahen leh kan oh kapwungkihla omwi pweipwand koaros, oh e pahn pil mie luhwen mwohni ong komwi oh noumwi pwutak kan pwe kumwail en mourki.”
7 A mulher foi e contou tudo ao homem de Deus. Este disse-lhe: Vai e vende esse óleo para pagar a tua dívida. Depois disso, tu e teus filhos vivereis do resto.
8 Rahn ehu Elisa ahpw patohla Sunem. Wasa me lih kepwehpwe men kin kousoan ie. Liho eri lukehdo pwe en sak reh. Eri, sang ni ahnsowo kohla ma e kin patohla Sunem, e kin iang sak ni imwen liho.
8 Certo dia em que Eliseu atravessava Sunão, veio uma mulher rica do lugar e insistiu com ele para comer em sua casa. Depois disso, cada vez que ele passava por aquele lugar, dirigia-se à casa daquela mulher para tomar ali a sua refeição.
9 Eri, pak tohto Elisa ahpw kin ieiang sak wasao. Rahn ehu liho ahpw patohwanohng eh pwoudo, “I kamehlele me ohl menet me kin kalap kohdo rehta, iei ih ohl sarawi men.
9 Ela disse ao seu marido: Escuta: eu sei que esse homem, que passa sempre por nossa casa, é um santo homem de Deus.
10 Ia duwen, e seu konehng kita en wiahda ekis kisin perehn powe, oh kihong ehu pehten, oh tehpel, oh sehr, oh lamp, pwe ni eh pahn kin pwarodo rehta, en kak kommoaldi loale?”
10 Preparemos-lhe em cima um quarto, obra de pedreiro, onde poremos uma cama, uma mesa, uma cadeira e uma lâmpada; assim poderá acomodar-se ali quando vier à nossa casa.
11 Eri, rahn ehu, ni Elisa eh pwarodohng Sunem, e ahpw patohla nan kisin pereo pwe en kommoaldi ie.
11 Ora, aconteceu que um dia, passando Eliseu por Sunão, retirou-se ao quarto de cima para dormir.
12 E ahpw patohwanohng Keasi, eh laduwo, en ekerodo mahs liho. Ni liho eh leledo,
12 E disse a Giezi, seu servo: Chama essa sunamita. Giezi chamou-a e ela apresentou-se diante dele.
13 soukohpo ahpw patohwanohng Keasi, “Idek rehn lihen dahme I kak dupungkihong sawas me e wiahiong kita. Mweinele e pahn mwahuki I en peki mehkot rehn nanmwarki de rehn kaun lapalap en karis kan.”
13 Pergunta-lhe, disse Eliseu, o que posso fazer por ela em reconhecimento do desvelo com que nos tem tratado. Talvez ela queira que se fale ao rei ou ao general do exército sobre algum negócio seu. Eu habito no meio de meu povo, respondeu ela.
14 Elisa ahpw kalelapak rehn Keasi, “Eri, dahme I kak wiahiong liho?”
14 Eliseu então disse: Que se pode fazer por ela? Ela não tem filhos, respondeu Giezi, e seu marido é idoso.
15 Elisa eri patohwanohng Keasi en pwurehng ekerodo liho.
15 Chama-a, disse Eliseu. Giezi chamou-a e ela apareceu à porta.
16 Liho eri kohdo kesihnenda nan wenihmwo, oh Elisa ahpw patohwanohng, “Ni soangen ahnsou wet, nan sounpar kohkohdo, komw pahn ropworopwohnge noumw pwutak emen.”
16 Eliseu disse-lhe: Por esse tempo, daqui a um ano, acariciarás um filho. Não, meu senhor, respondeu ela, não zombes de tua escrava, ó homem de Deus!
17 Eri, nan pahren mwurio, ni ahnsou me Elisa kohpada duwe, liho ahpw liseianda oh naitikihada nah pwutak emen.
17 E a mulher concebeu. No ano seguinte, à mesma época, como tinha predito Eliseu, ela deu à luz um filho.
18 Kisin pwutako eri keirda oh laudla. Rahn ehu e ahpw kohieila rehn soundolung wahnsahpw ekei, wasa eh pahpao mihmi ie.
18 O menino cresceu. Um dia em que ele fora ter com seu pai junto dos ceifadores,
19 Mwadangete e werkihong eh pahpao, nda, “Ipa, I moangmedekdahr, I moangmedekdahr!”
19 disse-lhe: Oh, minha cabeça, minha cabeça! Leva-o à sua mãe, disse o pai a um escravo.
20 Laduwo eri kapwurehla pwutako rehn eh nohno, liho ahpw kamwodangedi kisin pwutako pohn kepeo lel nin souwas; pwutako ahpw mehla.
20 Este levou-o e entregou-o à sua mãe. O menino ficou nos joelhos da mãe até meio-dia, e morreu.
21 Liho eri wahdalahng nan en Elisa pereo. E ahpw kaunehdiong nan pehto oh ritingedi wenihmwo; ih eri pedoisang.
21 Ela subiu, colocou o menino na cama do homem de Deus, fechou a porta e saiu.
22 Liho ahpw ekerdo eh pwoudo oh ndaiong, “Kadarodo rehi emen laduwen oh emen ahsen, pwe I pahn kohla rehn soukohp Elisa. I pahn mwadang pwurodo.”
22 Chamou o marido e disse-lhe: Manda comigo um escravo e uma jumenta, para que eu vá à casa do homem de Deus e volte.
23 A eh pwoudo idek reh, “Dahme ke men kohkiwei rahnwet, pwe rahnwet kaidehkin rahn Sarawien Maram Pwul de rahnen Sapad.
23 Ele disse-lhe: Por que vais ter com ele hoje? Não é lua nova, nem sábado. Fica tranqüilo, respondeu ela.
24 Ni mehkoaros eh soandier rehn ahso, liho ahpw ndaiong eh laduwo, “Nna, katanga marahra; oh ke dehpa uhdi, I lao ndawei.” Liho eri mwesel oh kohkohla rehn Elisa pohn Nahna Karmel.
24 Mandou selar a jumenta e disse ao escravo: Conduze-me, apressa-te, não me detenhas em caminho sem que eu te diga.
25 Elisa eri kilenglahte kilangada liho sang wasa doh, eh tangatang kohdong reh. E ahpw patohwanohng eh ladu Keasi, “Kilang, pwe lihen Sunemo me kohkohdo.
25 Ela partiu e chegou aonde estava o homem de Deus, no monte Carmelo. O homem de Deus, vendo-a de longe, disse ao seu servo Giezi: Aí vem a sunamita;
26 Tangewei reh oh idek ma irail koaros me kehlail, iangahki eh pwoud oh nah pwutako.”
26 corre-lhe ao encontro e pergunta-lhe se ela vai bem, como vai o seu marido e o seu filho. Ela respondeu: Tudo vai bem.
27 Ahpw ni eh lel rehn Elisa, e poarolahngete pohn neh kan koledi. A Keasi keilahng mpe pwe en sikenla sang wasao; a Elisa patohwanohng, “Pweisang lih menet, pwe e inenen diren nsensuwed, ahpw KAUN-O ketin ekihsang ie oh sohte kasalehiong ie.”
27 Mas chegando junto do homem de Deus na montanha, pegou-lhe os pés. Giezi aproximou-se para afastá-la, mas o homem de Deus disse-lhe: Deixa-a; sua alma está cheia de amargura e o Senhor me oculta o motivo, nada me revelou.
28 Liho eri patohwan, “Maing, dah, ngehi me pekihda rehmwi I en neitik? I seu patohwanohng komwi en dehpa pitihiehdi?”
28 A mulher disse: Pedi eu porventura um filho ao meu senhor? Não te disse que não zombasses de mim?
29 Elisa eri sohpeilahng Keasi oh patohwanohng, “Mwadang! Ale ei sokonet, kowe eri tangewei. Ke dehpa uhdi oh rahnmwahwih mehmen me ke pahn tuhwong nanialo, ma mehmen pahn rahnmwahwihiuk, ke dehpa sapeng. Ke pahn inenenwei ni imwo, ke ahpw pahn kihdiong ei sokonet pohn pwutako.”
29 Eliseu disse a Giezi: Põe o teu cinto, toma na mão o meu bastão e parte. Se encontrares alguém, não o saúdes; e se alguém te saudar, não lhe respondas. Porás o meu bastão no rosto do menino.
30 Liho ahpw patohwanohng Elisa, “I kahukihla ni mwaren KAUN-O, oh ong komwi, me I sohte pahn patopatohla sang komwi!” Elisa eri uhda oh iangala.
30 A mãe do menino exclamou: Por Deus e pela tua vida, não te deixarei! Então Eliseu seguiu-a.
31 Keasi tiengla mwohra oh kihdiong sokono pohn kisin pwutako; ahpw sohte mwahn kisin ngihl kis de kisin mwomwen mour kis reh. Iei me Keasi pwurala pwe en tuhwong Elisa oh padahkihong me pwutako sohte mourda sapahl.
31 Entretanto, Giezi, que os tinha precedido, pôs o bastão no rosto do menino; mas não houve voz, nem sinal de vida. Ele voltou a Eliseu e disse-lhe: O menino não despertou.
32 Ni Elisa eh lella mwo, e ahpw pedolong kelehpw nan pereo oh kilangada kisin pwutako eh melahr oh wonohn nan pehto.
32 Eliseu entrou na casa, onde estava o menino morto em cima da cama.
33 Elisa ahpw pedolong nan pereo oh ritingedi wenihmwo; e ahpw kapakapohng KAUN-O.
33 Entrou, fechou a porta atrás de si e do morto, e orou ao Senhor.
34 E ahpw doudahng pohn pehto, oh wendiong pohn kisin pwutako, oh kainenehdiong ewe pohn ewen pwutako, mese ko pohn mese ko, peh ko pohn peh ko; oh ni eh idihdang kisin pwutako, paliweren pwutako pa karakarada.
34 Depois, subiu à cama, deitou-se em cima do menino, colocou seus olhos sobre os olhos dele, suas mãos sobre as mãos dele, e enquanto estava assim estendido, o corpo do menino aqueceu-se.
35 Elisa eri uhda oh aluseli nan pereo. Mwuri, e ahpw pil pwurehng doudahng pohn pehto, oh wendiong pohn pwutako oh idihdang. Pwutako ahpw asi pak isuh, e ahpw pehdpeseng.
35 Eliseu levantou-se, deu algumas voltas pelo quarto, tornou a subir e estendeu-se sobre o menino; este espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Elisa eri likwerihedo Keasi oh patohwanohng, “Ekerodo liho.” Liho eri pwarodo rehn Elisa, a Elisa patohwanohng, “Ale noumw serien.”
36 Eliseu chamou Giezi e disse-lhe: Chama a sunamita; o que ele fez. Ela entrou e Eliseu disse-lhe: Toma o teu filho.
37 Liho eri poaridi mwohn Elisa lel nanpwel; e ahpw ale nah pwutako oh patopatohla.
37 Então ela veio e lançou-se aos pés de Eliseu, prostrando-se por terra. Em seguida tomou o filho e saiu.
38 Ahnsou ehu, ni lehk lapalap ehu eh kipehdi sahpwo, Elisa ahpw pwuralahng Kilkal. Nindokon eh wie padapadahk ong pwihnen soukohp ehu, e ahpw patohwanohng nah laduwo en kihong ehu lapalahn einpwoat en pohn kisinieio oh wiahda kanarail suhpw.
38 Quando Eliseu voltou a Gálgala, a fome devastava a terra. Estando os filhos dos profetas sentados diante dele, disse ao seu servo: Toma uma panela grande e prepara uma sopa para os filhos dos profetas.
39 Emen irail ahpw kohieila nansapwo pwehn ale tehndipw. E ahpw diarada kord kei oh dolungada uwen me e kak wahda. E ahpw wahla oh serediong nan suhpwo, ni eh sasairki dahkei mwo.
39 Foi um deles ao campo para colher legumes, e encontrou uma planta silvestre; colheu dela coloquíntidas selvagens, encheu o manto, voltou para casa e cortou-as em pedaços dentro da panela da sopa, sem saber o que era.
40 Irail eri toukada pilen suhpwo pwe re en tungoale, ahpw ni ahnsou me re tungoale re ahpw werida oh ndalahng Elisa, “Pwoisin!”—Re ahpw sohla tungoale.
40 Serviu-se a refeição aos homens. Logo, porém, que provaram da sopa, puseram-se a gritar: Homem de Deus, a morte está na panela! E não puderam comer.
41 Elisa eri pekihda ekis pilawa, ih eri kesehdiong nan einpwoato, oh patohwan, “Pwurehng toukehng irail suhpwen.” Suhpwo eri sohla katik.
41 Eliseu disse-lhes: Trazei-me farinha. Jogou farinha na panela e disse: Serve agora, para que todos comam. E não havia mais nada ruim na panela.
42 Pil ehu ahnsou, ohl emen ahpw kohsang Paal Salisa, wa kodohng rehn Elisa lopwon en pilawa rieisek me wiawihda sang tepin dondoal en parli nan pahro, iangahki ekei wahn pilawa me ahpwtehn dondoalda. Elisa eri patohwanohng nah laduwo en katungoalehki pwihn soukohpo pilawa ko,
42 Veio um homem de Baalsalisa, que trazia ao homem de Deus, à guisa de primícias, vinte pães de cevada e trigo novo no seu saco. Dá-os a esses homens, disse Eliseu, para que comam.
43 a laduwo ndahng, “Komwi kupwukupwure me e pahn itarohng aramas epwiki?”
43 Seu servo respondeu: Como poderei dar de comer a cem pessoas com isto? Dá-os a esses homens, repetiu Eliseu, para que comam. Eis o que diz o Senhor: Comerão e ainda sobrará.
44 Laduwo eri kihdiong irail mwenge ko, oh nin duwen me KAUN-O mahsanih, irail koaros tungoale, oh pil mie luhwarail.
44 E deu-os ao povo. Comeram e ainda sobrou, como o Senhor tinha dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.