2 Reis 4
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARC
1 Liohdi men me eh pwoudo kisehn pwihnen soukohp ko ahpw patohla rehn Elisa oh patohwanohng, “Maing, ei pwoudo melahr! Nin duwen me komwi mwahngih, ohl masak Koht men ih, ahpw met ohl emen me e pweipwandkihong mwohni, patohdo rehi pwehn adihasang ie nei pwutak riemen oh wiahkihla nah lidu, pwehn kapwungkihla en ei pwoudo eh pweipwando.”
1 E uma mulher das mulheres dos filhos dos profetas, clamou a Eliseu dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que o teu servo temia ao Senhor ; e veio o credor a levar-me os meus dois filhos para serem servos.
2 Elisa eri sapeng, patohwan, “Dahme I kak sewesehkin komwi? Dahme mie ni imwomwo?”
2 E Eliseu lhe disse: Que te hei de eu fazer? Declara-me que é o que tens em casa. E ela disse: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 Elisa ahpw patohwanohng, “Kohwei rehn mehn mpomw kan oh peki re en kamangaiong komwi mahs sah me sohte kanenge uwen tohto me kak.
3 Então, disse ele: Vai, pede para ti vasos emprestados a todos os teus vizinhos, vasos vazios, não poucos.
4 Eri, komwi oh noumwi pwutak kan pahn pedolong nan imwamwailo, ritingedi wenihmwo, oh tapihada audehki leh sah kan. Kumwail eri koasoanehdi ehuehu sah mwurin eh audaudahr.”
4 Então, entra, e fecha a porta sobre ti e sobre teus filhos, e deita o azeite em todos aqueles vasos, e põe à parte o que estiver cheio.
5 Liho eri patohla ni imweo iangahki nah pwutak ko, ritingedi wenihmwo, oh ale kisin sahen lehn olipo oh audehkihda sah ko, nindokon nah pwutak ko ar wie dendelingekidohng reh sah ko.
5 Partiu, pois, dele e fechou a porta sobre si e sobre seus filhos; e eles lhe traziam os vasos, e ela os enchia.
6 Ni arail audedahr sah ko, liho eri idek ma mie luhwen sah me saikinte audaud. Emen nah pwutak ko eri sapengki, “Ihte luhwehn men.” Kisin sahen leho eri sohla pwilipwilidi.
6 E sucedeu que, cheios que foram os vasos, disse a seu filho: Traze-me ainda um vaso. Porém ele lhe disse: Não há mais vaso nenhum. Então, o azeite parou.
7 Liho eri pwurala rehn Elisa, soukohpo eri patohwanohng, “Netikihla sahen leh kan oh kapwungkihla omwi pweipwand koaros, oh e pahn pil mie luhwen mwohni ong komwi oh noumwi pwutak kan pwe kumwail en mourki.”
7 Então, veio ela e o fez saber ao homem de Deus; e disse ele: Vai, vende o azeite e paga a tua dívida; e tu e teus filhos vivei do resto.
8 Rahn ehu Elisa ahpw patohla Sunem. Wasa me lih kepwehpwe men kin kousoan ie. Liho eri lukehdo pwe en sak reh. Eri, sang ni ahnsowo kohla ma e kin patohla Sunem, e kin iang sak ni imwen liho.
8 Sucedeu também um dia que, indo Eliseu a Suném, havia ali uma mulher rica, a qual o reteve a comer pão; e sucedeu que todas as vezes que passava, ali se dirigia a comer pão.
9 Eri, pak tohto Elisa ahpw kin ieiang sak wasao. Rahn ehu liho ahpw patohwanohng eh pwoudo, “I kamehlele me ohl menet me kin kalap kohdo rehta, iei ih ohl sarawi men.
9 E ela disse a seu marido: Eis que tenho observado que este que passa sempre por nós é um santo homem de Deus.
10 Ia duwen, e seu konehng kita en wiahda ekis kisin perehn powe, oh kihong ehu pehten, oh tehpel, oh sehr, oh lamp, pwe ni eh pahn kin pwarodo rehta, en kak kommoaldi loale?”
10 Façamos- lhe, pois, um pequeno quarto junto ao muro e ali lhe ponhamos uma cama, e uma mesa, e uma cadeira, e um candeeiro; e há de ser que, vindo ele a nós, para ali se retirará.
11 Eri, rahn ehu, ni Elisa eh pwarodohng Sunem, e ahpw patohla nan kisin pereo pwe en kommoaldi ie.
11 E sucedeu um dia que veio ali, e retirou-se àquele quarto, e se deitou ali.
12 E ahpw patohwanohng Keasi, eh laduwo, en ekerodo mahs liho. Ni liho eh leledo,
12 Então, disse ao seu moço Geazi: Chama esta sunamita. E chamando-a ele, ela se pôs diante dele.
13 soukohpo ahpw patohwanohng Keasi, “Idek rehn lihen dahme I kak dupungkihong sawas me e wiahiong kita. Mweinele e pahn mwahuki I en peki mehkot rehn nanmwarki de rehn kaun lapalap en karis kan.”
13 Porque lhe dissera: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com todo o desvelo; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale por ti ao rei ou ao chefe do exército? E dissera ela: Eu habito no meio do meu povo.
14 Elisa ahpw kalelapak rehn Keasi, “Eri, dahme I kak wiahiong liho?”
14 Então, disse ele: Que se há de fazer, pois, por ela? E Geazi disse: Ora, ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Elisa eri patohwanohng Keasi en pwurehng ekerodo liho.
15 Pelo que disse ele: Chama-a. E, chamando-a ele, ela se pôs à porta.
16 Liho eri kohdo kesihnenda nan wenihmwo, oh Elisa ahpw patohwanohng, “Ni soangen ahnsou wet, nan sounpar kohkohdo, komw pahn ropworopwohnge noumw pwutak emen.”
16 E ele disse: A este tempo determinado, segundo o tempo da vida, abraçarás um filho. E disse ela: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Eri, nan pahren mwurio, ni ahnsou me Elisa kohpada duwe, liho ahpw liseianda oh naitikihada nah pwutak emen.
17 E concebeu a mulher e deu à luz um filho, no tal tempo determinado, segundo o tempo da vida que Eliseu lhe dissera.
18 Kisin pwutako eri keirda oh laudla. Rahn ehu e ahpw kohieila rehn soundolung wahnsahpw ekei, wasa eh pahpao mihmi ie.
18 E, crescendo o filho, sucedeu que, um dia, saiu para seu pai, que estava com os segadores.
19 Mwadangete e werkihong eh pahpao, nda, “Ipa, I moangmedekdahr, I moangmedekdahr!”
19 E disse a seu pai: Ai! A minha cabeça! Ai! A minha cabeça! Então, disse a um moço: Leva-o a sua mãe.
20 Laduwo eri kapwurehla pwutako rehn eh nohno, liho ahpw kamwodangedi kisin pwutako pohn kepeo lel nin souwas; pwutako ahpw mehla.
20 E ele o tomou e o levou a sua mãe; e esteve sobre os seus joelhos até ao meio-dia e morreu.
21 Liho eri wahdalahng nan en Elisa pereo. E ahpw kaunehdiong nan pehto oh ritingedi wenihmwo; ih eri pedoisang.
21 E subiu ela e o deitou sobre a cama do homem de Deus; e fechou sobre ele a porta e saiu.
22 Liho ahpw ekerdo eh pwoudo oh ndaiong, “Kadarodo rehi emen laduwen oh emen ahsen, pwe I pahn kohla rehn soukohp Elisa. I pahn mwadang pwurodo.”
22 E chamou a seu marido e disse: Manda-me já um dos moços e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus e volte.
23 A eh pwoudo idek reh, “Dahme ke men kohkiwei rahnwet, pwe rahnwet kaidehkin rahn Sarawien Maram Pwul de rahnen Sapad.
23 E disse ele: Por que vais a ele hoje? Não é lua nova nem sábado. E ela disse: Tudo vai bem.
24 Ni mehkoaros eh soandier rehn ahso, liho ahpw ndaiong eh laduwo, “Nna, katanga marahra; oh ke dehpa uhdi, I lao ndawei.” Liho eri mwesel oh kohkohla rehn Elisa pohn Nahna Karmel.
24 Então, albardou a jumenta e disse ao seu moço: Guia, e anda, e não te detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 Elisa eri kilenglahte kilangada liho sang wasa doh, eh tangatang kohdong reh. E ahpw patohwanohng eh ladu Keasi, “Kilang, pwe lihen Sunemo me kohkohdo.
25 Partiu ela, pois, e veio ao homem de Deus, ao monte Carmelo; e sucedeu que, vendo-a o homem de Deus de longe, disse a Geazi, seu moço: Eis aí a sunamita.
26 Tangewei reh oh idek ma irail koaros me kehlail, iangahki eh pwoud oh nah pwutako.”
26 Agora, pois, corre-lhe ao encontro e dize-lhe: Vai bem contigo? Vai bem com teu marido? Vai bem com teu filho? E ela disse: Vai bem.
27 Ahpw ni eh lel rehn Elisa, e poarolahngete pohn neh kan koledi. A Keasi keilahng mpe pwe en sikenla sang wasao; a Elisa patohwanohng, “Pweisang lih menet, pwe e inenen diren nsensuwed, ahpw KAUN-O ketin ekihsang ie oh sohte kasalehiong ie.”
27 Chegando ela, pois, ao homem de Deus, ao monte, pegou nos seus pés; mas chegou Geazi para a retirar; disse porém o homem de Deus: Deixa-a, porque a sua alma nela está triste de amargura, e o Senhor mo encobriu e não mo manifestou.
28 Liho eri patohwan, “Maing, dah, ngehi me pekihda rehmwi I en neitik? I seu patohwanohng komwi en dehpa pitihiehdi?”
28 E disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 Elisa eri sohpeilahng Keasi oh patohwanohng, “Mwadang! Ale ei sokonet, kowe eri tangewei. Ke dehpa uhdi oh rahnmwahwih mehmen me ke pahn tuhwong nanialo, ma mehmen pahn rahnmwahwihiuk, ke dehpa sapeng. Ke pahn inenenwei ni imwo, ke ahpw pahn kihdiong ei sokonet pohn pwutako.”
29 E ele disse a Geazi: Cinge os teus lombos, e toma o meu bordão na tua mão, e vai; se encontrares alguém, não o saúdes; e, se alguém te saudar, não lhe respondas; e põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Liho ahpw patohwanohng Elisa, “I kahukihla ni mwaren KAUN-O, oh ong komwi, me I sohte pahn patopatohla sang komwi!” Elisa eri uhda oh iangala.
30 Porém disse a mãe do menino: Vive o Senhor , e vive a tua alma, que não te hei de deixar. Então, ele se levantou e a seguiu.
31 Keasi tiengla mwohra oh kihdiong sokono pohn kisin pwutako; ahpw sohte mwahn kisin ngihl kis de kisin mwomwen mour kis reh. Iei me Keasi pwurala pwe en tuhwong Elisa oh padahkihong me pwutako sohte mourda sapahl.
31 E Geazi passou adiante deles e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não havia nele voz nem sentido; e voltou a encontrar-se com ele e lhe trouxe aviso, dizendo: Não despertou o menino.
32 Ni Elisa eh lella mwo, e ahpw pedolong kelehpw nan pereo oh kilangada kisin pwutako eh melahr oh wonohn nan pehto.
32 E, chegando Eliseu àquela casa, eis que o menino jazia morto sobre a sua cama.
33 Elisa ahpw pedolong nan pereo oh ritingedi wenihmwo; e ahpw kapakapohng KAUN-O.
33 Então, entrou ele, e fechou a porta sobre eles ambos, e orou ao Senhor .
34 E ahpw doudahng pohn pehto, oh wendiong pohn kisin pwutako, oh kainenehdiong ewe pohn ewen pwutako, mese ko pohn mese ko, peh ko pohn peh ko; oh ni eh idihdang kisin pwutako, paliweren pwutako pa karakarada.
34 E subiu, e deitou-se sobre o menino, e, pondo a sua boca sobre a boca dele, e os seus olhos sobre os olhos dele, e as suas mãos sobre as mãos dele, se estendeu sobre ele; e a carne do menino aqueceu.
35 Elisa eri uhda oh aluseli nan pereo. Mwuri, e ahpw pil pwurehng doudahng pohn pehto, oh wendiong pohn pwutako oh idihdang. Pwutako ahpw asi pak isuh, e ahpw pehdpeseng.
35 Depois, voltou, e passeou naquela casa de uma parte para a outra, e tornou a subir, e se estendeu sobre ele; então, o menino espirrou sete vezes e o menino abriu os olhos.
36 Elisa eri likwerihedo Keasi oh patohwanohng, “Ekerodo liho.” Liho eri pwarodo rehn Elisa, a Elisa patohwanohng, “Ale noumw serien.”
36 Então, chamou a Geazi e disse: Chama essa sunamita. E chamou-a, e veio a ele. E disse ele: Toma o teu filho.
37 Liho eri poaridi mwohn Elisa lel nanpwel; e ahpw ale nah pwutako oh patopatohla.
37 E veio ela, e se prostrou a seus pés, e se inclinou à terra; e tomou o seu filho e saiu.
38 Ahnsou ehu, ni lehk lapalap ehu eh kipehdi sahpwo, Elisa ahpw pwuralahng Kilkal. Nindokon eh wie padapadahk ong pwihnen soukohp ehu, e ahpw patohwanohng nah laduwo en kihong ehu lapalahn einpwoat en pohn kisinieio oh wiahda kanarail suhpw.
38 E voltando Eliseu a Gilgal, havia fome naquela terra; e os filhos dos profetas estavam assentados na sua presença; e disse ao seu moço: Põe a panela grande ao lume e faze um caldo de ervas para os filhos dos profetas.
39 Emen irail ahpw kohieila nansapwo pwehn ale tehndipw. E ahpw diarada kord kei oh dolungada uwen me e kak wahda. E ahpw wahla oh serediong nan suhpwo, ni eh sasairki dahkei mwo.
39 Então, um saiu ao campo a apanhar ervas, e achou uma parra brava, e colheu dela a sua capa cheia de coloquíntidas; e veio e as cortou na panela do caldo; porque as não conheciam.
40 Irail eri toukada pilen suhpwo pwe re en tungoale, ahpw ni ahnsou me re tungoale re ahpw werida oh ndalahng Elisa, “Pwoisin!”—Re ahpw sohla tungoale.
40 Assim, tiraram de comer para os homens. E sucedeu que, comendo eles daquele caldo, clamaram e disseram: Homem de Deus, há morte na panela. Não puderam comer.
41 Elisa eri pekihda ekis pilawa, ih eri kesehdiong nan einpwoato, oh patohwan, “Pwurehng toukehng irail suhpwen.” Suhpwo eri sohla katik.
41 Porém ele disse: Trazei, pois, farinha. E deitou- a na panela e disse: Tirai de comer para o povo. Então, não havia mal nenhum na panela.
42 Pil ehu ahnsou, ohl emen ahpw kohsang Paal Salisa, wa kodohng rehn Elisa lopwon en pilawa rieisek me wiawihda sang tepin dondoal en parli nan pahro, iangahki ekei wahn pilawa me ahpwtehn dondoalda. Elisa eri patohwanohng nah laduwo en katungoalehki pwihn soukohpo pilawa ko,
42 E um homem veio de Baal-Salisa, e trouxe ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada e espigas verdes na sua palha, e disse: Dá ao povo, para que coma.
43 a laduwo ndahng, “Komwi kupwukupwure me e pahn itarohng aramas epwiki?”
43 Porém seu servo disse: Como hei de eu pôr isso diante de cem homens? E disse ele: Dá-o ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor : Comer-se-á, e sobejará.
44 Laduwo eri kihdiong irail mwenge ko, oh nin duwen me KAUN-O mahsanih, irail koaros tungoale, oh pil mie luhwarail.
44 Então, lhos pôs diante, e comeram, e deixaram sobejos, conforme a palavra do Senhor .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.