2 Reis 4

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Liohdi men me eh pwoudo kisehn pwihnen soukohp ko ahpw patohla rehn Elisa oh patohwanohng, “Maing, ei pwoudo melahr! Nin duwen me komwi mwahngih, ohl masak Koht men ih, ahpw met ohl emen me e pweipwandkihong mwohni, patohdo rehi pwehn adihasang ie nei pwutak riemen oh wiahkihla nah lidu, pwehn kapwungkihla en ei pwoudo eh pweipwando.”
1 Certa mulher, das mulheres dos discípulos dos profetas, clamou a Eliseu, dizendo: Meu marido, teu servo, morreu; e tu sabes que ele temia ao Senhor . É chegado o credor para levar os meus dois filhos para lhe serem escravos.
2 Elisa eri sapeng, patohwan, “Dahme I kak sewesehkin komwi? Dahme mie ni imwomwo?”
2 Eliseu lhe perguntou: Que te hei de fazer? Dize-me que é o que tens em casa. Ela respondeu: Tua serva não tem nada em casa, senão uma botija de azeite.
3 Elisa ahpw patohwanohng, “Kohwei rehn mehn mpomw kan oh peki re en kamangaiong komwi mahs sah me sohte kanenge uwen tohto me kak.
3 Então, disse ele: Vai, pede emprestadas vasilhas a todos os teus vizinhos; vasilhas vazias, não poucas.
4 Eri, komwi oh noumwi pwutak kan pahn pedolong nan imwamwailo, ritingedi wenihmwo, oh tapihada audehki leh sah kan. Kumwail eri koasoanehdi ehuehu sah mwurin eh audaudahr.”
4 Então, entra, e fecha a porta sobre ti e sobre teus filhos, e deita o teu azeite em todas aquelas vasilhas; põe à parte a que estiver cheia.
5 Liho eri patohla ni imweo iangahki nah pwutak ko, ritingedi wenihmwo, oh ale kisin sahen lehn olipo oh audehkihda sah ko, nindokon nah pwutak ko ar wie dendelingekidohng reh sah ko.
5 Partiu, pois, dele e fechou a porta sobre si e sobre seus filhos; estes lhe chegavam as vasilhas, e ela as enchia.
6 Ni arail audedahr sah ko, liho eri idek ma mie luhwen sah me saikinte audaud. Emen nah pwutak ko eri sapengki, “Ihte luhwehn men.” Kisin sahen leho eri sohla pwilipwilidi.
6 Cheias as vasilhas, disse ela a um dos filhos: Chega-me, aqui, mais uma vasilha. Mas ele respondeu: Não há mais vasilha nenhuma. E o azeite parou.
7 Liho eri pwurala rehn Elisa, soukohpo eri patohwanohng, “Netikihla sahen leh kan oh kapwungkihla omwi pweipwand koaros, oh e pahn pil mie luhwen mwohni ong komwi oh noumwi pwutak kan pwe kumwail en mourki.”
7 Então, foi ela e fez saber ao homem de Deus; ele disse: Vai, vende o azeite e paga a tua dívida; e, tu e teus filhos, vivei do resto.
8 Rahn ehu Elisa ahpw patohla Sunem. Wasa me lih kepwehpwe men kin kousoan ie. Liho eri lukehdo pwe en sak reh. Eri, sang ni ahnsowo kohla ma e kin patohla Sunem, e kin iang sak ni imwen liho.
8 Certo dia, passou Eliseu por Suném, onde se achava uma mulher rica, a qual o constrangeu a comer pão. Daí, todas as vezes que passava por lá, entrava para comer.
9 Eri, pak tohto Elisa ahpw kin ieiang sak wasao. Rahn ehu liho ahpw patohwanohng eh pwoudo, “I kamehlele me ohl menet me kin kalap kohdo rehta, iei ih ohl sarawi men.
9 Ela disse a seu marido: Vejo que este que passa sempre por nós é santo homem de Deus.
10 Ia duwen, e seu konehng kita en wiahda ekis kisin perehn powe, oh kihong ehu pehten, oh tehpel, oh sehr, oh lamp, pwe ni eh pahn kin pwarodo rehta, en kak kommoaldi loale?”
10 Façamos-lhe, pois, em cima, um pequeno quarto, obra de pedreiro, e ponhamos-lhe nele uma cama, uma mesa, uma cadeira e um candeeiro; quando ele vier à nossa casa, retirar-se-á para ali.
11 Eri, rahn ehu, ni Elisa eh pwarodohng Sunem, e ahpw patohla nan kisin pereo pwe en kommoaldi ie.
11 Um dia, vindo ele para ali, retirou-se para o quarto e se deitou.
12 E ahpw patohwanohng Keasi, eh laduwo, en ekerodo mahs liho. Ni liho eh leledo,
12 Então, disse ao seu moço Geazi: Chama esta sunamita. Chamando-a ele, ela se pôs diante do profeta.
13 soukohpo ahpw patohwanohng Keasi, “Idek rehn lihen dahme I kak dupungkihong sawas me e wiahiong kita. Mweinele e pahn mwahuki I en peki mehkot rehn nanmwarki de rehn kaun lapalap en karis kan.”
13 Este dissera ao seu moço: Dize-lhe: Eis que tu nos tens tratado com muita abnegação; que se há de fazer por ti? Haverá alguma coisa de que se fale a teu favor ao rei ou ao comandante do exército? Ela respondeu: Habito no meio do meu povo.
14 Elisa ahpw kalelapak rehn Keasi, “Eri, dahme I kak wiahiong liho?”
14 Então, disse o profeta: Que se há de fazer por ela? Geazi respondeu: Ora, ela não tem filho, e seu marido é velho.
15 Elisa eri patohwanohng Keasi en pwurehng ekerodo liho.
15 Disse Eliseu: Chama-a. Chamando-a ele, ela se pôs à porta.
16 Liho eri kohdo kesihnenda nan wenihmwo, oh Elisa ahpw patohwanohng, “Ni soangen ahnsou wet, nan sounpar kohkohdo, komw pahn ropworopwohnge noumw pwutak emen.”
16 Disse-lhe o profeta: Por este tempo, daqui a um ano, abraçarás um filho. Ela disse: Não, meu senhor, homem de Deus, não mintas à tua serva.
17 Eri, nan pahren mwurio, ni ahnsou me Elisa kohpada duwe, liho ahpw liseianda oh naitikihada nah pwutak emen.
17 Concebeu a mulher e deu à luz um filho, no tempo determinado, quando fez um ano, segundo Eliseu lhe dissera.
18 Kisin pwutako eri keirda oh laudla. Rahn ehu e ahpw kohieila rehn soundolung wahnsahpw ekei, wasa eh pahpao mihmi ie.
18 Tendo crescido o menino, saiu, certo dia, a ter com seu pai, que estava com os segadores.
19 Mwadangete e werkihong eh pahpao, nda, “Ipa, I moangmedekdahr, I moangmedekdahr!”
19 Disse a seu pai: Ai! A minha cabeça! Então, o pai disse ao seu moço: Leva-o a sua mãe.
20 Laduwo eri kapwurehla pwutako rehn eh nohno, liho ahpw kamwodangedi kisin pwutako pohn kepeo lel nin souwas; pwutako ahpw mehla.
20 Ele o tomou e o levou a sua mãe, sobre cujos joelhos ficou sentado até ao meio-dia, e morreu.
21 Liho eri wahdalahng nan en Elisa pereo. E ahpw kaunehdiong nan pehto oh ritingedi wenihmwo; ih eri pedoisang.
21 Subiu ela e o deitou sobre a cama do homem de Deus; fechou a porta e saiu.
22 Liho ahpw ekerdo eh pwoudo oh ndaiong, “Kadarodo rehi emen laduwen oh emen ahsen, pwe I pahn kohla rehn soukohp Elisa. I pahn mwadang pwurodo.”
22 Chamou a seu marido e lhe disse: Manda-me um dos moços e uma das jumentas, para que eu corra ao homem de Deus e volte.
23 A eh pwoudo idek reh, “Dahme ke men kohkiwei rahnwet, pwe rahnwet kaidehkin rahn Sarawien Maram Pwul de rahnen Sapad.
23 Perguntou ele: Por que vais a ele hoje? Não é dia de Festa da Lua Nova nem sábado. Ela disse: Não faz mal.
24 Ni mehkoaros eh soandier rehn ahso, liho ahpw ndaiong eh laduwo, “Nna, katanga marahra; oh ke dehpa uhdi, I lao ndawei.” Liho eri mwesel oh kohkohla rehn Elisa pohn Nahna Karmel.
24 Então, fez ela albardar a jumenta e disse ao moço: Guia e anda, não te detenhas no caminhar, senão quando eu to disser.
25 Elisa eri kilenglahte kilangada liho sang wasa doh, eh tangatang kohdong reh. E ahpw patohwanohng eh ladu Keasi, “Kilang, pwe lihen Sunemo me kohkohdo.
25 Partiu ela, pois, e foi ter com o homem de Deus, ao monte Carmelo. Vendo-a de longe o homem de Deus, disse a Geazi, seu moço: Eis aí a sunamita;
26 Tangewei reh oh idek ma irail koaros me kehlail, iangahki eh pwoud oh nah pwutako.”
26 corre ao seu encontro e dize-lhe: Vai tudo bem contigo, com teu marido, com o menino? Ela respondeu: Tudo bem.
27 Ahpw ni eh lel rehn Elisa, e poarolahngete pohn neh kan koledi. A Keasi keilahng mpe pwe en sikenla sang wasao; a Elisa patohwanohng, “Pweisang lih menet, pwe e inenen diren nsensuwed, ahpw KAUN-O ketin ekihsang ie oh sohte kasalehiong ie.”
27 Chegando ela, pois, ao homem de Deus, ao monte, abraçou-lhe os pés. Então, se chegou Geazi para arrancá-la; mas o homem de Deus lhe disse: Deixa-a, porque a sua alma está em amargura, e o Senhor mo encobriu e não mo manifestou.
28 Liho eri patohwan, “Maing, dah, ngehi me pekihda rehmwi I en neitik? I seu patohwanohng komwi en dehpa pitihiehdi?”
28 Disse ela: Pedi eu a meu senhor algum filho? Não disse eu: Não me enganes?
29 Elisa eri sohpeilahng Keasi oh patohwanohng, “Mwadang! Ale ei sokonet, kowe eri tangewei. Ke dehpa uhdi oh rahnmwahwih mehmen me ke pahn tuhwong nanialo, ma mehmen pahn rahnmwahwihiuk, ke dehpa sapeng. Ke pahn inenenwei ni imwo, ke ahpw pahn kihdiong ei sokonet pohn pwutako.”
29 Disse o profeta a Geazi: Cinge os lombos, toma o meu bordão contigo e vai. Se encontrares alguém, não o saúdes, e, se alguém te saudar, não lhe respondas; põe o meu bordão sobre o rosto do menino.
30 Liho ahpw patohwanohng Elisa, “I kahukihla ni mwaren KAUN-O, oh ong komwi, me I sohte pahn patopatohla sang komwi!” Elisa eri uhda oh iangala.
30 Porém disse a mãe do menino: Tão certo como vive o Senhor e vive a tua alma, não te deixarei. Então, ele se levantou e a seguiu.
31 Keasi tiengla mwohra oh kihdiong sokono pohn kisin pwutako; ahpw sohte mwahn kisin ngihl kis de kisin mwomwen mour kis reh. Iei me Keasi pwurala pwe en tuhwong Elisa oh padahkihong me pwutako sohte mourda sapahl.
31 Geazi passou adiante deles e pôs o bordão sobre o rosto do menino; porém não houve nele voz nem sinal de vida; então, voltou a encontrar-se com Eliseu, e lhe deu aviso, e disse: O menino não despertou.
32 Ni Elisa eh lella mwo, e ahpw pedolong kelehpw nan pereo oh kilangada kisin pwutako eh melahr oh wonohn nan pehto.
32 Tendo o profeta chegado à casa, eis que o menino estava morto sobre a cama.
33 Elisa ahpw pedolong nan pereo oh ritingedi wenihmwo; e ahpw kapakapohng KAUN-O.
33 Então, entrou, fechou a porta sobre eles ambos e orou ao Senhor .
34 E ahpw doudahng pohn pehto, oh wendiong pohn kisin pwutako, oh kainenehdiong ewe pohn ewen pwutako, mese ko pohn mese ko, peh ko pohn peh ko; oh ni eh idihdang kisin pwutako, paliweren pwutako pa karakarada.
34 Subiu à cama, deitou-se sobre o menino e, pondo a sua boca sobre a boca dele, os seus olhos sobre os olhos dele e as suas mãos sobre as mãos dele, se estendeu sobre ele; e a carne do menino aqueceu.
35 Elisa eri uhda oh aluseli nan pereo. Mwuri, e ahpw pil pwurehng doudahng pohn pehto, oh wendiong pohn pwutako oh idihdang. Pwutako ahpw asi pak isuh, e ahpw pehdpeseng.
35 Então, se levantou, e andou no quarto uma vez de lá para cá, e tornou a subir, e se estendeu sobre o menino; este espirrou sete vezes e abriu os olhos.
36 Elisa eri likwerihedo Keasi oh patohwanohng, “Ekerodo liho.” Liho eri pwarodo rehn Elisa, a Elisa patohwanohng, “Ale noumw serien.”
36 Então, chamou a Geazi e disse: Chama a sunamita. Ele a chamou, e, apresentando-se ela ao profeta, este lhe disse: Toma o teu filho.
37 Liho eri poaridi mwohn Elisa lel nanpwel; e ahpw ale nah pwutako oh patopatohla.
37 Ela entrou, lançou-se aos pés dele e prostrou-se em terra; tomou o seu filho e saiu.
38 Ahnsou ehu, ni lehk lapalap ehu eh kipehdi sahpwo, Elisa ahpw pwuralahng Kilkal. Nindokon eh wie padapadahk ong pwihnen soukohp ehu, e ahpw patohwanohng nah laduwo en kihong ehu lapalahn einpwoat en pohn kisinieio oh wiahda kanarail suhpw.
38 Voltou Eliseu para Gilgal. Havia fome naquela terra, e, estando os discípulos dos profetas assentados diante dele, disse ao seu moço: Põe a panela grande ao lume e faze um cozinhado para os discípulos dos profetas.
39 Emen irail ahpw kohieila nansapwo pwehn ale tehndipw. E ahpw diarada kord kei oh dolungada uwen me e kak wahda. E ahpw wahla oh serediong nan suhpwo, ni eh sasairki dahkei mwo.
39 Então, saiu um ao campo a apanhar ervas e achou uma trepadeira silvestre; e, colhendo dela, encheu a sua capa de colocíntidas; voltou e cortou-as em pedaços, pondo-os na panela, visto que não as conheciam.
40 Irail eri toukada pilen suhpwo pwe re en tungoale, ahpw ni ahnsou me re tungoale re ahpw werida oh ndalahng Elisa, “Pwoisin!”—Re ahpw sohla tungoale.
40 Depois, deram de comer aos homens. Enquanto comiam do cozinhado, exclamaram: Morte na panela, ó homem de Deus! E não puderam comer.
41 Elisa eri pekihda ekis pilawa, ih eri kesehdiong nan einpwoato, oh patohwan, “Pwurehng toukehng irail suhpwen.” Suhpwo eri sohla katik.
41 Porém ele disse: Trazei farinha. Ele a deitou na panela e disse: Tira de comer para o povo. E já não havia mal nenhum na panela.
42 Pil ehu ahnsou, ohl emen ahpw kohsang Paal Salisa, wa kodohng rehn Elisa lopwon en pilawa rieisek me wiawihda sang tepin dondoal en parli nan pahro, iangahki ekei wahn pilawa me ahpwtehn dondoalda. Elisa eri patohwanohng nah laduwo en katungoalehki pwihn soukohpo pilawa ko,
42 Veio um homem de Baal-Salisa e trouxe ao homem de Deus pães das primícias, vinte pães de cevada, e espigas verdes no seu alforje. Disse Eliseu: Dá ao povo para que coma.
43 a laduwo ndahng, “Komwi kupwukupwure me e pahn itarohng aramas epwiki?”
43 Porém seu servo lhe disse: Como hei de eu pôr isto diante de cem homens? Ele tornou a dizer: Dá-o ao povo, para que coma; porque assim diz o Senhor : Comerão, e sobejará.
44 Laduwo eri kihdiong irail mwenge ko, oh nin duwen me KAUN-O mahsanih, irail koaros tungoale, oh pil mie luhwarail.
44 Então, lhos pôs diante; comeram, e ainda sobrou, conforme a palavra do Senhor .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.