2 Crônicas 35
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH
1 Nanmwarki Sosaia ketin wiahda sarawien Pahsohpa nan Serusalem mehn kawauwih KAUN-O; ni kaeisek pahieun rahnen sounpwong keieu, re kemehla mahn ekei ong sarawio.
1 Josias comemorou em Jerusalém a Festa da Páscoa em honra de Deus, o Senhor ; no dia catorze do primeiro mês, foram mortos os carneiros para a festa.
2 E ketin kilelehiong samworo kan pwukoa kan me re pahn wia nan Tehnpas Sarawio, oh koangngoangehkin irail re en wiahda mwahu.
2 Ele pôs os sacerdotes nos seus lugares de serviço no Templo e os animou a fazerem bem o seu trabalho.
3 E pil ketikihong kaweid pwukat ong mehn Lipai ko, sounpadahk kan en Israel, me kasarawilahr ong KAUN-O: “Kumwail kihdiong Kohpwahn Inoun KAUN-O nan Tehnpas Sarawio, me Nanmwarki Solomon, sapwellimen Depit pwutak, ketin kauwadahr. Kumwail solahr pahn waseli wasa kan, ahpw kumwail pahn papah KAUN-O, amwail Koht, oh sapwellime aramas akan en Israel.
3 Depois mandou chamar os levitas , que ensinavam a Lei de Deus a todos os israelitas e que eram separados para o serviço do Senhor , e lhes disse: — Ponham a
4 Kumwail pahn koasoaneikumwaildi nan dewemwail kan nan Tehnpas Sarawio ni wad en peneinei, nin duwen pwukoa kan me kileldiongkumwailehr sang Nanmwarki Depit oh sapwellime pwutak Nanmwarki Solomon,
4 Organizem-se para o serviço por grupos e por famílias, de acordo com as ordens escritas pelo rei Davi, de Israel, e pelo seu filho Salomão.
5 oh koasoaneikumwaildi pwe kumwail en kak sewese ehuehu peneinei kan en Israel.
5 Os grupos devem ser organizados de acordo com os grupos de famílias do nosso povo, a fim de que haja um grupo de levitas à disposição de cada grupo de famílias.
6 Kumwail pahn kemehla sihmpwul en Pahsohpa oh kuht. Eri, kumwail kamwakeldahng kaudok oh kaunopada mehn meirong kan pwe iangamwail mehn Israel kan en kak idawehn kaweid kan me KAUN-O ketikihong Moses pwehn padahkihong kitail.”
6 Matem os carneiros para a Páscoa, purifiquem-se e preparem a Festa a fim de que os seus irmãos, os outros israelitas, comemorem a Páscoa de acordo com as ordens que Deus nos deu por meio de Moisés.
7 Nanmwarki Sosaia ketikihda sang ni pein sapwellime pelinmen kan sihpw, sihmpwul, oh kuht 30,000, oh kouwol 3,000, mehn doadoahk ong aramas akan ni rahnen Pahsohpa.
7 Do seu gado e dos seus rebanhos, o rei Josias deu ao povo os animais para a Festa da Páscoa: trinta mil carneiros e cabritos e três mil touros.
8 Sapwellime lapalap ako pil patohwanda ong aramas ako, samworo, oh ong mehn Lipai ko mahn me re en doadoahngki. Oh lapalap akan me apwalih Tehnpas Sarawio—Samworo Lapalap Ilkaia, Sekaraia, oh Sehiel—patohwanohng samworo ko sihmpwul oh kuht 2,600, oh kouwol 300 mehn meirong ni ahnsoun sarawio.
8 As autoridades também deram ofertas ao povo, aos sacerdotes e aos levitas. E Hilquias, Zacarias e Jeiel, os administradores do Templo, deram aos sacerdotes dois mil e seiscentos carneiros e cabritos e trezentos touros para os sacrifícios da Páscoa.
9 Kaunen mehn Lipai ko—Konanaia, Semaia oh rie pwutak Nedanel, Asapaia, Seiel, oh Sosapad—patohwanda sihmpwul oh kuht 5,000, oh kouwol 500 ong mehn Lipai ko pwe re en wiahki mehn meirong.
9 Os chefes dos levitas, Conanias, os seus irmãos Semaías e Netanel, e também Hasabias, Jeiel e Jozabade deram aos levitas cinco mil carneiros e cabritos e quinhentos touros para a Páscoa.
10 Ni mehkoaros eh soandier ong Pahsohpa, samworo oh mehn Lipai ko ahpw patohla nan dewerail kan, nin duwen me nanmwarkio ketin koasoanedier.
10 Quando tudo estava pronto para a Festa, os sacerdotes foram para os seus lugares, e os levitas se juntaram em grupos, de acordo com o que o rei havia ordenado.
11 Mwurin sihmpwul ko oh kuht ko ar kamalahr, mehn Lipai ko eri serehsang kilirail kan, oh samworo ko ahpw usipihki nta ko pohn pei sarawio.
11 Aí foram mortos os carneiros e os cabritos; os levitas tiravam a pele dos animais, davam o sangue aos sacerdotes, e estes borrifavam o altar com ele.
12 Irail eri nehkohng aramas akan, wad peneinei, mahn akan mehn wia meirong isihs, pwe re en kak meirongki nin duwen kaweid kan nan Kosonned en Moses.
12 Entregaram ao povo, segundo os grupos de famílias, a gordura dos animais que seria queimada como sacrifício a Deus, o Senhor , de acordo com o que a Lei de Moisés manda. E fizeram a mesma coisa com os touros.
13 Mehn Lipai ko eri karang mehn meirong kan en Pahsohpa pohn kisiniei, nin duwen kosonned, oh pwoailihada mehn meirong sarawi ko nan einpwoat, ketel, oh pan kan, oh mwadangete nehkohng uduko ong aramas ako.
13 Depois assaram os animais de acordo com a lei; cozinharam as outras ofertas sagradas em panelas, caldeirões e frigideiras e distribuíram rapidamente para todo o povo.
14 Mwurin met eh wiawiher, mehn Lipai ko ahpw ale pweisarail oh pweisen samworo kan me kadaudok en Aaron, pwehki samworo ko ar kin soupisek lao lel nipwong, isihsikala mahn akan me kin pwonte isihla iangahki wih en meirong ko.
14 Em seguida, os levitas prepararam o que era deles e dos sacerdotes, os descendentes de Arão. Os levitas precisaram fazer isso porque os sacerdotes ficaram ocupados até a noite, oferecendo a Deus os animais que eram completamente queimados e a gordura.
15 Sounkoul pwukat en peneineien Asap sang kadaudok en Lipai soandier nan dewerail kan me kileldiongirailehr sang ni sapwellimen Nanmwarki Depit kaweid kan: Asap, Eman, oh Sedudun, sapwellimen nanmwrki soukohpo. Sounsilasil kan me mihmi ni ewen kelen Tehnpas Sarawio sohte anahnepen re en kohsang wasahn arail doadoahk, pwehki mehn Lipai teiko kaunopadahr arail Pahsohpa.
15 Os cantores do grupo de Asafe estavam nos seus lugares, de acordo com as ordens do rei Davi e de Asafe, de Hemã e de Jedutum, o profeta do rei. Os guardas também estavam nos seus lugares guardando os portões do Templo. Nenhum deles precisou abandonar o seu posto, pois os seus colegas, os outros levitas, prepararam a parte dos sacrifícios que era deles.
16 Eri, nin duwen me Nanmwarki Sosaia koasoanehdi, mehkoaros wiawihla rahno ong ni wiepen kaudok ong KAUN-O, kapwaiada Sarawien Pahsohpa, oh patohwanda meirong isihs pohn pei sarawio.
16 Assim tudo foi feito naquele dia para a adoração de Deus, o Senhor , como o rei Josias havia ordenado: comemoraram a Festa da Páscoa em honra do Senhor e apresentaram as ofertas que eram completamente queimadas no altar.
17 Erein rahn isuh mehn Israel kan me iang pato wasao ahpw wiahda sarawien Pahsohpa oh Sarawien Pilawa Sohte Doal Ihs.
17 Durante sete dias, todos os israelitas que estavam em Jerusalém tomaram parte na Festa da Páscoa e na Festa dos Pães sem Fermento .
18 Sang ni mwehin soukohp Samuel, saikinte sarawien Pahsohpa ehu wiawi me duwehte met. Sohte emen nanmwarkien mwowe ko me wiadahr sarawien Pahsohpa me duwehte met, me Nanmwarki Sosaia, samworo kan, oh mehn Lipai kan, oh mehn Suda, Israel, oh Serusalem, ketin wiadahr
18 Desde o tempo do profeta Samuel, os israelitas nunca haviam comemorado uma Festa da Páscoa como esta. Nenhum outro rei de Israel comemorou a Festa como Josias fez com os sacerdotes e os levitas, com o povo de Judá e de Israel que estava presente e com os moradores de Jerusalém.
19 ni kaeisek waluhn sounpar en mwehin Sosaia.
19 Foi no ano dezoito do seu reinado que essa Páscoa foi comemorada.
20 Mwurin Nanmwarki Sosaia eh ketin wiadahr soahng pwukat koaros ong Tehnpas Sarawio, Neko, nanmwarkien Isip, ketin kahluwa karis ehu pwehn mahweniong Karkemis ni Pillap Iupreitis. Sosaia eri song en katokihedi,
20 Depois de tudo isso, quando Josias já havia acabado de pôr em ordem o Templo e o culto, o rei Neco, do Egito, marchou com o seu exército para lutar em Carquemis, que ficava na beira do rio Eufrates. Josias saiu com o seu exército para lutar contra ele,
21 ahpw Neko kadaralahng kair wet: “Mahwen wet me I pahn wia sohte pid komwi, Nanmwarkien Suda, I sohte kodohn peiong komwi, ahpw I pahn mahweniong ei imwintihti kan, oh Koht ketin mahsanihong ie I en mwadang. Koht ketin uhpalihkin ie, eri, komw dehr uhwong ie, pwe e dehr kauweikomwihla.”
21 mas Neco lhe mandou a seguinte mensagem: — Rei de Judá, você não tem nada a ver com esta luta. Eu não vim lutar contra você, mas contra os meus inimigos, e Deus mandou que eu me apressasse. Deus está comigo; portanto, se você lutar contra Deus, ele o destruirá.
22 Ahpw Sosaia ngidingidkihte eh men mahwen. E sohte men karonge dahme Koht mahsanihong Neko pwe en padahkihong, e ahpw wekidala mwomwe oh ketila mahwen nan sahpw patapat en Mekiddo.
22 Mas Josias não voltou atrás; ele não quis dar atenção ao aviso que Deus estava dando por meio do rei Neco. Pelo contrário, ele se disfarçou e marchou para lutar contra Neco no vale de Megido.
23 Nindokon mahweno eh wiewiawi, nein mehn Isip arep kan ahpw lel Nanmwarki Sosaia. E ahpw ruwese sapwellime ladu kan, mahsanih, “Kumwail waiesang met, pwe I ohlahr!”
23 Os soldados egípcios atiraram flechas contra Josias, e ele gritou para os seus oficiais: — Estou gravemente ferido! Tirem-me daqui!
24 Irail eri pwekadahsang nan tehnwere werennansapwo, kihdiong nan ehu tehnwere werennansapw me mihmi wasao, oh walahng Serusalem. E ahpw sipalla wasao oh seridi nan sousoun nanmwarki kan. Mehn Suda oh Serusalem koaros ahpw mwahieiki eh pwoula.
24 Os oficiais o tiraram do seu carro de guerra, e o puseram em outro carro, e o levaram para Jerusalém. Josias morreu e foi sepultado nos túmulos dos reis. Todo o povo de Judá e de Jerusalém chorou a morte dele.
25 Soukohp Seremaia eri wiahda koulen kedepwidepw pwoat ong Nanmwarki Sosaia. E wiahla tiahk ehu ong sounkoul kan nan Israel, ohl oh lih, re kin koulki koul pwoatet ni ar kin mwahieiki ih. Koul pwoatet dierekda nan roporopenehn koulen kedepwidepw kan.
25 O profeta Jeremias compôs uma lamentação em honra de Josias. Até hoje os cantores e as cantoras cantam essa canção quando choram a morte de Josias. Já se tornou costume em Israel cantar essas canções, que se acham na coleção de lamentações.
26 Mehkoaros me Sosaia wiadahr—eh poadidiong KAUN-O, eh peikiong Kosonnedo,
26 Josias fez muitas outras coisas e praticou atos de bondade em obediência à Lei de Deus, o Senhor .
27 oh poadopoad en sapwellime mwehi sang ni tapi lel ni imwi— wie ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Israel oh Suda.
27 Tudo o que ele fez, desde o começo até o fim do seu reinado, está escrito na História dos Reis de Israel e de Judá .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.