2 Crônicas 18
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Ni ahnsou me Seosopat, nanmwarkien Suda, kepwehpwehla oh ndandla, e ahpw koasoanehdi emen kiseh en pwopwoudlahng nan peneineien Eihap, nanmwarkien Israel.
1 Josafá, que possuía riqueza e glória em abundância, aliou-se por casamento com Acab.
2 Mwurin sounpar ekei Seosopat eri ketilahng nan kahnimw en Sameria pwehn tuhwong Eihap. Eihap ahpw kemehla sihpw oh kou tohto, pwehn kawauwih Seosopat oh irail ko me iang ih. E ahpw koangngoangehki Seosopat en iang ih mahweniong kahnimw Ramod nan Kilead.
2 Ao cabo de alguns anos, desceu à Samaria, à casa de Acab. Para recebê-lo com a comitiva, este matou numerosos carneiros e bois. Em seguida, persuadiu-o a fazer guerra contra Ramot de Galaad.
3 E mahsanihong, “Komwi pahn iang ie mahweniong Ramod?”
3 Acab, rei de Israel, disse a Josafá, rei de Judá: Queres vir comigo para atacar Ramot de Galaad? Josafá respondeu-lhe: Farei o que fizeres, assim como meu exército. Iremos à guerra contigo.
4 E ahpw usehla mahsanih, “Ahpw kitail pahn rapahki mahs kupwur en KAUN-O.”
4 Contudo, Josafá disse mais ao rei de Israel: Consulta primeiro, eu te peço, o oráculo do Senhor.
5 Eihap eri malipepene soukohp ko, mweinele irail me pahpwiki, e ahpw keneimwe rehrail, “Ia duwe, I en kohla mahweniong Ramod, de soh?”
5 O rei de Israel reuniu os profetas, que eram em número de quatrocentos, e lhes perguntou: Devemos ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos abster-nos disso? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará às mãos do rei.
6 Ahpw Seosopat keinemwe, “Solahr pil emen soukohp me kitail en pil kak rapahki kupwur en KAUN-O reh?”
6 Mas Josafá replicou: Por acaso não existe aqui algum outro profeta do Senhor a quem possamos consultar?
7 Eihap eri sapeng, mahsanih, “Mie emen, Maikaia nein Imla. Ahpw I kin kailongki pwehki eh sohte kin kohpada mehkot mwahu ong ie; ahnsou koaros e kin kohpada mehkot suwed ong ie.”
7 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda um, por meio do qual se poderia consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque nunca anuncia algo de bom; sempre a desgraça. É Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
8 Nanmwarki Eihap eri malipehdo emen lapalap en nan tehnpaso oh mahsanihong en patohla oh kahrehdo Maikaia ni ahnsou karuaru.
8 Então o rei de Israel fez sinal a um eunuco e lhe deu esta ordem: Faze vir o mais depressa possível Miquéias, filho de Jemla.
9 Nanmwarki riemeno, ket nan sapwellimara likoun nanmwarki, oh ket nan mwoalara ni wasahn kamwakele wahn kohn likin ewen kelen Sameria, soukohp koaros ahpw wie kokohp mwohn silangira.
9 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, tomaram lugar, cada um num trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam em sua presença,
10 Emen irail, Sedekaia nein Kenahna, eri wiahda kod mete kei, e ahpw patohwanohng Eihap, “Iet me KAUN-O mahsanih, ‘Komwi pahn ketin mahwenkihong mehn Siria ape pwukat oh kaloweiraildi douluhl.’”
10 Sedecias, filho de Canaana, tinha feito para si chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: Com estes chifres ferirás os sírios até exterminá-los.
11 Soukohp teiko koaros pil wiahda soangen kokohpohte. Re patohwan, “Komwi ketiwei Ramod, oh komwi pahn powehdi; KAUN-O pahn ketikihong komwi en powehdi.”
11 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, nesses termos: Sobe a Ramot de Galaad: Serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade às mãos do rei.
12 Ni ahnsowo, lapalapo me patolahng kahrehdo Maikaia ahpw patohwanohng Maikaia, “Soukohp teiko kohpadahr me nanmwarkio pahn paiamwahu, eri, komwi pil konehng en wia soangen koasoiohte.”
12 Todavia, o mensageiro que tinha ido procurar Miquéias, lhe dizia: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Seja teu oráculo conforme o deles. Predize o bom êxito.
13 Ahpw Maikaia sapeng, patohwan, “Ni mwaren Koht ieias I pahn koasoia dahme ei Koht pahn mahsanihong ie!”
13 Miquéias respondeu: Por Deus, só anunciarei o que o Senhor me disser.
14 Ni eh lel pahn kupwur en Nanmwarki Eihap, nanmwarkio ahpw keinemwe reh, “Maikaia, ngehi oh Nanmwarki Seosopat en ketila mahweniong Ramod de soh?”
14 Quando ele chegou perto do rei, disse-lhe o rei: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou devemos nós abster-nos disso? - Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; ela será entregue às mãos do rei.
15 Ahpw Eihap ketin sapeng, “Komwi en kin pato mehlel, ni omwi pahn kin pato ong ie ni mwaren KAUN-O! Pak depe me I pahn ndahng komwi met?”
15 Disse-lhe o rei: Quantas vezes terei que conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
16 Maikaia eri sapeng, patohwan, “I patopatohwan karis en Israel eh mwerpeseng pohn dohl akan rasehng sihpw me sohte silepe. Oh KAUN-O ahpw mahsanih, ‘Sohte kaunen sounpei pwukat; mweidohng re en patopatohla ni popohl.’”
16 Respondeu então Miquéias: Vejo todo o Israel disperso pelas montanhas, qual um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Estes não têm chefe; voltem eles tranqüilamente, cada qual para sua casa!
17 Eihap eri mahsanihong Seosopat, “I patohwanohng komwi me e sohte kin kohpada mehkot mwahu ong ie; ahnsou koaros mehkot suwed!”
17 Disse o rei de Israel a Josafá: Bem que eu te dizia que a meu respeito ele não havia de anunciar jamais alguma coisa boa; sempre a desgraça.
18 Maikaia ahpw usehla, patohwan, “Eri, met komw ketin karonge dahme KAUN-O mahsanih! I patohwandahr KAUN-O eh ketiket nan mwoale nanleng, oh sapwellime tohnleng kan kesikesihnen limwah.
18 Replicou Miquéias: Escutai o oráculo do Senhor: eu vi o Senhor assentado no seu trono e todo o exército dos céus em volta dele, à sua direita e à sua esquerda.
19 KAUN-O eri keinemwe, ‘Ihs me pahn pitih Eihap pwe en kohla oh kamakamala nan Ramod?’ Ekei tohnleng ko patohwan ehu soahng, a ekei patohwan ehu soahng,
19 Disse o Senhor: Quem seduzirá a Acab para que suba a Ramot de Galaad e lá encontre sua perda? - Um respondia de um modo e outro de outro.
20 ngehn ehu ahpw patohdahla mwohn silangin KAUN-O, oh patohwanohng, ‘I pahn patohla pitih.’ KAUN-O ahpw keinemwe, ‘Ia duwen omw pahn pitih.’
20 Então um espírito avançou até a frente do Senhor e disse: Eu irei seduzi-lo. Perguntou o Senhor: De que maneira?
21 Ngehno ahpw sapeng, patohwan, ‘I pahn patohla oh patohwanohng eh tungoal soukohp koaros re en wiahda kokohp likamw.’ KAUN-O eri mahsanih, ‘Eri, kohla pitih. Ke pahn pweida.’”
21 Vou, respondeu ele, fazendo-me espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isso mesmo, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
22 Maikaia eri kaerala eh pato, patohwan, “Ih met me pweidahr. KAUN-O kupwuredahr sapwellimomwi soukohp kan en pitih komwi. Ahpw pein ih ketin koasoanedier pwe komwi en diar apwal!”
22 O Senhor infundiu, portanto, um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes; mas foi a tua perda que decretou o Senhor.
23 Soukohp Sedekaia eri patohla rehn Maikaia, pohr meseo, oh patohwanohng, “Iahd me ngenen KAUN-O ketisang rehi oh mahseniong uhk?”
23 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar-te?
24 Maikaia eri sapeng, patohwan, “Komwi pahn diarada ni ahnsou me komwi pahn patohla nan ehu perehn masloale pwe ke en rukula.”
24 Vê-lo-ás, respondeu Miquéias, no dia em que hás de ir de aposento em aposento a fim de te esconderes.
25 Nanmwarki Eihap eri mahsanihong emen sapwellime lapalap ako, “Salihedi Maikaia oh walahng rehn Amon, kepina en kahnimwo, oh rehn Sohas, sapwellimen nanmwarki pwutako.
25 Então o rei de Israel deu esta ordem: Prendei Miquéias; conduzi-o a Amon, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
26 Ndaiong ira en kesehlong nan imweteng oh kihong en kangkang pilawa oh pihl I lao pwurodo paiamwahu.”
26 Dizei-lhes: Ordem do rei: Metei este homem na prisão; dai-lhe uma alimentação de mísero até que eu retorne são e salvo.
27 Maikaia ahpw patohwan, “Ma komwi pahn sapahldo paiamwahu, eri kaidehn KAUN-O me mahsen sang rehi!” E ahpw pil usehla, patohwan, “Kumwail koaros rong dahme I patohwanehr!”
27 Ao que Miquéias respondeu: Se realmente voltares são e salvo é sinal de que não falou o Senhor por mim. E acrescentou: Escutai bem, ó povo, tudo isso.
28 Eri Eihap, nanmwarkien Israel oh Seosopat, nanmwarkien Suda, ahpw ketila mahweniong kahnimw Ramod nan Kilead.
28 O rei de Israel subiu portanto a Ramot de Galaad com o rei de Judá, Josafá.
29 Eihap eri mahsanihong Seosopat, “Ni atail pahn ketilahng mahwen, I pahn wekidala mwomwei, a komwi pahn ket nan sapwellimomwi likoun nanmwarki.” Nanmwarkien Israel wekidala mwomwe ih eri ketila mahwen.
29 Ele lhe disse: Eu vou disfarçar-me para entrar no combate; tu, porém, veste tuas próprias roupas. O rei de Israel disfarçou-se, por conseguinte, antes de entrar em combate.
30 Nanmwarkien Siria koasoanehdi pwe kaunen dak werenansapw en mahwen ko en dehr peiong emen tohrohr, pwe re en peiongete nanmwarkien Israelo.
30 Ora, o rei da Síria tinha dado a seus trinta e dois chefes de carros a ordem seguinte: Ninguém atacareis, seja pequeno ou grande, mas só o rei de Israel.
31 Eri, ni ar kilangada Nanmwarki Seosopat, re lemehiong me ih nanmwarkien Israelo mwo, re ahpw sohpeiong oh mahweniong. Seosopat eri weriwer, oh KAUN-O Koht ahpw ketin kapitala oh peio ahpw uhd wekideklasang.
31 Ao verem Josafá, os chefes dos carros disseram entre si: É certamente o rei de Israel, e avançaram sobre ele. Mas Josafá soltou seu grito {de guerra}, e o Senhor o socorreu; Deus afastou dele os sírios.
32 Kaunen dak werenansapw ako ahpw kilangada me kaidehn ih nanmwarkien Israelo mwo, irail eri sohla pwakih.
32 Então os chefes dos carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
33 Sounpei en Siria men ahpw kadar nah arep pwoat oh lel nan mwaremwaren Nanmwarki Eihap. E ahpw werkilahng sapwellime sountangahki werennansapwo. “I kesikdier!”
33 Nesse momento, um homem que tinha retesado o arco ao acaso, feriu o rei de Israel na parte fraca da couraça. O rei disse ao cocheiro de seu carro: Volta a rédea e conduze-me para fora do campo, porque estou ferido.
34 Nindokon peio eh nannantihla mwowe, Nanmwarki Eihap wie ketiket nan tehnwere werenansapwo, sohsohpeilahng mehn Siria ko. Nin soutikpene e ahpw sipalla.
34 Mas, nesse dia, o combate foi tão violento, que o rei teve que ficar em pé no carro diante dos sírios, até a tarde. Ao pôr-do-sol, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.