2 Crônicas 18
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT
1 Ni ahnsou me Seosopat, nanmwarkien Suda, kepwehpwehla oh ndandla, e ahpw koasoanehdi emen kiseh en pwopwoudlahng nan peneineien Eihap, nanmwarkien Israel.
1 Josafá, muito rico e respeitado, aliou-se a Acabe por meio do casamento de seu filho com a filha de Acabe.
2 Mwurin sounpar ekei Seosopat eri ketilahng nan kahnimw en Sameria pwehn tuhwong Eihap. Eihap ahpw kemehla sihpw oh kou tohto, pwehn kawauwih Seosopat oh irail ko me iang ih. E ahpw koangngoangehki Seosopat en iang ih mahweniong kahnimw Ramod nan Kilead.
2 Alguns anos depois, foi a Samaria visitar Acabe, que ofereceu a ele e a seus oficiais um enorme banquete, para o qual abateu um grande número de ovelhas e bois. Então Acabe persuadiu Josafá a unir forças com ele para recuperar Ramote-Gileade.
3 E mahsanihong, “Komwi pahn iang ie mahweniong Ramod?”
3 Acabe, rei de Israel, perguntou a Josafá, rei de Judá: “Você irá comigo a Ramote-Gileade?”. Josafá respondeu: “Claro que sim! Você e eu somos como um só. Meus soldados são seus soldados. Certamente iremos com você à batalha!”.
4 E ahpw usehla mahsanih, “Ahpw kitail pahn rapahki mahs kupwur en KAUN-O.”
4 E acrescentou: “Antes, porém, consulte o S enhor ”.
5 Eihap eri malipepene soukohp ko, mweinele irail me pahpwiki, e ahpw keneimwe rehrail, “Ia duwe, I en kohla mahweniong Ramod, de soh?”
5 Então o rei de Israel convocou os profetas, cerca de quatrocentos no total, e perguntou: “Devemos ir à guerra contra Ramote-Gileade ou não?”. Todos eles responderam: “Sim, devem! Deus entregará o inimigo nas mãos do rei”.
6 Ahpw Seosopat keinemwe, “Solahr pil emen soukohp me kitail en pil kak rapahki kupwur en KAUN-O reh?”
6 Josafá, porém perguntou: “Acaso não há aqui um profeta do S enhor ? Devemos consultá-lo também”.
7 Eihap eri sapeng, mahsanih, “Mie emen, Maikaia nein Imla. Ahpw I kin kailongki pwehki eh sohte kin kohpada mehkot mwahu ong ie; ahnsou koaros e kin kohpada mehkot suwed ong ie.”
7 O rei de Israel respondeu a Josafá: “Há mais um homem que pode consultar o S enhor para nós, mas eu o odeio, pois nunca profetiza nada de bom a meu respeito, só coisas ruins! Chama-se Micaías, filho de Inlá”. “O rei não devia falar assim”, respondeu Josafá.
8 Nanmwarki Eihap eri malipehdo emen lapalap en nan tehnpaso oh mahsanihong en patohla oh kahrehdo Maikaia ni ahnsou karuaru.
8 Então o rei de Israel chamou um de seus oficiais e disse: “Traga Micaías, filho de Inlá. Rápido!”.
9 Nanmwarki riemeno, ket nan sapwellimara likoun nanmwarki, oh ket nan mwoalara ni wasahn kamwakele wahn kohn likin ewen kelen Sameria, soukohp koaros ahpw wie kokohp mwohn silangira.
9 Vestidos com seus trajes reais, o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam sentados cada um em seu trono na eira junto à porta de Samaria. Todos os profetas estavam profetizando diante deles.
10 Emen irail, Sedekaia nein Kenahna, eri wiahda kod mete kei, e ahpw patohwanohng Eihap, “Iet me KAUN-O mahsanih, ‘Komwi pahn ketin mahwenkihong mehn Siria ape pwukat oh kaloweiraildi douluhl.’”
10 Um dos profetas, Zedequias, filho de Quenaaná, fez chifres de ferro e declarou: “Assim diz o S enhor : ‘Com estes chifres o rei ferirá os sírios até a morte!’”.
11 Soukohp teiko koaros pil wiahda soangen kokohpohte. Re patohwan, “Komwi ketiwei Ramod, oh komwi pahn powehdi; KAUN-O pahn ketikihong komwi en powehdi.”
11 Todos os outros profetas concordaram, dizendo: “Sim, suba a Ramote-Gileade e seja vitorioso, pois o S enhor a entregará nas mãos do rei!”.
12 Ni ahnsowo, lapalapo me patolahng kahrehdo Maikaia ahpw patohwanohng Maikaia, “Soukohp teiko kohpadahr me nanmwarkio pahn paiamwahu, eri, komwi pil konehng en wia soangen koasoiohte.”
12 Enquanto isso, o mensageiro que foi buscar Micaías lhe disse: “Veja, todos os profetas prometem vitória para o rei. Concorde com eles e também prometa sucesso”.
13 Ahpw Maikaia sapeng, patohwan, “Ni mwaren Koht ieias I pahn koasoia dahme ei Koht pahn mahsanihong ie!”
13 Micaías, porém, respondeu: “Tão certo como vive o S enhor , direi apenas o que meu Deus ordenar”.
14 Ni eh lel pahn kupwur en Nanmwarki Eihap, nanmwarkio ahpw keinemwe reh, “Maikaia, ngehi oh Nanmwarki Seosopat en ketila mahweniong Ramod de soh?”
14 Quando Micaías chegou, o rei lhe perguntou: “Micaías, devemos ir à guerra contra Ramote-Gileade ou não?”. Micaías respondeu: “Sim, suba e será vitorioso, pois eles serão entregues em suas mãos!”.
15 Ahpw Eihap ketin sapeng, “Komwi en kin pato mehlel, ni omwi pahn kin pato ong ie ni mwaren KAUN-O! Pak depe me I pahn ndahng komwi met?”
15 Mas o rei disse: “Quantas vezes preciso exigir que diga somente a verdade quando falar em nome do S enhor ?”.
16 Maikaia eri sapeng, patohwan, “I patopatohwan karis en Israel eh mwerpeseng pohn dohl akan rasehng sihpw me sohte silepe. Oh KAUN-O ahpw mahsanih, ‘Sohte kaunen sounpei pwukat; mweidohng re en patopatohla ni popohl.’”
16 Então Micaías respondeu: “Vi todo o Israel espalhado pelos montes, como ovelhas sem pastor. E o S enhor disse: ‘Seu líder foi morto. Mande-os para casa em paz’”.
17 Eihap eri mahsanihong Seosopat, “I patohwanohng komwi me e sohte kin kohpada mehkot mwahu ong ie; ahnsou koaros mehkot suwed!”
17 O rei de Israel disse a Josafá: “Não falei? Ele nunca profetiza nada de bom a meu respeito, mas apenas coisas ruins”.
18 Maikaia ahpw usehla, patohwan, “Eri, met komw ketin karonge dahme KAUN-O mahsanih! I patohwandahr KAUN-O eh ketiket nan mwoale nanleng, oh sapwellime tohnleng kan kesikesihnen limwah.
18 Micaías prosseguiu: “Ouça o que o S enhor diz! Vi o S enhor sentado em seu trono, com todo o exército do céu ao redor, à sua direita e à sua esquerda.
19 KAUN-O eri keinemwe, ‘Ihs me pahn pitih Eihap pwe en kohla oh kamakamala nan Ramod?’ Ekei tohnleng ko patohwan ehu soahng, a ekei patohwan ehu soahng,
19 E o S enhor perguntou: ‘Quem enganará Acabe, rei de Israel, para que vá à guerra contra Ramote-Gileade e seja morto ali?’. “Houve muitas sugestões,
20 ngehn ehu ahpw patohdahla mwohn silangin KAUN-O, oh patohwanohng, ‘I pahn patohla pitih.’ KAUN-O ahpw keinemwe, ‘Ia duwen omw pahn pitih.’
20 até que, por fim, um espírito se aproximou do S enhor e disse: ‘Eu o enganarei!’. “‘De que maneira?’, perguntou o S
21 Ngehno ahpw sapeng, patohwan, ‘I pahn patohla oh patohwanohng eh tungoal soukohp koaros re en wiahda kokohp likamw.’ KAUN-O eri mahsanih, ‘Eri, kohla pitih. Ke pahn pweida.’”
21 “E o espírito respondeu: ‘Sairei e porei um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas’. “O S
22 Maikaia eri kaerala eh pato, patohwan, “Ih met me pweidahr. KAUN-O kupwuredahr sapwellimomwi soukohp kan en pitih komwi. Ahpw pein ih ketin koasoanedier pwe komwi en diar apwal!”
22 “Como vê, o S enhor pôs um espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas, pois o S enhor decretou sua desgraça”.
23 Soukohp Sedekaia eri patohla rehn Maikaia, pohr meseo, oh patohwanohng, “Iahd me ngenen KAUN-O ketisang rehi oh mahseniong uhk?”
23 Então Zedequias, filho de Quenaaná, se aproximou de Micaías e lhe deu uma bofetada. “Como foi que o Espírito do S enhor me deixou para falar com você?”, perguntou ele.
24 Maikaia eri sapeng, patohwan, “Komwi pahn diarada ni ahnsou me komwi pahn patohla nan ehu perehn masloale pwe ke en rukula.”
24 Micaías respondeu: “Você descobrirá em breve, quando tentar se esconder em algum quarto secreto!”.
25 Nanmwarki Eihap eri mahsanihong emen sapwellime lapalap ako, “Salihedi Maikaia oh walahng rehn Amon, kepina en kahnimwo, oh rehn Sohas, sapwellimen nanmwarki pwutako.
25 Então o rei de Israel ordenou: “Prendam Micaías e levem-no de volta a Amom, governador da cidade, e a meu filho Joás,
26 Ndaiong ira en kesehlong nan imweteng oh kihong en kangkang pilawa oh pihl I lao pwurodo paiamwahu.”
26 com a seguinte ordem: ‘Ponham este homem na prisão e deem-lhe apenas pão e água até que eu volte da batalha em segurança!’”.
27 Maikaia ahpw patohwan, “Ma komwi pahn sapahldo paiamwahu, eri kaidehn KAUN-O me mahsen sang rehi!” E ahpw pil usehla, patohwan, “Kumwail koaros rong dahme I patohwanehr!”
27 Micaías, porém, respondeu: “Se voltar em segurança, significará que o S enhor não falou por meu intermédio!”. E acrescentou aos que estavam ao redor: “Todos vocês, prestem atenção às minhas palavras!”.
28 Eri Eihap, nanmwarkien Israel oh Seosopat, nanmwarkien Suda, ahpw ketila mahweniong kahnimw Ramod nan Kilead.
28 Então o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, levaram seus exércitos para atacar Ramote-Gileade.
29 Eihap eri mahsanihong Seosopat, “Ni atail pahn ketilahng mahwen, I pahn wekidala mwomwei, a komwi pahn ket nan sapwellimomwi likoun nanmwarki.” Nanmwarkien Israel wekidala mwomwe ih eri ketila mahwen.
29 O rei de Israel disse a Josafá: “Quando entrarmos no combate, usarei um disfarce para que ninguém me reconheça, mas você vestirá seus trajes reais”. O rei de Israel se disfarçou, e os dois foram à batalha.
30 Nanmwarkien Siria koasoanehdi pwe kaunen dak werenansapw en mahwen ko en dehr peiong emen tohrohr, pwe re en peiongete nanmwarkien Israelo.
30 Enquanto isso, o rei da Síria tinha dado as seguintes ordens aos comandantes dos carros de guerra: “Ataquem somente o rei de Israel. Não lutem contra ninguém mais!”.
31 Eri, ni ar kilangada Nanmwarki Seosopat, re lemehiong me ih nanmwarkien Israelo mwo, re ahpw sohpeiong oh mahweniong. Seosopat eri weriwer, oh KAUN-O Koht ahpw ketin kapitala oh peio ahpw uhd wekideklasang.
31 Quando os comandantes dos carros de guerra sírios viram Josafá em seus trajes reais, foram atrás dele. “É o rei de Israel!”, disseram. Contudo, Josafá clamou, e o S enhor o salvou. Deus o ajudou e afastou dele seus inimigos.
32 Kaunen dak werenansapw ako ahpw kilangada me kaidehn ih nanmwarkien Israelo mwo, irail eri sohla pwakih.
32 Assim que os comandantes dos carros perceberam que ele não era o rei de Israel, pararam de persegui-lo.
33 Sounpei en Siria men ahpw kadar nah arep pwoat oh lel nan mwaremwaren Nanmwarki Eihap. E ahpw werkilahng sapwellime sountangahki werennansapwo. “I kesikdier!”
33 Então um soldado sírio disparou uma flecha a esmo e acertou o rei de Israel entre as juntas de sua armadura. “Dê a volta e tire-me daqui!”, exclamou Acabe para o condutor de seu carro. “Estou gravemente ferido!”
34 Nindokon peio eh nannantihla mwowe, Nanmwarki Eihap wie ketiket nan tehnwere werenansapwo, sohsohpeilahng mehn Siria ko. Nin soutikpene e ahpw sipalla.
34 A batalha, cada vez mais violenta, prosseguiu durante todo o dia, e o rei permaneceu em pé, apoiado em seu carro, de frente para os sírios. Ao entardecer, quando o sol se punha, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.