2 Coríntios 12
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Eri, I pahn suwei, mehnda ma sohte katepe. I pahn kasalehda met kaudiahl oh kasansal kei me Kaun-o ketin kasalehiong ie.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 I ese souleng men me sounpar eisek pahieu douwer pohn eh peukdahla lel nanleng kesiluh (I sehse ma met uhdahn wiawi de ma kaudiahl ehu me e kilang, Kohtete me mwahngih.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Eri, I ese duwen souleng menet eh peukdalahng Paradais (ahpw I sehse ma met uhdahn wiawi de ma kaudiahl ehu me e kilang, Kohtete me mwahngih.)
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Ih eri rongada soahng kei me sohte aramas emen kak kawehwehda.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Eri, I pahn suweiki aramas menet—I sohte pahn suweiki pein ngehi, ahpw ihte ni mehkan me kin kasalehda ei luwet akan.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Ma I men suweiki pein ngehi, I sohte pahn mwomwen pweipwei, pwe I pahn lokaia mehlel. Eri soh, I sohte pahn suweiki pein ngehi, pwe I sohte mwahuki emen en wiahkin ie me lapalap emen sang duwen me e kilangehr rehi oh rongasangieier.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 A pwe I en dehr aklapalapkihla kaudiahl kapwuriamwei pwukat, me I kilangehr, kisin tek kamedek kis kohieng ni paliwereiet, likamw tek en Sehdan mehn kamakam oh katokihedi ei aklapalap.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Pak silipak I ahpw ngidingidkihong Kaun-o oh peki en ketikihsang ie kisin tek kiset.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 E ahpw ketin sapeng ie, mahsanih, “Ei kalahngan itarohng uhk; pwe ei manaman kin sansalda mehlel rehn me luwet akan.” Ihme I kin perenki oh suweiki ei luwet akan, pwe I en kin pehm manaman en Krais rehi.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Eri, ihme I perenkihda ni ei kin soumwahu, ni ei kin sekenikenla, ni ei kin diar apwal oh kamakam oh lokolok pwehki Krais. Pwe ni ei kin luwet, iei ahnsou me I kin kehlail.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 I mwomwen pweipweilahr—ahpw kumwail me kahrehda. Kumwail me uhdahn pahn kasalehda amwail pwungkin ie. Mehnda ma kaidehn ngehi mehkot, ahpw I sohte mi pahnangin amwail “wahnpoaron lapalap” ko.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Soangen manaman oh kapwuriamwei tohto wiawihiong kumwail ni kanengamah pwehn kasalehiong kumwail me ngehi wahnpoaron men.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Ia mwomwen amwail wiakausang mwomwohdiso teikan, kaidehn ihte ei sohte kin katoutouwihkin kumwail mehkot? Eri, kumwail menlau mahkikihong ie sapwung wet!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Iei met kesilipak en ahnsou me I onopadahng pasowohng rehmwail—ahpw I sohte pahn kowohng katoutouwihkumwailla, pwe kaidehk noumwail mwohni me I pahn kohkihwei, ahpw kumwail me kahrehda. Pwe kaidehk seri kan me pahn nahkohng ar pahpa kan, pwe pahpa kan ong nair seri kan.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Ngehi I pahn netikihla mehkoaros me I ahneki, pil pein ngehi, pwe I en sewesehkin kumwail. Eri, ia duwe, amwail pokohng ie pahn tikitikla pwehki ei limpoak laud ong kumwail?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Eri, kumwail pahn pwungki mehlel ma I sohte kapwunodeikumwailda. A mweinele emen pahn kehrehng ie ei mwersuwed oh I pitihkumwaildi.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Ia duwe, I pitihasang kumwail mehkot sang rehn meninkeder ko me I kadarowohng kumwail?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Taitus me I ngidingidkihong en kohwei, oh I ahpw peki rehn riatail teio en iang. Eri, da? Kumwail kak nda me Taitus pitihasang kumwail mehkot? Ngehi oh Taitus, se soh kin soangen lamalamteieu, oh soangen wiewiateieu?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Mweinele kumwail lemeleme me se mwomwmwomwen akupwungki pein kiht mwohmwail. Soh! Pwe se koasoakoasoi mwohn silangin Koht oh nin duwen kupwur en Krais; oh mehkoaros me se ndindawohng kumwail, kompoakepahi ko, se ndinda pwe en sewesei kumwail.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 A ihme I perkien, ni ei pahn lel rehmwail, I de sohte diar rehmwail duwen me I inengieng, oh kumwail de sohte diar rehi duwen me kumwail inengieng. I perki I de pahn kasaingdi rehmwail pei oh peirin, akamai oh saminimin, lipahned oh lokaia tohto, aklapalap oh mwoarong.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 I perki pwe ni ei pahn pwurehng pwarowei rehmwail, Koht de ketin kanamenekihiehla mwohmwail; oh I de sengisengki me tohto me wiadahr dihp mahso, re ahpw saikinte koluhkihla ar tiahk samin kan, tiahk en nenek oh ar kamwahl kan.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.