1 Samuel 26

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ohl ekei sang Sip ahpw kohdo rehn Sohl nan Kipea oh padahkihong me Depit wie rukuruk nin Nahna Akila ni imwin sapwtehn en Sudia.
1 Alguns homens de Zife foram até Saul, em Gibeá, para lhe dizer: “Davi está escondido na colina de Haquilá, em frente ao deserto de Jesimom”.
2 Sohl eri mwadangete ketila Sip iangahki sounpei koahiek silipwiki en Israel pwehn rapahki Depit,
2 Então Saul escolheu três mil dos melhores soldados de Israel e saiu para perseguir Davi no deserto de Zife.
3 re ahpw kauwada imwarail impwal kan limwahn ahl nin Nahna Akila. Depit mihmihte nan sapwtehno. Eri, ni eh rongada me Sohl kodohn rapahki,
3 Acampou à beira da estrada, ao lado da colina de Haquilá, junto ao deserto de Jesimom, onde Davi estava escondido. Quando Davi soube que Saul tinha vindo atrás dele no deserto,
4 e ahpw kadarala lipoahrok kei oh diarada me mehlel pwoat me Sohl ketiket wasao.
4 enviou espiões para confirmar a notícia de que Saul havia chegado.
5 E ahpw mwadangala oh rapahki wasa me Sohl oh Apner nein Ner, kaunen sapwellime sounpei ko kin seiseimwok ie. Sohl kin seimwok masloalen kahnimpwalo, oh sapwellime ohl akan kin kapilpene.
5 Então Davi foi ao acampamento de Saul para ver o que se passava por lá. Saul e Abner, filho de Ner, comandante do seu exército, dormiam dentro de um círculo formado por seus guerreiros.
6 Depit eri idek rehn Ahimelek mehn Id, oh Apisai rien Sohap (ara nohno iei Seruaia), “Ihs rehmwa me pahn iang ie kohla nan kahnimpwalo?”
6 “Quem se oferece para ir até lá comigo?”, perguntou Davi ao hitita Aimeleque e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe. “Eu irei com o senhor”, respondeu Abisai.
7 Eri, nipwongo Depit oh Apisai ahpw kohla pedolong nan kahnimpwal en Sohl, ira ahpw diarada Sohl e wie seiseimwok masloalen kahnimpwalo oh sapwellime ketieuwo uhdahsang nanpwel limwahn moangeo. Apner oh sapwellime sounpei ko wie memeir limwah.
7 Então Davi e Abisai entraram no acampamento de Saul à noite e o encontraram dormindo, com a lança fincada no chão, perto da cabeça. Abner e os soldados dormiam à sua volta.
8 Apisai ahpw ndahng Depit, “Koht ketikihongehr omwi imwintihti pahn omwi manaman pwohnget. Eri met, mweidohng ie I en doakoahki pein sapwellime ketieu en pwar paliwere oh ilewediong nanpwel ni doak ehute—I sohte pahn pil doak pak riau!’.
8 Abisai disse a Davi: “Certamente desta vez Deus entregou o inimigo em suas mãos! Agora, deixe-me cravá-lo na terra com um só golpe da lança. Não precisarei de outro!”.
9 Depit ahpw patohwan, “Ke sohte pahn wiahiong mehkot suwed! KAUN-O pahn uhdahn ketin kaloke mehmen me pahn wiahiong sapwellime nanmwarki pilipil mehkot suwed.
9 “Não o mate!”, disse Davi. “Ninguém será considerado inocente se atacar o ungido do S enhor !
10 Depit eri usehla koasoia, “Ni mwaren Koht ieias, I ese me KAUN-O pahn pein ketin kemehla Sohl, ni eh pahn mehla ni uhdahn rahnen eh mehla de e pahn mehla nan mahwen.
10 Por certo o S enhor ferirá Saul algum dia, ou ele morrerá de velhice, ou na batalha.
11 KAUN-O sohte ketin mweidohng I en song en kauwehla ih me KAUN-O ketin wiahkilahr nanmwarki! Kita wahda sapwellime ketieu en oh sapwellime sahen pihlen, oh kohkohla.”
11 Que o S enhor me livre de matar o homem que ele ungiu! Mas vamos pegar a lança e o jarro de água que estão perto de sua cabeça, e depois vamos embora.”
12 Depit eri wahda sapwellime ketieuwo oh sahen pihlo sang limwahn moangen Sohlo. Depit oh Apisai eri kohkohla. Sohte emen me kilang de ese dahme wiawi de pil kehnda nipwongo—irail koaros meir kelik, pwehki KAUN-O eh ketin kameirkelikihirailla koaros.
12 Davi pegou a lança e o jarro de água que estavam perto da cabeça de Saul. Depois, ele e Abisai saíram sem que ninguém os visse nem acordasse, pois o S enhor os tinha feito cair num sono profundo.
13 Depit eri kotehla wahuo kolahng pohn dohlo, wasa doh,
13 Davi subiu a colina e passou para o outro lado, até estar a uma distância segura.
14 e ahpw likwerkilahng sapwellimen Sohl sounpei ko oh Apner, “Apner! Ke kak rong ngilei?”
14 Então gritou para os soldados e para Abner, filho de Ner: “Acorde, Abner!”. Abner perguntou de volta: “Quem é você? E como ousa acordar o rei aos gritos?”.
15 Depit ahpw sapeng, patohwan, “Apner, kaidehn komwi ohl me keieu ndand nan Israel? Eri, dahme komw sohte sinsilehki omw soumas, nanmwarkio? Mie me ahpwtehn pedolong nan kahnimpwalo pwehn kemehla omwi soumaso.
15 “Você é um grande homem, não é mesmo, Abner?”, disse Davi. “Quem, em todo o Israel, pode se comparar a você? Por que então não protegeu seu senhor, o rei, quando alguém chegou tão perto dele que poderia matá-lo?
16 Omwi pwukoa sohte pweida, Apner! I kahukihla ni mwaren KAUN-O me ketin ieias me kumwail koaros konehng en kamakamala, pwehki amwail sohte sile mwahu amwail soumas, me KAUN-O ketin wiahkihla nanmwarki. Kumwail kilang! Ia sapwellimen nanmwarkio ketieuwo? Ia sahen pihl me mihmi limwahn tapwio?”
16 Isso não é nada bom! Tão certo como o S enhor vive, você e seus homens merecem morrer, pois não protegeram seu rei, o ungido do S enhor . Olhe em volta! Onde estão a lança e o jarro de água do rei, que estavam perto da cabeça dele?”
17 Sohl eri tehkada ngilen Depit oh kalelapak, “Depit, kowe men, samwa?”
17 Saul reconheceu a voz de Davi e disse: “É você, meu filho Davi?”. Davi respondeu: “Sim, meu senhor, o rei.
18 E ahpw usehla koasoia, “Maing, dahme komwi pwakipwakih kin ie, sapwellimomwi ladu menet? Dahme I wiadahr? Soangen sapwung dah me I wiadahr?
18 Por que meu senhor persegue seu servo? O que eu fiz? Qual é meu crime?
19 Maing, Wasa Lapalap, komw ketin karonge mahs dahme I pahn patohwan. Ma KAUN-O me ketin kupwurehda komwi en uhwong ie, ehu meirong ong ih pahn kahrehda eh pahn ketin wekidala kupwure; ahpw ma sang ni koasoandien aramas met, eri, sapwellimen KAUN-O keria en kohdiong pohrail. Pwehki ar pwakihiesang nin limmen KAUN-O oh pwakihielahng nan ehu sahpw wasa me I pahn kin kakete kaudokiong koht en liki kan.
19 Agora, porém, peço que o rei ouça seu servo. Se o S enhor incitou o rei contra mim, então que ele aceite minha oferta. Mas, se isso tudo não passa de um plano de homens, que o S enhor os amaldiçoe! Pois eles me expulsaram de meu lar, de modo que não posso mais viver entre o povo do S enhor , e disseram: ‘Vá servir outros deuses!’.
20 Komw dehr mweidohng ie I en mehla nan sapwen mehn liki kan, wasa me dohsang KAUN-O. Dahme nanmwarkien Israel ketidohn kemehkihla soangen aramas duwete ngehi, me rasehng kisin likarak kis? Dahme e sasaingkinieseli duwehte menpihr lawalo men?”
20 Devo morrer em terra estrangeira, longe da presença do S enhor ? Por que o rei de Israel sai à procura de uma pulga? Por que me persegue como uma perdiz nos montes?”.
21 Sohl eri sapeng, mahsanih, “I wiadahr mehkot sapwung, pwurodo samwa! I solahr pahn pwurehng wiahiong uhk mehkot suwed, pwehki omw sohte kemeiehla pwohnget. I wiadahr mwomwen aramas pweipwei! I wiadahr mehkot suwed!”
21 Então Saul disse: “Pequei. Volte para casa, Davi, meu filho, e não procurarei mais lhe fazer mal, pois hoje você considerou minha vida preciosa. Tenho sido insensato e cometi erros muito graves”.
22 Depit ahpw sapeng, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, iet sapwellimomwi ketieuwo. Komw ketin mweidohng emen sapwellimomwi ohl akan en patohdo oh patohwanda.
22 “Aqui está sua lança, ó rei!”, respondeu Davi. “Mande um dos seus servos vir pegá-la.
23 KAUN-O kin ketin katingih irail kan me kin loalopwoat oh pwung. E ketikihdiong komwi pahn ei manaman rahnwet, ahpw I sohte wiahiong komwi mehkot ih me KAUN-O ketin wiahkilahr nanmwarki.
23 O S enhor recompensa quem age com justiça e lealdade, e eu me recusei a matar o rei, mesmo quando o S enhor o entregou em minhas mãos, pois é o ungido do S enhor .
24 Pwehki ei sohte kemeikomwihla rahnwet, KAUN-O en pil ketin wiahiong ie soahngohte oh ketin kasaledekihiehla sang apwal koaros!”
24 Agora, que o S enhor considere minha vida preciosa, como hoje considerei preciosa a vida do rei. Que ele me livre de todos os meus sofrimentos.”
25 Sohl ahpw mahsanihong Depit, “Koht en ketin kupwuramwahwihiuk, samwa! Ke pahn pweida ni soahng koaros me ke pahn wia!”
25 E Saul disse a Davi: “Seja abençoado, Davi, meu filho. Você realizará muitos feitos heroicos e certamente será bem-sucedido”. Então Davi foi embora, e Saul voltou para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.