1 Samuel 18

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Eri, Sohl oh Depit ahpw kaerala ara koasoi; oh mwuhr, nein Sohl pwutak, Sonadan, inenen poakepoakehla Depit duwehte eh poakohng pein eh mour.
1 E sucedeu que, quando ele terminou de falar a Saul, a alma de Jônatas foi unida à alma de Davi, e Jônatas o amou como a sua própria alma.
2 Sohl eri ketin kolokolete Depit sang rahno kohla, oh sohte mweidohng en pwurala ni imweo.
2 E Saul o tomou naquele dia, e não mais quis deixá-lo ir para a casa do seu pai.
3 Sonadan oh Depit ahpw wiahda inou ehu, inoun perien nanpwungara, pwehki Sonadan eh poakepoake Depit kowahlap.
3 Então Jônatas e Davi fizeram um pacto, porque ele o amou como a sua própria alma.
4 Sonadan ahpw kihsang eh likou puhp oh kihong Depit, iangahki eh dipwisoun mahwen, nah kedlahs, nah ketieu oh eh kateng.
4 E Jônatas retirou de si a capa que estava sobre si, e a deu a Davi, e também as suas vestes, até a sua espada, e o seu arco, e o seu cinto.
5 Depit eri kin inenen pweida mwahu ni mehkoaros me Sohl kin mahsanih en wiahda. Iei me Sohl ketin kasapwiladahng nan dewen kaunen sapwellime karis. Met kaparanda sapwellimen Sohl sounpei ko oh sapwellime kaunen sounpei koaros.
5 E Davi saía para onde quer que Saul o enviasse, e se portava com sabedoria; e Saul o colocou sobre os homens de guerra, e ele era aceito à vista de todo o povo, bem como à vista dos servos de Saul.
6 Eri, nindokon sounpei en Israel ko ar pwurupwurala, mwurin Depit eh kemehlahr Kolaiad, lihen kahnimw koaros en Israel ahpw kohieilahng kasamwo Sohl. Re ahpw kin kokoulki koul kaperen kei, kahkahlek, oh kesekesengki nair keseng en dampwurin oh lair kan.
6 E sucedeu que, quando eles vinham, quando Davi retornou do combate ao filisteu, as mulheres saíram de todas as cidades de Israel, cantando e dançando, para encontrarem o rei Saul, com tamboretes, com alegria, e com instrumentos de música.
7 Nan ar kahlek kaperen kan re ahpw kin koulki koul pwoatet, me ketihtihki, “Sohl kemelahr aramas kid, a Depit aramas nen.”
7 E as mulheres respondiam umas às outras enquanto tocavam, e diziam: Saul matou os seus milhares, e Davi os seus dez milhares.
8 Sohl inenen nsensuwedkihla soangen koul pwoatet, e ahpw engiengda, mahsanih, “Re ndinda me Depit kemehla aramas 10,000, a ngehi mehte 1,000. A ihte me e saikinte wia, en wiahla nanmwarki.”
8 E Saul ficou muito nervoso, e as palavras o desagradaram; e ele disse: Elas atribuíram a Davi dez milhares, e a mim elas atribuíram somente milhares; e o que mais pode ele ter além do reino?
9 Eri, sang ni rahno kohla, kupwur en peiriniong Depit me inenen laud.
9 E Saul ficou de olho em Davi daquele dia em diante.
10 Eri, manda sang rahno, Koht ahpw ketin mweidohng ngehn suwed men en tiada pohn Sohl. Sohl ahpw kin engiengda mahmahsenmwahlseli nan tehnpeseo, duwehte aramas iahk emen. Depit ahpw wie kesekesengki nah arpo duwen eh kin epwehnki wia rahn koaros, a Sohl ketiketki nin lime ketieu pwoat.
10 E sucedeu pela manhã que o espírito maligno da parte de Deus veio sobre Saul, e ele profetizou no meio da casa; e Davi tocou com a sua mão a harpa, como das outras vezes; e havia um dardo na mão de Saul.
11 E ahpw mengimengloalki, “I pahn ilewediong nin dihden.” Eri, e ahpw doakoahki ketieu pak riapak; a Depit sarekala pak riapak.
11 E Saul arremessou o dardo; pois disse: Ferirei Davi até a parede com isso. E Davi fugiu duas vezes da sua presença.
12 Eri, Sohl ahpw masakada mehlel Depit, pwehki KAUN-O eh ketin ieiang Depit, a e ketin likidmeliehla ih.
12 E Saul tinha medo de Davi, porque o SENHOR estava com ele, e havia se retirado de Saul.
13 Sohl eri kadarala Depit oh kasapwiladahng kaunen sounpei 1,000. Depit eri kaunda nah sounpei ko nan mahwen,
13 Por isso Saul o removeu de si, e fê-lo capitão sobre mil, ele saía e entrava diante do povo.
14 oh kin pweida mwahu ni mehkoaros me e kin wia, pwehki KAUN-O eh kin ketin ieiang ih.
14 E Davi se portava com sabedoria em todos os seus caminhos; e o SENHOR estava com ele.
15 Sohl ahpw mwahngihada en Depit eh pweida mwahu, oh eh masak Depit ahpw lalaudla.
15 Por isso, quando Saul via que ele se portava com muita sabedoria, ele o temia.
16 Eri, aramas koaros nan Israel oh Suda poakepoake Depit, pwehki eh kin pweida mwahu ni doadoahk en kakaun.
16 Porém, todo o Israel e Judá amavam Davi, porque ele saía e entrava diante deles.
17 Sohl eri mahsanihong Depit, “Iet nei serepein laud Merap. I pahn kihong uhk pwe ke en pwoudikihda, ma ke pahn papah ie nin duwen sounpei kommwad oh loalopwoat emen, oh ma ke pahn pil mahwenki sapwellimen KAUN-O pali.” (Pwe Sohl kupwukupwure me mehn Pilisdia kan pahn kemehla Depit, a pein ih en saledekla sang wiewia wet.)
17 E Saul disse a Davi: Contempla a minha filha mais velha, Merabe; ela te darei por esposa; somente sejas tu valente para mim, e luta as batalhas do SENHOR. Pois Saul disse: Que a minha mão não esteja sobre ele, mas que esteja sobre ele a mão dos filisteus.
18 Depit ahpw sapeng patohwan, “Ihs ngehi oh ei peneinei pwe I en pwoudiki sapwellimen nanmwarki serepein?”
18 E Davi disse a Saul: Quem sou eu? E o que é a minha vida, ou a família do meu pai em Israel, para que eu venha a ser genro do rei?
19 Ahpw ni ahnsou me Merap pahn pwoudikihda Depit, Sohl ahpw ketikihong ohl emen, ede Adriel, mehn Mehola.
19 Porém, sucedeu que, nos dias em que Merabe, a filha de Saul deveria ter sido entregue a Davi, ela foi dada a Adriel, o meolatita, por esposa.
20 Ahpw sapwellimen Sohl serepein Maikal mwahukihda kowahlap Depit, oh ni Sohl eh mwahngihada met, e inenen kupwurperenkihda.
20 E Mical, a filha de Saul, amava Davi; e contaram a Saul, e aquilo lhe agradou.
21 E ahpw mengimengloalki, “I pahn kihong Depit nei serepein Maikal. E ahpw pahn widingehdi, oh mehn Pilisdia kan pahn kemehla.” Eri, Sohl ahpw mahsanihong Depit keriapak, “Ke pahn pwoudiki nei serepein.”
21 E Saul disse: Dá-la-ei a ele, para que ela lhe possa ser por laço, e para que a mão dos filisteus possa estar contra ele. Por isso, Saul disse a Davi: Tu serás, neste dia, meu genro com uma das duas.
22 E ahpw mahsanihong sapwellime lapalap ako re en ndaiong Depit ni rir, “Nanmwarki inenen kupwurperenkin uhk, oh sapwellime lapalap akan kin poakepoakeiuk. Iei me ahnsou wet iei ahnsou me ke pahn kapwopwoudiong sapwellime serepeino.”
22 E Saul ordenou aos seus servos, dizendo: Conversai com Davi secretamente, e dizei: Eis que o rei se agrada de ti, e todos os seus servos te amam; agora, portanto, sê tu genro do rei.
23 Eri, irail ndaiong Depit duwen met, a e sapengkin irail, patohwan, “Mehlel pwe ma emen pahn pwoudiki sapwellimen nanmwarki serepein, a e pahn wahunla. A ia duwen soangen aramas semwehmwe oh tikitik men ngehiet, e warohng?”
23 E os servos de Saul falaram aquelas palavras aos ouvidos de Davi. E Davi disse: Parece-vos coisa pouca ser genro do rei, ao veres que sou um homem pobre e pouco estimado?
24 Lapalap ako eri patohwanohng Sohl duwen me Depit patohwanehr.
24 E os servos de Saul lhe disseram, dizendo: Desse modo falou Davi.
25 A Sohl mahsanihong irail re en patohwanohng Depit: “Ihte me nanmwarki kupwurki ke en pwainki sapwellime serepeino, iei kilin nein mehn Pilisdia me sarawi 100 me mehla, mehn ikihong sapwellime imwintihti kan.” (Met iei duwen Sohl eh koasoanehdi nan kupwure pwe Depit en kamakamala rehn mehn Pilisdia kan.)
25 E Saul disse: Assim direis a Davi: O rei não deseja qualquer dote, mas uma centena de prepúcios dos filisteus, para ser vingado dos inimigos do rei. Saul, porém, pensou em fazer Davi cair pelas mãos dos filisteus.
26 Eri, sapwellimen Sohl lapalap ako ahpw pakairkihong Depit mahsen en Sohl. Depit eri perenkihda eh pahn pwoudiki sapwellimen nanmwarki serepeino. Eri, mwohn rahnen kapwopwoudo,
26 E, quando os seus servos contaram a Davi estas palavras, agradou muito a Davi ser genro do rei; porém ainda os dias não se haviam cumprido.
27 Depit oh nah sounpei ko kohla kemehla mehn Pilisdia 200. E ahpw wa kohdo kilin nair sarawi ko rehn nanmwarkio oh wadekada mwowe, pwe en kak pwoudiki sapwellime serepein. Sohl eri ketikihong Maikal pwe en pwoudiki.
27 Porquanto Davi se levantou e foi, ele e os seus homens, e matou duas centenas de homens dos filisteus; e Davi trouxe os seus prepúcios, e entregou na totalidade ao rei, para que ele pudesse ser o genro do rei. E Saul lhe entregou Mical, a sua filha, por esposa.
28 Sohl ahpw inenen mwahngihala mehlel duwen KAUN-O eh ketin ieiang Depit oh pil duwen sapwellime serepein Maikal eh inenen poakepoake.
28 E Saul viu e soube que o SENHOR estava com Davi, e que Mical, a filha de Saul, o amava.
29 Iei me e masakada mehlel Depit sang mahs, oh wiahki eh imwintihti nindokon eh ieias.
29 E Saul ficou ainda mais temeroso de Davi; e Saul se tornou inimigo de Davi continuamente.
30 Eri, karis en mehn Pilisdia ko kin kohdo pwe re en mahwen, a ahnsou koaros Depit kin pweida mwahusang sapwellimen Sohl lapalap teikan. Ihme Depit ndandkihla kowahlap.
30 Então, os príncipes dos filisteus avançaram; e sucedia que, depois que avançaram, Davi se portava de forma mais sábia que todos os servos de Saul; de forma que o seu nome foi muito considerado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.