1 Reis 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Ni ahnsou me Depit kereniongehr sipalla, e ahpw malipehdo sapwellime pwutak Solomon oh kemwurimwuriong, mahsanih,
1 Aproximando-se o fim de Davi, deu ele ao seu filho Salomão as suas {últimas} instruções:
2 “Ahnsoun ei pahn mehla kerendohr. Ke pahn ahneki koapworopwor,
2 Eu me vou, disse ele, pelo caminho que segue toda a terra. Sê corajoso: porta-te como homem.
3 oh kapwaiada soahng kan me KAUN-O omw Koht kupwurki ke en wia. Kapwaiada sapwellime kosonned akan oh mahsen koaros me ntingdier nan Kosonned en Moses, pwe ke en kak pweida ni soahng koaros me ke pahn wia wasa koaros me ke pahn kohla ie.
3 Guarda os preceitos do Senhor, teu Deus; anda em seus caminhos, observa suas leis, seus mandamentos, seus preceitos e seus ensinamentos, tais como estão escritos na lei de Moisés. Desse modo serás bem-sucedido em tudo o que fizeres e em tudo o que empreenderes,
4 Ma ke pahn wia met, KAUN-O pahn ketin kolokol oh kapwaiada inowo me e ketin wiahiong ie, dene kadaudokei kan pahn kakaun Israel erein arail pahn kanakanahieng oh peikiong oh kapwaiada sapwellime mahsen kan, oh loalopwoat nan mohngiongirail unsek.
4 e o Senhor cumprirá a promessa que me fez, isto é, que eu terei sempre um de meus descendentes no trono de Israel, se meus filhos guardarem seus caminhos e andarem diante dele com fidelidade, de todo o seu coração e de toda a sua alma.
5 “Pil ehu, ke tamataman dahme Sohap wiahiong ie ni eh kemehla kaunen sounpein Israel riemeno, Apner nein Ner oh Amasa nein Seder? E kemeirahla ni ahnsoun mwehi mwahu, pwe en dupukohng ira kamaramas me ira wiadahr nan mahwen. E kemelahr aramas soh-dipe kei, oh met ngehi me pwukoahki dahme e wiadahro. Oh I pil lokolongki dahme e wiadahro.
5 Tu sabes tão bem como eu o que me fez Joab, filho de Sarvia, como ele assassinou os dois chefes do exército de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jeter, derramando assim em pleno tempo de paz o sangue da guerra, e manchando com o sangue da guerra o cinto de seus rins e o calçado de seus pés.
6 Ke wehwehki dahme ke pahn wiahiong, ke sohte pahn mweidohng en pein mehla, ahpw en kamakamala.
6 Farás como julgares prudente, e não deixarás que as suas cãs desçam em paz à habitação dos mortos.
7 “Ahpw ke pahn kadekohng nein Parsilai pwutak ko mehn Kilead, oh apwalih irail, pwehki arail kadekohng ie ni ahnsou me I rukusang riomw pwutak Apsalom.
7 Por outro lado, tratarás com benevolência os filhos de Berzelai, o galaadita; faze-os comer à tua mesa, porque foi esse o gesto que tiveram para comigo quando eu fugia diante de teu irmão Absalão.
8 “Ahpw duwen Simei nein Kera, mehn kisin kahnimw Pahurim nan wehin Pensamin, e lokaia suwed oh kate ie ni rahn me I kolahng Mahanaim, ahpw ni ahnsou me e tuhwong ie ni Pillap Sordan, I inoukihong ni mehlel me I sohte pahn kemehla.
8 Tens também perto de ti Semei, filho de Gera, o benjaminita de Baurim, que me insultou tão violentamente no dia em que eu ia para Maanaim. Mas como ele veio ao meu encontro até o Jordão, jurei-lhe por Deus que o não mataria pela espada.
9 Ahpw ke sohte pahn mweidohng en sohte ale kalokolok. Ke wehwehki dahme ke pahn wiahiong; ke pahn mwasamwasahnte pwe en uhdahn kamakamala.”
9 Tu, porém, não o deixarás impune; és bastante sensato para saber como o terás de tratar; farás descer, com sangue, as suas cãs à habitação dos mortos.
10 Depit eri sipalla oh seridi nan Serusalem.
10 Davi adormeceu com seus pais e foi sepultado na cidade de Davi.
11 E ketin wiahier nanmwarkien Israel erein sounpar 40, e ketiket nan Epron erein sounpar 33.
11 Reinou quarenta anos sobre Israel: sete anos em Hebron e trinta e três em Jerusalém.
12 Eri, Solomon ahpw wiliandi seme Depit oh wiahla nanmwarki; oh sapwellime wehi pil kehlailla mehlel.
12 Salomão sentou-se no trono de Davi, seu pai, e seu reino foi solidamente estabelecido.
13 Eri, Adonaisa me eh nohno Akkid, ahpw patohla rehn Padsipa, en Solomon eh nohno. Liho ahpw idek reh, “Mwemweit mwahu ehu met?”
13 Adonias, filho de Hagit, foi ter com Betsabé, mãe de Salomão. Ela disse-lhe: Vens como amigo?
14 E ahpw pil usehla patohwan, “Mie mehkot me I men peki rehmwi.”
14 Sim, disse ele, preciso falar-te. Fala.
15 E ahpw sapeng, patohwan, “Komw mwahngih me I uhdahn pahn wiahla nanmwarki oh aramas koaros nan Israel wie kasikasik. Ahpw met wekidekla, oh riei pwutak me wiahla nanmwarki pwehki iei met kupwur en KAUN-O.
15 Ele continuou: Sabes que o reino era meu, e que todo o Israel me considerava como o seu futuro rei. Mas o trono foi transferido a outro, passando para o meu irmão, porque o Senhor lho deu.
16 Oh met mie ehu pekipek me I men wia; menlau komw dehpa soikala.”
16 Tenho a esse respeito um pedido a fazer-te; não mo recuses. Fala.
17 E ahpw sapeng, “Menlau peki rehn Nanmwarki Solomon—I ese me e sohte pahn soikala omwi pekipek—en mweidohng ie Apisak, serepein en Sunemo, pwe I en pwoudiki.”
17 Pede ao rei Salomão, que nada te recusa, que me dê Abisag, a sunamita, por mulher.
18 Liho eri sapeng, “Me mwahu, I pahn lokaiaiong nanmwarkio ni edomw.”
18 Está bem, respondeu Betsabé, falarei por ti ao rei.
19 Padsipa eri patohla rehn nanmwarki oh koasoiong ni eden Adonaisa. Nanmwarkio eri ketida pwehn rahnmwahwih eh nohno oh poaridiong. E ahpw ketidiong nan mwoale oh mahsanih pil ehu mwoahl en wisikido, liho eri mwohndiong loale ni palimaune.
19 Betsabé foi, pois, ter com o rei para falar-lhe em favor de Adonias. O rei levantou-se para ir-lhe ao encontro, fez-lhe uma profunda reverência e sentou-se no trono. Mandou colocar um trono para a sua mãe, e ela sentou-se à sua direita:
20 Liho ahpw patohwan, “Mie mehkot tikitik me I men peki rehmwi; komw kupwurkalahngan oh dehr ketin soikala.”
20 Tenho um pequeno pedido a fazer-te, disse ela; não mo recuses. Pede, minha mãe, respondeu o rei, porque nada te recusarei.
21 Liho ahpw ndahng, “Mweidohng riomwi Adonaisa en pwoudiki Apisak.”
21 Disse Betsabé: Peço-te que Abisag, a sunamita, seja dada por mulher ao teu irmão Adonias.
22 Nanmwarki ahpw keinemwe, “Dahme komw pekihki I en kihong en pwoudiki Apisak? Komw seu pil pekihte I en pil kihong mwoalen nanmwarki? Mehlel, ih riei pwutak laud, samworo Apaiadar oh Sohap kin uhpalihki!”
22 E o rei Salomão disse à sua mãe: Por que queres que Abisag, a sunamita, seja dada a Adonias? Pede também para ele o reino, que é meu irmão primogênito, assim como para o sacerdote Abiatar e para Joab, filho de Sarvia...
23 Solomon eri wiahda inou lap ehu ni mwaren KAUN-O, e mahsanih, “KAUN-O en ketin kemeiehla ma Adonaisa sohte pwainkihla eh mour pekipek met!
23 Jurou então o rei Salomão em nome de Deus, dizendo: Deus me trate com o último rigor, se Adonias não pagar esta palavra com a sua própria vida!
24 KAUN-O ketin kamanaiongieier mwoalen semei Depit; e ketin dadaurete sapwellime inou oh ketikihdo wehio rehi oh rehn kadaudokei kan. I kahukihla ni mwaren KAUN-O me ketin ieias me Adonaisa pahn mehla rahnwet!”
24 Pela vida de Deus que me estabeleceu solidamente no trono de Davi, meu pai, e que fundou a minha casa como tinha prometido, Adonias será morto hoje mesmo.
25 Nanmwarki Solomon ahpw ketin koasoanediong Penaia, me kohla oh kemehla Adonaisa.
25 O rei Salomão enviou Banaías, filho de Jojada, para o matar; e Adonias morreu.
26 Nanmwarki Solomon ahpw mahsanihong samworo Apaiadar, “Kohwei nan uhdahn sapwomw nan Anadod. E konehngehr ke en mehla, ahpw I sohte pahn mweidohng ke en kamakamala met, pwehki omw apwahpwalih sapwellimen KAUN-O Kohpwahn Inou nindokon omw patopato rehn ei pahpa Depit, oh ke iang ih nan sapwellime apwal akan koaros.”
26 Disse também o rei ao sacerdote Abiatar: Vai para as tuas terras, em Anatot, porque és digno de morte. Entretanto, não te matarei agora, porque levaste a arca do Senhor Javé diante de Davi, meu pai, e compartilhaste todas as suas provações.
27 Solomon eri kihsang Apaiadar nan eh pwukoahn papah nin duwen samworo en KAUN-O men, eri ahpw pweida dahme KAUN-O mahsanih nan Sailo duwen samworo Ilai oh kadaudoke kan.
27 Salomão destituiu Abiatar de suas funções sacerdotais, cumprindo-se assim a palavra pronunciada por Deus em Silo contra a casa de Heli.
28 Sohap rongehr dahme pweidahr. (E kin uhpalihki Adonaisa, a e sohte uhpalihki Apsalom.) Eri, e ahpw sopolahng ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh koledi keimw kan en pei sarawio.
28 Quando chegou esta notícia a Joab, que tinha seguido o partido de Adonias, embora não tivesse seguido o de Absalão, ele fugiu e refugiou-se no tabernáculo do Senhor, agarrando-se aos cornos do altar.
29 Ni ahnsou me rohng lel Nanmwarki Solomon me Sohap sopolahngehr nan Impwalo oh mihmi ni pei sarawio, Solomon ahpw kadaralahng Sohap meninkeder men pwehn idek re dahme e tangkihla ni pei sarawio. Sohap ahpw sapengki me e tangalahng rehn KAUN-O pwehki eh masak Solomon. Nanmwarki Solomon eri kadarala Penaia pwehn kemehla Sohap.
29 Foram dizer ao rei Salomão: Joab refugiou-se no tabernáculo do Senhor, e está junto do altar. Salomão mandou Banaías, filho de Jojada dizendo-lhe: Vai e mata-o.
30 E ahpw kohla ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh ndahng Sohap, “Nanmwarki mahsanih ke en pedohido.”
30 Banaías, chegando ao tabernáculo do Senhor, disse a Joab: O rei ordena que saias daqui. Não saio, respondeu Joab; quero morrer aqui. Banaías foi ao rei e disse-lhe: Eis o que me disse Joab, e o que me respondeu.
31 Solomon ahpw mahsanih, “Kapwaiada dahme Sohap nda, kemehla oh sarepedi. Eri, sohte emen kadaudok en Depit de ngehi pahn pwukoahki dahme Sohap wia ni eh kemelahr ohl soh-dipe kan.
31 O rei disse-lhe: Faze como ele disse. Mata-o e enterra-o, para que assim se afaste de mim e da casa de meu pai o sangue que ele derramou sem motivo.
32 KAUN-O pahn ketin kaloke Sohap pwehki kamaramas me e wiadahr ni semei Depit eh sohte mwahngih. Sohap kemehla ohl soh-dipe riemen me mwahusang ih: Apner, kaun lapalap en karis kan en Israel, oh Amasa, kaun lapalap en karis kan en Suda.
32 O Senhor fará cair esse sangue sobre a sua própria cabeça, porque ele matou, feriu à espada, sem que o soubesse Davi, meu pai, dois homens mais justos e melhores do que ele: Abner, filho de Ner, general do exército de Israel, e Amasa, filho de Jeter, general do exército de Judá.
33 Kalokepen kamaramas pwukat pahn kohdiong pohn Sohap oh kadaudoke kan kohkohlahte. Ahpw KAUN-O pahn ketikihong kadaudok en Depit me kin pato nan mwoalen nanmwarki en kin pweida ahnsou koaros.
33 O sangue deles recairá para sempre sobre a cabeça de Joab e de sua posteridade; mas a Davi, à sua raça e ao seu trono, dará o Senhor paz para sempre.
34 Penaia eri kohla ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh kemehla Sohap, e ahpw seridi nan eh wasa nan sahpw patapato.
34 Banaías, filho de Jojada, voltou ao tabernáculo e feriu de morte a Joab. Sepultaram-no em sua casa, no deserto.
35 Nanmwarkio eri wiahkihla Penaia kaun lapalap en karis kan wiliandi Sohap oh Sadok uhd wiliandi samworo Apaiadar.
35 Em seu lugar pôs o rei à frente do exército Banaías, filho de Jojada, e em lugar de Abiatar, estabeleceu Sadoc como sacerdote.
36 Nanmwarki eri poaronlahng Simei, mahsanih, “Kauwada imwomw nan Serusalem. Koukousoan loale oh ke dehr mweselsang nan kahnimwo.
36 Depois mandou o rei chamar Semei e disse-lhe: Faze para ti uma casa em Jerusalém e habita aí; dela não sairás para ir aonde quer que seja.
37 Ma ke pahn kohla oh daulihala Piletik Kidron, ke uhdahn pahn mehla—oh pein kowe me pahn pwukoahki.”
37 No dia em que o fizeres e passares a torrente do Cedron, sabes que serás morto: serás responsável pelo que acontecer.
38 Simei ahpw sapeng, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, I pahn kapwaiada me komwi mahsanih.” Ih eri koukousoan nan Serusalem ahnsou reirei.
38 Semei respondeu ao rei: Está bem; teu servo fará como ordenou o rei, meu senhor. E Semei habitou longo tempo em Jerusalém.
39 Ahpw mwurin sounpar siluh, riemen nein Simei lidu ko ahpw tang kolahng rehn Akis nein Maaka, nanmwarkien Kad. Ni Simei eh rongada me ira mihmi nan Kad,
39 Três anos depois, aconteceu que dois escravos de Semei fugiram para junto de Aquis, filho de Maaca, rei de Get. Vieram avisar a Semei, dizendo: Teus escravos estão em Get.
40 e ahpw kaunopada were ahs oh kohla rehn Nanmwarki Akis nan Kad, pwehn rapahki nah lidu ko. E ahpw diarirahda oh kapwureirahla ni imweo.
40 Semei levantou-se, selou o jumento e foi ter com Aquis a Get, em busca de seus escravos.
41 Ni Solomon eh karongehda dahme Simei wiadahr,
41 Disseram a Salomão que Semei fora de Jerusalém a Get e estava de volta.
42 e ahpw ketin poaronlahng, mahsanih, “I wiahiong uhk inou ehu ni mwaren KAUN-O me ke en dehr mweselsang Serusalem. Oh I kehkehlingkihong uhk ma ke pahn wia met, ke uhdahn pahn mehla. Ke seu pwungki ire wet oh nda me ke pahn kapwaiada?
42 O rei chamou-o e disse-lhe: Não te fiz eu jurar em nome de Deus, não te avisei formalmente, dizendo-te que em qualquer dia que saísses para onde quer que fosse, haverias de morrer? E não me respondeste: Está bem; eu compreendi?
43 Eri, dahme ke kauwehkihla omw inou oh sapeingkihong ei koasoandi?
43 Por que não guardaste tu o juramento do Senhor e a ordem que eu te havia dado?
44 Ke inenen wehwehki duwen sapwung kan koaros me ke wiahiong semei Depit. KAUN-O pahn ketin kalokehkin uhk irair wet.
44 Tu sabes, ajuntou o rei, todo o mal que fizeste a Davi, meu pai; tens consciência disso. Por isso o Senhor faz recair a tua malícia sobre a tua cabeça.
45 Ahpw e pahn ketin kupwuramwahwih ie, oh e pahn ketin kupwurehda pwe wehin Depit en tengeteng kohkohlahte.”
45 O rei Salomão será abençoado e o trono de Davi será consolidado para sempre diante do Senhor.
46 Nanmwarkio eri koasoanediong Penaia en kohla kemehla Simei. Eri met Solomon ahnekilahr manaman unsek.
46 Ordenou o rei a Banaías, filho de Jojada, o qual saiu e feriu Semei, e este morreu. E o reino foi consolidado nas mãos de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.