1 Reis 2

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ni ahnsou me Depit kereniongehr sipalla, e ahpw malipehdo sapwellime pwutak Solomon oh kemwurimwuriong, mahsanih,
1 Quando se aproximava o dia de sua morte, Davi deu instruções ao seu filho Salomão:
2 “Ahnsoun ei pahn mehla kerendohr. Ke pahn ahneki koapworopwor,
2 "Estou para seguir o caminho de toda a terra. Por isso, seja forte e seja homem.
3 oh kapwaiada soahng kan me KAUN-O omw Koht kupwurki ke en wia. Kapwaiada sapwellime kosonned akan oh mahsen koaros me ntingdier nan Kosonned en Moses, pwe ke en kak pweida ni soahng koaros me ke pahn wia wasa koaros me ke pahn kohla ie.
3 Obedeça ao que o Senhor, o seu Deus, exige: Ande nos seus caminhos e obedeça aos seus decretos, aos seus mandamentos, às suas ordenanças e aos seus testemunhos, conforme se acham escritos na Lei de Moisés; assim você prosperará em tudo o que fizer e por onde quer que for,
4 Ma ke pahn wia met, KAUN-O pahn ketin kolokol oh kapwaiada inowo me e ketin wiahiong ie, dene kadaudokei kan pahn kakaun Israel erein arail pahn kanakanahieng oh peikiong oh kapwaiada sapwellime mahsen kan, oh loalopwoat nan mohngiongirail unsek.
4 e o Senhor manterá a promessa que me fez: ‘Se os seus descendentes cuidarem de sua conduta, e se me seguirem fielmente de todo o coração e de toda a alma, você jamais ficará sem descendente no trono de Israel’.
5 “Pil ehu, ke tamataman dahme Sohap wiahiong ie ni eh kemehla kaunen sounpein Israel riemeno, Apner nein Ner oh Amasa nein Seder? E kemeirahla ni ahnsoun mwehi mwahu, pwe en dupukohng ira kamaramas me ira wiadahr nan mahwen. E kemelahr aramas soh-dipe kei, oh met ngehi me pwukoahki dahme e wiadahro. Oh I pil lokolongki dahme e wiadahro.
5 "Você sabe muito bem o que Joabe, filho de Zeruia, me fez; o que fez com os dois comandantes dos exércitos de Israel, Abner, filho de Ner, e Amasa, filho de Jéter. Ele os matou, derramando sangue em tempos de paz; agiu como se estivesse em guerra, e com aquele sangue manchou o seu cinto e as suas sandálias.
6 Ke wehwehki dahme ke pahn wiahiong, ke sohte pahn mweidohng en pein mehla, ahpw en kamakamala.
6 Proceda com a sabedoria que você tem, e não o deixe envelhecer e descer em paz à sepultura.
7 “Ahpw ke pahn kadekohng nein Parsilai pwutak ko mehn Kilead, oh apwalih irail, pwehki arail kadekohng ie ni ahnsou me I rukusang riomw pwutak Apsalom.
7 "Mas seja bondoso com os filhos de Barzilai, de Gileade, admita-os entre os que comem à mesa com você, pois eles me apoiaram quando fugi do seu irmão Absalão.
8 “Ahpw duwen Simei nein Kera, mehn kisin kahnimw Pahurim nan wehin Pensamin, e lokaia suwed oh kate ie ni rahn me I kolahng Mahanaim, ahpw ni ahnsou me e tuhwong ie ni Pillap Sordan, I inoukihong ni mehlel me I sohte pahn kemehla.
8 "Saiba que também está com você Simei, filho de Gera, o benjamita de Baurim. Ele lançou terríveis maldições contra mim no dia em que fui a Maanaim. Mas depois desceu ao meu encontro no Jordão e lhe prometi jurando pelo Senhor que não o mataria à espada.
9 Ahpw ke sohte pahn mweidohng en sohte ale kalokolok. Ke wehwehki dahme ke pahn wiahiong; ke pahn mwasamwasahnte pwe en uhdahn kamakamala.”
9 Mas, agora, não o considere inocente. Você é um homem sábio e saberá o que fazer com ele; apesar de ele já ser idoso, faça-o descer ensangüentado à sepultura".
10 Depit eri sipalla oh seridi nan Serusalem.
10 Então Davi descansou com os seus antepassados e foi sepultado na cidade de Davi.
11 E ketin wiahier nanmwarkien Israel erein sounpar 40, e ketiket nan Epron erein sounpar 33.
11 Ele reinou quarenta anos em Israel: sete anos em Hebrom e trinta e três em Jerusalém.
12 Eri, Solomon ahpw wiliandi seme Depit oh wiahla nanmwarki; oh sapwellime wehi pil kehlailla mehlel.
12 Salomão assentou-se no trono de Davi, seu pai, e o seu reinado foi firmemente estabelecido.
13 Eri, Adonaisa me eh nohno Akkid, ahpw patohla rehn Padsipa, en Solomon eh nohno. Liho ahpw idek reh, “Mwemweit mwahu ehu met?”
13 Adonias, o filho de Hagite, foi até Bate-Seba, mãe de Salomão. E esta lhe perguntou: "Você vem em paz? " Ele respondeu: "Sim".
14 E ahpw pil usehla patohwan, “Mie mehkot me I men peki rehmwi.”
14 E acrescentou: "Tenho algo para lhe dizer". Ela disse: Fale!
15 E ahpw sapeng, patohwan, “Komw mwahngih me I uhdahn pahn wiahla nanmwarki oh aramas koaros nan Israel wie kasikasik. Ahpw met wekidekla, oh riei pwutak me wiahla nanmwarki pwehki iei met kupwur en KAUN-O.
15 "Você sabe", disse ele, "que o reino era meu. Todo o Israel me via como o seu rei. Mas as circunstâncias mudaram, e o reino foi para o meu irmão; pois o Senhor o concedeu a ele.
16 Oh met mie ehu pekipek me I men wia; menlau komw dehpa soikala.”
16 Agora, quero fazer-lhe um pedido e espero que não me seja negado. " Ela disse: "Fale! "
17 E ahpw sapeng, “Menlau peki rehn Nanmwarki Solomon—I ese me e sohte pahn soikala omwi pekipek—en mweidohng ie Apisak, serepein en Sunemo, pwe I en pwoudiki.”
17 Então ele prosseguiu: "Peça, por favor, ao rei Salomão que me dê a sunamita Abisague por mulher, pois ele não deixará de atender você".
18 Liho eri sapeng, “Me mwahu, I pahn lokaiaiong nanmwarkio ni edomw.”
18 "Está bem", respondeu Bate-Seba, "falarei com o rei em seu favor. "
19 Padsipa eri patohla rehn nanmwarki oh koasoiong ni eden Adonaisa. Nanmwarkio eri ketida pwehn rahnmwahwih eh nohno oh poaridiong. E ahpw ketidiong nan mwoale oh mahsanih pil ehu mwoahl en wisikido, liho eri mwohndiong loale ni palimaune.
19 Quando Bate-Seba foi falar ao rei em favor de Adonias, Salomão levantou-se para recebê-la e inclinou-se diante dela. Depois assentou-se no seu trono, mandou que trouxessem um trono para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 Liho ahpw patohwan, “Mie mehkot tikitik me I men peki rehmwi; komw kupwurkalahngan oh dehr ketin soikala.”
20 "Tenho um pequeno pedido para lhe fazer", disse ela. "Não deixe de me atender. " O rei respondeu: "Faça o pedido, minha mãe; não deixarei de atendê-lo".
21 Liho ahpw ndahng, “Mweidohng riomwi Adonaisa en pwoudiki Apisak.”
21 Então ela disse: "Dê a sunamita Abisague por mulher a seu irmão Adonias".
22 Nanmwarki ahpw keinemwe, “Dahme komw pekihki I en kihong en pwoudiki Apisak? Komw seu pil pekihte I en pil kihong mwoalen nanmwarki? Mehlel, ih riei pwutak laud, samworo Apaiadar oh Sohap kin uhpalihki!”
22 O rei Salomão perguntou à sua mãe: "Por que você pede somente a sunamita Abisague para Adonias? Peça logo o reino para ele, para o sacerdote Abiatar e para Joabe, filho de Zeruia; afinal ele é o meu irmão mais velho! "
23 Solomon eri wiahda inou lap ehu ni mwaren KAUN-O, e mahsanih, “KAUN-O en ketin kemeiehla ma Adonaisa sohte pwainkihla eh mour pekipek met!
23 Então o rei Salomão jurou pelo Senhor: "Que Deus me castigue com todo o rigor, se isso que Adonias falou não lhe custar a sua própria vida!
24 KAUN-O ketin kamanaiongieier mwoalen semei Depit; e ketin dadaurete sapwellime inou oh ketikihdo wehio rehi oh rehn kadaudokei kan. I kahukihla ni mwaren KAUN-O me ketin ieias me Adonaisa pahn mehla rahnwet!”
24 E agora eu juro pelo nome do Senhor, que me estabeleceu no trono de meu pai Davi, e, conforme prometeu, fundou uma dinastia para mim, que hoje mesmo Adonias será morto! "
25 Nanmwarki Solomon ahpw ketin koasoanediong Penaia, me kohla oh kemehla Adonaisa.
25 E o rei Salomão deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este feriu e matou Adonias.
26 Nanmwarki Solomon ahpw mahsanihong samworo Apaiadar, “Kohwei nan uhdahn sapwomw nan Anadod. E konehngehr ke en mehla, ahpw I sohte pahn mweidohng ke en kamakamala met, pwehki omw apwahpwalih sapwellimen KAUN-O Kohpwahn Inou nindokon omw patopato rehn ei pahpa Depit, oh ke iang ih nan sapwellime apwal akan koaros.”
26 Ao sacerdote Abiatar o rei ordenou: "Vá para Anatote, para as suas terras! Você merece morrer, mas hoje eu não o matarei, pois você carregou a arca do Soberano Senhor diante de Davi, meu pai, e partilhou de todas as aflições dele".
27 Solomon eri kihsang Apaiadar nan eh pwukoahn papah nin duwen samworo en KAUN-O men, eri ahpw pweida dahme KAUN-O mahsanih nan Sailo duwen samworo Ilai oh kadaudoke kan.
27 Então Salomão expulsou Abiatar do sacerdócio do Senhor, cumprindo a palavra que o Senhor tinha dito em Siló a respeito da família de Eli.
28 Sohap rongehr dahme pweidahr. (E kin uhpalihki Adonaisa, a e sohte uhpalihki Apsalom.) Eri, e ahpw sopolahng ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh koledi keimw kan en pei sarawio.
28 Quando a notícia chegou a Joabe, que havia conspirado com Adonias, ainda que não com Absalão, ele fugiu para a Tenda do Senhor e agarrou-se às pontas do altar.
29 Ni ahnsou me rohng lel Nanmwarki Solomon me Sohap sopolahngehr nan Impwalo oh mihmi ni pei sarawio, Solomon ahpw kadaralahng Sohap meninkeder men pwehn idek re dahme e tangkihla ni pei sarawio. Sohap ahpw sapengki me e tangalahng rehn KAUN-O pwehki eh masak Solomon. Nanmwarki Solomon eri kadarala Penaia pwehn kemehla Sohap.
29 Foi dito ao rei Salomão que Joabe havia se refugiado na Tenda do Senhor e estava ao lado do altar. Então Salomão ordenou a Benaia, filho de Joiada: "Vá matá-lo! "
30 E ahpw kohla ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh ndahng Sohap, “Nanmwarki mahsanih ke en pedohido.”
30 Então Benaia entrou na Tenda do Senhor e disse a Joabe: "O rei lhe ordena que saia". "Não", respondeu ele, "Vou morrer aqui". Benaia relatou ao rei a resposta de Joabe.
31 Solomon ahpw mahsanih, “Kapwaiada dahme Sohap nda, kemehla oh sarepedi. Eri, sohte emen kadaudok en Depit de ngehi pahn pwukoahki dahme Sohap wia ni eh kemelahr ohl soh-dipe kan.
31 Então o rei ordenou a Benaia: "Faça o que ele diz. Mate-o e sepulte-o, e assim você retirará de mim e da minha família a culpa do sangue inocente que Joabe derramou.
32 KAUN-O pahn ketin kaloke Sohap pwehki kamaramas me e wiadahr ni semei Depit eh sohte mwahngih. Sohap kemehla ohl soh-dipe riemen me mwahusang ih: Apner, kaun lapalap en karis kan en Israel, oh Amasa, kaun lapalap en karis kan en Suda.
32 O Senhor fará recair sobre a cabeça dele o sangue que derramou: ele atacou dois homens mais justos e melhores do que ele, sem o conhecimento de meu pai Davi, e os matou à espada. Os dois homens eram Abner, filho de Ner, comandante do exército de Israel, e Amasa, filho de Jéter, comandante do exército de Judá.
33 Kalokepen kamaramas pwukat pahn kohdiong pohn Sohap oh kadaudoke kan kohkohlahte. Ahpw KAUN-O pahn ketikihong kadaudok en Depit me kin pato nan mwoalen nanmwarki en kin pweida ahnsou koaros.
33 Que o sangue deles recaia sobre a cabeça de Joabe e sobre a dos seus descendentes para sempre. Mas que a paz do Senhor esteja para sempre sobre Davi, sobre os seus descendentes, sobre a sua dinastia e sobre o seu trono".
34 Penaia eri kohla ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh kemehla Sohap, e ahpw seridi nan eh wasa nan sahpw patapato.
34 Então Benaia, filho de Joiada, foi e atacou Joabe e o matou, e ele foi sepultado em sua casa no campo.
35 Nanmwarkio eri wiahkihla Penaia kaun lapalap en karis kan wiliandi Sohap oh Sadok uhd wiliandi samworo Apaiadar.
35 No lugar dele o rei nomeou Benaia, filho de Joiada, no comando do exército, e o sacerdote Zadoque no lugar de Abiatar.
36 Nanmwarki eri poaronlahng Simei, mahsanih, “Kauwada imwomw nan Serusalem. Koukousoan loale oh ke dehr mweselsang nan kahnimwo.
36 Depois o rei mandou chamar Simei e lhe ordenou: "Construa para você uma casa em Jerusalém. Você morará nela e não poderá ir para nenhum outro lugar.
37 Ma ke pahn kohla oh daulihala Piletik Kidron, ke uhdahn pahn mehla—oh pein kowe me pahn pwukoahki.”
37 Esteja certo de que no dia em que sair e atravessar o vale de Cedrom, você será morto; e você será responsável por sua própria morte".
38 Simei ahpw sapeng, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, I pahn kapwaiada me komwi mahsanih.” Ih eri koukousoan nan Serusalem ahnsou reirei.
38 Simei respondeu ao rei: "A ordem do rei é boa! O teu servo lhe obedecerá". E Simei permaneceu em Jerusalém por muito tempo.
39 Ahpw mwurin sounpar siluh, riemen nein Simei lidu ko ahpw tang kolahng rehn Akis nein Maaka, nanmwarkien Kad. Ni Simei eh rongada me ira mihmi nan Kad,
39 Mas três anos depois, dois escravos de Simei fugiram para a casa de Aquis, filho de Maaca, rei de Gate. Alguém contou a Simei: "Seus escravos estão em Gate".
40 e ahpw kaunopada were ahs oh kohla rehn Nanmwarki Akis nan Kad, pwehn rapahki nah lidu ko. E ahpw diarirahda oh kapwureirahla ni imweo.
40 Então Simei selou um jumento e foi até Aquis, em Gate, procurar os seus escravos. E de lá Simei trouxe os escravos de volta.
41 Ni Solomon eh karongehda dahme Simei wiadahr,
41 Quando Salomão soube que Simei tinha ido a Gate e voltado a Jerusalém,
42 e ahpw ketin poaronlahng, mahsanih, “I wiahiong uhk inou ehu ni mwaren KAUN-O me ke en dehr mweselsang Serusalem. Oh I kehkehlingkihong uhk ma ke pahn wia met, ke uhdahn pahn mehla. Ke seu pwungki ire wet oh nda me ke pahn kapwaiada?
42 mandou chamá-lo e lhe perguntou: "Eu não fiz você jurar pelo Senhor e não o adverti: No dia em que você for para qualquer outro lugar, esteja certo que você morrerá? E você me respondeu: ‘Esta ordem é boa! Obedecerei’.
43 Eri, dahme ke kauwehkihla omw inou oh sapeingkihong ei koasoandi?
43 Por que não manteve o juramento ao Senhor e não obedeceu à ordem que lhe dei? "
44 Ke inenen wehwehki duwen sapwung kan koaros me ke wiahiong semei Depit. KAUN-O pahn ketin kalokehkin uhk irair wet.
44 E acrescentou: "No seu coração você sabe como você prejudicou o meu pai Davi. Agora o Senhor faz recair sua maldade sobre a sua cabeça.
45 Ahpw e pahn ketin kupwuramwahwih ie, oh e pahn ketin kupwurehda pwe wehin Depit en tengeteng kohkohlahte.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será estabelecido perante o Senhor para sempre".
46 Nanmwarkio eri koasoanediong Penaia en kohla kemehla Simei. Eri met Solomon ahnekilahr manaman unsek.
46 Então o rei deu ordem a Benaia, filho de Joiada, e este atacou Simei e o matou. Assim o reino ficou bem estabelecido nas mãos de Salomão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.