1 Reis 2
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Ni ahnsou me Depit kereniongehr sipalla, e ahpw malipehdo sapwellime pwutak Solomon oh kemwurimwuriong, mahsanih,
1 E aproximaram-se os dias da morte de Davi; e deu ele ordem a Salomão, seu filho, dizendo:
2 “Ahnsoun ei pahn mehla kerendohr. Ke pahn ahneki koapworopwor,
2 Eu vou pelo caminho de toda a terra; esforça-te, pois, e sê homem.
3 oh kapwaiada soahng kan me KAUN-O omw Koht kupwurki ke en wia. Kapwaiada sapwellime kosonned akan oh mahsen koaros me ntingdier nan Kosonned en Moses, pwe ke en kak pweida ni soahng koaros me ke pahn wia wasa koaros me ke pahn kohla ie.
3 E guarda a ordenança do Senhor teu Deus, para andares nos seus caminhos, e para guardares os seus estatutos, e os seus mandamentos, e os seus juízos, e os seus testemunhos, como está escrito na lei de Moisés; para que prosperes em tudo quanto fizeres, e para onde quer que fores.
4 Ma ke pahn wia met, KAUN-O pahn ketin kolokol oh kapwaiada inowo me e ketin wiahiong ie, dene kadaudokei kan pahn kakaun Israel erein arail pahn kanakanahieng oh peikiong oh kapwaiada sapwellime mahsen kan, oh loalopwoat nan mohngiongirail unsek.
4 Para que o Senhor confirme a palavra, que falou de mim, dizendo: Se teus filhos guardarem o seu caminho, para andarem perante a minha face fielmente, com todo o seu coração e com toda a sua alma, nunca, disse, te faltará sucessor ao trono de Israel.
5 “Pil ehu, ke tamataman dahme Sohap wiahiong ie ni eh kemehla kaunen sounpein Israel riemeno, Apner nein Ner oh Amasa nein Seder? E kemeirahla ni ahnsoun mwehi mwahu, pwe en dupukohng ira kamaramas me ira wiadahr nan mahwen. E kemelahr aramas soh-dipe kei, oh met ngehi me pwukoahki dahme e wiadahro. Oh I pil lokolongki dahme e wiadahro.
5 E também tu sabes o que me fez Joabe, filho de Zeruia, e o que fez aos dois capitães do exército de Israel, a Abner filho de Ner, e a Amasa, filho de Jeter, os quais matou, e em paz derramou o sangue de guerra, e pôs o sangue de guerra no cinto que tinha nos lombos, e nos sapatos que trazia nos pés.
6 Ke wehwehki dahme ke pahn wiahiong, ke sohte pahn mweidohng en pein mehla, ahpw en kamakamala.
6 Faze, pois, segundo a tua sabedoria, e não permitas que suas cãs desçam à sepultura em paz.
7 “Ahpw ke pahn kadekohng nein Parsilai pwutak ko mehn Kilead, oh apwalih irail, pwehki arail kadekohng ie ni ahnsou me I rukusang riomw pwutak Apsalom.
7 Porém com os filhos de Barzilai, o gileadita, usarás de beneficência, e estarão entre os que comem à tua mesa, porque assim se chegaram eles a mim, quando eu fugia por causa de teu irmão Absalão.
8 “Ahpw duwen Simei nein Kera, mehn kisin kahnimw Pahurim nan wehin Pensamin, e lokaia suwed oh kate ie ni rahn me I kolahng Mahanaim, ahpw ni ahnsou me e tuhwong ie ni Pillap Sordan, I inoukihong ni mehlel me I sohte pahn kemehla.
8 E eis que também contigo está Simei, filho de Gera, filho de Benjamim, de Baurim, que me maldisse com maldição atroz, no dia em que ia a Maanaim; porém ele saiu a encontrar-se comigo junto ao Jordão, e eu pelo Senhor lhe jurei, dizendo que o não mataria à espada.
9 Ahpw ke sohte pahn mweidohng en sohte ale kalokolok. Ke wehwehki dahme ke pahn wiahiong; ke pahn mwasamwasahnte pwe en uhdahn kamakamala.”
9 Mas agora não o tenhas por inculpável, pois és homem sábio, e bem saberás o que lhe hás de fazer para que faças com que as suas cãs desçam à sepultura com sangue.
10 Depit eri sipalla oh seridi nan Serusalem.
10 E Davi dormiu com seus pais, e foi sepultado na cidade de Davi.
11 E ketin wiahier nanmwarkien Israel erein sounpar 40, e ketiket nan Epron erein sounpar 33.
11 E foram os dias que Davi reinou sobre Israel quarenta anos: sete anos reinou em Hebrom, e em Jerusalém reinou trinta e três anos.
12 Eri, Solomon ahpw wiliandi seme Depit oh wiahla nanmwarki; oh sapwellime wehi pil kehlailla mehlel.
12 E Salomão se assentou no trono de Davi, seu pai, e o seu reino se fortificou sobremaneira.
13 Eri, Adonaisa me eh nohno Akkid, ahpw patohla rehn Padsipa, en Solomon eh nohno. Liho ahpw idek reh, “Mwemweit mwahu ehu met?”
13 Então veio Adonias, filho de Hagite, a Bate-Seba, mãe de Salomão; e disse ela: De paz é a tua vinda? E ele disse: É de paz.
14 E ahpw pil usehla patohwan, “Mie mehkot me I men peki rehmwi.”
14 Então disse ele: Uma palavra tenho que dizer-te. E ela disse: Fala.
15 E ahpw sapeng, patohwan, “Komw mwahngih me I uhdahn pahn wiahla nanmwarki oh aramas koaros nan Israel wie kasikasik. Ahpw met wekidekla, oh riei pwutak me wiahla nanmwarki pwehki iei met kupwur en KAUN-O.
15 Disse, pois, ele: Bem sabes que o reino era meu, e todo o Israel tinha posto a vista em mim para que eu viesse a reinar, contudo o reino foi transferido e veio a ser de meu irmão, porque foi feito seu pelo Senhor.
16 Oh met mie ehu pekipek me I men wia; menlau komw dehpa soikala.”
16 Assim que agora uma só petição te faço; não ma rejeites. E ela lhe disse: Fala.
17 E ahpw sapeng, “Menlau peki rehn Nanmwarki Solomon—I ese me e sohte pahn soikala omwi pekipek—en mweidohng ie Apisak, serepein en Sunemo, pwe I en pwoudiki.”
17 E ele disse: Peço-te que fales ao rei Salomão (porque ele não te rejeitará) que me dê por mulher a Abisague, a sunamita.
18 Liho eri sapeng, “Me mwahu, I pahn lokaiaiong nanmwarkio ni edomw.”
18 E disse Bate-Seba: Bem, eu falarei por ti ao rei.
19 Padsipa eri patohla rehn nanmwarki oh koasoiong ni eden Adonaisa. Nanmwarkio eri ketida pwehn rahnmwahwih eh nohno oh poaridiong. E ahpw ketidiong nan mwoale oh mahsanih pil ehu mwoahl en wisikido, liho eri mwohndiong loale ni palimaune.
19 Assim foi Bate-Seba ao rei Salomão, a falar-lhe por Adonias; e o rei se levantou a encontrar-se com ela, e se inclinou diante dela; então se assentou no seu trono, e fez pôr uma cadeira para a sua mãe, e ela se assentou à sua direita.
20 Liho ahpw patohwan, “Mie mehkot tikitik me I men peki rehmwi; komw kupwurkalahngan oh dehr ketin soikala.”
20 Então disse ela: Só uma pequena petição te faço; não ma rejeites. E o rei lhe disse: Pede, minha mãe, porque não ta negarei.
21 Liho ahpw ndahng, “Mweidohng riomwi Adonaisa en pwoudiki Apisak.”
21 E ela disse: Dê-se Abisague, a sunamita, a Adonias, teu irmão, por mulher.
22 Nanmwarki ahpw keinemwe, “Dahme komw pekihki I en kihong en pwoudiki Apisak? Komw seu pil pekihte I en pil kihong mwoalen nanmwarki? Mehlel, ih riei pwutak laud, samworo Apaiadar oh Sohap kin uhpalihki!”
22 Então respondeu o rei Salomão, e disse a sua mãe: E por que pedes a Abisague, a sunamita, para Adonias? Pede também para ele o reino (porque é meu irmão maior), para ele, digo, e também para Abiatar, sacerdote, e para Joabe, filho de Zeruia.
23 Solomon eri wiahda inou lap ehu ni mwaren KAUN-O, e mahsanih, “KAUN-O en ketin kemeiehla ma Adonaisa sohte pwainkihla eh mour pekipek met!
23 E jurou o rei Salomão pelo Senhor, dizendo: Assim Deus me faça, e outro tanto, se não falou Adonias esta palavra contra a sua vida.
24 KAUN-O ketin kamanaiongieier mwoalen semei Depit; e ketin dadaurete sapwellime inou oh ketikihdo wehio rehi oh rehn kadaudokei kan. I kahukihla ni mwaren KAUN-O me ketin ieias me Adonaisa pahn mehla rahnwet!”
24 Agora, pois, vive o Senhor, que me confirmou, e me fez assentar no trono de Davi, meu pai, e que me tem feito casa, como tinha falado, que hoje morrerá Adonias.
25 Nanmwarki Solomon ahpw ketin koasoanediong Penaia, me kohla oh kemehla Adonaisa.
25 E enviou o rei Salomão pela mão de Benaia, filho de Joiada, o qual arremeteu contra ele de modo que morreu.
26 Nanmwarki Solomon ahpw mahsanihong samworo Apaiadar, “Kohwei nan uhdahn sapwomw nan Anadod. E konehngehr ke en mehla, ahpw I sohte pahn mweidohng ke en kamakamala met, pwehki omw apwahpwalih sapwellimen KAUN-O Kohpwahn Inou nindokon omw patopato rehn ei pahpa Depit, oh ke iang ih nan sapwellime apwal akan koaros.”
26 E a Abiatar, o sacerdote, disse o rei: Vai para Anatote, para os teus campos, porque és homem digno de morte; porém hoje não te matarei, porquanto levaste a arca do Senhor DEUS diante de Davi, meu pai, e porquanto foste aflito em tudo quanto meu pai foi aflito.
27 Solomon eri kihsang Apaiadar nan eh pwukoahn papah nin duwen samworo en KAUN-O men, eri ahpw pweida dahme KAUN-O mahsanih nan Sailo duwen samworo Ilai oh kadaudoke kan.
27 Lançou, pois, Salomão fora a Abiatar, para que não fosse sacerdote do Senhor, para cumprir a palavra do Senhor, que tinha falado sobre a casa de Eli em Siló.
28 Sohap rongehr dahme pweidahr. (E kin uhpalihki Adonaisa, a e sohte uhpalihki Apsalom.) Eri, e ahpw sopolahng ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh koledi keimw kan en pei sarawio.
28 E chegou a notícia até Joabe (porque Joabe tinha se desviado seguindo a Adonias, ainda que não tinha se desviado seguindo a Absalão), e Joabe fugiu para o tabernáculo do Senhor, e apegou-se às pontas do altar.
29 Ni ahnsou me rohng lel Nanmwarki Solomon me Sohap sopolahngehr nan Impwalo oh mihmi ni pei sarawio, Solomon ahpw kadaralahng Sohap meninkeder men pwehn idek re dahme e tangkihla ni pei sarawio. Sohap ahpw sapengki me e tangalahng rehn KAUN-O pwehki eh masak Solomon. Nanmwarki Solomon eri kadarala Penaia pwehn kemehla Sohap.
29 E disseram ao rei Salomão que Joabe tinha fugido para o tabernáculo do Senhor; e eis que está junto ao altar; então Salomão enviou Benaia, filho de Joiada, dizendo: Vai, arremete sobre ele.
30 E ahpw kohla ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh ndahng Sohap, “Nanmwarki mahsanih ke en pedohido.”
30 E foi Benaia ao tabernáculo do Senhor, e lhe disse: Assim diz o rei: Sai daí. E disse ele: Não, porém aqui morrerei. E Benaia tornou com a resposta ao rei, dizendo: Assim falou Joabe, e assim me respondeu.
31 Solomon ahpw mahsanih, “Kapwaiada dahme Sohap nda, kemehla oh sarepedi. Eri, sohte emen kadaudok en Depit de ngehi pahn pwukoahki dahme Sohap wia ni eh kemelahr ohl soh-dipe kan.
31 E disse-lhe o rei: Faze como ele disse, e arremete contra ele, e sepulta-o, para que tires de mim e da casa de meu pai o sangue que Joabe sem causa derramou.
32 KAUN-O pahn ketin kaloke Sohap pwehki kamaramas me e wiadahr ni semei Depit eh sohte mwahngih. Sohap kemehla ohl soh-dipe riemen me mwahusang ih: Apner, kaun lapalap en karis kan en Israel, oh Amasa, kaun lapalap en karis kan en Suda.
32 Assim o Senhor fará recair o sangue dele sobre a sua cabeça, porque deu sobre dois homens mais justos e melhores do que ele, e os matou à espada, sem que meu pai Davi o soubesse, a saber: a Abner, filho de Ner, capitão do exército de Israel, e a Amasa, filho de Jeter, capitão do exército de Judá.
33 Kalokepen kamaramas pwukat pahn kohdiong pohn Sohap oh kadaudoke kan kohkohlahte. Ahpw KAUN-O pahn ketikihong kadaudok en Depit me kin pato nan mwoalen nanmwarki en kin pweida ahnsou koaros.
33 Assim recairá o sangue destes sobre a cabeça de Joabe e sobre a cabeça da sua descendência para sempre; mas a Davi, e à sua descendência, e à sua casa, e ao seu trono, dará o Senhor paz para todo o sempre.
34 Penaia eri kohla ni Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh kemehla Sohap, e ahpw seridi nan eh wasa nan sahpw patapato.
34 E subiu Benaia, filho de Joiada, e arremeteu contra ele, e o matou; e foi sepultado em sua casa, no deserto.
35 Nanmwarkio eri wiahkihla Penaia kaun lapalap en karis kan wiliandi Sohap oh Sadok uhd wiliandi samworo Apaiadar.
35 E o rei pôs a Benaia, filho de Joiada, em seu lugar sobre o exército, e a Zadoque, o sacerdote, pôs o rei em lugar de Abiatar.
36 Nanmwarki eri poaronlahng Simei, mahsanih, “Kauwada imwomw nan Serusalem. Koukousoan loale oh ke dehr mweselsang nan kahnimwo.
36 Depois mandou o rei, e chamou a Simei, e disse-lhe: Edifica-te uma casa em Jerusalém, e habita aí, e daí não saias, nem para uma nem para outra parte.
37 Ma ke pahn kohla oh daulihala Piletik Kidron, ke uhdahn pahn mehla—oh pein kowe me pahn pwukoahki.”
37 Porque há de ser que no dia em que saíres e passares o ribeiro de Cedrom, de certo que sem dúvida morrerás; o teu sangue será sobre a tua cabeça.
38 Simei ahpw sapeng, patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, I pahn kapwaiada me komwi mahsanih.” Ih eri koukousoan nan Serusalem ahnsou reirei.
38 E Simei disse ao rei: Boa é essa palavra; como tem falado o rei meu senhor, assim fará o teu servo. E Simei habitou em Jerusalém muitos dias.
39 Ahpw mwurin sounpar siluh, riemen nein Simei lidu ko ahpw tang kolahng rehn Akis nein Maaka, nanmwarkien Kad. Ni Simei eh rongada me ira mihmi nan Kad,
39 Sucedeu, porém, que, ao cabo de três anos, dois servos de Simei fugiram para Aquis, filho de Maaca, rei de Gate; e deram parte a Simei, dizendo: Eis que teus servos estão em Gate.
40 e ahpw kaunopada were ahs oh kohla rehn Nanmwarki Akis nan Kad, pwehn rapahki nah lidu ko. E ahpw diarirahda oh kapwureirahla ni imweo.
40 Então Simei se levantou, e albardou o seu jumento, e foi a Gate, ter com Aquis, em busca de seus servos; assim foi Simei, e trouxe os seus servos de Gate.
41 Ni Solomon eh karongehda dahme Simei wiadahr,
41 E disseram a Salomão como Simei fora de Jerusalém a Gate, e já tinha voltado.
42 e ahpw ketin poaronlahng, mahsanih, “I wiahiong uhk inou ehu ni mwaren KAUN-O me ke en dehr mweselsang Serusalem. Oh I kehkehlingkihong uhk ma ke pahn wia met, ke uhdahn pahn mehla. Ke seu pwungki ire wet oh nda me ke pahn kapwaiada?
42 Então o rei mandou chamar a Simei, e disse-lhe: Não te conjurei eu pelo Senhor, e protestei contra ti, dizendo: No dia em que saíres para uma ou outra parte, sabe de certo que, sem dúvida, morrerás? E tu me disseste: Boa é essa palavra que ouvi.
43 Eri, dahme ke kauwehkihla omw inou oh sapeingkihong ei koasoandi?
43 Por que, pois, não guardaste o juramento do Senhor, nem a ordem que te dei?
44 Ke inenen wehwehki duwen sapwung kan koaros me ke wiahiong semei Depit. KAUN-O pahn ketin kalokehkin uhk irair wet.
44 Disse mais o rei a Simei: Bem sabes tu toda a maldade que o teu coração reconhece, que fizeste a Davi, meu pai; pelo que o Senhor fez recair a tua maldade sobre a tua cabeça.
45 Ahpw e pahn ketin kupwuramwahwih ie, oh e pahn ketin kupwurehda pwe wehin Depit en tengeteng kohkohlahte.”
45 Mas o rei Salomão será abençoado, e o trono de Davi será confirmado perante o Senhor para sempre.
46 Nanmwarkio eri koasoanediong Penaia en kohla kemehla Simei. Eri met Solomon ahnekilahr manaman unsek.
46 E o rei mandou a Benaia, filho de Joiada, o qual saiu, e arremeteu contra ele, de modo que morreu; assim foi confirmado o reino na mão de Salomão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.