1 Reis 22
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Eri, mwehi mwahu miher nanpwungen Israel oh Siria sounpar riau,
1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel.
2 ahpw ni kesiluhwen sounpar, Seosopat, nanmwarkien Suda, ahpw ketilahng tuhwong Eihap, nanmwarkien Israel.
2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
3 Eihap ahpw ketin keinemwe rehn sapwellime lapalap akan, “Dahme kahrehda kitail sohte wiahki mehkot pwe kitail en kapwurehdo Ramod Kilead sang nanmwarkien Siria? Pwe wasao uhdahn sapwatail.”
3 Este tinha dito aos seus servos: Sabeis porventura que Ramot de Galaad é nossa, e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?
4 Eri, Eihap ahpw pil keinemwe rehn Seosopat, “Komw pahn iang ie, kita ketila mahweniong mehn Ramod, de soh?”
4 E disse a Josafá; Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad? Josafá respondeu: Farei o que fizeres: meu povo fará o que fizer o teu, e minha cavalaria fará o que fizer a tua.
5 Ahpw mwohn mehkoaros kita pahn rapahki kupwur en KAUN-O nan mwekid wet.”
5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: Consulta antes de tudo, eu te peço, o oráculo do Senhor.
6 Eri, Eihap ahpw malipepene soukohp akan, ele irail me 400, oh keinemwe rehrail, “I en kohla mahweniong mehn Ramod, de soh?”
6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: Devo eu ir atacar Ramot de Galaad, eu devo-me abster? Eles responderam: Vai; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 A Seosopat ahpw keinemwe, “Sohte pil emen soukohp me kitail pahn kak esehsang duwen kupwur en KAUN-O?”
7 Mas Josafá replicou: Haverá porventura algum outro profeta do Senhor por aqui, a quem possamos consultar?
8 Eihap ahpw ketin sapeng, mahnsaih, “Ei, pil mie emen, Maikaia, nein Imla. Ahpw I suwedki, pwehki eh sohte kin kohpada mehkot me mwahuwong ie, ahpw ahnsou koaros mehkot me kin suwediong ie.”
8 Sim, respondeu o rei de Israel, há ainda outro por quem poderíamos consultar o Senhor; mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem, e sim sempre o mal: é Miquéias, filho de Jemla. Josafá disse: Não fale o rei assim.
9 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw malipehdo emen sapwellime lapalap ako, oh mahsanih en mwadahng patohla oh kahrehda Maikaia.
9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: Traze-me aqui depressa Miquéias, filho de Jemla.
10 Nanmwarki riemeno eri ketidiong pohn mwoalara, nan sapwellimara kapwat en nanmwarki, wasahn kamwakele kilin kohn likin ewen kelen Sameria, oh soukohp koaros ahpw wiewie kohkohp mwohra.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria, e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Emen soukohp ako, Sedekaia, nein Kenahna, ahpw wiahkihda kod kei mete, e ahpw patohwanong Eihap, “Iet me KAUN-O ketin mahsanih, ‘Mepwukat me komw pahn mahwenkihong mehn Siria kan lao komw pahn kemeirailla oh kamwomwirailla.’”
11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados.
12 Soukohp teiko koaros pil koasoia soahngohte, re ahpw patohwan, “Komw pelian mehn Ramod kan, komw pahn kaloweiraildi; pwe KAUN-O pahn ketikihong komwi manaman en powehdi.”
12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei.
13 Eri, me lapalapo me pekederlahng kahrehdo Maikaia ahpw ndaiong, “Soukohp koaros kohpadar me nanmwarkio pahn pweida nan mahwen, ke uhdahn pahn wia duwehte.”
13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miquéias dizia-lhe: Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito.
14 Maikaia sapengki, “Ni mwaren KAUN-O ieias, I pahn patohwan dahme KAUN-O pahn ketin padahkihong ie.”
14 Miquéias, porém, respondeu: Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser.
15 Ni ahnsou me e pwarodo mwohn nanmwarki ko, Eihap keinemwe reh, “Maikaia, ngehi oh Nanmwarki Seosopat, se en kohla oh mahweniong mehn Ramod, de soh?”
15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: Miquéias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não? Vai, respondeu Miquéias, serás vencedor; o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Eihap ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pak depe me I pahn padahkihong uhk ke en ndaiong ie dahme mehlel ni mwaren KAUN-O?”
16 O rei disse-lhe: Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?
17 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “I kilangehr mehn Israel kan ar mwarahkpeseng pohn dohl akan, rasehng sihpw me sohte sileparail. Oh KAUN-O ketin mahsanih, ‘Aramas pwukat sohte kaunparail; kumwa mweidohng irail en kohkohla ni imwarail ko ni popohl.’”
17 Ao que Miquéias respondeu: Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!
18 Eihap ahpw mahsanihong Seosopat, “I padahkihong komwi me ohl menet sohte kin kohpada mehkot me mwahuwong ie, ahnsou koaros mehkot me kin suwediong ie.”
18 O rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?
19 Maikaia pil patohwan, “Eri, komw karonge dahme KAUN-O ketin mahsanih. I kilangehr KAUN-O eh ketiket pohn mwoale nanleng, oh sapwellime tohnleng kan kesikesihnen limwahn.
19 Miquéias replicou: Ouve o oráculo do Senhor: Eu, vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.
20 KAUN-O ahpw ketin keinemwe, ‘Ihs me pahn pitih Eihap pwe en kohla oh mehla nan Ramod?’ Ekei tohnleng kan koasoia ehu soahng, e ekei pil koasoia ehu soahng tohrohr,
20 O Senhor disse: Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad? Um disse uma coisa e outro, outra.
21 lao ngehn ehu ahpw patohla mwohn KAUN-O oh patohwanohng, ‘Ngehi me pahn pitihedi.’ KAUN-O eri ketin keinemwe, ‘Ia duwe omw pahn pitih?’
21 Então um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: Eu irei seduzi-lo. O Senhor perguntou: De que modo?
22 Ngehno ahpw patohwan sapeng, ‘I pahn patohla wiahiong sapwellimen Eihap soukohp koaros re en wia kohkohp likamw.’ KAUN-O eri ketin mahsanih, ‘Kohla oh pitih. Omw doadoahk pahn pweida.’”
22 Ele respondeu: Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas. - É isto, replicou o Senhor. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste.
23 Maikaia ahpw kaimwisekala eh patoh oh patohwan, “Ih met me wiawiher. KAUN-O ketin kalokaiahki sapwellimomwi soukohp pwukat pwe re en wia likamw ong komwi. Ahpw pein ih ketin koasoanehdi kapwal laud me pahn lelohng komwi!”
23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou.
24 Eri, ni ahnsowo Sedekaia ahpw kohla oh pohr meseo, oh idek, “Ia duwen ngenen KAUN-O eh kohsang rehi ahpw uhda mahseniong uhk?”
24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miquéias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?
25 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “Ma ke pahn kohwei rukla nan ehu perehn, ke ahpw pahn kak wehwehkihda.”
25 Tu o verás, respondeu Miquéias, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.
26 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw mahsanihong emen sapwellime lapalap ako, “Salihedi Maikaia oh wahla rehn Amon, kepinahn kahnimwet, oh rehn Sohas, sapwellimen nanmwarki pwutako.
26 Então o rei de Israel ordenou: Prende Miquéias; leva-o à casa de Amon, governador da cidade, e de Joás, filho do rei.
27 Padahkihong ira en kesehlong nan imweteng, oh kamwengehkihte pilawa oh pihl, I lao paiamwahu pwurodo.”
27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Metei este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo.
28 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “Ma komw pahn paiamwahu pwurodo, eri, kaidehn KAUN-O me mahseniong ie.” E ahpw pil patohwan, “Kumwail koaros en rong dahme I patohwanet.”
28 Ao que respondeu Miquéias: Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim. E ajuntou: Ouvi, povo, tudo isso!
29 Nanmwarkien Israel, Eihap, oh nanmwarkien Suda, Seosopat, ira eri ketila oh mahweniong mehn Ramod nan Kilead.
29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 Eihap ahpw ketin mahsanihong Seosopat, “Ahnsou me kita pahn lel nan mahweno, I pahn wekidala mwomwei, a komw pahn ketila nan kapwat en nanmwarki.” Eri, nanmwarkien Israel ahpw ketila nan mahweno oh wekidala mwomwe.
30 Disse-lhe: Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 Nanmwarkien Siria ahpw mahsanihong sapwellime kaunen werennansapw 32 re dehpa mahweniong emen tohrohr nan mahweno, ihte nanmwarkien Israel.
31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel.
32 Eri, ahnsou me re patohwanda Nanmwarki Seosopat, irail koaros lemeleme me ih me nanmwarkien Israel, re ahpw sohpeila oh mahweniong. Ahpw ni en nanmwarkio eh mahsen,
32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: Aquele é seguramente o rei de Israel. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito {de guerra},
33 re ahpw diarada me kaidehn ih nanmwarkien Israelo; irail eri pweieksang.
33 e os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 Eri, sounpeien Siria men ahpw depweikihla ni eh kadarala mwahl nah kesik ketieuwo ahpw inenehdi nan peuspenehn sapwellimen Nanmwarki Eihap mehn sansar. Nanmwarki Eihap ahpw mahsanihalahng sapwellime sountangahki tehnwere werennansapw en mahweno, “I lellelehr! Wekid wahren; kita tangasang nan mahwenet.”
34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido.
35 Nindokon mahweno eh wiewiawi, Nanmwarki Eihap ahpw utuhtda oh ketiket nan tehnwere werennansapw en mahweno, sallang mehn Siria kan. Ntahn eh ohlao ahpw kerekeredi mwuledek nan werennansapwo; oh lel nin soutik Eihap ahpw sipalla.
35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 Eri, mwohn ketipin eh pahn kihrla, pakair ehu ahpw kohseli nanpwungen sounpeien Israel kan, “Kumwail koaros en pwurala nan sapwamwail oh nan amwail kahnimw kan.”
36 Ao pôr-do-sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw sipalla. Kahlepeo wisikla oh seridi nan Sameria.
37 Morreu o rei! Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 Tehnwere werennansapw en mahweno ahpw kamwakelda ni pwarer en Sameria, wasa me kidi kan tamwehsang ntah ie oh lih suwed akan wiahki arail wasahn duhdu, nin duwen me KAUN-O ketin mahsaniher.
38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 Eri, wiewiahn Nanmwarki Eihap, iangahki koasoipen tehnpese aipori oh kahnimw kan koaros me e ketin kauwada, koaros ntinting nan pwuhkenPoadopoad en Nanmwarki kan en Israel.
39 O resto da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 Eri, ni eh sipallahr, sapwellime pwutak Ahasaia wiliandi oh wiahla nanmwarki.
40 Acab adormeceu com os seus pais, e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 Ni kapaheiun sounpar en mwehin Eihap, nanmwarkien Israel, Seosopat nein Asa wiahla nanmwarkien Suda
41 No quarto ano de Acab, rei de Israel, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 ni eh sounpar silihsek limau, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar rieisek limau. Eh nohno Asupa, nein sili serepein.
42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar, e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 E duwehte semeo me wia nanmwarki mwowe, e wiadahr me pwung mwohn silangin KAUN-O, ahpw e sohte kamwomwala wasahn kaudok en me rotorot akan, oh aramas akan uselahte wiewia meirong oh isihsik warpwohmwahu wasao.
43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 Seosopat wiahda meleilei ong nanmwarkien Israel.
44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 Mehkoaros me Seosopat wiadahr, oh eh kommwad nan mahwen ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Suda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 E pwakihasang ohl oh lih koaros me kin wia doadoahk en netiki paliwararail kan ni pei sarawien me rotorot akan me mihmihte sang ni mwehin eh pahpa Asa.
46 O resto da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 Sohte nanmwarki nan wehin Edom; wiliepe men me nanmwarkien Suda ketin pilada pwehn kin kakaun wasao.
47 Expulsou da terra as prostitutas {sagradas} que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 Mie tehnweren Nanmwarki Seosopat sohp kei me wiawihda pwehn kin seiloaklahng wehin Opir pwehn ale kohl; ahpw sohp ko ohla nan Esiongkeper oh sohla kak tang.
48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 Ahasaia, nanmwarkien Israel ahpw kupwurehda sapwellime ohl akan en iangada Sohp me sapwellimen Seosopat ko dake, ahpw Seosopat sohte kupwure pekipek wet.
49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 Seosopat sipalla oh seridi nan sousoun nanmwarki kan nan Kahnimw en Depit, oh sapwellime pwutak Sehoram me uhd wiliandi wiahla nanmwarki.
50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: Deixa os meus servos embarcar com os teus. Mas Josafá não quis.
51 Ni kaeisek isuhn sounpar en mwehin Seosopat, nanmwarkien Suda, Ahasaia nein Eihap wiahla nanmwarkien Israel, oh e kakaunki nan Sameria erein sounpar riau.
51 Josafá adormeceu com os seus pais, e foi sepultado com eles na cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 E wiahda dihp ong KAUN-O, idawehn karasepen seme Eihap, eh nohno Sesepel, oh Nanmwarki Seropoham, me kahrehiong Israel nan dihp.
52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria, e reinou dois anos sobre Israel.
53 E kin kaudokiong oh papah Paal, e duwehte semeo me wia nanmwarki mwowe, e kahngiangihada KAUN-O, Koht en Israel.
53 Fez o mal aos olhos do Senhor: seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe, e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 — ausente —
54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.