1 Reis 22
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Eri, mwehi mwahu miher nanpwungen Israel oh Siria sounpar riau,
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre Síria e Israel.
2 ahpw ni kesiluhwen sounpar, Seosopat, nanmwarkien Suda, ahpw ketilahng tuhwong Eihap, nanmwarkien Israel.
2 Porém, no terceiro ano, Josafá, rei de Judá, foi visitar o rei de Israel.
3 Eihap ahpw ketin keinemwe rehn sapwellime lapalap akan, “Dahme kahrehda kitail sohte wiahki mehkot pwe kitail en kapwurehdo Ramod Kilead sang nanmwarkien Siria? Pwe wasao uhdahn sapwatail.”
3 Este perguntou aos seus servos: — Vocês não sabem que Ramote-Gileade é nossa, e nós ficamos quietos e não a tiramos das mãos do rei da Síria?
4 Eri, Eihap ahpw pil keinemwe rehn Seosopat, “Komw pahn iang ie, kita ketila mahweniong mehn Ramod, de soh?”
4 Então perguntou a Josafá: — Você vai comigo à batalha contra Ramote-Gileade? Josafá respondeu ao rei de Israel: — Sou como você é, o meu povo é como o seu povo, e os meus cavalos são como os seus cavalos.
5 Ahpw mwohn mehkoaros kita pahn rapahki kupwur en KAUN-O nan mwekid wet.”
5 Josafá disse mais ao rei de Israel: — Consulte primeiro a palavra do
6 Eri, Eihap ahpw malipepene soukohp akan, ele irail me 400, oh keinemwe rehrail, “I en kohla mahweniong mehn Ramod, de soh?”
6 Então o rei de Israel reuniu os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes perguntou: — Devo ir e lutar contra Ramote-Gileade ou devo me conter? Eles responderam: — Vá, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 A Seosopat ahpw keinemwe, “Sohte pil emen soukohp me kitail pahn kak esehsang duwen kupwur en KAUN-O?”
7 Mas Josafá perguntou: — Não há aqui ainda algum profeta do
8 Eihap ahpw ketin sapeng, mahnsaih, “Ei, pil mie emen, Maikaia, nein Imla. Ahpw I suwedki, pwehki eh sohte kin kohpada mehkot me mwahuwong ie, ahpw ahnsou koaros mehkot me kin suwediong ie.”
8 O rei de Israel respondeu a Josafá: — Há um ainda, por meio de quem podemos consultar o Josafá disse: — O rei não deveria falar assim.
9 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw malipehdo emen sapwellime lapalap ako, oh mahsanih en mwadahng patohla oh kahrehda Maikaia.
9 Então o rei de Israel chamou um oficial e disse: — Traga-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 Nanmwarki riemeno eri ketidiong pohn mwoalara, nan sapwellimara kapwat en nanmwarki, wasahn kamwakele kilin kohn likin ewen kelen Sameria, oh soukohp koaros ahpw wiewie kohkohp mwohra.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada do portão da cidade de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Emen soukohp ako, Sedekaia, nein Kenahna, ahpw wiahkihda kod kei mete, e ahpw patohwanong Eihap, “Iet me KAUN-O ketin mahsanih, ‘Mepwukat me komw pahn mahwenkihong mehn Siria kan lao komw pahn kemeirailla oh kamwomwirailla.’”
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: — Assim diz o
12 Soukohp teiko koaros pil koasoia soahngohte, re ahpw patohwan, “Komw pelian mehn Ramod kan, komw pahn kaloweiraildi; pwe KAUN-O pahn ketikihong komwi manaman en powehdi.”
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: — Suba a Ramote-Gileade! Você triunfará! O
13 Eri, me lapalapo me pekederlahng kahrehdo Maikaia ahpw ndaiong, “Soukohp koaros kohpadar me nanmwarkio pahn pweida nan mahwen, ke uhdahn pahn wia duwehte.”
13 O mensageiro que tinha ido chamar Micaías falou-lhe, dizendo: — Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei. Portanto, que a sua palavra seja como a palavra de um deles; fale o que é bom.
14 Maikaia sapengki, “Ni mwaren KAUN-O ieias, I pahn patohwan dahme KAUN-O pahn ketin padahkihong ie.”
14 Micaías respondeu: — Tão certo como vive o
15 Ni ahnsou me e pwarodo mwohn nanmwarki ko, Eihap keinemwe reh, “Maikaia, ngehi oh Nanmwarki Seosopat, se en kohla oh mahweniong mehn Ramod, de soh?”
15 Quando ele chegou à presença do rei, este lhe perguntou: — Micaías, devemos ir a Ramote-Gileade para a batalha ou devemos nos conter? Ele respondeu: — Vá! Você triunfará! O
16 Eihap ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pak depe me I pahn padahkihong uhk ke en ndaiong ie dahme mehlel ni mwaren KAUN-O?”
16 O rei lhe disse: — Quantas vezes devo fazer você jurar que não me fale a não ser a verdade em nome do
17 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “I kilangehr mehn Israel kan ar mwarahkpeseng pohn dohl akan, rasehng sihpw me sohte sileparail. Oh KAUN-O ketin mahsanih, ‘Aramas pwukat sohte kaunparail; kumwa mweidohng irail en kohkohla ni imwarail ko ni popohl.’”
17 Então Micaías disse: — Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor. E o
18 Eihap ahpw mahsanihong Seosopat, “I padahkihong komwi me ohl menet sohte kin kohpada mehkot me mwahuwong ie, ahnsou koaros mehkot me kin suwediong ie.”
18 Então o rei de Israel disse a Josafá: — Eu não disse a você que a meu respeito ele não profetiza o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Maikaia pil patohwan, “Eri, komw karonge dahme KAUN-O ketin mahsanih. I kilangehr KAUN-O eh ketiket pohn mwoale nanleng, oh sapwellime tohnleng kan kesikesihnen limwahn.
19 Micaías prosseguiu: — Portanto, ouça a palavra do
20 KAUN-O ahpw ketin keinemwe, ‘Ihs me pahn pitih Eihap pwe en kohla oh mehla nan Ramod?’ Ekei tohnleng kan koasoia ehu soahng, e ekei pil koasoia ehu soahng tohrohr,
20 Então o Senhor perguntou: “Quem enganará Acabe, para que vá e seja morto em Ramote-Gileade?” E um dizia uma coisa, e outro dizia outra coisa.
21 lao ngehn ehu ahpw patohla mwohn KAUN-O oh patohwanohng, ‘Ngehi me pahn pitihedi.’ KAUN-O eri ketin keinemwe, ‘Ia duwe omw pahn pitih?’
21 Então um espírito saiu, se apresentou diante do Senhor e disse: “Eu o enganarei.” O Senhor perguntou: “Como?”
22 Ngehno ahpw patohwan sapeng, ‘I pahn patohla wiahiong sapwellimen Eihap soukohp koaros re en wia kohkohp likamw.’ KAUN-O eri ketin mahsanih, ‘Kohla oh pitih. Omw doadoahk pahn pweida.’”
22 Ele respondeu: “Sairei e serei um espírito mentiroso na boca de todos os profetas do rei.” Então o Senhor disse: “Você conseguirá enganá-lo. Vá e faça assim.”
23 Maikaia ahpw kaimwisekala eh patoh oh patohwan, “Ih met me wiawiher. KAUN-O ketin kalokaiahki sapwellimomwi soukohp pwukat pwe re en wia likamw ong komwi. Ahpw pein ih ketin koasoanehdi kapwal laud me pahn lelohng komwi!”
23 E agora eis que o Senhor pôs esse espírito mentiroso na boca de todos estes seus profetas e o Senhor declarou que um mal vai lhe acontecer.
24 Eri, ni ahnsowo Sedekaia ahpw kohla oh pohr meseo, oh idek, “Ia duwen ngenen KAUN-O eh kohsang rehi ahpw uhda mahseniong uhk?”
24 Então Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e perguntou: — Por onde é que passou o Espírito do
25 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “Ma ke pahn kohwei rukla nan ehu perehn, ke ahpw pahn kak wehwehkihda.”
25 Micaías respondeu: — Eis que você o verá no dia em que estiver correndo de quarto em quarto, tentando se esconder!
26 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw mahsanihong emen sapwellime lapalap ako, “Salihedi Maikaia oh wahla rehn Amon, kepinahn kahnimwet, oh rehn Sohas, sapwellimen nanmwarki pwutako.
26 Então o rei de Israel disse: — Prenda Micaías e leve-o de volta a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei.
27 Padahkihong ira en kesehlong nan imweteng, oh kamwengehkihte pilawa oh pihl, I lao paiamwahu pwurodo.”
27 E diga: “Assim diz o rei: Metam este homem na cadeia e o ponham a pão e água, até que eu volte em paz.”
28 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “Ma komw pahn paiamwahu pwurodo, eri, kaidehn KAUN-O me mahseniong ie.” E ahpw pil patohwan, “Kumwail koaros en rong dahme I patohwanet.”
28 Micaías disse: — Se o rei de fato voltar em paz, é porque o E acrescentou: — Que todos os povos ouçam isto!
29 Nanmwarkien Israel, Eihap, oh nanmwarkien Suda, Seosopat, ira eri ketila oh mahweniong mehn Ramod nan Kilead.
29 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, foram atacar Ramote-Gileade.
30 Eihap ahpw ketin mahsanihong Seosopat, “Ahnsou me kita pahn lel nan mahweno, I pahn wekidala mwomwei, a komw pahn ketila nan kapwat en nanmwarki.” Eri, nanmwarkien Israel ahpw ketila nan mahweno oh wekidala mwomwe.
30 O rei de Israel disse a Josafá: — Eu vou me disfarçar e entrar no combate, mas você use os seus trajes reais. E assim o rei de Israel se disfarçou e entrou no combate.
31 Nanmwarkien Siria ahpw mahsanihong sapwellime kaunen werennansapw 32 re dehpa mahweniong emen tohrohr nan mahweno, ihte nanmwarkien Israel.
31 Ora, o rei da Síria havia ordenado aos trinta e dois capitães dos seus carros de guerra que não lutassem nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Eri, ahnsou me re patohwanda Nanmwarki Seosopat, irail koaros lemeleme me ih me nanmwarkien Israel, re ahpw sohpeila oh mahweniong. Ahpw ni en nanmwarkio eh mahsen,
32 Quando os capitães dos carros viram Josafá, disseram: — Aquele certamente é o rei de Israel. E se dirigiram até ele para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 re ahpw diarada me kaidehn ih nanmwarkien Israelo; irail eri pweieksang.
33 Quando os capitães dos carros de guerra viram que não era o rei de Israel, deixaram de persegui-lo.
34 Eri, sounpeien Siria men ahpw depweikihla ni eh kadarala mwahl nah kesik ketieuwo ahpw inenehdi nan peuspenehn sapwellimen Nanmwarki Eihap mehn sansar. Nanmwarki Eihap ahpw mahsanihalahng sapwellime sountangahki tehnwere werennansapw en mahweno, “I lellelehr! Wekid wahren; kita tangasang nan mahwenet.”
34 Então um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, atingiu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura. Então o rei Acabe disse ao condutor do seu carro: — Dê a volta e leve-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Nindokon mahweno eh wiewiawi, Nanmwarki Eihap ahpw utuhtda oh ketiket nan tehnwere werennansapw en mahweno, sallang mehn Siria kan. Ntahn eh ohlao ahpw kerekeredi mwuledek nan werennansapwo; oh lel nin soutik Eihap ahpw sipalla.
35 A batalha se intensificou naquele dia. Quanto ao rei, seguraram-no em pé no seu carro de guerra de frente para os sírios, mas à tarde ele morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Eri, mwohn ketipin eh pahn kihrla, pakair ehu ahpw kohseli nanpwungen sounpeien Israel kan, “Kumwail koaros en pwurala nan sapwamwail oh nan amwail kahnimw kan.”
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um grito pelo acampamento, que dizia: — Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw sipalla. Kahlepeo wisikla oh seridi nan Sameria.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Tehnwere werennansapw en mahweno ahpw kamwakelda ni pwarer en Sameria, wasa me kidi kan tamwehsang ntah ie oh lih suwed akan wiahki arail wasahn duhdu, nin duwen me KAUN-O ketin mahsaniher.
38 Quando lavaram o carro de guerra junto à cisterna de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se naquelas águas.
39 Eri, wiewiahn Nanmwarki Eihap, iangahki koasoipen tehnpese aipori oh kahnimw kan koaros me e ketin kauwada, koaros ntinting nan pwuhkenPoadopoad en Nanmwarki kan en Israel.
39 Quanto aos demais atos de Acabe, a tudo o que fez, ao palácio de marfim que construiu e a todas as cidades que edificou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Israel?
40 Eri, ni eh sipallahr, sapwellime pwutak Ahasaia wiliandi oh wiahla nanmwarki.
40 Assim, Acabe morreu, e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Ni kapaheiun sounpar en mwehin Eihap, nanmwarkien Israel, Seosopat nein Asa wiahla nanmwarkien Suda
41 Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano do reinado de Acabe, rei de Israel.
42 ni eh sounpar silihsek limau, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar rieisek limau. Eh nohno Asupa, nein sili serepein.
42 Josafá tinha trinta e cinco anos de idade quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Azuba e era filha de Sili.
43 E duwehte semeo me wia nanmwarki mwowe, e wiadahr me pwung mwohn silangin KAUN-O, ahpw e sohte kamwomwala wasahn kaudok en me rotorot akan, oh aramas akan uselahte wiewia meirong oh isihsik warpwohmwahu wasao.
43 Josafá andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto aos olhos do Senhor .
44 Seosopat wiahda meleilei ong nanmwarkien Israel.
44 Os lugares altos, porém, não foram destruídos; neles, o povo ainda oferecia sacrifícios e queimava incenso.
45 Mehkoaros me Seosopat wiadahr, oh eh kommwad nan mahwen ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Suda.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 E pwakihasang ohl oh lih koaros me kin wia doadoahk en netiki paliwararail kan ni pei sarawien me rotorot akan me mihmihte sang ni mwehin eh pahpa Asa.
46 Quanto aos demais atos de Josafá, ao poder que mostrou e como guerreou, não está tudo escrito no Livro da História dos Reis de Judá?
47 Sohte nanmwarki nan wehin Edom; wiliepe men me nanmwarkien Suda ketin pilada pwehn kin kakaun wasao.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Mie tehnweren Nanmwarki Seosopat sohp kei me wiawihda pwehn kin seiloaklahng wehin Opir pwehn ale kohl; ahpw sohp ko ohla nan Esiongkeper oh sohla kak tang.
48 Nessa época não havia rei em Edom, porém somente um governador.
49 Ahasaia, nanmwarkien Israel ahpw kupwurehda sapwellime ohl akan en iangada Sohp me sapwellimen Seosopat ko dake, ahpw Seosopat sohte kupwure pekipek wet.
49 Josafá fez grandes navios, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Seosopat sipalla oh seridi nan sousoun nanmwarki kan nan Kahnimw en Depit, oh sapwellime pwutak Sehoram me uhd wiliandi wiahla nanmwarki.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: — Deixe que os meus servos naveguem com os seus. Porém Josafá não quis.
51 Ni kaeisek isuhn sounpar en mwehin Seosopat, nanmwarkien Suda, Ahasaia nein Eihap wiahla nanmwarkien Israel, oh e kakaunki nan Sameria erein sounpar riau.
51 Josafá morreu e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 E wiahda dihp ong KAUN-O, idawehn karasepen seme Eihap, eh nohno Sesepel, oh Nanmwarki Seropoham, me kahrehiong Israel nan dihp.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano do reinado de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 E kin kaudokiong oh papah Paal, e duwehte semeo me wia nanmwarki mwowe, e kahngiangihada KAUN-O, Koht en Israel.
53 Fez o que era mau aos olhos do Senhor , pois andou nos caminhos de seu pai, bem como nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que levou Israel a pecar.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, como o seu pai havia feito antes dele, provocando o Senhor , Deus de Israel, à ira.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.