1 Reis 22
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF
1 Eri, mwehi mwahu miher nanpwungen Israel oh Siria sounpar riau,
1 E estiveram quietos três anos, não havendo guerra entre a Síria e Israel.
2 ahpw ni kesiluhwen sounpar, Seosopat, nanmwarkien Suda, ahpw ketilahng tuhwong Eihap, nanmwarkien Israel.
2 Porém no terceiro ano sucedeu que Jeosafá, rei de Judá, desceu para avistar-se com o rei de Israel.
3 Eihap ahpw ketin keinemwe rehn sapwellime lapalap akan, “Dahme kahrehda kitail sohte wiahki mehkot pwe kitail en kapwurehdo Ramod Kilead sang nanmwarkien Siria? Pwe wasao uhdahn sapwatail.”
3 E o rei de Israel disse aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote de Gileade é nossa, e nós estamos quietos, sem a tomar da mão do rei da Síria?
4 Eri, Eihap ahpw pil keinemwe rehn Seosopat, “Komw pahn iang ie, kita ketila mahweniong mehn Ramod, de soh?”
4 Então perguntou a Jeosafá: Irás tu comigo à peleja a Ramote de Gileade? E disse Jeosafá ao rei de Israel: Serei como tu, e o meu povo como o teu povo, e os meus cavalos como os teus cavalos.
5 Ahpw mwohn mehkoaros kita pahn rapahki kupwur en KAUN-O nan mwekid wet.”
5 Disse mais Jeosafá ao rei de Israel: Peço-te, consulta hoje a palavra do Senhor.
6 Eri, Eihap ahpw malipepene soukohp akan, ele irail me 400, oh keinemwe rehrail, “I en kohla mahweniong mehn Ramod, de soh?”
6 Então o rei de Israel reuniu os profetas até quase quatrocentos homens, e disse-lhes: Irei à peleja contra Ramote de Gileade, ou deixarei de ir? E eles disseram: Sobe, porque o Senhor a entregará na mão do rei.
7 A Seosopat ahpw keinemwe, “Sohte pil emen soukohp me kitail pahn kak esehsang duwen kupwur en KAUN-O?”
7 Disse, porém, Jeosafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor, ao qual possamos consultar?
8 Eihap ahpw ketin sapeng, mahnsaih, “Ei, pil mie emen, Maikaia, nein Imla. Ahpw I suwedki, pwehki eh sohte kin kohpada mehkot me mwahuwong ie, ahpw ahnsou koaros mehkot me kin suwediong ie.”
8 Então disse o rei de Israel a Jeosafá: Ainda há um homem por quem podemos consultar ao Senhor; porém eu o odeio, porque nunca profetiza de mim o que é bom, mas só o mal; este é Micaías, filho de Inlá. E disse Jeosafá: Não fale o rei assim.
9 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw malipehdo emen sapwellime lapalap ako, oh mahsanih en mwadahng patohla oh kahrehda Maikaia.
9 Então o rei de Israel chamou um oficial, e disse: Traze-me depressa a Micaías, filho de Inlá.
10 Nanmwarki riemeno eri ketidiong pohn mwoalara, nan sapwellimara kapwat en nanmwarki, wasahn kamwakele kilin kohn likin ewen kelen Sameria, oh soukohp koaros ahpw wiewie kohkohp mwohra.
10 E o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, estavam assentados cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, na praça, à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam na sua presença.
11 Emen soukohp ako, Sedekaia, nein Kenahna, ahpw wiahkihda kod kei mete, e ahpw patohwanong Eihap, “Iet me KAUN-O ketin mahsanih, ‘Mepwukat me komw pahn mahwenkihong mehn Siria kan lao komw pahn kemeirailla oh kamwomwirailla.’”
11 E Zedequias, filho de Quenaaná, fez para si uns chifres de ferro, e disse: Assim diz o Senhor: Com estes ferirás aos sírios, até de todo os consumir.
12 Soukohp teiko koaros pil koasoia soahngohte, re ahpw patohwan, “Komw pelian mehn Ramod kan, komw pahn kaloweiraildi; pwe KAUN-O pahn ketikihong komwi manaman en powehdi.”
12 E todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote de Gileade, e triunfarás, porque o Senhor a entregará na mão do rei.
13 Eri, me lapalapo me pekederlahng kahrehdo Maikaia ahpw ndaiong, “Soukohp koaros kohpadar me nanmwarkio pahn pweida nan mahwen, ke uhdahn pahn wia duwehte.”
13 E o mensageiro que foi chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Vês aqui que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles, e fala bem.
14 Maikaia sapengki, “Ni mwaren KAUN-O ieias, I pahn patohwan dahme KAUN-O pahn ketin padahkihong ie.”
14 Porém Micaías disse: Vive o Senhor que o que o Senhor me disser isso falarei.
15 Ni ahnsou me e pwarodo mwohn nanmwarki ko, Eihap keinemwe reh, “Maikaia, ngehi oh Nanmwarki Seosopat, se en kohla oh mahweniong mehn Ramod, de soh?”
15 E, vindo ele ao rei, o rei lhe disse: Micaías, iremos a Ramote de Gileade à peleja, ou deixaremos de ir? E ele lhe disse: Sobe, e serás bem sucedido; porque o Senhor a entregará na mão do rei.
16 Eihap ahpw ketin sapeng, mahsanih, “Pak depe me I pahn padahkihong uhk ke en ndaiong ie dahme mehlel ni mwaren KAUN-O?”
16 E o rei lhe disse: Até quantas vezes te conjurarei, que não me fales senão a verdade em nome do Senhor?
17 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “I kilangehr mehn Israel kan ar mwarahkpeseng pohn dohl akan, rasehng sihpw me sohte sileparail. Oh KAUN-O ketin mahsanih, ‘Aramas pwukat sohte kaunparail; kumwa mweidohng irail en kohkohla ni imwarail ko ni popohl.’”
17 Então disse ele: Vi a todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não tem pastor; e disse o Senhor: Estes não têm senhor; torne cada um em paz para sua casa.
18 Eihap ahpw mahsanihong Seosopat, “I padahkihong komwi me ohl menet sohte kin kohpada mehkot me mwahuwong ie, ahnsou koaros mehkot me kin suwediong ie.”
18 Então o rei de Israel disse a Jeosafá: Não te disse eu, que nunca profetizará de mim o que é bom, senão só o que é mal?
19 Maikaia pil patohwan, “Eri, komw karonge dahme KAUN-O ketin mahsanih. I kilangehr KAUN-O eh ketiket pohn mwoale nanleng, oh sapwellime tohnleng kan kesikesihnen limwahn.
19 Então ele disse: Ouve, pois, a palavra do Senhor: Vi ao Senhor assentado sobre o seu trono, e todo o exército do céu estava junto a ele, à sua mão direita e à sua esquerda.
20 KAUN-O ahpw ketin keinemwe, ‘Ihs me pahn pitih Eihap pwe en kohla oh mehla nan Ramod?’ Ekei tohnleng kan koasoia ehu soahng, e ekei pil koasoia ehu soahng tohrohr,
20 E disse o Senhor: Quem induzirá Acabe, para que suba, e caia em Ramote de Gileade? E um dizia desta maneira e outro de outra.
21 lao ngehn ehu ahpw patohla mwohn KAUN-O oh patohwanohng, ‘Ngehi me pahn pitihedi.’ KAUN-O eri ketin keinemwe, ‘Ia duwe omw pahn pitih?’
21 Então saiu um espírito, e se apresentou diante do Senhor, e disse: Eu o induzirei. E o Senhor lhe disse: Com quê?
22 Ngehno ahpw patohwan sapeng, ‘I pahn patohla wiahiong sapwellimen Eihap soukohp koaros re en wia kohkohp likamw.’ KAUN-O eri ketin mahsanih, ‘Kohla oh pitih. Omw doadoahk pahn pweida.’”
22 E disse ele: Eu sairei, e serei um espírito de mentira na boca de todos os seus profetas. E ele disse: Tu o induzirás, e ainda prevalecerás; sai e faze assim.
23 Maikaia ahpw kaimwisekala eh patoh oh patohwan, “Ih met me wiawiher. KAUN-O ketin kalokaiahki sapwellimomwi soukohp pwukat pwe re en wia likamw ong komwi. Ahpw pein ih ketin koasoanehdi kapwal laud me pahn lelohng komwi!”
23 Agora, pois, eis que o Senhor pôs o espírito de mentira na boca de todos estes teus profetas, e o Senhor falou o mal contra ti.
24 Eri, ni ahnsowo Sedekaia ahpw kohla oh pohr meseo, oh idek, “Ia duwen ngenen KAUN-O eh kohsang rehi ahpw uhda mahseniong uhk?”
24 Então Zedequias, filho de Quenaaná, chegou, e feriu a Micaías no queixo, e disse: Por onde saiu de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
25 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “Ma ke pahn kohwei rukla nan ehu perehn, ke ahpw pahn kak wehwehkihda.”
25 E disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara para te esconderes.
26 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw mahsanihong emen sapwellime lapalap ako, “Salihedi Maikaia oh wahla rehn Amon, kepinahn kahnimwet, oh rehn Sohas, sapwellimen nanmwarki pwutako.
26 Então disse o rei de Israel: Tomai a Micaías, e tornai a levá-lo a Amom, o governador da cidade e a Joás filho do rei.
27 Padahkihong ira en kesehlong nan imweteng, oh kamwengehkihte pilawa oh pihl, I lao paiamwahu pwurodo.”
27 E direis: Assim diz o rei: Colocai este homem na casa do cárcere, e sustentai-o com o pão de angústia, e com água de amargura, até que eu venha em paz.
28 Maikaia ahpw sapeng, patohwan, “Ma komw pahn paiamwahu pwurodo, eri, kaidehn KAUN-O me mahseniong ie.” E ahpw pil patohwan, “Kumwail koaros en rong dahme I patohwanet.”
28 E disse Micaías: Se tu voltares em paz, o Senhor não tem falado por mim. Disse mais: Ouvi, povos todos!
29 Nanmwarkien Israel, Eihap, oh nanmwarkien Suda, Seosopat, ira eri ketila oh mahweniong mehn Ramod nan Kilead.
29 Assim o rei de Israel e Jeosafá, rei de Judá, subiram a Ramote de Gileade.
30 Eihap ahpw ketin mahsanihong Seosopat, “Ahnsou me kita pahn lel nan mahweno, I pahn wekidala mwomwei, a komw pahn ketila nan kapwat en nanmwarki.” Eri, nanmwarkien Israel ahpw ketila nan mahweno oh wekidala mwomwe.
30 E disse o rei de Israel a Jeosafá: Eu me disfarçarei, e entrarei na peleja; tu porém veste as tuas roupas. Disfarçou-se, pois o rei de Israel, e entrou na peleja.
31 Nanmwarkien Siria ahpw mahsanihong sapwellime kaunen werennansapw 32 re dehpa mahweniong emen tohrohr nan mahweno, ihte nanmwarkien Israel.
31 E o rei da Síria dera ordem aos capitães dos carros, que eram trinta e dois, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas só contra o rei de Israel.
32 Eri, ahnsou me re patohwanda Nanmwarki Seosopat, irail koaros lemeleme me ih me nanmwarkien Israel, re ahpw sohpeila oh mahweniong. Ahpw ni en nanmwarkio eh mahsen,
32 Sucedeu que, vendo os capítães dos carros a Jeosafá, disseram eles: Certamente este é o rei de Israel. E chegaram-se a ele, para pelejar com ele; porém Jeosafá gritou.
33 re ahpw diarada me kaidehn ih nanmwarkien Israelo; irail eri pweieksang.
33 E sucedeu que, vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de segui-lo.
34 Eri, sounpeien Siria men ahpw depweikihla ni eh kadarala mwahl nah kesik ketieuwo ahpw inenehdi nan peuspenehn sapwellimen Nanmwarki Eihap mehn sansar. Nanmwarki Eihap ahpw mahsanihalahng sapwellime sountangahki tehnwere werennansapw en mahweno, “I lellelehr! Wekid wahren; kita tangasang nan mahwenet.”
34 Então um homem armou o arco, e atirou a esmo, e feriu o rei de Israel por entre as fivelas e as couraças; então ele disse ao seu carreteiro: Dá volta, e tira-me do exército, porque estou gravemente ferido.
35 Nindokon mahweno eh wiewiawi, Nanmwarki Eihap ahpw utuhtda oh ketiket nan tehnwere werennansapw en mahweno, sallang mehn Siria kan. Ntahn eh ohlao ahpw kerekeredi mwuledek nan werennansapwo; oh lel nin soutik Eihap ahpw sipalla.
35 E a peleja foi crescendo nequele dia, e o rei foi sustentado no carro defronte dos sírios; porém ele morreu à tarde; e o sangue da ferida corria para o fundo do carro.
36 Eri, mwohn ketipin eh pahn kihrla, pakair ehu ahpw kohseli nanpwungen sounpeien Israel kan, “Kumwail koaros en pwurala nan sapwamwail oh nan amwail kahnimw kan.”
36 E depois do sol posto passou um pregão pelo exército, dizendo: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Eri, Nanmwarki Eihap ahpw sipalla. Kahlepeo wisikla oh seridi nan Sameria.
37 E morreu o rei, e o levaram a Samaria; e sepultaram o rei em Samaria.
38 Tehnwere werennansapw en mahweno ahpw kamwakelda ni pwarer en Sameria, wasa me kidi kan tamwehsang ntah ie oh lih suwed akan wiahki arail wasahn duhdu, nin duwen me KAUN-O ketin mahsaniher.
38 E, lavando-se o carro no tanque de Samaria, os cães lamberam o seu sangue (ora as prostitutas se lavavam ali), conforme à palavra que o Senhor tinha falado.
39 Eri, wiewiahn Nanmwarki Eihap, iangahki koasoipen tehnpese aipori oh kahnimw kan koaros me e ketin kauwada, koaros ntinting nan pwuhkenPoadopoad en Nanmwarki kan en Israel.
39 Quanto ao mais dos atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que edificou, porventura não está escrito no livro das crônicas dos reis de Israel?
40 Eri, ni eh sipallahr, sapwellime pwutak Ahasaia wiliandi oh wiahla nanmwarki.
40 Assim dormiu Acabe com seus pais; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Ni kapaheiun sounpar en mwehin Eihap, nanmwarkien Israel, Seosopat nein Asa wiahla nanmwarkien Suda
41 E Jeosafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 ni eh sounpar silihsek limau, oh e kakaunki nan Serusalem erein sounpar rieisek limau. Eh nohno Asupa, nein sili serepein.
42 E era Jeosafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar; e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém; e era o nome de sua mãe Azuba, filha de Sili.
43 E duwehte semeo me wia nanmwarki mwowe, e wiadahr me pwung mwohn silangin KAUN-O, ahpw e sohte kamwomwala wasahn kaudok en me rotorot akan, oh aramas akan uselahte wiewia meirong oh isihsik warpwohmwahu wasao.
43 E andou em todos os caminhos de seu pai Asa, não se desviou deles, fazendo o que era reto aos olhos do Senhor.
44 Seosopat wiahda meleilei ong nanmwarkien Israel.
44 Todavia os altos não se tiraram; ainda o povo sacrificava e queimava incenso nos altos.
45 Mehkoaros me Seosopat wiadahr, oh eh kommwad nan mahwen ntinting nan Pwuhken Poadopoad en Nanmwarki kan en Suda.
45 E Jeosafá esteve em paz com o rei de Israel.
46 E pwakihasang ohl oh lih koaros me kin wia doadoahk en netiki paliwararail kan ni pei sarawien me rotorot akan me mihmihte sang ni mwehin eh pahpa Asa.
46 Quanto ao mais dos atos de Jeosafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura não está escrito no livro das crônicas dos reis de Judá?
47 Sohte nanmwarki nan wehin Edom; wiliepe men me nanmwarkien Suda ketin pilada pwehn kin kakaun wasao.
47 Também expulsou da terra o restante dos sodomitas, que ficaram nos dias de seu pai Asa.
48 Mie tehnweren Nanmwarki Seosopat sohp kei me wiawihda pwehn kin seiloaklahng wehin Opir pwehn ale kohl; ahpw sohp ko ohla nan Esiongkeper oh sohla kak tang.
48 Então não havia rei em Edom, porém um vice-rei.
49 Ahasaia, nanmwarkien Israel ahpw kupwurehda sapwellime ohl akan en iangada Sohp me sapwellimen Seosopat ko dake, ahpw Seosopat sohte kupwure pekipek wet.
49 E fez Jeosafá navios de Társis, para irem a Ofir por causa do ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Seosopat sipalla oh seridi nan sousoun nanmwarki kan nan Kahnimw en Depit, oh sapwellime pwutak Sehoram me uhd wiliandi wiahla nanmwarki.
50 Então Acazias, filho de Acabe, disse a Jeosafá: Vão os meus servos com os teus servos nos navios. Porém Jeosafá não quis.
51 Ni kaeisek isuhn sounpar en mwehin Seosopat, nanmwarkien Suda, Ahasaia nein Eihap wiahla nanmwarkien Israel, oh e kakaunki nan Sameria erein sounpar riau.
51 E Jeosafá dormiu com seus pais, e foi sepultado junto a eles, na cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 E wiahda dihp ong KAUN-O, idawehn karasepen seme Eihap, eh nohno Sesepel, oh Nanmwarki Seropoham, me kahrehiong Israel nan dihp.
52 E Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel, em Samaria, no ano dezessete de Jeosafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 E kin kaudokiong oh papah Paal, e duwehte semeo me wia nanmwarki mwowe, e kahngiangihada KAUN-O, Koht en Israel.
53 E fez o que era mau aos olhos do Senhor; porque andou no caminho de seu pai, como também no caminho de sua mãe, e no caminho de Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel.
54 — ausente —
54 E serviu a Baal, e adorou-o, e provocou a ira do Senhor Deus de Israel, conforme a tudo quanto fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.