1 Reis 20

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nanmwarkien Siria, Penadad, ketin kapokonepene sapwellime sounpei koaros, oh nanmwarki siliakan riemen me iang utung mwekid wet oh kihda neirail oahs oh werennansapw akan, e ahpw ketila koasoanehdi sapwellime karis en sounpei kapilkipene Sameria oh mahweniong kahnimwo.
1 E Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército; e havia com ele trinta e dois reis, e cavalos e carros; e subiu, e cercou a Samaria, e pelejou contra ela.
2 E ahpw kadarala meninkeder kei ong nan kahnimwo rehn Eihap, nanmwarkien Israel, me ketihtihki, “Nanmwarki Penadad ngidingidki
2 E enviou à cidade mensageiros, a Acabe, rei de Israel,
3 komwi en pekimahngkihla sapwellimomwi silper oh kohl, iangahki omwi pwoud kan oh sapwellimomwi seri me keieu kehlail kan.”
3 Que lhe disseram: Assim diz Ben-Hadade: A tua prata e o teu ouro são meus; e tuas mulheres e os melhores de teus filhos são meus.
4 Eihap ahpw sapeng, mahsanih, “Kumwail padahkihong ei kaun, Nanmwarki Penadad, me I pwungki; e kak sapwellimanikiniehla iangahki mehkoaros me I tungoalenki.”
4 E respondeu o rei de Israel, e disse: Conforme a tua palavra, ó rei meu senhor, eu sou teu, e tudo quanto tenho.
5 Mwuri meninkeder ko pil pwurkilahng Eihap koasoandi ngidingid sang rehn Penadad: “I kadarowehr kair me komwi en kadarodohng ie sapwellimomwi silper oh kohl, iangahki omwi pwoud kan oh sapellimomwi seri kan.
5 E tornaram a vir os mensageiros, e disseram: Assim diz Ben-Hadade: Enviei-te, na verdade, mensageiros que dissessem: Tu me hás de dar a tua prata, e o teu ouro, e as tuas mulheres e os teus filhos;
6 Eri, met I pahn kadarowei nei lapalap akan pwe re en tehk nan tehnpesomwi oh nan imwen sapwellimomwi lapalap akan, oh kihsang soahng koaros me kesempwal. Re pahn kohwei soangen ahnsou wet lakapw.”
6 Todavia amanhã a estas horas enviarei os meus servos a ti, e esquadrinharão a tua casa, e as casas dos teus servos; e há de ser que tudo o que de precioso tiveres, eles tomarão consigo, e o levarão.
7 Nanmwarki Eihap ahpw kapokonepene sapwellime kaunen wehio koaros oh mahsanihong irail, “Kumwail kilang duwen ohl menet eh men kauweikitailla. E kadarodohng ie mahsen kei me idingkin ie I en kadaralahng ei pwoud kan oh nei seri kan, nei silper oh kohl, eri I pwungki.”
7 Então o rei de Israel chamou a todos os anciãos da terra, e disse: Notai agora, e vede como este homem procura o mal; pois mandou pedir-me as mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e não lhos neguei.
8 Kaun ako oh aramas ako ahpw sapeng, patohwan, “Komw dehr tehk; komwi dehr mweidohng.”
8 E todos os anciãos e todo o povo lhe disseram: Não lhe dês ouvidos, nem consintas.
9 Eihap eri sapengala sapwellimen Penadad meninkeder ko, “Kumwail padahkihong ei kaun nanmwarkio me I pwungki sapwellime koasoandi ngidingid keieuo, ahpw I sohte pwungki keriauo.”
9 Por isso disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao rei, meu senhor: Tudo o que primeiro mandaste pedir a teu servo, farei, porém isto não posso fazer. E voltaram os mensageiros, e lhe levaram a resposta.
10 sang Penadad: “I pahn wahdo uwen tohtohn ohl me pahn itarohng kamwomwala sapwellimomwi kahnimwet oh wahsang dipwisou kan me re pahn kamwerehdi. Koht en ketin kemeiehla ma I sohte pahn wia met!”
10 E Ben-Hadade enviou a ele mensageiros dizendo: Assim me façam os deuses, e outro tanto, que o pó de Samaria não bastará para encher as mãos de todo o povo que me segue.
11 Nanmwarki Eihap eri sapeng, mahsanih, “Kumwail padahkihong me sounpei mehlel men kin wia soangen koasoi pwukat mwurin mahwen, ahpw kaidehk mwohn mahwen.”
11 Porém o rei de Israel respondeu: Dizei-lhe: Não se gabe quem se cinge das armas, como aquele que as descinge.
12 Penadad ale en Eihap pasapeng pwukat nindokon ih oh sapwellime nanmwarki teiko ar wie sakasakau nan arail impwal kan. E ahpw ruwese sapwellime ohl akan pwe re en onopada oh mahweniong kahnimwo, irail eri onopada.
12 E sucedeu que, ouvindo ele esta palavra, estando a beber com os reis nas tendas, disse aos seus servos: Ponde-vos em ordem contra a cidade.
13 Mwurin ahnsou kis, soukohp men ahpw patohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng, “KAUN-O mahsanih, ‘Komwi dehpa masakada lapalahn kariso! I pahn mweidohng komwi en powehdi rahnwet, oh komwi ahpw pahn ese me ngehi KAUN-O.’”
13 E eis que um profeta se chegou a Acabe rei de Israel, e lhe disse: Assim diz o Senhor: Viste toda esta grande multidão? Eis que hoje ta entregarei nas tuas mãos, para que saibas que eu sou o Senhor.
14 Eihap eri keinemwe, “Ihs me pahn kaunda mahweno?”
14 E disse Acabe: Por quem? E ele disse: Assim diz o Senhor: Pelos moços dos príncipes das províncias. E disse: Quem começará a peleja? E disse: Tu.
15 Nanmwarkio eri kapokonepene sounpei pwulopwul kan me mi pahn kaweid en kaunen wehi kan, irail koaros me 232. Ih eri pil ekerodo sounpei en Israel ko, irail koaros patpene me 7,000.
15 Então contou os moços dos príncipes das províncias, e foram duzentos e trinta e dois; e depois deles contou a todo o povo, todos os filhos de Israel, sete mil.
16 Mahweno tepida nin souwas, nindokon Penadad oh me siliakano ar sakaulahr nan arail impwal kan.
16 E saíram ao meio-dia; e Ben-Hadade estava bebendo e embriagando-se nas tendas, ele e os reis, os trinta e dois reis, que o ajudavam.
17 Sounpei pwulopwul ko me tiengla. Kisin pwihn en lipoahrok ehu me Penadad kadarala ahpw pwurodo oh padahkihong me pwihn en sounpei ehu kohkohdo sang Sameria.
17 E os moços dos príncipes das províncias saíram primeiro; e Ben-Hadade enviou espias, que lhe deram avisos, dizendo: Saíram de Samaria uns homens.
18 E ahpw mahsanih, “Kumwail poarmouriraildi, mehnda ma re kohkodohng mahwen de peki meleilei.”
18 E ele disse: Ainda que para paz saíssem, tomai-os vivos; e ainda que à peleja saíssem, tomai-os vivos.
19 Sounpei pwulopwul ko eri kaunda mahweno, karis en mehn Israel ko ahpw idawehnirailla,
19 Saíram, pois, da cidade os moços dos príncipes das províncias, e o exército que os seguia.
20 oh emenemen kemehla ohl me e peiong. Mehn Siria ko eri tangdoaui, oh mehn Israel ko pwakihirail ni lingeringer kowahlap, Penadad ahpw dakehda were oahso oh tangdoaui, iangahki ekei sounpei me dak oahs ko.
20 E eles feriram cada um o seu adversário, e os sírios fugiram, e Israel os perseguiu; porém Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo, com alguns cavaleiros.
21 Nanmwarki Eihap eri kolahng nansapwo, kalowehdi oahs ako oh werennansapw ako, oh kahrehiong mehn Siria ko ar lohdi.
21 E saiu o rei de Israel, e feriu os cavalos e os carros; e feriu os sírios com grande estrago.
22 Soukohpo eri patohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng, “Pwurala oh onehda sapahl sapwellimomwi karis kan oh wiahda koasoandi ni keneinei, pwehki nanmwarkien Siria pahn pwurehng mahwen ni ahnsoun padok wahnsahpw nan pahr kohkohdo.”
22 Então o profeta chegou-se ao rei de Israel e lhe disse: Vai, esforça-te, e atenta, e olha o que hás de fazer; porque no decurso de um ano o rei da Síria subirá contra ti.
23 Sapwellimen Penadad lapalap ako ahpw patohwanohng, “Koht en Israel kan iei koht en pohn nahna kei, ihme kahrehda mehn Israel kan kalowehkinkitaildi. Ahpw kitail uhdahn pahn kaloweiraildi ma kitail pahn mahweniong irail nan patapato.
23 Porque os servos do rei da Síria lhe disseram: Seus deuses são deuses dos montes, por isso foram mais fortes do que nós; mas pelejemos com eles em campo raso, e por certo veremos, se não somos mais fortes do que eles!
24 Eri, komw ketikihsang nanmwarki siliakan riemen nan dewerail oh wiliankiniraildi kaun akan me uhdahn sounpei koahiek.
24 Faze, pois, isto: tira os reis, cada um do seu lugar, e substitui-os por capitães;
25 Komwi eri ekerpene uwen karis tohto me duwehte karis me tangasang komwio, iangahki soangen uwen tohtohn oahs oh werennansapwohte. Kitail pahn mahweniong mehn Israel kan nan patapato, oh met kitail pahn kaloweiraildi.”
25 E forma outro exército, igual ao exército que perdeste, cavalo por cavalo, e carro por carro, e pelejemos com eles em campo raso, e veremos se não somos mais fortes do que eles! E deu ouvidos à sua voz, e assim fez.
26 Ni ahnsoun padok wahnsahpw eh leledo, e ahpw ekerpene sapwellime sounpei oh ketilahng nan kahnimw Apek pwehn mahweniong mehn Israel ko.
26 E sucedeu que, passado um ano, Ben-Hadade passou revista aos sírios, e subiu a Afeque, para pelejar contra Israel.
27 Mehn Israel ko eri likwerpene oh kaunopada; re mwesel oh kauwada imwarail impwal kan ni kahng riau sohpeilahng mehn Siria ko. Re rasehng pelin kuht tikitik riau, ma re pahn karasahiong karis en mehn Siria ko, me kadirehla nansapwo.
27 Também aos filhos de Israel se passou revista, e providos de víveres marcharam contra eles; e os filhos de Israel acamparam-se defronte deles, como dois pequenos rebanhos de cabras; mas os sírios enchiam a terra.
28 Soukohp men ahpw patohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng, “Iet dahme KAUN-O ketin mahsanih: ‘Pwehki mehn Siria kan ar patohwan me ngehi koht en pohn nahna kan, a kaidehk koht en wasa patapat kan, I pahn mweidohng uhk ke en powehdi arail lapalahn karis kan, oh kowe oh noumw aramas akan pahn esehki me ngehi KAUN-O.’”
28 E chegou o homem de Deus, e falou ao rei de Israel, e disse: Assim diz o Senhor: Porquanto os sírios disseram: O Senhor é Deus dos montes, e não Deus dos vales; toda esta grande multidão entregarei nas tuas mãos; para que saibas que eu sou o Senhor.
29 Erein rahn isuh mehn Siria ko oh mehn Israel ko mihmihki nan imwarail impwal kan, sansalpene. Ni keisuhn rahn re ahpw tapihada mahwen, oh mehn Israel kan ahpw kemehla mehn Siria lopw.
29 E sete dias estiveram acampados uns defronte dos outros; e sucedeu ao sétimo dia que a peleja começou, e os filhos de Israel feriram dos sírios cem mil homens de pé, num dia.
30 Me pitla ko eri tangala nan kahnimw Apek, wasa me kehl en kahnimwo pwupwudiong pohn me rienen isikid.
30 E os restantes fugiram a Afeque, à cidade; e caiu o muro sobre vinte e sete mil homens, que restaram; Ben-Hadade, porém, fugiu, e veio à cidade, escondendo-se de câmara em câmara.
31 Sapwellime lapalap ako ahpw patohla reh oh patohwanohng, “Se rong me nanmwarkien mehn Israel kan me kupwurkalahngan. Komw mweidohng kiht pwe se en patohla rehn nanmwarkien Israel oh kihong likoun nsensuwed ni lukopat kan oh sahl ni tepinwarat kan, eri mweinele e pahn kak kupwurmahk oh sohte kemeikomwihla.”
31 Então lhe disseram os seus servos: Eis que já temos ouvido que os reis da casa de Israel são reis clementes; ponhamos, pois, sacos aos lombos, e cordas às cabeças, e saiamos ao rei de Israel; pode ser que ele te poupe a vida.
32 Irail eri kidimkihla likoun nsensuwed nin lukoparail kan oh kihong sahl ni tepinwararail kan, irail eri patohla rehn Eihap oh patohwanohng, “Sapwellimomwi ladu Penadad patohwan pekimahk rehmwi pwe komwi en kupwure oh dehr kemehla.”
32 Então cingiram sacos aos lombos e cordas às cabeças, e foram ao rei de Israel, e disseram: Diz o teu servo Ben-Hadade: Deixa-me viver. E disse Acabe: Pois ainda vive? É meu irmão.
33 Sapwellimen Penadad lapalap ako ahpw mwasamwasahnte kilel mwahu, oh ni ahnsou me Eihap mahsanih, “Riei,” re inenen perenda ni ahnsowohte, oh patohwan, “Nin duwen me komwi mahsanih, Penadad iei riomwi!”
33 E aqueles homens tomaram isto por bom presságio, e apressaram-se em apanhar a sua palavra, e disseram: Teu irmão Ben-Hadade vive. E ele disse: Vinde, trazei-mo. Então Ben-Hadade foi a ele, e ele o fez subir ao carro.
34 Penadad ahpw mahsanihong Eihap, “I pahn kapwurehiong komwi kisin kahnimw kan me ei pahpao patohwansangehr semomwio, oh komw kauwada ehu omwi wasahn netinet nan Damaskus, duwehte me ei pahpao wiadahr nan Sameria.”
34 E disse ele: As cidades que meu pai tomou de teu pai tas restituirei, e faze para ti ruas em Damasco, como meu pai as fez em Samaria. E eu, respondeu Acabe, te deixarei ir com esta aliança. E fez com ele aliança e o deixou ir.
35 Sang ni koasoandien KAUN-O emen kisehn pwihn en soukohp ko ahpw patohwanohng emen ienge soukohp ko en poakih ih. Ahpw e kahng wia,
35 Então um dos homens dos filhos dos profetas disse ao seu companheiro, pela palavra do Senhor: Ora fere-me. E o homem recusou feri-lo.
36 ih eri patohwanohng, “Pwehki omwi sohte peikiong sapwellimen KAUN-O koasoandi, laion men pahn mwadangete kemeikomwihla ni ahnsou me komwi pahn mwesel sang rehi.” Eri, mwadangete ni ahnsou me e patopatohla, laion men ahpw pwarada oh kemehla.
36 E ele lhe disse: Porque não obedeceste à voz do Senhor, eis que, em te apartando de mim, um leão te ferirá. E como dele se apartou, um leão o encontrou e o feriu.
37 Eri, soukohpohte pil patohla rehn emen ohl oh patohwanohng, “Poakih ie!” Ohlo eri poakih; lapalahn poak ehu me e wiahiong oh kauwehla.
37 Depois encontrou outro homem, e disse-lhe: Ora fere-me. E aquele homem deu-lhe um golpe, ferindo-o.
38 Soukohpo eri kidimkihla likou meseo pwehn wekidala mwomwe, e ahpw patohla oh kesikesihnen nanialo, awiawih nanmwarkien Israel eh pahn ketin tang wasao.
38 Então foi o profeta, e pôs-se perante o rei no caminho; e disfarçou-se com cinza sobre os seus olhos.
39 Ni ahnsou me nanmwarkio ketiket kohdo, soukohpo ahpw werda, ketihtihki, “Maing Wasa Lapalap, I pepei nan mahwen nindokon emen sounpei eh patohwando imwintihti men me lohdier oh patohwanohng ie, ‘Sinsile ohl menet; ma e pahn pitla, ke pahn pwainkihla omw mour de pwainki mwohni silper silikid.’
39 E sucedeu que, passando o rei, clamou ele ao rei, dizendo: Teu servo estava no meio da peleja, e eis que, desviando-se um homem, trouxe-me outro homem, e disse: Guarda-me este homem; se vier a faltar, será a tua vida em lugar da vida dele, ou pagarás um talento de prata.
40 Ahpw I kedirepwkihla soahng tohto, ohlo eri pitsang ie.”
40 Sucedeu, pois, que, estando o teu servo ocupado de uma e de outra parte, eis que o homem desapareceu. Então o rei de Israel lhe disse: Esta é a tua sentença; tu mesmo a pronunciaste.
41 Soukohpo eri tehrasang likowo ni meseo, nanmwarkio ahpw mwadangete diarada me ih emen soukohp ko.
41 Então ele se apressou, e tirou a cinza de sobre os seus olhos; e o rei de Israel o reconheceu, que era um dos profetas.
42 Soukohpo eri patohwanohng nanmwarkio, “Met iei mahsen en KAUN-O: ‘Pwehki omw mweidohng ohlo en pitla, ohl me I koasoanehdi en kamakamala, ke pahn pwainkihla omw mour, oh noumw karis kan pahn mwomwla, pwehki omw mweidohng nein ohlo karis kan en tangdoaui.’”
42 E disse-lhe: Assim diz o Senhor: Porquanto soltaste da mão o homem que eu havia posto para destruição, a tua vida será em lugar da sua vida, e o teu povo em lugar do seu povo.
43 Nanmwarkio eri sapahlla ni tehnpeseo nan Sameria, ni pwunod oh kupwur pahtou.
43 E foi o rei de Israel para a sua casa, desgostoso e indignado; e chegou a Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.