1 Reis 20
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Nanmwarkien Siria, Penadad, ketin kapokonepene sapwellime sounpei koaros, oh nanmwarki siliakan riemen me iang utung mwekid wet oh kihda neirail oahs oh werennansapw akan, e ahpw ketila koasoanehdi sapwellime karis en sounpei kapilkipene Sameria oh mahweniong kahnimwo.
1 Ora, Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército; e havia com ele trinta e dois reis, e cavalos e carros. Então subiu, cercou a Samária, e pelejou contra ela.
2 E ahpw kadarala meninkeder kei ong nan kahnimwo rehn Eihap, nanmwarkien Israel, me ketihtihki, “Nanmwarki Penadad ngidingidki
2 E enviou à cidade mensageiros a Acabe, rei de Israel, a dizer-lhe: Assim diz: Ben-Hadade:
3 komwi en pekimahngkihla sapwellimomwi silper oh kohl, iangahki omwi pwoud kan oh sapwellimomwi seri me keieu kehlail kan.”
3 A tua prata e o teu ouro são meus; e também, das tuas mulheres e dos teus filhos, os melhores são meus.
4 Eihap ahpw sapeng, mahsanih, “Kumwail padahkihong ei kaun, Nanmwarki Penadad, me I pwungki; e kak sapwellimanikiniehla iangahki mehkoaros me I tungoalenki.”
4 Ao que respondeu o rei de Israel, dizendo: Conforme a tua palavra, ó rei meu senhor, sou teu, com tudo quanto tenho.
5 Mwuri meninkeder ko pil pwurkilahng Eihap koasoandi ngidingid sang rehn Penadad: “I kadarowehr kair me komwi en kadarodohng ie sapwellimomwi silper oh kohl, iangahki omwi pwoud kan oh sapellimomwi seri kan.
5 Tornaram a vir os mensageiros, e disseram: Assim fala Ben-Hadade, dizendo: Enviei-te, na verdade, mensageiros que dissessem: Tu me hás de entregar a tua prata e o teu ouro, as tuas mulheres e os teus filhos;
6 Eri, met I pahn kadarowei nei lapalap akan pwe re en tehk nan tehnpesomwi oh nan imwen sapwellimomwi lapalap akan, oh kihsang soahng koaros me kesempwal. Re pahn kohwei soangen ahnsou wet lakapw.”
6 todavia amanhã a estas horas te enviarei os meus servos, os quais esquadrinharão a tua casa, e as casas dos teus servos; e há de ser que tudo o que de precioso tiveres, eles tomarão consigo e o levarão.
7 Nanmwarki Eihap ahpw kapokonepene sapwellime kaunen wehio koaros oh mahsanihong irail, “Kumwail kilang duwen ohl menet eh men kauweikitailla. E kadarodohng ie mahsen kei me idingkin ie I en kadaralahng ei pwoud kan oh nei seri kan, nei silper oh kohl, eri I pwungki.”
7 Então o rei de Israel chamou todos os anciãos da terra, e disse: Notai agora, e vede como esse homem procura o mal; pois mandou pedir-me as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e não os neguei.
8 Kaun ako oh aramas ako ahpw sapeng, patohwan, “Komw dehr tehk; komwi dehr mweidohng.”
8 Responderam-lhe todos os anciãos e todo o povo: Não lhe dês ouvidos, nem consintas.
9 Eihap eri sapengala sapwellimen Penadad meninkeder ko, “Kumwail padahkihong ei kaun nanmwarkio me I pwungki sapwellime koasoandi ngidingid keieuo, ahpw I sohte pwungki keriauo.”
9 Pelo que disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao rei, meu senhor: Tudo o que a princípio mandaste pedir a teu servo, farei; porém isto não posso fazer. Voltaram os mensageiros, e lhe levaram a resposta.
10 sang Penadad: “I pahn wahdo uwen tohtohn ohl me pahn itarohng kamwomwala sapwellimomwi kahnimwet oh wahsang dipwisou kan me re pahn kamwerehdi. Koht en ketin kemeiehla ma I sohte pahn wia met!”
10 Tornou Ben-Hadade a enviar-lhe mensageiros, e disse: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se o pó de Samária bastar para encher as mãos de todo o povo que me segue.
11 Nanmwarki Eihap eri sapeng, mahsanih, “Kumwail padahkihong me sounpei mehlel men kin wia soangen koasoi pwukat mwurin mahwen, ahpw kaidehk mwohn mahwen.”
11 O rei de Israel, porém, respondeu: Dizei-lhe: Não se gabe quem se cinge das armas como aquele que as depõe.
12 Penadad ale en Eihap pasapeng pwukat nindokon ih oh sapwellime nanmwarki teiko ar wie sakasakau nan arail impwal kan. E ahpw ruwese sapwellime ohl akan pwe re en onopada oh mahweniong kahnimwo, irail eri onopada.
12 E sucedeu que, ouvindo ele esta palavra, estando a beber com os reis nas tendas, disse aos seus servos: Ponde-vos em ordem. E eles se puseram em ordem contra a cidade.
13 Mwurin ahnsou kis, soukohp men ahpw patohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng, “KAUN-O mahsanih, ‘Komwi dehpa masakada lapalahn kariso! I pahn mweidohng komwi en powehdi rahnwet, oh komwi ahpw pahn ese me ngehi KAUN-O.’”
13 E eis que um profeta, chegando-se a Acabe, rei de Israel, lhe disse: Assim diz o Senhor: Viste toda esta grande multidão eis que hoje te entregarei nas mãos, e saberás que eu sou o Senhor.
14 Eihap eri keinemwe, “Ihs me pahn kaunda mahweno?”
14 Perguntou Acabe: Por quem? Respondeu ele: Assim diz o Senhor: Pelos moços dos chefes das províncias. Ainda perguntou Acabe: Quem começará a peleja? Respondeu ele: Tu.
15 Nanmwarkio eri kapokonepene sounpei pwulopwul kan me mi pahn kaweid en kaunen wehi kan, irail koaros me 232. Ih eri pil ekerodo sounpei en Israel ko, irail koaros patpene me 7,000.
15 Então contou os moços dos chefes das províncias, e eram duzentos e trinta e dois; e depois deles contou todo o povo, a saber, todos os filhos de Israel, e eram sete mil.
16 Mahweno tepida nin souwas, nindokon Penadad oh me siliakano ar sakaulahr nan arail impwal kan.
16 Saíram, pois, ao meio-dia. Ben-Hadade, porém, estava bebendo e se embriagando nas tendas, com os reis, os trinta e dois reis que o ajudavam.
17 Sounpei pwulopwul ko me tiengla. Kisin pwihn en lipoahrok ehu me Penadad kadarala ahpw pwurodo oh padahkihong me pwihn en sounpei ehu kohkohdo sang Sameria.
17 E os moços dos chefes das províncias saíram primeiro; e Ben-Hadade enviou espias, que lhe deram aviso, dizendo: Saíram de Samária uns homens.
18 E ahpw mahsanih, “Kumwail poarmouriraildi, mehnda ma re kohkodohng mahwen de peki meleilei.”
18 Ao que ele disse: Quer venham eles tratar de paz, quer venham à peleja, tomai-os vivos.
19 Sounpei pwulopwul ko eri kaunda mahweno, karis en mehn Israel ko ahpw idawehnirailla,
19 Saíram, pois, da cidade os moços dos chefes das províncias, e o exército que os seguia.
20 oh emenemen kemehla ohl me e peiong. Mehn Siria ko eri tangdoaui, oh mehn Israel ko pwakihirail ni lingeringer kowahlap, Penadad ahpw dakehda were oahso oh tangdoaui, iangahki ekei sounpei me dak oahs ko.
20 E eles mataram cada um o seu adversário. Então os sírios fugiram, e Israel os perseguiu; mas Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo, com alguns cavaleiros.
21 Nanmwarki Eihap eri kolahng nansapwo, kalowehdi oahs ako oh werennansapw ako, oh kahrehiong mehn Siria ko ar lohdi.
21 E saindo o rei de Israel, destruiu os cavalos e os carros, e infligiu aos sírios grande derrota.
22 Soukohpo eri patohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng, “Pwurala oh onehda sapahl sapwellimomwi karis kan oh wiahda koasoandi ni keneinei, pwehki nanmwarkien Siria pahn pwurehng mahwen ni ahnsoun padok wahnsahpw nan pahr kohkohdo.”
22 Então o profeta chegou-se ao rei de Israel e lhe disse: Vai, fortalece-te; atenta bem para o que hás de fazer; porque decorrido um ano, o rei da Síria subirá contra ti.
23 Sapwellimen Penadad lapalap ako ahpw patohwanohng, “Koht en Israel kan iei koht en pohn nahna kei, ihme kahrehda mehn Israel kan kalowehkinkitaildi. Ahpw kitail uhdahn pahn kaloweiraildi ma kitail pahn mahweniong irail nan patapato.
23 Os servos do rei da Síria lhe disseram: Seus deuses são deuses dos montes, por isso eles foram mais fortes do que nós; mas pelejemos com eles na planície, e por certo prevaleceremos contra eles.
24 Eri, komw ketikihsang nanmwarki siliakan riemen nan dewerail oh wiliankiniraildi kaun akan me uhdahn sounpei koahiek.
24 Faze, pois, isto: tira os reis, cada um do seu lugar, e substitui-os por capitães;
25 Komwi eri ekerpene uwen karis tohto me duwehte karis me tangasang komwio, iangahki soangen uwen tohtohn oahs oh werennansapwohte. Kitail pahn mahweniong mehn Israel kan nan patapato, oh met kitail pahn kaloweiraildi.”
25 arregimenta outro exército, igual ao exército que perdeste, cavalo por cavalo, e carro por carro; pelejemos com eles na planície, e por certo prevaleceremos contra eles. Ele deu ouvidos ao que disseram, e assim fez.
26 Ni ahnsoun padok wahnsahpw eh leledo, e ahpw ekerpene sapwellime sounpei oh ketilahng nan kahnimw Apek pwehn mahweniong mehn Israel ko.
26 Passado um ano, Ben-Hadade arregimentou os sírios, e subiu a Afeque, para pelejar contra Israel.
27 Mehn Israel ko eri likwerpene oh kaunopada; re mwesel oh kauwada imwarail impwal kan ni kahng riau sohpeilahng mehn Siria ko. Re rasehng pelin kuht tikitik riau, ma re pahn karasahiong karis en mehn Siria ko, me kadirehla nansapwo.
27 Também os filhos de Israel foram arregimentados e, providos de víveres, marcharam contra eles. E os filhos de Israel acamparam-se defronte deles, como dois pequenos rebanhos de cabras; mas os sírios enchiam a terra.
28 Soukohp men ahpw patohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng, “Iet dahme KAUN-O ketin mahsanih: ‘Pwehki mehn Siria kan ar patohwan me ngehi koht en pohn nahna kan, a kaidehk koht en wasa patapat kan, I pahn mweidohng uhk ke en powehdi arail lapalahn karis kan, oh kowe oh noumw aramas akan pahn esehki me ngehi KAUN-O.’”
28 Nisso chegou o homem de Deus, e disse ao rei de Israel: Assim diz o Senhor: Porquanto os sírios disseram: O Senhor é Deus dos montes, e não Deus dos vales, entregarei nas tuas mãos toda esta grande multidão, e saberás que eu sou o Senhor.
29 Erein rahn isuh mehn Siria ko oh mehn Israel ko mihmihki nan imwarail impwal kan, sansalpene. Ni keisuhn rahn re ahpw tapihada mahwen, oh mehn Israel kan ahpw kemehla mehn Siria lopw.
29 Assim, pois, estiveram acampados sete dias, uns defronte dos outros. Ao sétimo dia a peleja começou, e num só dia os filhos de Israel mataram dos sírios cem mil homens da infantaria.
30 Me pitla ko eri tangala nan kahnimw Apek, wasa me kehl en kahnimwo pwupwudiong pohn me rienen isikid.
30 E os restantes fugiram para Afeque, e entraram na cidade; e caiu o muro sobre vinte e sete mil homens que restavam. Ben-Hadade, porém, fugiu, e veio à cidade, onde se meteu numa câmara interior.
31 Sapwellime lapalap ako ahpw patohla reh oh patohwanohng, “Se rong me nanmwarkien mehn Israel kan me kupwurkalahngan. Komw mweidohng kiht pwe se en patohla rehn nanmwarkien Israel oh kihong likoun nsensuwed ni lukopat kan oh sahl ni tepinwarat kan, eri mweinele e pahn kak kupwurmahk oh sohte kemeikomwihla.”
31 Disseram-lhe os seus servos: Eis que temos ouvido dizer que os reis da casa de Israel são reis clementes; ponhamos, pois, sacos aos lombos, e cordas aos pescoços, e saiamos ao rei de Israel; pode ser que ele te poupe a vida.
32 Irail eri kidimkihla likoun nsensuwed nin lukoparail kan oh kihong sahl ni tepinwararail kan, irail eri patohla rehn Eihap oh patohwanohng, “Sapwellimomwi ladu Penadad patohwan pekimahk rehmwi pwe komwi en kupwure oh dehr kemehla.”
32 Então cingiram sacos aos lombos e cordas aos pescoços e, indo ter com o rei de Israel, disseram-lhe: Diz o teu servo Ben-Hadade: Deixa-me viver, rogo-te. Ao que disse Acabe: Pois ainda vive? É meu irmão.
33 Sapwellimen Penadad lapalap ako ahpw mwasamwasahnte kilel mwahu, oh ni ahnsou me Eihap mahsanih, “Riei,” re inenen perenda ni ahnsowohte, oh patohwan, “Nin duwen me komwi mahsanih, Penadad iei riomwi!”
33 Aqueles homens, tomando isto por bom presságio, apressaram-se em apanhar a sua palavra, e disseram: Ben-Hadade é teu irmão! Respondeu-lhes ele: Ide, trazei-me. Veio, pois, Ben-Hadade à presença de Acabe; e este o fez subir ao carro.
34 Penadad ahpw mahsanihong Eihap, “I pahn kapwurehiong komwi kisin kahnimw kan me ei pahpao patohwansangehr semomwio, oh komw kauwada ehu omwi wasahn netinet nan Damaskus, duwehte me ei pahpao wiadahr nan Sameria.”
34 Então lhe disse Ben-Hadade: Eu te restituirei as cidades que meu pai tomou a teu pai; e farás para ti praças em Damasco, como meu pai as fez em Samária. E eu, respondeu Acabe, com esta aliança te deixarei ir. E fez com ele aliança e o deixou ir.
35 Sang ni koasoandien KAUN-O emen kisehn pwihn en soukohp ko ahpw patohwanohng emen ienge soukohp ko en poakih ih. Ahpw e kahng wia,
35 Ora, certo homem dentre os filhos dos profetas disse ao seu companheiro, pela palavra do Senhor: Fere-me, peço-te. Mas o homem recusou feri-lo.
36 ih eri patohwanohng, “Pwehki omwi sohte peikiong sapwellimen KAUN-O koasoandi, laion men pahn mwadangete kemeikomwihla ni ahnsou me komwi pahn mwesel sang rehi.” Eri, mwadangete ni ahnsou me e patopatohla, laion men ahpw pwarada oh kemehla.
36 Pelo que ele lhe disse: Porquanto não obedeceste à voz do Senhor, eis que, em te apartando de mim, um leão te matará. E logo que se apartou dele um leão o encontrou e o matou.
37 Eri, soukohpohte pil patohla rehn emen ohl oh patohwanohng, “Poakih ie!” Ohlo eri poakih; lapalahn poak ehu me e wiahiong oh kauwehla.
37 Depois o profeta encontrou outro homem, e disse-lhe: Fere-me, peço-te. E aquele homem deu nele e o feriu.
38 Soukohpo eri kidimkihla likou meseo pwehn wekidala mwomwe, e ahpw patohla oh kesikesihnen nanialo, awiawih nanmwarkien Israel eh pahn ketin tang wasao.
38 Então foi o profeta, pôs-se a esperar e rei no caminho, e disfarçou-se, cobrindo os olhos com o seu turbante.
39 Ni ahnsou me nanmwarkio ketiket kohdo, soukohpo ahpw werda, ketihtihki, “Maing Wasa Lapalap, I pepei nan mahwen nindokon emen sounpei eh patohwando imwintihti men me lohdier oh patohwanohng ie, ‘Sinsile ohl menet; ma e pahn pitla, ke pahn pwainkihla omw mour de pwainki mwohni silper silikid.’
39 E passando o rei, clamou ele ao rei, dizendo: Teu servo estava no meio da peleja; e eis que um homem, voltando-se, me trouxe um outro, e disse: Guarda-me este homem; se ele de qualquer maneira vier a faltar, a tua vida responderá pela vida dele, ou então pagarás um talento de prata.
40 Ahpw I kedirepwkihla soahng tohto, ohlo eri pitsang ie.”
40 E estando o teu servo ocupado de uma e de outra parte, eis que o homem desapareceu. Ao que lhe respondeu o rei de Israel: Esta é a tua sentença; tu mesmo a pronunciaste.
41 Soukohpo eri tehrasang likowo ni meseo, nanmwarkio ahpw mwadangete diarada me ih emen soukohp ko.
41 Então ele se apressou, e tirou o turbante de sobre os seus olhos; e o rei de Israel o reconheceu, que era um dos profetas.
42 Soukohpo eri patohwanohng nanmwarkio, “Met iei mahsen en KAUN-O: ‘Pwehki omw mweidohng ohlo en pitla, ohl me I koasoanehdi en kamakamala, ke pahn pwainkihla omw mour, oh noumw karis kan pahn mwomwla, pwehki omw mweidohng nein ohlo karis kan en tangdoaui.’”
42 E disse ele ao rei: Assim diz o Senhor: Porquanto deixaste escapar da mão o homem que eu havia posto para destruição, a tua vida responderá pela sua vida, e o teu povo pelo seu povo.
43 Nanmwarkio eri sapahlla ni tehnpeseo nan Sameria, ni pwunod oh kupwur pahtou.
43 E o rei de Israel seguiu para sua casa, desgostoso e indignado, e veio a Samária.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.