1 Reis 1

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nanmwarki Depit likeilapalahr oh ketin kidikidkipene tehi tohtohie, ahpw e kin ketin popoute.
1 O rei Davi estava bem velho. Os seus servidores o cobriam com cobertas, mas ele não conseguia se aquecer.
2 Eri, sapwellime lapalap akan ahpw patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin mweidohng kiht se en rapahkidohng komwi emen serepein pwulopwulen pwe en patopato pahn kupwuromwi oh patohwan apwahpwalih komwi. Serepein menet pahn kin patohdi kereniong komwi.”
2 Por isso, os seus conselheiros disseram: — Rei Davi, nós vamos procurar uma moça para ficar com o senhor e cuidar do senhor. Ela dormirá ao seu lado e o conservará quente.
3 Irail ahpw patohwan rapahki serepein menet nan Israel pwon, re ahpw diar nan wasa kis me adaneki Sunem; eden serepein menet iei Apisak. Irail eri patohwandohng pahn kupwur en nanmwarkio serepein kaselel menet.
3 Então procuraram em toda a terra de Israel uma moça bonita. Em Suném encontraram uma jovem chamada Abisague e a levaram ao rei.
4 Serepein menet me inenen kaselel oh e pil kin patohwan papah oh apwalih mwahu Depit; ahpw nanmwarkio sohte kin kipedi mpe.
4 Abisague era muito bonita. Ela servia o rei e cuidava dele, mas Davi não teve relações com ela.
7 E ahpw kin koasoakoasoiaiong Sohap (me inaniki Seruaia) oh samworo Apaiadar duwen eh pahn wiahla nanmwarki; eri, ira ahpw pwungki en sewese Adonaisa.
7 Adonias falou com Joabe, que era filho de uma mulher chamada Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, e eles concordaram em ficar do lado dele.
8 Ahpw samworo Sadok, Penaia nein Sehoiada, oh soukohp Nadan, Simei, Rei, oh sounpei ko me kin sinsile Depit, irail sohte uhpalihki Adonaisa.
8 Mas o sacerdote Zadoque e Benaías, filho de Joiada, Natã, o profeta , Simei, Reí e os guarda-costas de Davi não ficaram do lado de Adonias.
9 Rahn ehu Adonaisa ahpw wiahda meirong en sihpw, kouwol, oh koupwul mworourou kei wasa kis me adaneki Takaien Sineik, me kerenieng utuhnpihl en Enrokel. E ahpw lukepene sapwellimen Depit pwutak teikan oh lapalap akan sang Suda, pwe irail en iang kamadipw en meirongo.
9 Um dia Adonias ofereceu ovelhas, touros e bezerros gordos em sacrifício , na pedra da Cobra, perto da fonte de Rogel. Ele convidou os outros filhos do rei Davi e os servidores do rei que eram de Judá.
10 Ahpw e sohte luke rie Solomon, de soukohp Nadan, de Penaia, de pil sapwellimen nanmwarki pwihnen silasil.
10 Porém não convidou o seu meio-irmão Salomão, nem Natã, o profeta, nem Benaías, nem os guarda-costas de Davi.
11 Nadan ahpw pwaralahng Padsipa, en Solomon eh nohno, oh kalelapak, koasoia, “Ke sohte rong me nein Akkid pwutak, Adonaisa, kasapwiladahr pein ih pwe en wiahla nanmwrki? Oh Nanmwarki Depit sohte mwahngih?
11 Então Natã foi falar com Bate-Seba, a mãe de Salomão. Natã perguntou: — Você soube que Adonias, o filho de Hagite, se fez rei? E o rei Davi não está sabendo de nada!
12 Ma ke men doareiukala oh pil mouren noumw pwutak Solomon, a iet me ke pahn wiahn:
12 Vou lhe dar um conselho: se você quiser salvar a sua vida e a vida do seu filho Salomão,
13 mwadangalahng pahn kupwur en Nanmwarki Depit oh peki reh, patohwan, ‘Maing, Wasa Lapalap, komw sohte ketin inoukihongieier ni mehlel me ei tungoal pwutak Solomon pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki? Ahpw dahme kahrehda Adonaisa wiahkilahr nanmwarki?’”
13 vá agora mesmo falar com o rei Davi e diga o seguinte: “Rei Davi, o senhor não jurou que o meu filho Salomão seria rei em seu lugar e que seria ele quem haveria de sentar no seu trono? Então, como é que Adonias se tornou rei?”
14 Oh Nadan ahpw pil usehla, patohwan, “Ni ahnsou me ke pahn patopatowohng nanmwarkio, I pahn pedolong oh kadehde omw koasoi kan.”
14 E Natã continuou: — E aí, quando você ainda estiver falando com o rei, eu vou chegar e confirmar a sua história.
15 Padsipa eri mwesellahng pahn kupwur en nanmwarki, nan wasa me nanmwarkio kin seiseimwok ie. Depit likeilapalahr, oh Apisak, serepein en Sunemo, me kin apwahpwalih.
15 Então Bate-Seba foi ao quarto de dormir do rei para falar com ele. Davi estava muito velho, e Abisague, a moça de Suném, estava cuidando dele.
16 Padsipa ahpw poaridi mwohn nanmwarkio; Depit ahpw keinemwe, mahsanih, “Dahme ke anahne?”
16 Em sinal de respeito, Bate-Seba se ajoelhou diante do rei. Então ele perguntou: — O que você quer?
17 Padsipa ahpw sapeng, patohwan, “Maing, komw ketin inoukihongieier ni mehlel, ni mwaren KAUN-O, sapwellimomwi Koht, me ei tungoal pwutak Solomon me pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki.
17 Ela respondeu: — Rei Davi, o senhor jurou pelo nome do
18 Ahpw Adonaisa wialahr nanmwarki, ahpw komw sohte mwahngih.
18 Mas Adonias já se tornou rei, e o senhor não está sabendo disso.
19 E patohwan wiahkidahr meirong laud ehu, kouwol, sihpw, oh koupwul mworourou kei. E ahpw lukedohng meirong wet sapwellimomwi pwutak ko, samworo Apaiadar, oh Sohap, kaunen sapwellimomwi karis en sounpei; ahpw e sohte luke sapwellimomwi pwutak Solomon.
19 Ele ofereceu muitos touros, ovelhas e bezerros gordos em sacrifício e convidou os irmãos dele, o sacerdote Abiatar e Joabe, o comandante do exército, para a festa. Porém não convidou o seu filho Salomão.
20 Maing, Wasa Lapalap, tohn Israel pwon kin patohwan kasikasik me komw pahn pein kasalehda ihs me pahn wiliankomwihdi pwe en wiahla nanmwarki.
20 Rei Davi, todo o povo de Israel está esperando que o senhor lhe diga quem será o rei em seu lugar.
21 Eri, ma komw sohte pahn ketin kasalehda, a Adonaisa pahn wiahkihla sapwellimomwi pwutak Solomon oh ngehi eh imwintihti mwurin omwi pahn sipalla.”
21 Se não disser, logo que o senhor morrer, eu e o meu filho Salomão seremos tratados como traidores.
22 Padsipa patopatohte pahn kupwur,
22 Enquanto Bate-Seba ainda estava falando, Natã chegou ao palácio.
23 a Nadan pa leledo. Ni eh patohlong e ahpw poaridi mwohn nanmwarkio.
23 Contaram ao rei que o profeta Natã estava lá. Ele entrou, se ajoelhou diante do rei e encostou o rosto no chão.
24 E ahpw patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komwi me mahsanih Adonaisa en wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki?
24 Depois disse: — Rei Davi, por acaso, o senhor anunciou que Adonias é quem será o rei em seu lugar?
25 Rahnwet e patolahr oh wia meirong en kouwol tohtohie, sihpw, oh koupwul mworourou kei, oh lukelahng sapwellimomwi pwutak ko, kaunen sapwellimomwi karis en sounpei Sohap, oh samworo Apaiadar. Met irail patohwan kamakamadipw oh kin patohwan weriwerki, ‘Nanmwarki Adonaisa en mour werei!’
25 Hoje mesmo ele foi oferecer muitos touros, ovelhas e bezerros gordos em sacrifício. Convidou todos os filhos do senhor, convidou Joabe, o comandante do seu exército, e Abiatar, o sacerdote. E agora mesmo eles estão comendo e bebendo com ele e gritando: “Viva o rei Adonias!”
26 Ahpw maing, e sohte patohwan luke ie, de samworo Sadok, de Penaia, de pil Solomon.
26 Mas Adonias não me convidou e não convidou Zadoque, o sacerdote, nem Benaías, nem Salomão.
27 Komw ketin kupwurki soahng pwukat koaros? Komw sohte kasalehda kupwuromwi ong sapwellimomwi soupeidi kan duwen ihs me pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki?”
27 Será que o senhor aprovou tudo isso e não contou pelo menos aos seus conselheiros quem será o rei em seu lugar?
28 Nanmwarki Depit ahpw mahsanih, “Padahkihong Padsipa en pwurolongodo.” Padsipa ahpw pedolong.
28 O rei Davi disse: — Chamem Bate-Seba. Ela voltou e ficou diante dele.
29 Depit ahpw mahsanih, “I inoukihong uhk ni mwaren KAUN-O ieias, me ketin doareielahr sang nan ei kahpwal kan koaros,
29 Aí o rei lhe disse: — Eu prometo pelo Deus vivo, que me livrou de todas as aflições,
30 me rahnwet I pahn kapwaiadahr inowo me I wiahionguhkehr ni mwaren KAUN-O, Koht en Israel, me noumw pwutak Solomon me pahn wilianiehdi oh wiahla nanmwarki.”
30 que hoje eu cumprirei o juramento que fiz a você, em nome do Senhor , o Deus de Israel: o juramento de que o seu filho Salomão seria o rei em meu lugar.
31 Padsipa ahpw poaridi oh patohwan, “Ei kaun, nanmwark, en ieias kohkohlahte.”
31 Bate-Seba se ajoelhou, encostou o rosto no chão e disse: — Que o meu senhor, o rei Davi, viva para sempre!
32 Eri, Nanmwrki Depit ahpw poaronlahng Sadok, Nadan, oh Penaia, pwe irail en patohdo. Ni arail patohdohr,
32 Então Davi mandou buscar o sacerdote Zadoque, o profeta Natã e Benaías, filho de Joiada. Quando eles entraram,
33 Depit ahpw mahsanih, “Kumwail kahrehda nei soupeidi kan; kumwail ale nei pwutak Solomon oh kidahng pohn dakepeio, oh kahrelahng ni utuhnpihl en Kihon,
33 Davi disse: — Levem com vocês os funcionários do meu palácio, façam o meu filho Salomão montar a minha própria mula e o levem até a fonte de Giom.
34 wasa me Sadok oh Nadan pahn keiehdi ie, pwe en wiahla nanmwarkien Israel. Kumwail ahpw pahn peuk sowi oh ngisingiski, ‘Nanmwarki Solomon en mour werei!’
34 Ali Zadoque e Natã o ungirão rei de Israel. Depois toquem as cornetas e gritem: “Viva o rei Salomão!”
35 Kumwail ahpw pil pahn iangodo met ni eh pahn wilianiehdi. E pahn wilianiehdi oh wiahla nanmwarki, pwehki iei ih me I piladahr pwe en kaunda Israel oh Suda.”
35 Em seguida venham atrás dele quando vier sentar-se no meu trono. Ele será rei em meu lugar porque eu o escolhi para governar Israel e Judá.
36 Penaia ahpw sapeng, patohwan, “Mepwukat uhdahn pahn pweida. Oh KAUN-O, omwi Koht, pahn ketin kupwurki mwekid wet.
36 — Assim será feito! — respondeu Benaías. — E que o Senhor , seu Deus, confirme isso!
37 Nin duwen KAUN-O eh ketin ieiang komwi, ih duwen e pil pahn ketin ieiang Solomon, oh e pahn ketin kapaiahda eh mwehi laudsang omwi mwehi.”
37 E que, assim como o Senhor Deus tem estado com o senhor, ele esteja também com Salomão e faça com que o reino dele seja ainda maior do que o seu!
38 Eri, Sadok, Nadan, Penaia, oh pwihnen sounpei me kin sinsile Depit, re ahpw kidahng Solomon pohn dakepen Depit ahso oh kahrelahng ni utuhnpihl en Kihon.
38 Então Zadoque, Natã, Benaías, os queretitas e os peletitas fizeram Salomão montar a mula do rei Davi e o acompanharam até a fonte de Giom.
39 Sadok eri kihda kisin lehn olip ehu me e wa kohdo sang nan Impwal me KAUN-O kin ketiket loale, oh keiekihdi Solomon. Irail ahpw peuk sowi, oh aramas koaros ahpw weriwerki, ndinda, “Namwarki Solomon en mour werei!”
39 Zadoque levou a vasilha de azeite que havia tirado da Tenda da Presença de Deus e ungiu Salomão. Então tocaram a corneta, e o povo gritou: — Viva o rei Salomão!
40 Irail koaros ahpw iang Solomon pwurala, ngisingiski ar peren oh kesekesengki mehn keseng kan; eri, ngilen ar keseng ahpw itikada nanpwel.
40 Depois todos foram andando atrás de Salomão, gritando de alegria e tocando flauta; e faziam tanto barulho, que até parecia que a terra estava rachando.
41 Ni ahnsou me Adonaisa oh irail kan me e lukepene kanekelahr kamadipwo, irail ahpw pil rongada ngihlo. Eri, ni ahnsou me Sohap rong ngilen sowio e ahpw idek, “Ia wehwehn ngilen mwoarong wet sang nan kahnimwo?”
41 Adonias e todos os seus convidados tinham acabado de comer quando ouviram aquele barulho. Joabe ouviu o som da corneta e perguntou: — O que quer dizer essa barulhada na cidade?
42 Mwohn eh pahn kanekehla eh koasoi, Sonadan, nein samworo Apaiadar, ahpw pwarodo. Adonaisa ahpw koasoia, “Aramas mwahu men kowe, pedolong. Mwein mie rong mwahu me ke wadohng kiht.”
42 Ele ainda estava falando quando chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote. Adonias disse a Jônatas: — Entre aqui. Você é um homem de valor e deve estar trazendo boas notícias.
43 Sonadan ahpw sapeng, “Mwein soh. Pwe Wasa Lapalap, Nanmwarki Depit, ketin kasapwiladahr Solomon pwe en wiahla nanmwarki.
43 — Pelo contrário, — respondeu Jônatas — o rei Davi tornou Salomão rei.
44 E ketin poaronelahr Sadok, Nadan, oh Penaia, iangahki sapwellime sounsilasil ko, pwe re en iang Solomon. Solomon pil dakedahr dakepen nanmwarkio.
44 Ele mandou Zadoque, Natã, Benaías, os queretitas e os peletitas acompanharem Salomão. Eles fizeram Salomão montar a mula do rei Davi,
45 Eri, Sadok oh Nadan keiedier Solomon pwe en wiahla nanmwarki ni utuhnpihl en Kihon. Mwurin mwo, irail ahpw kodohngehr nan kahnimwo oh ngisingiski ar peren; oh aramas koaros ahpw pil iang weriwer oh mwoaromwoarong. Ih ngilen mwoarongo me kumwail rongorongen.
45 e Zadoque e Natã o ungiram rei, na fonte de Giom. Depois voltaram para a cidade, gritando de alegria, e agora o povo está fazendo um grande alvoroço. É esse o barulho que vocês estão ouvindo.
46 Solomon me wialahr nanmwarki met.
46 Agora Salomão é o rei.
47 Ahpw me pil kesempwal, irail soupeidi me kin mi rehn Depit pil pwaralahng reh oh patohwanohng, ‘Omwi Koht pahn kaindandihala Solomon laudsang me e ketin wiahiong komwi.’ Nanmwarki Depit ahpw poaridi pohn sapwellime peht
47 E além disso os funcionários do palácio foram cumprimentar o rei Davi para dar-lhe os parabéns. Eles disseram: “Que o seu Deus faça com que Salomão seja ainda mais famoso do que o senhor, e que o reino dele seja ainda maior do que o seu!” Aí, o rei se curvou na cama
48 oh kasakas, mahsanih, ‘Kitail en kapinga KAUN-O, Koht en Israel, me ketin mweidohng emen kadaudokei en wiliandiehdi oh wiahla nanmwarki, oh pil ketin mweidohng ei mour en pil kak koanoahdi oh kilang mwekid wet.’”
48 e orou assim: “Louvado seja o Senhor , o Deus de Israel, que hoje colocou um dos meus descendentes como rei em meu lugar e deixou que eu vivesse para ver isso!”
49 Eri, irail kan me Adonaisa lukepene ahpw masepwehkada, oh kohkohpeseng.
49 Então os convidados de Adonias ficaram com medo, e se levantaram, e foram embora, cada um pelo seu caminho.
50 Adonaisa, pwehki eh nohn masak Solomon, ahpw kohla nan Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh koledi teng keimw kan en pei sarawio.
50 Adonias ficou com muito medo de Salomão e por isso foi para a Tenda da Presença de Deus e ficou segurando nas pontas do altar .
51 Nanmwarki Solomon ahpw karongehda me Adonaisa masepwehkadahr oh kolokolehr keimw kan en pei sarawio oh patohwan me, “Mwohn mehkoaros I anahne Nanmwarki Solomon en kahukihong ie me e sohte pahn ketin kemeiehla.”
51 Contaram ao rei Salomão que Adonias estava com medo dele e que tinha ido pegar nas pontas do altar e tinha dito: — Eu quero que o rei Salomão jure hoje que não mandará me matar à espada.
52 Solomon ahpw sapeng, mahsanih, “Ma e pahn mehlel oh loalopwoat, sohte mwahn apwoat pitenmoange kan I pahn sair; ahpw ma soh, e pahn kamakamala.”
52 Salomão disse: — Se ele provar que é um homem de palavra, eu juro que nem um fio dos seus cabelos será tocado; mas, se estiver com más intenções, ele morrerá.
53 Nanmwarki Solomon ahpw poaronlahng Adonaisa en wisikdo sang ni pei sarawio. Adonaisa ahpw patohla rehn nanmwarkio oh poaridi mwowe, nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Ke kakehr pwurala ni imwomwo.”
53 Então o rei Salomão mandou buscar Adonias. Fizeram com que ele descesse do altar, e ele veio, se ajoelhou diante do rei e encostou o rosto no chão. E o rei lhe disse: — Vá para casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.