1 Reis 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs ARIB
1 Nanmwarki Depit likeilapalahr oh ketin kidikidkipene tehi tohtohie, ahpw e kin ketin popoute.
1 Ora, o rei Davi era já velho, de idade mui avançada; e por mais que o cobrissem de roupas não se aquecia.
2 Eri, sapwellime lapalap akan ahpw patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin mweidohng kiht se en rapahkidohng komwi emen serepein pwulopwulen pwe en patopato pahn kupwuromwi oh patohwan apwahpwalih komwi. Serepein menet pahn kin patohdi kereniong komwi.”
2 Disseram-lhe, pois, os seus servos: Busque-se para o rei meu senhor uma jovem donzela, que esteja perante o rei, e tenha cuidado dele; e durma no seu seio, para que o rei meu senhor se aqueça.
3 Irail ahpw patohwan rapahki serepein menet nan Israel pwon, re ahpw diar nan wasa kis me adaneki Sunem; eden serepein menet iei Apisak. Irail eri patohwandohng pahn kupwur en nanmwarkio serepein kaselel menet.
3 Assim buscaram por todos os termos de Israel uma jovem formosa; e acharam Abisague, a sunamita, e a trouxeram ao rei.
4 Serepein menet me inenen kaselel oh e pil kin patohwan papah oh apwalih mwahu Depit; ahpw nanmwarkio sohte kin kipedi mpe.
4 Era a jovem sobremaneira formosa; e cuidava do rei, e o servia; porém o rei não a conheceu.
5 — ausente —
5 Então Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: Eu reinarei. E preparou para si carros e cavaleiros, e cinqüenta homens que corressem adiante dele.
6 — ausente —
6 Ora, nunca seu pai o tinha contrariado, dizendo: Por que fizeste assim? Além disso, era ele muito formoso de parecer; e era mais moço do que Absalão.
7 E ahpw kin koasoakoasoiaiong Sohap (me inaniki Seruaia) oh samworo Apaiadar duwen eh pahn wiahla nanmwarki; eri, ira ahpw pwungki en sewese Adonaisa.
7 E teve entendimento com Joabe, filho de Zeruia, e com o sacerdote Abiatar, os quais aderiram a ele e o ajudavam.
8 Ahpw samworo Sadok, Penaia nein Sehoiada, oh soukohp Nadan, Simei, Rei, oh sounpei ko me kin sinsile Depit, irail sohte uhpalihki Adonaisa.
8 Mas Zadoque, o sacerdote, e Benaías, filho de Jeoiada, e Natã, o profeta, e Simei, e Rei, e os valentes que Davi tinha, não eram por Adonias.
9 Rahn ehu Adonaisa ahpw wiahda meirong en sihpw, kouwol, oh koupwul mworourou kei wasa kis me adaneki Takaien Sineik, me kerenieng utuhnpihl en Enrokel. E ahpw lukepene sapwellimen Depit pwutak teikan oh lapalap akan sang Suda, pwe irail en iang kamadipw en meirongo.
9 Adonias matou ovelhas, bois e animais cevados, junto à pedra de Zoelete, que está perto de En-Rogel; e convidou a todos os seus irmãos, os filhos do rei, e a todos os homens de Judá, servos do rei;
10 Ahpw e sohte luke rie Solomon, de soukohp Nadan, de Penaia, de pil sapwellimen nanmwarki pwihnen silasil.
10 porém a Natã, o profeta, e a Benaías, e aos valentes, e a Salomão, seu irmão, não os convidou.
11 Nadan ahpw pwaralahng Padsipa, en Solomon eh nohno, oh kalelapak, koasoia, “Ke sohte rong me nein Akkid pwutak, Adonaisa, kasapwiladahr pein ih pwe en wiahla nanmwrki? Oh Nanmwarki Depit sohte mwahngih?
11 Então falou Natã a Bate-Seba, mãe de Salomão, dizendo: Não ouviste que Adonias, filho de Hagite, reina? e que nosso senhor Davi não o sabe?
12 Ma ke men doareiukala oh pil mouren noumw pwutak Solomon, a iet me ke pahn wiahn:
12 Vem, pois, agora e deixa-me dar-te um conselho, para que salves a tua vida, e a de teu filho Salomão.
13 mwadangalahng pahn kupwur en Nanmwarki Depit oh peki reh, patohwan, ‘Maing, Wasa Lapalap, komw sohte ketin inoukihongieier ni mehlel me ei tungoal pwutak Solomon pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki? Ahpw dahme kahrehda Adonaisa wiahkilahr nanmwarki?’”
13 Vai à presença do rei Davi, e dize-lhe: Não juraste, ó rei meu senhor, à tua serva, dizendo: Certamente teu filho Salomão reinará depois de mim, e se assentará no meu trono? Por que, pois, reina Adonias?
14 Oh Nadan ahpw pil usehla, patohwan, “Ni ahnsou me ke pahn patopatowohng nanmwarkio, I pahn pedolong oh kadehde omw koasoi kan.”
14 Eis que, estando tu ainda a falar com o rei, eu também entrarei depois de ti, e confirmarei as tuas palavras.
15 Padsipa eri mwesellahng pahn kupwur en nanmwarki, nan wasa me nanmwarkio kin seiseimwok ie. Depit likeilapalahr, oh Apisak, serepein en Sunemo, me kin apwahpwalih.
15 Foi, pois, Bate-Seba à presença do rei na sua câmara. Ele era mui velho; e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Padsipa ahpw poaridi mwohn nanmwarkio; Depit ahpw keinemwe, mahsanih, “Dahme ke anahne?”
16 Bate-Seba inclinou a cabeça, e se prostrou perante o rei. Então o rei lhe perguntou: Que queres?
17 Padsipa ahpw sapeng, patohwan, “Maing, komw ketin inoukihongieier ni mehlel, ni mwaren KAUN-O, sapwellimomwi Koht, me ei tungoal pwutak Solomon me pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki.
17 Respondeu-lhe ela: Senhor meu, tu juraste à tua serva pelo Senhor teu Deus, dizendo: Salomão, teu filho, reinará depois de mim, e se assentará no meu trono.
18 Ahpw Adonaisa wialahr nanmwarki, ahpw komw sohte mwahngih.
18 E agora eis que Adonias reina; e tu, ó rei meu senhor, não o sabes.
19 E patohwan wiahkidahr meirong laud ehu, kouwol, sihpw, oh koupwul mworourou kei. E ahpw lukedohng meirong wet sapwellimomwi pwutak ko, samworo Apaiadar, oh Sohap, kaunen sapwellimomwi karis en sounpei; ahpw e sohte luke sapwellimomwi pwutak Solomon.
19 Ele matou bois, animais cevados e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e a Abiatar, o sacerdote, e a Joabe, general do exército; mas a teu servo Salomão não o convidou.
20 Maing, Wasa Lapalap, tohn Israel pwon kin patohwan kasikasik me komw pahn pein kasalehda ihs me pahn wiliankomwihdi pwe en wiahla nanmwarki.
20 Mas, ó rei meu senhor, os olhos de todo o Israel estão sobre ti, para que lhes declares quem há de assentar-se no teu trono depois de ti.
21 Eri, ma komw sohte pahn ketin kasalehda, a Adonaisa pahn wiahkihla sapwellimomwi pwutak Solomon oh ngehi eh imwintihti mwurin omwi pahn sipalla.”
21 Doutro modo sucederá que, quando o rei meu senhor dormir com seus pais, eu e Salomão meu filho seremos tidos por ofensores.
22 Padsipa patopatohte pahn kupwur,
22 Enquanto ela ainda falava com o rei, eis que chegou o profeta Natã.
23 a Nadan pa leledo. Ni eh patohlong e ahpw poaridi mwohn nanmwarkio.
23 E o fizeram saber ao rei, dizendo: Eis aí está o profeta Natã. Entrou Natã à presença do rei, inclinou-se perante ele com o rosto em terra,
24 E ahpw patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komwi me mahsanih Adonaisa en wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki?
24 e disse: ó rei meu senhor, acaso disseste: Adonias reinará depois de mim, e se assentará no meu trono?
25 Rahnwet e patolahr oh wia meirong en kouwol tohtohie, sihpw, oh koupwul mworourou kei, oh lukelahng sapwellimomwi pwutak ko, kaunen sapwellimomwi karis en sounpei Sohap, oh samworo Apaiadar. Met irail patohwan kamakamadipw oh kin patohwan weriwerki, ‘Nanmwarki Adonaisa en mour werei!’
25 Pois ele hoje desceu, e matou bois, animais cevados e ovelhas em abundância, e convidou a todos os filhos do rei, e aos chefes do exército, e ao sacerdote Abiatar; e eis que comem e bebem perante ele, e dizem: Viva o rei Adonias!
26 Ahpw maing, e sohte patohwan luke ie, de samworo Sadok, de Penaia, de pil Solomon.
26 Porém a mim teu servo, e ao sacerdote Zadoque, e a Benaías, filho de Jeoiada, e ao teu servo Salomão, não convidou.
27 Komw ketin kupwurki soahng pwukat koaros? Komw sohte kasalehda kupwuromwi ong sapwellimomwi soupeidi kan duwen ihs me pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki?”
27 Foi feito isso da parte do rei meu senhor? e não fizeste saber a teu servo quem havia de assentar-se no teu trono depois de ti?
28 Nanmwarki Depit ahpw mahsanih, “Padahkihong Padsipa en pwurolongodo.” Padsipa ahpw pedolong.
28 Respondeu o rei Davi: Chamai-me a Bate-Seba. E ela entrou à presença do rei, e ficou de pé diante dele.
29 Depit ahpw mahsanih, “I inoukihong uhk ni mwaren KAUN-O ieias, me ketin doareielahr sang nan ei kahpwal kan koaros,
29 Então o rei jurou, dizendo: Vive o Senhor, o qual remiu a minha alma de toda a angústia,
30 me rahnwet I pahn kapwaiadahr inowo me I wiahionguhkehr ni mwaren KAUN-O, Koht en Israel, me noumw pwutak Solomon me pahn wilianiehdi oh wiahla nanmwarki.”
30 que, assim como te jurei pelo Senhor Deus de Israel, dizendo: Teu filho Salomão há de reinar depois de mim, e ele se assentará no meu trono, em meu lugar; assim mesmo o cumprirei hoje.
31 Padsipa ahpw poaridi oh patohwan, “Ei kaun, nanmwark, en ieias kohkohlahte.”
31 Então Bate-Seba, inclinando-se com o rosto em terra perante o rei, fez-lhe reverência e disse: Viva para sempre o rei Davi meu senhor!
32 Eri, Nanmwrki Depit ahpw poaronlahng Sadok, Nadan, oh Penaia, pwe irail en patohdo. Ni arail patohdohr,
32 Depois disse o rei Davi: Chamai-me a Zadoque, o sacerdote, e a Natã, o profeta, e a Benaías, filho de Jeoiada. E estes entraram à presença do rei.
33 Depit ahpw mahsanih, “Kumwail kahrehda nei soupeidi kan; kumwail ale nei pwutak Solomon oh kidahng pohn dakepeio, oh kahrelahng ni utuhnpihl en Kihon,
33 E o rei lhes disse: Tomai convosco os servos de vosso senhor, fazei montar meu filho Salomão na minha mula, e levai-o a Giom.
34 wasa me Sadok oh Nadan pahn keiehdi ie, pwe en wiahla nanmwarkien Israel. Kumwail ahpw pahn peuk sowi oh ngisingiski, ‘Nanmwarki Solomon en mour werei!’
34 E Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, ali o ungirão rei sobre Israel. E tocareis a trombeta, e direis: Viva o rei Salomão!
35 Kumwail ahpw pil pahn iangodo met ni eh pahn wilianiehdi. E pahn wilianiehdi oh wiahla nanmwarki, pwehki iei ih me I piladahr pwe en kaunda Israel oh Suda.”
35 Então subireis após ele, e ele virá e se assentará no meu trono; pois reinará em meu lugar, porquanto o tenho designado para ser príncipe sobre Israel e sobre Judá.
36 Penaia ahpw sapeng, patohwan, “Mepwukat uhdahn pahn pweida. Oh KAUN-O, omwi Koht, pahn ketin kupwurki mwekid wet.
36 Ao que Benaías, filho de Jeoiada, respondeu ao rei, dizendo: Amém; assim o diga também o Senhor Deus do rei meu senhor.
37 Nin duwen KAUN-O eh ketin ieiang komwi, ih duwen e pil pahn ketin ieiang Solomon, oh e pahn ketin kapaiahda eh mwehi laudsang omwi mwehi.”
37 Como o Senhor foi com o rei meu senhor, assim seja ele com Salomão, e faça que o seu trono seja maior do que o trono do rei Davi meu senhor.
38 Eri, Sadok, Nadan, Penaia, oh pwihnen sounpei me kin sinsile Depit, re ahpw kidahng Solomon pohn dakepen Depit ahso oh kahrelahng ni utuhnpihl en Kihon.
38 Pelo que desceram Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaías, filho de Jeoiada, e os quereteus, e os peleteus, e fizeram montar Salomão na mula que era do rei Davi, e o levaram a Giom.
39 Sadok eri kihda kisin lehn olip ehu me e wa kohdo sang nan Impwal me KAUN-O kin ketiket loale, oh keiekihdi Solomon. Irail ahpw peuk sowi, oh aramas koaros ahpw weriwerki, ndinda, “Namwarki Solomon en mour werei!”
39 Então Zadoque, o sacerdote, tomou do tabernáculo o vaso do azeite e ungiu a Salomão. Então tocaram a trombeta, e todo o povo disse: Viva o rei Salomão!
40 Irail koaros ahpw iang Solomon pwurala, ngisingiski ar peren oh kesekesengki mehn keseng kan; eri, ngilen ar keseng ahpw itikada nanpwel.
40 E todo o povo subiu após ele, tocando flauta e alegrando-se sobremaneira, de modo que a terra retiniu com o seu clamor.
41 Ni ahnsou me Adonaisa oh irail kan me e lukepene kanekelahr kamadipwo, irail ahpw pil rongada ngihlo. Eri, ni ahnsou me Sohap rong ngilen sowio e ahpw idek, “Ia wehwehn ngilen mwoarong wet sang nan kahnimwo?”
41 Adonias e todos os convidados que estavam com ele o ouviram, ao acabarem de comer. E ouvindo Joabe o soar das trombetas, disse: Que quer dizer este alvoroço na cidade?
42 Mwohn eh pahn kanekehla eh koasoi, Sonadan, nein samworo Apaiadar, ahpw pwarodo. Adonaisa ahpw koasoia, “Aramas mwahu men kowe, pedolong. Mwein mie rong mwahu me ke wadohng kiht.”
42 Ele ainda estava falando, quando chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote; e disse Adonias: Entra, porque és homem de bem, e trazes boas novas.
43 Sonadan ahpw sapeng, “Mwein soh. Pwe Wasa Lapalap, Nanmwarki Depit, ketin kasapwiladahr Solomon pwe en wiahla nanmwarki.
43 Respondeu Jônatas a Adonias: Deveras! O rei Davi, nosso senhor, constituiu rei a Salomão.
44 E ketin poaronelahr Sadok, Nadan, oh Penaia, iangahki sapwellime sounsilasil ko, pwe re en iang Solomon. Solomon pil dakedahr dakepen nanmwarkio.
44 E o rei enviou com ele Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, e Benaías, filho de Jeoiada, os quereteus e os peleteus; e eles o fizeram montar na mula do rei.
45 Eri, Sadok oh Nadan keiedier Solomon pwe en wiahla nanmwarki ni utuhnpihl en Kihon. Mwurin mwo, irail ahpw kodohngehr nan kahnimwo oh ngisingiski ar peren; oh aramas koaros ahpw pil iang weriwer oh mwoaromwoarong. Ih ngilen mwoarongo me kumwail rongorongen.
45 E Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, ungiram-no rei em Giom; e dali subiram cheios de alegria, e a cidade está alvoroçada. Este é o clamor que ouvistes.
46 Solomon me wialahr nanmwarki met.
46 E Salomão já está assentado no trono do reino.
47 Ahpw me pil kesempwal, irail soupeidi me kin mi rehn Depit pil pwaralahng reh oh patohwanohng, ‘Omwi Koht pahn kaindandihala Solomon laudsang me e ketin wiahiong komwi.’ Nanmwarki Depit ahpw poaridi pohn sapwellime peht
47 Além disso os servos do rei vieram abençoar o nosso senhor, o rei Davi, dizendo: Faça teu Deus o nome de Salomão mais célebre do que o teu nome, e faça o seu trono maior do que o teu trono. E o rei se inclinou no leito.
48 oh kasakas, mahsanih, ‘Kitail en kapinga KAUN-O, Koht en Israel, me ketin mweidohng emen kadaudokei en wiliandiehdi oh wiahla nanmwarki, oh pil ketin mweidohng ei mour en pil kak koanoahdi oh kilang mwekid wet.’”
48 Também assim falou o rei: Bendito o Senhor Deus de Israel, que hoje tem dado quem se assente no meu trono, e que os meus olhos o vissem.
49 Eri, irail kan me Adonaisa lukepene ahpw masepwehkada, oh kohkohpeseng.
49 Então, tomados de pavor, levantaram-se todos os convidados que estavam com Adonias, e cada qual se foi seu caminho.
50 Adonaisa, pwehki eh nohn masak Solomon, ahpw kohla nan Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh koledi teng keimw kan en pei sarawio.
50 Adonias, porém, temeu a Salomão e, levantando-se, foi apegar-se às pontas do altar.
51 Nanmwarki Solomon ahpw karongehda me Adonaisa masepwehkadahr oh kolokolehr keimw kan en pei sarawio oh patohwan me, “Mwohn mehkoaros I anahne Nanmwarki Solomon en kahukihong ie me e sohte pahn ketin kemeiehla.”
51 E foi dito a Salomão: Eis que Adonias teme ao rei Salomão; pois que se apegou às pontas do altar, dizendo: Jure-me hoje o rei Salomão que não matará o seu servo à espada.
52 Solomon ahpw sapeng, mahsanih, “Ma e pahn mehlel oh loalopwoat, sohte mwahn apwoat pitenmoange kan I pahn sair; ahpw ma soh, e pahn kamakamala.”
52 Ao que disse Salomão: Se ele se houver como homem de bem, nem um só de seus cabelos cairá em terra; se, porém, se houver dolosamente, morrerá.
53 Nanmwarki Solomon ahpw poaronlahng Adonaisa en wisikdo sang ni pei sarawio. Adonaisa ahpw patohla rehn nanmwarkio oh poaridi mwowe, nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Ke kakehr pwurala ni imwomwo.”
53 Então o rei Salomão deu ordem, e tiraram Adonias do altar. E vindo ele, inclinou-se perante o rei Salomão, o qual lhe disse: Vai para tua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.