1 Reis 1
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs NAA
1 Nanmwarki Depit likeilapalahr oh ketin kidikidkipene tehi tohtohie, ahpw e kin ketin popoute.
1 Quando o rei Davi já estava bem velho, envolviam-no com roupas, mas ele não se aquecia.
2 Eri, sapwellime lapalap akan ahpw patohwanohng, “Maing, Wasa Lapalap, komw ketin mweidohng kiht se en rapahkidohng komwi emen serepein pwulopwulen pwe en patopato pahn kupwuromwi oh patohwan apwahpwalih komwi. Serepein menet pahn kin patohdi kereniong komwi.”
2 Então os seus servos lhe disseram: — Que se procure para o rei, nosso senhor, uma jovem donzela, que esteja diante do rei e tenha cuidado dele, e durma nos seus braços, para que o rei, nosso senhor, se aqueça.
3 Irail ahpw patohwan rapahki serepein menet nan Israel pwon, re ahpw diar nan wasa kis me adaneki Sunem; eden serepein menet iei Apisak. Irail eri patohwandohng pahn kupwur en nanmwarkio serepein kaselel menet.
3 Então procuraram em todo o território de Israel uma jovem formosa. Acharam Abisague, sunamita, e a levaram ao rei.
4 Serepein menet me inenen kaselel oh e pil kin patohwan papah oh apwalih mwahu Depit; ahpw nanmwarkio sohte kin kipedi mpe.
4 A jovem era muito bonita. Cuidava do rei e o servia, mas o rei não teve relações com ela.
5 — ausente —
5 Então Adonias, filho de Hagite, se exaltou e disse: — Eu serei o rei. Providenciou carros de guerra, cavaleiros e cinquenta homens que corressem na sua frente.
6 — ausente —
6 Seu pai jamais o tinha contrariado, dizendo: “Por que você fez isso ou aquilo?” Adonias tinha boa aparência e era mais jovem do que Absalão.
7 E ahpw kin koasoakoasoiaiong Sohap (me inaniki Seruaia) oh samworo Apaiadar duwen eh pahn wiahla nanmwarki; eri, ira ahpw pwungki en sewese Adonaisa.
7 Ele tinha feito um acordo com Joabe, filho de Zeruia, e com Abiatar, o sacerdote, que o seguiam e apoiavam.
8 Ahpw samworo Sadok, Penaia nein Sehoiada, oh soukohp Nadan, Simei, Rei, oh sounpei ko me kin sinsile Depit, irail sohte uhpalihki Adonaisa.
8 Porém Zadoque, o sacerdote, Benaia, filho de Joiada, Natã, o profeta, Simei, Reí e os valentes de Davi não apoiavam Adonias.
9 Rahn ehu Adonaisa ahpw wiahda meirong en sihpw, kouwol, oh koupwul mworourou kei wasa kis me adaneki Takaien Sineik, me kerenieng utuhnpihl en Enrokel. E ahpw lukepene sapwellimen Depit pwutak teikan oh lapalap akan sang Suda, pwe irail en iang kamadipw en meirongo.
9 Certo dia Adonias sacrificou ovelhas, bois e bezerros gordos junto à pedra de Zoelete, que está perto de En-Rogel. Convidou todos os seus irmãos, os filhos do rei, e todos os homens de Judá que estavam a serviço do rei,
10 Ahpw e sohte luke rie Solomon, de soukohp Nadan, de Penaia, de pil sapwellimen nanmwarki pwihnen silasil.
10 porém não convidou Natã, o profeta, nem Benaia, nem os valentes, nem Salomão, seu irmão.
11 Nadan ahpw pwaralahng Padsipa, en Solomon eh nohno, oh kalelapak, koasoia, “Ke sohte rong me nein Akkid pwutak, Adonaisa, kasapwiladahr pein ih pwe en wiahla nanmwrki? Oh Nanmwarki Depit sohte mwahngih?
11 Então Natã disse a Bate-Seba, mãe de Salomão: — Você não ouviu que Adonias, filho de Hagite, se proclamou rei e que nosso senhor, Davi, não sabe de nada?
12 Ma ke men doareiukala oh pil mouren noumw pwutak Solomon, a iet me ke pahn wiahn:
12 Agora permita que eu lhe dê um conselho, para que você salve a sua vida e a vida do seu filho Salomão.
13 mwadangalahng pahn kupwur en Nanmwarki Depit oh peki reh, patohwan, ‘Maing, Wasa Lapalap, komw sohte ketin inoukihongieier ni mehlel me ei tungoal pwutak Solomon pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki? Ahpw dahme kahrehda Adonaisa wiahkilahr nanmwarki?’”
13 Vá, apresente-se ao rei Davi e diga: “Ó rei, meu senhor, não é verdade que você jurou a esta sua serva, dizendo: ‘O seu filho Salomão reinará depois de mim e ele se assentará no meu trono?’ Por que, então, Adonias se tornou rei?”
14 Oh Nadan ahpw pil usehla, patohwan, “Ni ahnsou me ke pahn patopatowohng nanmwarkio, I pahn pedolong oh kadehde omw koasoi kan.”
14 — Eis que, enquanto você ainda estiver falando com o rei, eu também entrarei depois de você e confirmarei as suas palavras.
15 Padsipa eri mwesellahng pahn kupwur en nanmwarki, nan wasa me nanmwarkio kin seiseimwok ie. Depit likeilapalahr, oh Apisak, serepein en Sunemo, me kin apwahpwalih.
15 Assim, Bate-Seba entrou no quarto do rei para falar com ele. O rei já era bem velho, e Abisague, a sunamita, o servia.
16 Padsipa ahpw poaridi mwohn nanmwarkio; Depit ahpw keinemwe, mahsanih, “Dahme ke anahne?”
16 Bate-Seba inclinou a cabeça e prostrou-se diante do rei, que perguntou: — O que você quer?
17 Padsipa ahpw sapeng, patohwan, “Maing, komw ketin inoukihongieier ni mehlel, ni mwaren KAUN-O, sapwellimomwi Koht, me ei tungoal pwutak Solomon me pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki.
17 Ela respondeu: — Meu senhor, você jurou a esta sua serva pelo
18 Ahpw Adonaisa wialahr nanmwarki, ahpw komw sohte mwahngih.
18 Mas agora Adonias se proclamou rei, e você, ó rei, meu senhor, não sabe disso.
19 E patohwan wiahkidahr meirong laud ehu, kouwol, sihpw, oh koupwul mworourou kei. E ahpw lukedohng meirong wet sapwellimomwi pwutak ko, samworo Apaiadar, oh Sohap, kaunen sapwellimomwi karis en sounpei; ahpw e sohte luke sapwellimomwi pwutak Solomon.
19 Ele sacrificou bois, bezerros gordos e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, Abiatar, o sacerdote, e Joabe, comandante do exército, mas não convidou o seu servo Salomão.
20 Maing, Wasa Lapalap, tohn Israel pwon kin patohwan kasikasik me komw pahn pein kasalehda ihs me pahn wiliankomwihdi pwe en wiahla nanmwarki.
20 Porém, ó rei, meu senhor, todo o Israel tem os olhos em você, para que o rei diga quem se assentará no trono do rei, meu senhor, depois dele.
21 Eri, ma komw sohte pahn ketin kasalehda, a Adonaisa pahn wiahkihla sapwellimomwi pwutak Solomon oh ngehi eh imwintihti mwurin omwi pahn sipalla.”
21 Do contrário, sucederá que, quando o rei, meu senhor, morrer, eu e o meu filho Salomão seremos tidos por culpados.
22 Padsipa patopatohte pahn kupwur,
22 Enquanto Bate-Seba ainda falava com o rei, eis que o profeta Natã entrou.
23 a Nadan pa leledo. Ni eh patohlong e ahpw poaridi mwohn nanmwarkio.
23 E anunciaram isso ao rei, dizendo: — O profeta Natã está aí. Ele se apresentou ao rei e prostrou-se com o rosto em terra diante dele.
24 E ahpw patohwan, “Maing, Wasa Lapalap, komwi me mahsanih Adonaisa en wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki?
24 Natã perguntou: — Rei Davi, por acaso o senhor declarou, dizendo: “Adonias reinará depois de mim e é ele quem se assentará no meu trono”?
25 Rahnwet e patolahr oh wia meirong en kouwol tohtohie, sihpw, oh koupwul mworourou kei, oh lukelahng sapwellimomwi pwutak ko, kaunen sapwellimomwi karis en sounpei Sohap, oh samworo Apaiadar. Met irail patohwan kamakamadipw oh kin patohwan weriwerki, ‘Nanmwarki Adonaisa en mour werei!’
25 Porque hoje ele foi sacrificar bois, bezerros gordos e ovelhas em abundância. Convidou todos os filhos do rei, os chefes do exército e Abiatar, o sacerdote. E eis que estão comendo e bebendo com ele e gritando: “Viva o rei Adonias!”
26 Ahpw maing, e sohte patohwan luke ie, de samworo Sadok, de Penaia, de pil Solomon.
26 Porém não convidou a mim, que sou servo do rei, nem Zadoque, o sacerdote, nem Benaia, filho de Joiada, nem Salomão, que é servo do meu senhor.
27 Komw ketin kupwurki soahng pwukat koaros? Komw sohte kasalehda kupwuromwi ong sapwellimomwi soupeidi kan duwen ihs me pahn wiliankomwihdi oh wiahla nanmwarki?”
27 Será que isso teria sido feito por ordem do rei, meu senhor? E o senhor não contou nem a este seu servo quem se assentaria no seu trono, depois do senhor!
28 Nanmwarki Depit ahpw mahsanih, “Padahkihong Padsipa en pwurolongodo.” Padsipa ahpw pedolong.
28 O rei Davi respondeu: — Chamem Bate-Seba. Ela se apresentou ao rei e se pôs diante dele.
29 Depit ahpw mahsanih, “I inoukihong uhk ni mwaren KAUN-O ieias, me ketin doareielahr sang nan ei kahpwal kan koaros,
29 Então o rei jurou, dizendo: — Tão certo como vive o
30 me rahnwet I pahn kapwaiadahr inowo me I wiahionguhkehr ni mwaren KAUN-O, Koht en Israel, me noumw pwutak Solomon me pahn wilianiehdi oh wiahla nanmwarki.”
30 farei no dia de hoje como jurei a você pelo Senhor , Deus de Israel, dizendo: “O seu filho Salomão reinará depois de mim e se assentará no meu trono, em meu lugar.”
31 Padsipa ahpw poaridi oh patohwan, “Ei kaun, nanmwark, en ieias kohkohlahte.”
31 Então Bate-Seba se inclinou, prostrou-se com o rosto em terra diante do rei e disse: — Que o rei Davi, meu senhor, viva para sempre!
32 Eri, Nanmwrki Depit ahpw poaronlahng Sadok, Nadan, oh Penaia, pwe irail en patohdo. Ni arail patohdohr,
32 O rei Davi disse: — Chamem Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, e Benaia, filho de Joiada. E eles se apresentaram ao rei.
33 Depit ahpw mahsanih, “Kumwail kahrehda nei soupeidi kan; kumwail ale nei pwutak Solomon oh kidahng pohn dakepeio, oh kahrelahng ni utuhnpihl en Kihon,
33 Então o rei disse: — Levem com vocês os meus servos, façam o meu filho Salomão montar na minha mula e levem-no a Giom.
34 wasa me Sadok oh Nadan pahn keiehdi ie, pwe en wiahla nanmwarkien Israel. Kumwail ahpw pahn peuk sowi oh ngisingiski, ‘Nanmwarki Solomon en mour werei!’
34 Ali Zadoque, o sacerdote, com Natã, o profeta, o ungirão rei sobre Israel. Então toquem a trombeta e digam: “Viva o rei Salomão!”
35 Kumwail ahpw pil pahn iangodo met ni eh pahn wilianiehdi. E pahn wilianiehdi oh wiahla nanmwarki, pwehki iei ih me I piladahr pwe en kaunda Israel oh Suda.”
35 Depois venham subindo com ele, e ele virá e se assentará no meu trono, pois é ele quem reinará em meu lugar. Porque ordenei que ele seja chefe sobre Israel e sobre Judá.
36 Penaia ahpw sapeng, patohwan, “Mepwukat uhdahn pahn pweida. Oh KAUN-O, omwi Koht, pahn ketin kupwurki mwekid wet.
36 Então Benaia, filho de Joiada, respondeu ao rei: — Amém! Que o
37 Nin duwen KAUN-O eh ketin ieiang komwi, ih duwen e pil pahn ketin ieiang Solomon, oh e pahn ketin kapaiahda eh mwehi laudsang omwi mwehi.”
37 Como o Senhor Deus tem estado com o rei, meu senhor, assim esteja com Salomão e faça com que o trono dele seja maior do que o trono do rei Davi, meu senhor.
38 Eri, Sadok, Nadan, Penaia, oh pwihnen sounpei me kin sinsile Depit, re ahpw kidahng Solomon pohn dakepen Depit ahso oh kahrelahng ni utuhnpihl en Kihon.
38 Então Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, Benaia, filho de Joiada, e a guarda real fizeram Salomão montar na mula que era do rei Davi e o levaram a Giom.
39 Sadok eri kihda kisin lehn olip ehu me e wa kohdo sang nan Impwal me KAUN-O kin ketiket loale, oh keiekihdi Solomon. Irail ahpw peuk sowi, oh aramas koaros ahpw weriwerki, ndinda, “Namwarki Solomon en mour werei!”
39 Zadoque, o sacerdote, levou o chifre do azeite que estava no tabernáculo e ungiu Salomão. Tocaram a trombeta, e todo o povo gritou: — Viva o rei Salomão!
40 Irail koaros ahpw iang Solomon pwurala, ngisingiski ar peren oh kesekesengki mehn keseng kan; eri, ngilen ar keseng ahpw itikada nanpwel.
40 Todo o povo vinha subindo atrás de Salomão, tocando flautas e gritando de alegria. O barulho era tanto, que parecia que a terra estava se fendendo.
41 Ni ahnsou me Adonaisa oh irail kan me e lukepene kanekelahr kamadipwo, irail ahpw pil rongada ngihlo. Eri, ni ahnsou me Sohap rong ngilen sowio e ahpw idek, “Ia wehwehn ngilen mwoarong wet sang nan kahnimwo?”
41 Adonias e todos os convidados que estavam com ele ouviram isso, quando acabavam de comer. Também Joabe ouviu o som da trombeta e perguntou: — Que significa esse alvoroço na cidade?
42 Mwohn eh pahn kanekehla eh koasoi, Sonadan, nein samworo Apaiadar, ahpw pwarodo. Adonaisa ahpw koasoia, “Aramas mwahu men kowe, pedolong. Mwein mie rong mwahu me ke wadohng kiht.”
42 Enquanto ele falava, eis que chegou Jônatas, filho de Abiatar, o sacerdote. Adonias disse a Jônatas: — Entre aqui, porque você é um homem valente e deve estar trazendo boas notícias.
43 Sonadan ahpw sapeng, “Mwein soh. Pwe Wasa Lapalap, Nanmwarki Depit, ketin kasapwiladahr Solomon pwe en wiahla nanmwarki.
43 Mas Jônatas respondeu a Adonias: — Pelo contrário. Nosso senhor, o rei Davi, proclamou Salomão como rei.
44 E ketin poaronelahr Sadok, Nadan, oh Penaia, iangahki sapwellime sounsilasil ko, pwe re en iang Solomon. Solomon pil dakedahr dakepen nanmwarkio.
44 E Davi enviou com ele Zadoque, o sacerdote, Natã, o profeta, Benaia, filho de Joiada, e os da guarda real; e eles fizeram Salomão montar na mula que era do rei.
45 Eri, Sadok oh Nadan keiedier Solomon pwe en wiahla nanmwarki ni utuhnpihl en Kihon. Mwurin mwo, irail ahpw kodohngehr nan kahnimwo oh ngisingiski ar peren; oh aramas koaros ahpw pil iang weriwer oh mwoaromwoarong. Ih ngilen mwoarongo me kumwail rongorongen.
45 Zadoque, o sacerdote, e Natã, o profeta, o ungiram rei em Giom. Eles voltaram de lá, cheios de alegria, e a cidade se alvoroçou. É esse o barulho que você ouviu.
46 Solomon me wialahr nanmwarki met.
46 Também Salomão já está sentado no trono do reino.
47 Ahpw me pil kesempwal, irail soupeidi me kin mi rehn Depit pil pwaralahng reh oh patohwanohng, ‘Omwi Koht pahn kaindandihala Solomon laudsang me e ketin wiahiong komwi.’ Nanmwarki Depit ahpw poaridi pohn sapwellime peht
47 Além disso, os oficiais do rei foram cumprimentar Davi e disseram: “Que o seu Deus faça com que o nome de Salomão seja mais célebre do que o seu nome, e faça com que o trono dele seja maior do que o seu trono.” E o rei se inclinou sobre o leito.
48 oh kasakas, mahsanih, ‘Kitail en kapinga KAUN-O, Koht en Israel, me ketin mweidohng emen kadaudokei en wiliandiehdi oh wiahla nanmwarki, oh pil ketin mweidohng ei mour en pil kak koanoahdi oh kilang mwekid wet.’”
48 O rei também disse o seguinte: “Bendito seja o Senhor , Deus de Israel, que deu hoje quem se assente no meu trono, e permitiu que eu o visse com os meus próprios olhos.”
49 Eri, irail kan me Adonaisa lukepene ahpw masepwehkada, oh kohkohpeseng.
49 Então todos os convidados que estavam com Adonias começaram a tremer, se levantaram e foram embora, cada um pelo seu caminho.
50 Adonaisa, pwehki eh nohn masak Solomon, ahpw kohla nan Impwal me KAUN-O kin ketiket loale oh koledi teng keimw kan en pei sarawio.
50 Porém Adonias, temendo Salomão, levantou-se, foi e pegou nas pontas do altar.
51 Nanmwarki Solomon ahpw karongehda me Adonaisa masepwehkadahr oh kolokolehr keimw kan en pei sarawio oh patohwan me, “Mwohn mehkoaros I anahne Nanmwarki Solomon en kahukihong ie me e sohte pahn ketin kemeiehla.”
51 Então alguém foi dizer a Salomão: — Eis que Adonias tem medo do rei Salomão, porque pega nas pontas do altar, dizendo: “Que o rei Salomão me jure hoje que não matará este seu servo à espada.”
52 Solomon ahpw sapeng, mahsanih, “Ma e pahn mehlel oh loalopwoat, sohte mwahn apwoat pitenmoange kan I pahn sair; ahpw ma soh, e pahn kamakamala.”
52 Salomão respondeu: — Se for homem de bem, nem um de seus cabelos cairá no chão. Mas se fizer alguma maldade, morrerá.
53 Nanmwarki Solomon ahpw poaronlahng Adonaisa en wisikdo sang ni pei sarawio. Adonaisa ahpw patohla rehn nanmwarkio oh poaridi mwowe, nanmwarkio ahpw mahsanihong, “Ke kakehr pwurala ni imwomwo.”
53 Então o rei Salomão enviou mensageiros, e o fizeram descer do altar. Adonias veio e se prostrou diante do rei Salomão, que lhe disse: — Vá para a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.