1 Reis 19
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Nanmwarki Eihap ahpw mahsanihong sapwellime likend Sesepel soahng koaros me Elaisa wiadahr, oh duwen eh kemelahr soukohp en Paal koaros.
1 Quando Acab contou a Jezabel tudo o que fizera Elias, e como ele passara ao fio da espada todos os profetas de Baal,
2 Sesepel ahpw poaronlahng Elaisa, mahsanih, “Koht akan en ketin kemeiehla, ma lakapw soangen ahnsou wet I sohte pahn wiahiong uhk soahng me ke wiahiong soukohp en Paal kan.”
2 a rainha mandou um mensageiro a Elias para dizer-lhe: Que os deuses me tratem com o último rigor, se amanhã, a esta mesma hora, eu não fizer de tua vida o que fizeste da deles.
3 Elaisa ahpw masepwehkada, oh tang repenmour, iangahki eh laduwo; ira ahpw tangalahng Peersepa nan Suda.
3 Elias teve medo, e partiu para salvar a sua vida. Chegando a Bersabéia, em Judá, deixou ali o seu servo,
4 oh sapasapalki rahn ehu pwon kolahng nan sapwtehn. E ahpw uhdi oh kammoaldi pahn mwetehn tuhke pwoat oh lemehda en mehla. E ahpw kapakap, “Maing KAUN-O, I solahr patohwan warohng soahng pwukat. Komw ketin ale ei mour, pwe e konehngete I en mehla.”
4 e andou pelo deserto um dia de caminho. Sentou-se debaixo de um junípero e desejou a morte: Basta, Senhor, disse ele; tirai-me a vida, porque não sou melhor do que meus pais.
5 Elaisa ahpw wendi pahn tuhkeo oh meirla. Ni ahnsowohte tohnleng men ahpw sair oh mahsanihong, “Pwourda oh mwenge.”
5 Deitou-se por terra, e adormeceu debaixo do junípero. Mas eis que um anjo tocou-o, e disse: Levanta-te e come.
6 Elaisa ahpw sohpeiseli oh kilangada limwahn moangeo lopwon en pilawa ehu oh sahn pihl ehu. E ahpw tungoale lopwon en pilawao oh nim pihlo; e ahpw pwurehng wendi.
6 Elias olhou e viu junto à sua cabeça um pão cozido debaixo da cinza, e um vaso de água. Comeu, bebeu e tornou a dormir.
7 Tohnleng en KAUN-O ahpw pil pwurodo keriapak oh kapirida, mahsanih, “Pwourda oh mwenge, pwe ke de pwangada nan omw seiloak.”
7 Veio o anjo do Senhor uma segunda. vez, tocou-o e disse: Levanta-te e come, porque tens um longo caminho a percorrer.
8 Elaisa eri pwourda mwenge oh nimpil; kisin tungoal pwukat ahpw wiahiongehr ketihnepen rahn 40 me e pahn sapasapalki kolahng Sainai, Nahna Sarawio.
8 Elias levantou-se, comeu e bebeu e, com o vigor daquela comida, andou quarenta dias e quarenta noites, até Horeb, a montanha de Deus.
9 E ahpw kohla kommoaldi nan pwoahr ehu wasao nipwong.
9 Chegando ali, passou a noite numa caverna. Então a palavra do Senhor foi-lhe dirigida: Que fazes aqui, Elias?
10 Elaisa ahpw sapeng, patohwan, “Maing KAUN, Wasa Lapalap, I kin uhpah komwi ahnsou koaros. Ahpw mehn Israel kan kauwelahr arail inou ong komwi, kauwelahr pei sarawi kan, oh kemelahr sapwellimomwi soukohp koaros. Ngehite me luhwehdi—oh irail pil songosong en kemeiehla.”
10 Ele respondeu: Estou devorado de zelo pelo Senhor, o Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e querem tirar-me a vida.
11 KAUN-O ahpw ketin mahsanihong, “Pedoila oh uhda mwohi pohn nahnaht.” Eri, KAUN-O ahpw ketin kotehla wasao, oh ketin kadarodo kisinieng kehlail ehu me itikada dohl akan oh pwalangpeseng paip akan—ahpw KAUN-O sohte ket nan kisiniengo. Mwurin kisiniengo, rerrer en sahpw ahpw wiawi—ahpw KAUN-O sohte ket nan rerrer en sahpwo.
11 O Senhor desse-lhe: Sai e conserva-te em cima do monte na presença do Senhor: ele vai passar. Nesse momento passou diante do Senhor um vento impetuoso e violento, que fendia as montanhas e quebrava os rochedos; mas o Senhor não estava naquele vento. Depois do vento, a terra tremeu; mas o Senhor não estava no tremor de terra.
12 Mwurin rerrer en sahpwo, kisiniei ahpw lulda—ahpw KAUN-O sohte ket nan kisinieio. Oh mwurin kisinieio, kisin ngilen mwenginingin kis wiawi.
12 Passado o tremor de terra, acendeu-se um fogo; mas o Senhor não estava no fogo. Depois do fogo ouviu-se o murmúrio de uma brisa ligeira.
13 Eri, ni ahnsou me Elaisa rongada kisin ngilen mwenginingino, e ahpw pedoila oh uh ni ewen pwoahro. Ngihl ehu ahpw mahsanihong, “Elaisa, dahme ke wiewia met?”
13 Tendo Elias ouvido isso, cobriu o rosto com o manto, saiu e pôs-se à entrada da caverna. Uma voz disse-lhe: Que fazes aqui, Elias?
14 E ahpw sapeng, patohwan, “Maing KAUN, Wasa Lapalap, I kin uhpah komwi ahnsou koaros. Ahpw mehn Israel kan kauwelahr arail inou ong komwi; re kauwelahr sapwellimomwi pei sarawi kan, oh kemelahr sapwellimomwi soukohp akan. Ngehite me luhwehdi—oh irail pil songosong en kemeiehla.”
14 Ele respondeu: Consumo-me de zelo pelo Senhor, Deus dos exércitos. Porque os israelitas abandonaram a vossa aliança, derrubaram os vossos altares e passaram os vossos profetas ao fio da espada. Só eu fiquei, e agora querem tirar-me a vida.
15 KAUN-O ahpw ketin mahsanih, “Pwurala oh kohla nan sapwtehn limwahn Damaskus. Pedolong nan kahnimwo oh keiehdi Asael pwe en wiahla nanmwarkien Siria,
15 O Senhor disse-lhe: Retoma o caminho do deserto, na direção de Damasco. Ali chegando, ungirás Hazael como rei da Síria,
16 oh Sehu nein Nimsi pwe en wiahla nanmwarkien Israel. Pil keiehdi Elisa nein Sapat mehn Apel Mehola pwe en wilianuhkedi oh wiahla soukohp.
16 Jeú, filho de Namsi, como rei de Israel, e Eliseu, filho de Safat, de Abel-Meula, como profeta em teu lugar.
17 Mehmen me pahn pitsang kamakamala sang Asael, e pahn kamakamala ni pehn Sehu, oh mehmen me pahn pitsang Sehu pahn kamakamala nan pehn Elisa.
17 Todo o que escapar à espada de Hazael, será morto por Jeú, e o que escapar à de Jeú, será morto por Eliseu.
18 I pahn luhwekihdi aramas 7,000 en momour nan Israel—irail koaros me kin loalopwoatohng ie oh me sohte poaridi mwohn Paal oh metik sansal en Paalo.”
18 Mas reservarei em Israel sete mil homens, que não dobraram os joelhos diante de Baal, e cujos lábios não o beijaram.
19 Elaisa ahpw kohla oh diarada Elisa eh wie doadoahngki kou riemen nan eh mwetuwelo. Pwe pwihn eisek ehu me wad riemen samwalahr mwowe, oh Elisa ieiang pwihen mwuhro. Elaisa eri kihsang eh likou puhpo oh kihdiong pohn Elisa.
19 Elias, partindo dali, encontrou Eliseu, filho de Safat, lavrando com doze juntas de bois diante dele; ele mesmo conduzia a duodécima junta. Elias aproximou-se e jogou o seu manto sobre ele.
20 Elisa ahpw pwilikihdi nah mahn akan, ahpw tangalahng rehn Elaisa, oh ndaiong, “Komw mweidohng ie I en pwurala oh metik ei pahpa oh nohno, kemwurimwuriong ira; I ahpw pahn pwurodo oh iangkomwihwei.”
20 Eliseu, deixando imediatamente os seus bois, correu atrás de Elias, e disse: Deixa-me ir beijar meu pai e minha mãe, depois te seguirei. Vai, disse-lhe Elias, mas volta, porque sabes o que te fiz.
21 Elisa eri pwurala rehn nah mahn riemeno, kemeirahla oh kukihada udungko; e ahpw ale tuhke me kin mi pohn mahno ako ni ahnsoun ara doadoahk oh wiahki tuwien kisinieio. E ahpw kihong aramas ako uduk en mahn ako, oh irail ahpw tungoale. E ahpw kohla iangala Elaisa nin duwen sawasepe men.
21 Eliseu, deixando Elias, tomou uma junta de bois e imolou-os. Com a lenha do arado cozeu as carnes e deu-as a comer à sua gente. Em seguida partiu e seguiu Elias, para servi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.