1 Reis 18
Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs VC
1 Mwurin ahnsou ehu, ni kesiluhwen pahr me solahr keteu mweredi, KAUN-O ahpw ketin mahsanihong Elaisa, “Kohla oh tuhwong Nanmwarki Eihap, pwe I pahn kamwerehdi keteu.”
1 Passado muito tempo, foi a palavra de Deus dirigida a Elias no terceiro ano, nestes termos: Vai apresentar-te diante de Acab, eu vou fazer chover sobre a terra.
2 Elaisa eri mwesel.
2 Elias partiu e foi apresentar-se a Acab. A fome devastava violentamente a Samaria.
3 eri, Eihap malipedohr Opadaia, me kin apwahpwalih tehnpeseo. (Opadaia pil tohnkaudok mehlel en KAUN-O men.
3 Acab mandou chamar Abdias, seu intendente. Abdias era um homem fervoroso adorador do Senhor.
4 Ni ahnsou me Sesepel wie kemekemehla sapwellimen KAUN-O soukohp ako, Opadaia ahpw aleier epwiki sang nanpwungarail oh ekihrailla nan pwoahr riau, wad limehk; e ahpw pil kihong irail arail tungoal kisin mwenge oh pihl.)
4 Quando Jezabel massacrou os profetas do Senhor, Abdias tomou cem profetas e escondeu-os em duas cavernas, cinqüenta numa e cinqüenta noutra, onde lhes tinha providenciado o que comer e beber.
5 Eihap ahpw mahsanihong Opadaia, “Kita kohla oh kilang ni kisin piletik koaros oh ni utuhnpihl koaros me mi sahpwet pwe kita en kilang ma kita kak diarada dihpw me pahn kak itarohng oahs akan oh ahs akan re en momourki; mwein kitail sohte pahn kemehla neitail mahn akan.”
5 Acab disse-lhe: Percorre a terra; vai a todas as fontes e a todas as torrentes; talvez encontremos erva para conservar a vida aos cavalos e aos burros, evitando assim abater uma parte de nossos animais.
6 Ira ahpw pwungkipene pali da nin sahpwo me ira pahn dawih, oh ira ahpw mweselpeseng ong wasa kan.
6 E repartiram entre si a terra para percorrê-la. Acab foi por um lado, sozinho, e Abdias tomou uma direção contrária.
7 Ni en Opadaia eh kohkohla pohn ahlo, e ahpw mwadang tuhwong Elaisa. E tamatamante, e ahpw poaridihsang oh idek, “Mehlel iei komwi men, maing?”
7 Enquanto Abdias caminhava, eis que veio Elias ao seu encontro. Abdias reconheceu-o e prostrou-se com o rosto por terra, dizendo: És tu, meu senhor Elias?
8 Elaisa ahpw sapeng, “Ei, ngehi me Elaisa. Eri, kohwei sekerehki mwohnsapwo me I patopato met.”
8 Sim, sou eu. Vai dizer ao teu amo: Elias está aí.
9 Opadaia ahpw sapeng, “Dahme I wiadahr me komw ketikihongiehki apwal wet pwe I en kamakamala rehn Nanmwarki Eihap?
9 Abdias replicou: Que pecado cometi eu, para que entregues assim o teu servo nas mãos de Acab, para ele me matar?
10 Ni mwaren KAUN-O me ieias, omwi Koht, I kahukihla me nanmwarkio ketin raparapahkin komwi nan wehi koaros nan sampah. Ni ahnsou me e kin karonge me komwi sohte ket wasa kiso, e kin ketin anahne kaunen wehio en kahukihla me komwi sohte kak dierek wasao.
10 Pela vida de Deus, não há nação, nem reino aonde meu amo não te tenha mandado buscar. E diziam: Elias não está aqui; e ele fazia jurar reino e povo que não te haviam achado.
11 A met komw mwahuki I en patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng me komw ketiket wasaht?
11 E agora tu me dizes: Vai dizer ao teu amo: Elias está aí.
12 A ia duwen ma ngenen KAUN-O pahn waikomwilahng ehu sahpw me sohte me ese ni ei pahn mwesel? Eri, ma I pahn patohwanohng Eihap me komw ketiket wasaht oh e sohte pahn kak ketin diar komwi, e uhdahn pahn kemeiehla. Tamataman me ngehi emen tohnkaudok en KAUN-O mehlel men sang ni ei kisin pwutak.
12 Mas quando eu me apartar de ti, o Espírito do Senhor te levará para não sei onde, e Acab, informado por mim, não te encontrando, matar-me-á. Ora, o teu servo teme o Senhor desde a sua juventude.
13 Komw sohte karonge me ni ahnsou me Sesepel wie kemekemehla soukohp akan en KAUN-O, I ekilahr me epwiki nan pwoahr riau, ni pwihn riau wad limehk; oh I pil kihong irail arail tungoal kisin mwenge oh pihl?
13 Porventura não foi dito ao meu senhor o que eu fiz quando Jezabel massacrava os profetas do Senhor? Escondi cem deles, cinqüenta numa caverna e cinqüenta noutra, e os sustentei ali.
14 Eri, ia duwen omwi kak mahsanihong ie I en patohla oh patohwanohng nanmwmarkio me komw ketiket wasaht? E pahn kemeiehla.”
14 E agora tu me dizes: Vai dizer ao teu amo: Elias está aí! Ele me matará!
15 Elaisa ahpw sapeng, “Ni mwaren KAUN-O, Wasa Lapalap, me I kin papah, I inoukihda me I pahn pwarala mwohn nanmwarkio rahnwet.”
15 Elias respondeu-lhe: Pela vida do Senhor dos Exércitos a quem sirvo, hoje mesmo me apresentarei diante de Acab.
16 Eri, Opadaia ahpw patopatohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng; Eihap eri mwesel ketilahng tuhwong Elaisa.
16 Abdias correu para junto de Acab e deu-lhe a nova. Acab saiu ao encontro de Elias.
17 Ni ahnsou me Eihap mahsanihada Elaisa, e ahpw mahsanih, “Iei kowe men, aramas suwed me keieu kedirepw nan Israel!”
17 Ao vê-lo, Acab lhe disse: Eis-te aqui, o perturbador de Israel!
18 Elaisa ahpw sapeng, patohwan, “Kaidehn ngehi, pwe komwi, oh semomwio. Kumwa sohte peikiong kosonned en KAUN-O, ahpw pwongih sansal mwahl en Paal kan.
18 Não sou eu o perturbador de Israel, respondeu Elias, mas tu, sim, e a casa de teu pai, porque abandonastes os preceitos do Senhor e tu seguiste aos Baal.
19 Eri met, komw mahsanihong aramas en Israel koaros en tuhwong ie pohn Nahna Karmel. Komw ketikihdo soukohp 450 en Paal oh soukohp 400 en koht lih Asera, me Lih Nanmwarki Sesepel kin apwahpwalih.”
19 Convoca, pois, à montanha do Carmelo, junto de mim, todo o Israel com os quatrocentos e cinqüenta profetas de Baal e os quatrocentos profetas de asserá, que comem à mesa de Jezabel.
20 Eri, Eihap ahpw malipepene mehn Israel koaros iangahki soukohp en Paal kan nin Nahna Karmel.
20 Mandou Acab avisar a todos os israelitas e reuniu os profetas no monte Carmelo.
21 Elaisa ahpw patodahla rehn aramas akan pohn nahnao oh patohwan, “Iahd me kumwail pahn kainenehla amwail lamalam? Ma KAUN-O me Koht, a kumwail kaudokiong, ahpw ma Paal me Koht, a kumwail kaudokiong!” Ahpw aramas akan sohte sapengki mehkot.
21 Elias, aproximando-se de todo o povo, disse: Até quando claudicareis dos dois pés? Se o Senhor é Deus, segui-o, mas se é Baal, segui a Baal! O povo nada respondeu.
22 Eri, Elaisa ahpw patohwan, “Ngehite me soukohp en KAUN-O me luhwehdi, a soukohp en Paal me 450.
22 Elias continuou: Eu sou o único dos profetas do Senhor que fiquei, enquanto os de Baal são quatrocentos e cinqüenta.
23 Kumwail wahdo kouwol riemen; kihong irail emen pwe re en kemehla oh saptikihpene; oh kihong pohn tuwi kan—ahpw ieremen saunda kisiniei. I pil pahn wiahiong kouwol teio.
23 Dê-se-nos, portanto, um par de novilhos: eles escolherão um, fá-lo-ão em pedaços, e o colocarão sobre a lenha, mas sem meter fogo por baixo; eu tomarei o outro novilho e pô-lo-ei sobre a lenha, sem meter fogo por baixo.
24 Eri, soukohp en Paal kan pahn kapakapohng arail koht, oh I pil pahn kapakapohng KAUN-O. Eri, mehmen me pahn ketin sapeng ni eh pahn ketin kadarodo kisiniei, iei ih me Koht.”
24 Depois disso, invocareis o nome de vosso deus, e eu invocarei o nome do Senhor. Aquele que responder pelo fogo, esse será reconhecido como o {verdadeiro} Deus. Todo o povo respondeu: É boa a proposta.
25 Eri, Elaisa ahpw patohwanohng soukohp en Paal kan, “Pwehki amwail tohto, kumwail ale emen kouwol akan oh kaunopada mahs. Kapakapohng amwail koht, ahpw ieremen kumwail saunda kisiniei.”
25 Então disse Elias aos profetas de Baal: Escolhei vós primeiro um novilho e preparai-o, porque sois mais numerosos, e invocai o vosso deus, mas não ponhais fogo.
26 Irail ahpw ale emen kouwol me wisikdo ko, irail eri kaunopada, oh kapakapohng Paal lao lel nin souwas. Irail weriwerki, “Paal, sapeng kiht!” Oh irail wie kahkahlek kapikapil pei sarawi me irail kauwadahro. Ahpw sohte pasapeng me kohdo.
26 Eles tomaram o novilho que lhes foi dado e fizeram-no em pedaços. Em seguida, puseram-se a invocar o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia, gritando: Baal, responde-nos! Mas não houve voz, nem resposta. E dançavam ao redor do altar que tinham levantado.
27 Nin souwas, Elaisa ahpw tapihada wiahkin irail mehn kouruhr, “Kumwail kapakap laud! Ih koht emen! Mwein e wie owiouremen, de e kolahng kainen; de mwein e seiseiloakseli! De mwein e wie memeir oh kumwail uhdahn pahn kapirida!”
27 Sendo já meio-dia, Elias escarnecia-os, dizendo: Gritai com mais força, pois {seguramente!} ele é deus; mas estará entretido em alguma conversa, ou ocupado, ou em viagem, ou estará dormindo... e isso o acordará.
28 Eri, soukohp akan ahpw kapakap laud, oh lekehkiseli kilirail kan naip oh kisin kedlahs kan, lao nta keredihsang ni paliwararail kan, nin duwen arail tiahk en kaudok.
28 Eles gritavam, com efeito, em alta voz, e retalhavam-se segundo o seu costume, com espadas e lanças, até se cobrirem de sangue.
29 Irail wie weriwer oh katakatairong lao lel mwurin souwas; ahpw sohte pasapeng kohdo, oh sohte ngihl ehu pil peido.
29 Passado o meio-dia, enquanto continuavam em seus transes proféticos, chegou a hora da oblação. Mas não houve voz, nem resposta, nem sinal algum de atenção.
30 Elaisa eri patohwanohng aramas akan, “Kumwail keido mpei.” Eri, irail koaros ahpw pokonpene oh kapilpene. Elaisa ahpw tapihada onehda sapahl pei sarawien KAUN-O me ohlahro.
30 Então Elias disse ao povo: Aproximai-vos de mim, e todos se aproximaram. Elias reparou o altar demolido do Senhor.
31 E ale takai eisek riau wadengkihte kadaudok eisek riau en Seikop, ohl me KAUN-O ketikihongehr mware Israel.
31 Tomou doze pedras, segundo o número das doze tribos saídas dos filhos de Jacó, a quem o Senhor dissera: Tu te chamarás Israel.
32 E kaukihda sapahl pei sarawien KAUN-O takai eisek riau pwukat. E pil weirada warawar pwoat kapilkipene, me uwe itarohng kalon en pihl pahieu en audehda.
32 E erigiu com essas pedras um altar ao Senhor. Fez em volta do altar uma valeta, com a capacidade de duas medidas de semente.
33 Eri, e ahpw pwilikihdi tuwi kan pohn pei sarawio, oh saptikihpene kouwolo, oh kihdiong pohn tuwi ko.
33 Dispôs a lenha e colocou sobre ela o boi feito em pedaços.
34 E ahpw patohwan, “Kumwail audehkihda pihl sah pahieu oh widekihdiong pohn meirong oh tuwi kan.” Irail eri wiahda, e ahpw pil patohwanohng irail, “Pil pwureng wia.” Eri, irail pil pwurehng wia. E ahpw patohwan kesilipak, “Kumwail pil pwurehng,” a irail pwurehng wiahda.
34 E disse: Enchei quatro talhas de água e derramai-a em cima do holocausto e da lenha. Depois disse: Fazei isso segunda vez. Tendo-o eles feito, disse: Ainda uma terceira vez. Eles obedeceram.
35 Pihl kan ahpw keredi oh kapilpene pei sarawio oh kadirehla warawaro.
35 A água correu em volta do altar e a valeta ficou cheia.
36 Ni awahn meirong en mwurin souwas, soukohp Elaisa ahpw patohla ni pei sarawio oh kapakap, “Maing KAUN, Koht en Eipraam, Aisek, oh Seikop, komw ketin kadehdehda rahnwet me komwi me Koht en Israel, oh ngehi me sapwellimomwi ladu me wiadahr mepwukat sang ni omwi mahsen.
36 Chegou a hora da oblação. O profeta Elias adiantou-se e disse: Senhor, Deus de Abraão, de Isaac e de Israel, saibam todos hoje que sois o Deus de Israel, que eu sou vosso servo e que por vossa ordem fiz todas estas coisas.
37 Komw ketin sapeng ie, Maing KAUN, komw ketin sapeng ie, pwe aramas pwukat en ese me komwi me KAUN-O, me Koht, oh komwi me pahn kapwureiraildohng komwi.”
37 Ouvi-me, Senhor, ouvi-me: que este povo reconheça que vós, Senhor, sois Deus, e que sois vós que converteis os seus corações!
38 KAUN-O ahpw ketin kamwerehdi kisiniei, oh isikada meirongo, tuwi ko, oh pil takai ko, oh karoangehla pwehlo; oh pilen nan warawaro ahpw madada.
38 Então, subitamente, o fogo do Senhor baixou do céu e consumiu o holocausto, a lenha, as pedras, a poeira e até mesmo a água da valeta.
39 Ni aramas akan ar kilangada met, re ahpw pwupwudiong nanpwel ndinda, “KAUN-O me Koht! KAUN-O kelehpw me Koht!”
39 Vendo isso, o povo prostrou-se com o rosto por terra, e exclamou: O Senhor é Deus! O Senhor é Deus!
40 Elaisa ahpw patohwan, “Kumwail koledi soukohp en Paal koaros, oh dehr mweidohng emen en pitla!” Re ahpw koledi irail koaros, oh Elaisa ahpw kahreirailla ni Piletik Kison oh kemeirailla wasao.
40 Elias disse-lhes: Tomai agora os profetas de Baal; não deixeis escapar um só deles! Tendo-os o povo agarrado, Elias levou-os ao vale de Cison e ali os matou.
41 Eri, Elaisa ahpw patohwanohng Nanmwarki Eihap, “Ahnsou wet komwi ketila konot, pwe I rong mahdin keteu wie kohkohdo.”
41 Então Elias disse a Acab: Vai, come e bebe, porque já ouço o ruído de uma grande chuva.
42 Ni ahnsou me Eihap ketilahng konot, Elaisa ahpw patodahla pohn kumwen Nahna Karmel, wasa me e poaridiong nanpwel, moange lel nanpwungen neh kan.
42 Voltou Acab para comer e beber, enquanto Elias subiu ao cimo do monte Carmelo, onde se encurvou por terra, pondo a cabeça entre os joelhos.
43 E ahpw patohwanohng eh laduwo, “Kohwei oh kilengwohng pohn sehdo.”
43 Disse ao seu servo: Sobe um pouco, e olha para as bandas do mar. Ele subiu, olhou {o horizonte} e disse: Nada. Por sete vezes, Elias disse-lhe: Volta e {olha}.
44 Ni keisipak en eh kohla, e ahpw pwurodo, nda, “I kilangadahr kisin depwek kis, sohte pil laudsang nan pehn ohl emen, me kohkohda pohn sehdo.”
44 Na sétima vez o servo respondeu: Eis que, sobe do mar uma pequena nuvem, do tamanho da palma da mão. Elias disse-lhe: Vai dizer a Acab que prepare o seu carro e desça, para que a chuva não o detenha.
45 Mwurin ahnsou tikitik, lahng ahpw toaledi, oh angin mesen keteu ahpw tepida ipido, oh keteu mosul ahpw tepida mweredi. Eihap eri ketidahng nan tehnwereo oh sapahllahng Sesreel.
45 Num instante, o céu se cobriu de nuvens negras, soprou o vento e a chuva caiu torrencialmente. Acab subiu ao seu carro e partiu para Jezrael.
46 Manaman en KAUN-O ahpw ti pohn Elaisa; e ahpw katengehdi eh likou kan nin lukepe oh tang mwohn Eihap lao lel ni irepen Sesreel.
46 A mão do Senhor veio sobre Elias, o qual, tendo cingido os rins, passou adiante de Acab e chegou à entrada de Jezrael.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.