1 Reis 18

Pohnpeian Bible with Apocrypha (PON2006A) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mwurin ahnsou ehu, ni kesiluhwen pahr me solahr keteu mweredi, KAUN-O ahpw ketin mahsanihong Elaisa, “Kohla oh tuhwong Nanmwarki Eihap, pwe I pahn kamwerehdi keteu.”
1 E sucedeu, depois de muitos dias, que a palavra do SENHOR veio a Elias no terceiro ano, dizendo: Vai, mostra-te a Acabe; e eu enviarei chuva sobre a terra.
2 Elaisa eri mwesel.
2 E foi Elias apresentar-se a Acabe. E houve uma fome extrema em Samaria.
3 eri, Eihap malipedohr Opadaia, me kin apwahpwalih tehnpeseo. (Opadaia pil tohnkaudok mehlel en KAUN-O men.
3 E Acabe chamou Obadias, o qual era o governador da sua casa. (Ora, Obadias temia muitíssimo ao SENHOR;
4 Ni ahnsou me Sesepel wie kemekemehla sapwellimen KAUN-O soukohp ako, Opadaia ahpw aleier epwiki sang nanpwungarail oh ekihrailla nan pwoahr riau, wad limehk; e ahpw pil kihong irail arail tungoal kisin mwenge oh pihl.)
4 porque foi assim, quando Jezabel extirpou os profetas do SENHOR, que Obadias tomou uma centena de profetas, e ocultou-lhes em dois grupos de cinquenta em uma caverna, e os alimentou com pão e água.)
5 Eihap ahpw mahsanihong Opadaia, “Kita kohla oh kilang ni kisin piletik koaros oh ni utuhnpihl koaros me mi sahpwet pwe kita en kilang ma kita kak diarada dihpw me pahn kak itarohng oahs akan oh ahs akan re en momourki; mwein kitail sohte pahn kemehla neitail mahn akan.”
5 E Acabe disse a Obadias: Adentra a terra, a todas as fontes de água, e a todos os ribeiros; porventura podemos achar erva para salvar a vida dos cavalos e das mulas, para que não percamos todos os animais.
6 Ira ahpw pwungkipene pali da nin sahpwo me ira pahn dawih, oh ira ahpw mweselpeseng ong wasa kan.
6 Assim, eles dividiram a terra entre si, para atravessá-la. Acabe seguiu por um caminho sozinho, e Obadias seguiu por outro caminho sozinho.
7 Ni en Opadaia eh kohkohla pohn ahlo, e ahpw mwadang tuhwong Elaisa. E tamatamante, e ahpw poaridihsang oh idek, “Mehlel iei komwi men, maing?”
7 E, enquanto Obadias estava no caminho, eis que Elias o encontrou; e ele o reconheceu, prostrou-se sobre a sua face, e disse: És tu aquele meu senhor, Elias?
8 Elaisa ahpw sapeng, “Ei, ngehi me Elaisa. Eri, kohwei sekerehki mwohnsapwo me I patopato met.”
8 E ele respondeu: Sou eu; vai e conta ao teu senhor: Eis que Elias está aqui.
9 Opadaia ahpw sapeng, “Dahme I wiadahr me komw ketikihongiehki apwal wet pwe I en kamakamala rehn Nanmwarki Eihap?
9 E ele disse: No que tenho eu pecado para que tu queiras entregar o teu servo na mão de Acabe, para me matar?
10 Ni mwaren KAUN-O me ieias, omwi Koht, I kahukihla me nanmwarkio ketin raparapahkin komwi nan wehi koaros nan sampah. Ni ahnsou me e kin karonge me komwi sohte ket wasa kiso, e kin ketin anahne kaunen wehio en kahukihla me komwi sohte kak dierek wasao.
10 Como vive o SENHOR teu Deus, não há nação ou reino, para onde o meu senhor não tenha me enviado a te procurar; e dizendo eles: Aqui não está, então fazia jurar os reinos e nações, que não te haviam encontrado.
11 A met komw mwahuki I en patohla rehn nanmwarkio oh patohwanohng me komw ketiket wasaht?
11 E, agora, tu dizes: Vai e conte ao teu senhor: Eis que Elias está aqui.
12 A ia duwen ma ngenen KAUN-O pahn waikomwilahng ehu sahpw me sohte me ese ni ei pahn mwesel? Eri, ma I pahn patohwanohng Eihap me komw ketiket wasaht oh e sohte pahn kak ketin diar komwi, e uhdahn pahn kemeiehla. Tamataman me ngehi emen tohnkaudok en KAUN-O mehlel men sang ni ei kisin pwutak.
12 E sucederá, tão logo eu parta de ti, que o Espírito do SENHOR te carregará para onde eu não sei; e, assim, quando eu vier e contar a Acabe, e ele não conseguir te encontrar, me matará; mas eu, o teu servo, temo o SENHOR desde a minha mocidade.
13 Komw sohte karonge me ni ahnsou me Sesepel wie kemekemehla soukohp akan en KAUN-O, I ekilahr me epwiki nan pwoahr riau, ni pwihn riau wad limehk; oh I pil kihong irail arail tungoal kisin mwenge oh pihl?
13 Não foi contado ao meu senhor o que eu fiz quando Jezabel matou os profetas do SENHOR, como eu ocultei uma centena de homens dos profetas do SENHOR em dois grupos de cinquenta em uma caverna, e os alimentei com pão e água?
14 Eri, ia duwen omwi kak mahsanihong ie I en patohla oh patohwanohng nanmwmarkio me komw ketiket wasaht? E pahn kemeiehla.”
14 E, agora, dizes: Vai e conta ao teu senhor: Eis que Elias está aqui; e ele me matará.
15 Elaisa ahpw sapeng, “Ni mwaren KAUN-O, Wasa Lapalap, me I kin papah, I inoukihda me I pahn pwarala mwohn nanmwarkio rahnwet.”
15 E Elias disse: Como vive o SENHOR dos Exércitos, diante de quem me ponho de pé, certamente me mostrarei a ele hoje.
16 Eri, Opadaia ahpw patopatohla rehn Nanmwarki Eihap oh patohwanohng; Eihap eri mwesel ketilahng tuhwong Elaisa.
16 Assim, Obadias foi se encontrar com Acabe, e lhe contou; e Acabe foi se encontrar com Elias.
17 Ni ahnsou me Eihap mahsanihada Elaisa, e ahpw mahsanih, “Iei kowe men, aramas suwed me keieu kedirepw nan Israel!”
17 E sucedeu, quando viu Elias, que Acabe disse a ele: És tu aquele que perturba Israel?
18 Elaisa ahpw sapeng, patohwan, “Kaidehn ngehi, pwe komwi, oh semomwio. Kumwa sohte peikiong kosonned en KAUN-O, ahpw pwongih sansal mwahl en Paal kan.
18 E ele respondeu: Eu não tenho perturbado Israel; mas tu, e a casa do teu pai, ao abandonardes os mandamentos do SENHOR, e teres seguido a Baalim.
19 Eri met, komw mahsanihong aramas en Israel koaros en tuhwong ie pohn Nahna Karmel. Komw ketikihdo soukohp 450 en Paal oh soukohp 400 en koht lih Asera, me Lih Nanmwarki Sesepel kin apwahpwalih.”
19 Agora, portanto, mandai reunir a mim todo o Israel no monte Carmelo, e dos profetas de Baal, quatrocentos e cinquenta, e dos profetas dos bosques, quatrocentos, os quais comem à mesa de Jezabel.
20 Eri, Eihap ahpw malipepene mehn Israel koaros iangahki soukohp en Paal kan nin Nahna Karmel.
20 Assim, Acabe enviou a todos os filhos de Israel e reuniu os profetas no Monte Carmelo.
21 Elaisa ahpw patodahla rehn aramas akan pohn nahnao oh patohwan, “Iahd me kumwail pahn kainenehla amwail lamalam? Ma KAUN-O me Koht, a kumwail kaudokiong, ahpw ma Paal me Koht, a kumwail kaudokiong!” Ahpw aramas akan sohte sapengki mehkot.
21 E Elias chegou diante de todo o povo, e disse: Por quanto tempo vos coxeareis entre duas opiniões? Se o SENHOR é Deus, segui-o; mas se o é Baal, então segui-o. E o povo não lhe respondeu com uma palavra sequer.
22 Eri, Elaisa ahpw patohwan, “Ngehite me soukohp en KAUN-O me luhwehdi, a soukohp en Paal me 450.
22 Então, disse Elias ao povo: Eu, somente eu, permaneço um profeta do SENHOR; porém os profetas de Baal são quatrocentos e cinquenta homens.
23 Kumwail wahdo kouwol riemen; kihong irail emen pwe re en kemehla oh saptikihpene; oh kihong pohn tuwi kan—ahpw ieremen saunda kisiniei. I pil pahn wiahiong kouwol teio.
23 Que nos deem, portanto, dois novilhos; e que escolham um novilho para si, e o cortem em pedaços, e o disponham sobre lenha, e não coloquem fogo por baixo; e eu prepararei o outro novilho, e o disporei sobre lenha, e não colocarei fogo por baixo;
24 Eri, soukohp en Paal kan pahn kapakapohng arail koht, oh I pil pahn kapakapohng KAUN-O. Eri, mehmen me pahn ketin sapeng ni eh pahn ketin kadarodo kisiniei, iei ih me Koht.”
24 e clamai vós o nome dos vossos deuses, e eu clamarei o nome do SENHOR; e o Deus que responder com fogo, que seja ele Deus. E todo o povo respondeu e disse: Está bem falado.
25 Eri, Elaisa ahpw patohwanohng soukohp en Paal kan, “Pwehki amwail tohto, kumwail ale emen kouwol akan oh kaunopada mahs. Kapakapohng amwail koht, ahpw ieremen kumwail saunda kisiniei.”
25 E Elias disse aos profetas de Baal: Escolhei um novilho para vós, e preparai-o primeiro; porquanto vós sois muitos; e clamai o nome dos vossos deuses, porém não coloquem fogo por baixo.
26 Irail ahpw ale emen kouwol me wisikdo ko, irail eri kaunopada, oh kapakapohng Paal lao lel nin souwas. Irail weriwerki, “Paal, sapeng kiht!” Oh irail wie kahkahlek kapikapil pei sarawi me irail kauwadahro. Ahpw sohte pasapeng me kohdo.
26 E eles tomaram o novilho que lhes fora dado, e o prepararam, e clamaram o nome de Baal desde a manhã até o meio-dia, dizendo: Ó Baal, ouve-nos. Todavia, não houve voz, nem ninguém que respondesse. E saltavam sobre o altar que fora feito.
27 Nin souwas, Elaisa ahpw tapihada wiahkin irail mehn kouruhr, “Kumwail kapakap laud! Ih koht emen! Mwein e wie owiouremen, de e kolahng kainen; de mwein e seiseiloakseli! De mwein e wie memeir oh kumwail uhdahn pahn kapirida!”
27 E sucedeu, ao meio-dia, que Elias zombou deles, e disse: Gritai alto; porque ele é um deus; ou está conversando, ou ele está meditando, ou está em uma viagem, ou porventura dorme, e deve ser despertado.
28 Eri, soukohp akan ahpw kapakap laud, oh lekehkiseli kilirail kan naip oh kisin kedlahs kan, lao nta keredihsang ni paliwararail kan, nin duwen arail tiahk en kaudok.
28 E eles gritaram alto, e se cortaram, segundo o seu costume, com facas e lancetas, até que o sangue se derramou sobre eles.
29 Irail wie weriwer oh katakatairong lao lel mwurin souwas; ahpw sohte pasapeng kohdo, oh sohte ngihl ehu pil peido.
29 E sucedeu, quando era passado o meio-dia, eles profetizaram até a hora da oferta do sacrifício do anoitecer, que não houve nem voz, nem ninguém para responder, tampouco alguém que se importasse.
30 Elaisa eri patohwanohng aramas akan, “Kumwail keido mpei.” Eri, irail koaros ahpw pokonpene oh kapilpene. Elaisa ahpw tapihada onehda sapahl pei sarawien KAUN-O me ohlahro.
30 E Elias disse a todo o povo: Cheguem perto de mim. E todo o povo chegou perto dele. E ele consertou o altar do SENHOR que estava quebrado.
31 E ale takai eisek riau wadengkihte kadaudok eisek riau en Seikop, ohl me KAUN-O ketikihongehr mware Israel.
31 E Elias pegou doze pedras, segundo o número das tribos dos filhos de Jacó, a quem a palavra do SENHOR veio, dizendo: Israel será o teu nome;
32 E kaukihda sapahl pei sarawien KAUN-O takai eisek riau pwukat. E pil weirada warawar pwoat kapilkipene, me uwe itarohng kalon en pihl pahieu en audehda.
32 e com as pedras ele edificou um altar no nome do SENHOR; e fez uma trincheira ao redor do altar, grande o suficiente para conter duas medidas de semente.
33 Eri, e ahpw pwilikihdi tuwi kan pohn pei sarawio, oh saptikihpene kouwolo, oh kihdiong pohn tuwi ko.
33 E ele colocou a lenha em ordem, e cortou o novilho em pedaços, e o colocou sobre a lenha, e disse: Enchei quatro barricas de água, e derramai-a em cima do sacrifício queimado, e sobre a lenha.
34 E ahpw patohwan, “Kumwail audehkihda pihl sah pahieu oh widekihdiong pohn meirong oh tuwi kan.” Irail eri wiahda, e ahpw pil patohwanohng irail, “Pil pwureng wia.” Eri, irail pil pwurehng wia. E ahpw patohwan kesilipak, “Kumwail pil pwurehng,” a irail pwurehng wiahda.
34 E ele disse: Fazei-o pela segunda vez. E eles o fizeram pela segunda vez. E ele disse: Fazei-o pela terceira vez. E eles o fizeram pela terceira vez.
35 Pihl kan ahpw keredi oh kapilpene pei sarawio oh kadirehla warawaro.
35 E a água escorreu ao redor do altar; e ele também encheu a trincheira de água.
36 Ni awahn meirong en mwurin souwas, soukohp Elaisa ahpw patohla ni pei sarawio oh kapakap, “Maing KAUN, Koht en Eipraam, Aisek, oh Seikop, komw ketin kadehdehda rahnwet me komwi me Koht en Israel, oh ngehi me sapwellimomwi ladu me wiadahr mepwukat sang ni omwi mahsen.
36 E sucedeu, na hora da oferta do sacrifício da tarde, que Elias, o profeta, aproximou-se e disse: SENHOR Deus de Abraão, Isaque e de Israel, que seja conhecido neste dia que tu és Deus em Israel, e que eu sou teu servo, e que tenho feito todas estas coisas mediante a tua palavra.
37 Komw ketin sapeng ie, Maing KAUN, komw ketin sapeng ie, pwe aramas pwukat en ese me komwi me KAUN-O, me Koht, oh komwi me pahn kapwureiraildohng komwi.”
37 Ouve-me, ó SENHOR, ouve-me, para que este povo possa saber que tu és o SENHOR Deus, e que tu tens feito se volver novamente o seu coração.
38 KAUN-O ahpw ketin kamwerehdi kisiniei, oh isikada meirongo, tuwi ko, oh pil takai ko, oh karoangehla pwehlo; oh pilen nan warawaro ahpw madada.
38 Então, o fogo do SENHOR caiu, e consumiu o sacrifício queimado, e a lenha, e as pedras, e o pó, e ainda lambeu a água que estava na trincheira.
39 Ni aramas akan ar kilangada met, re ahpw pwupwudiong nanpwel ndinda, “KAUN-O me Koht! KAUN-O kelehpw me Koht!”
39 E, quando todo o povo viu isto, eles caíram sobre as suas faces, e disseram: O SENHOR, ele é o Deus; o SENHOR, ele é o Deus.
40 Elaisa ahpw patohwan, “Kumwail koledi soukohp en Paal koaros, oh dehr mweidohng emen en pitla!” Re ahpw koledi irail koaros, oh Elaisa ahpw kahreirailla ni Piletik Kison oh kemeirailla wasao.
40 E Elias lhes disse: Tomai os profetas de Baal; não deixem escapar nenhum deles. E eles os pegaram; e Elias os fez descer até o ribeiro de Quisom, e ali os matou.
41 Eri, Elaisa ahpw patohwanohng Nanmwarki Eihap, “Ahnsou wet komwi ketila konot, pwe I rong mahdin keteu wie kohkohdo.”
41 E Elias disse a Acabe: Levanta-te, come e bebe; porque há som de abundante chuva.
42 Ni ahnsou me Eihap ketilahng konot, Elaisa ahpw patodahla pohn kumwen Nahna Karmel, wasa me e poaridiong nanpwel, moange lel nanpwungen neh kan.
42 Assim, Acabe subiu para comer e beber. E Elias subiu até o cume do Carmelo; e se lançou sobre a terra, e pôs a face entre os joelhos,
43 E ahpw patohwanohng eh laduwo, “Kohwei oh kilengwohng pohn sehdo.”
43 e disse ao seu servo: Sobe agora, olha em direção ao mar. E ele subiu, e olhou, e disse: Não há nada. E ele disse: Vai novamente, sete vezes.
44 Ni keisipak en eh kohla, e ahpw pwurodo, nda, “I kilangadahr kisin depwek kis, sohte pil laudsang nan pehn ohl emen, me kohkohda pohn sehdo.”
44 E sucedeu, na sétima vez, que ele disse: Eis que lá se levante uma pequena nuvem do mar, semelhante a mão de homem. E ele disse: Sobe, e dize a Acabe: Prepara a tua carruagem, e desce, para que a chuva não te pare.
45 Mwurin ahnsou tikitik, lahng ahpw toaledi, oh angin mesen keteu ahpw tepida ipido, oh keteu mosul ahpw tepida mweredi. Eihap eri ketidahng nan tehnwereo oh sapahllahng Sesreel.
45 E sucedeu, entretanto, que o céu ficou negro com nuvens e vento, e houve uma grande chuva. E Acabe montou, e foi até Jezreel.
46 Manaman en KAUN-O ahpw ti pohn Elaisa; e ahpw katengehdi eh likou kan nin lukepe oh tang mwohn Eihap lao lel ni irepen Sesreel.
46 E a mão do SENHOR esteve sobre Elias; e ele cingiu os seus lombos, e correu adiante de Acabe até a entrada de Jezreel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.